Dagmara to polska aktywistka i tegoroczna kandydatka do polskiego parlamentu, ciesząca się niezwykłym autorytetem. Założycielka znanej polskiej organizacji Hurricane of Hearts. Inicjatorka przystanku WOŚP w Londynie, która w spędza większość swojego życia na realizowaniu z ogromną pasją i sukcesem projektów społecznych w różnych krajach świata, w tym Grecji, Polsce, Irlandii, Anglii. Pracuje z Polonią na każdym szczeblu społecznym, biznesowym i edukacyjnym. Zaaranżowała jedne z największych polonijnych akcji w UK: 400m2 flaga szachownica lotnicza na meczu Anglia-Polska na Wembley w 2013 roku, Finały WOŚP,  jako pierwsza zwróciła się z pomocą dzieciom poszkodowanym na Majdanie.

Spotkanie środowe, odbyło się w klubie Popolo, gdzie już wcześniej odbywały się nasze spotkania i Polskie Pozytywne Noce. W tle słychać było polską muzykę o którą zadbał Rafał Marzec, a atmosfera, którą stworzyli uczestnicy, była niezwykle towarzyska i kameralna.

W czwartek, mieliśmy okazję poznać Dagmarę bliżej, dzięki uprzejmości Pawła Cybulskiego, spotkaliśmy się w polskiej restauracji Baba Yaga. Tam Dagmara opowiedziała nam troszkę więcej o sobie, o tym czym się zajmuje, jakie projekty realizuje. Dyskutowaliśmy o sytuacji Polonii na Wyspach. Uczestnicy z chęcią oddawali się dyskusji, wymieniali poglądami i pomysłami. Dagmara służyła pomocą i swoją wiedzą, radziła, pomagała dokonać wyborów, z którymi borykają się początkujący właściciele polskich biznesów. Każdy mógł włączyć się do dyskusji i przedstawić swoje doświadczenie, swój punkt widzenia. Poruszone zostały tematy naszej obecnej sytuacji w Wielkiej Brytanii. Doszliśmy do wielu ciekawych wniosków m.in, że mentalność Polaków się zmienia, co znacznie wpłwa na poprawę naszego wizerunku w oczach brytyjczyków. Jesteśmy już zakorzenioną i ustabilizowaną mniejszością – potrafiącą wspólnie pracować i budować silną społeczność.

Pozdrawiamy serdecznie, pozytywni.co.uk.

Barbara Larysz.

The post Pozytywne spotkania polonijne z Dagmarą Chmielewską appeared first on Pozytywni.co.uk.

Prowadzi Pani własną działalność gospodarczą, proszę opowiedzieć nam więcej o Pani firmie Pixels Design Studio. Jakiego typu usługi Pani oferuje i do kogo są kierowane?

Pixels Design Studio jest jeszcze bardzo młodą firmą (powstałą w 2014 roku), próbującą znaleźć swoje miejsce na rynku. Profil działalności skupia się wokół personalnych oraz biznesowych rozwiązań graficznych, skierowanych do klientów polskich, jak również każdej innej narodowości. W ramach działalności zajmuję się głównie projektowaniem materiałów reklamowych przeznaczonych do druku (takich, jak: ulotki, wizytówki, plakaty, broszury, menu restauracyjne, vouchery, katalogi, papeteria biurowa, jak i różnego rodzaju gadżety reklamowe), choć zdarzają się również zlecenia na strony internetowe. Realizuję również personalne projekty, głównie kalendarze zawierające rodzinne akcenty lub dotyczące pasji i zainteresowań. Jednak nabliższe memu sercu są projekty, które wymyślam sama. Projektuję je, drukuję i sprzedaję jako gotowe produkty. Ta część działalności sprawia mi najwięcej frajdy, choć również projekty zlecone przez klientów nie są pozbawione radości tworzenia i poczucia satysfakcji.

Gdybym zapytała o początki funkcjonowania Pani działalności, pomysł i dlaczego akurat w UK, czy pamięta Pani okoliczności, w których stawiała Pani pierwsze kroki?

Oczywiście, że pamiętam, było to całkiem niedawno. Choć gdyby zadano mi to pytanie dziesięć lat później, również nie miałabym problemu, aby na nie odpowiedzieć. Są takie chwile w życiu, które zostają w sercu na zawsze. Ta była jedną z nich. Decyzja o rozpoczęciu własnej działalności była wypadkową wielu czynników. Sprzyjające okoliczności zbiegły się w jednym punkcie. Pasję do grafiki komputerowej odkryłam w sobie dawno temu, szukałam możliwości, które pomogłyby mi realizować się w tym zawodzie. Będąc już w UK, pracowałam przez cztery lata jako grafik w małej firmie graficznej. Po jakimś czasie poczułam, że to za mało, że chciałabym czegoś więcej, ale nie bardzo wiedziałam jak się za to zabrać. W międzyczasie, aby zdobyć oficjalne kwalifikacje, postanowiłam rozpocząć studia na kierunku Graphic Design & e-Media w Leicester College. Pomysł okazał się strzałem w dziesiątkę. Nie były to moje pierwsze studia, ale chyba jedyne, które dały mi tak wiele praktycznych umiejętności. Spotkałam tam wielu ludzi, teoretyków i praktyków, którzy z ogromną cierpliwością i życzliwością rozwiali wszelkie moje wątpliwości, wspierając na każdym kroku. Zapadła decyzja o założeniu działalności. Okazało się, że pod względem formalnym założenie działalności w Wielkiej Brytanii to bardzo prosta sprawa. Tutejsze prawo sprzyja młodym przedsiębiorcom, dając wachlarz możliwości. Początki prowadzenia działalności nie były łatwe, trzeba było się odpowiednio zorganizować, nawiązać relacje z klientami i dojrzeć do postawy „sama jestem sobie szefem i teraz wszystko zależy ode mnie”.

Chcąc motywować naszych rodaków do działania, proszę powiedzieć, jakie korzyści płyną z prowadzenia takiej firmy, a z jakimi problemami musi się Pani zmierzać do tej pory, czy prowadzenie własnej firmy daje uczucie spełnienia?

Z prowadzenia własnej działalnosci płynie mnóstwo korzyści. Przede wszystkim poczucie wolności i niezależności. To, z kolei przekłada się na jakość pracy. Wolność wspomaga wyobraźnię, a niezależność daje możliwość uwolnienia się z sieci czyichś wymagań i oczekiwań, realizowania czyjejś wizji. Szczególnie jest to ważne w moim zawodzie i zawodach pokrewnych wymagających świeżego umysłu, kreatywności i często odwagi wyjścia poza schemat. Oczywiście nie da się zupełnie wyzwolić, szczególnie jeśli prowadzi się działalność usługową, gdzie klient ma swoje pomysły i wymagania. Natomiast otrzymuje się możliwość bycia prawdziwym wobec klienta, co daje pole do owocnej współpracy, nieograniczonej limitami narzuconymi niejako „z góry”. Poza tym, zyskuje się siłę, o której się wcześniej nie wiedziało. Takie poczucie sprawstwa. Przekonanie, że potrafię, że dam radę, że odważę się. Ciągle mam w głowie słowa zasłyszane z wykładu psychologa Jacka Walkiewicza: „Puk, puk. Strach puka do drzwi. Otwiera mu odwaga, a tam nikogo nie ma!”. Albo: „Zwycięzcy nigdy nie rezygnują, rezygnujący nigdy nie zwyciężają”. Człowiek zdaje sobie sprawę z tego, że chcieć to móc. Oczywiście bywają gorsze chwile. Zdarzają się problemy. Nie zawsze udaje się osiągnąć to, co się planowało. Powoduje to pewne frustracje i zwątpienia. Natomiast gorsze doświadczenia również wnoszą wartość w nasz rozwój, pozwalają zatrzymać się na chwilę i zadać pytanie: „Czy na pewno idę właściwą drogą? A może powinnam do problemu podejść z innej strony?”. To wszystko składa się na doświadczenie, uczymy się każdego dnia. Osobiście napotykam na drobne problemy, które przy trochę większym wysiłku można rozwiązać. Są one związane głównie z realizacją zleceń – wydrukiem, dostawą, płatnościami, terminowością, rzadziej z relacjami z kilentami. Utrudnieniem jest również poczucie, że jestem w pracy 24h na dobę, mój komputer jest zawsze włączony, a wtedy, kiedy inni relaksują się po pracy, ja obmyślam strategię na kolejny dzień, tydzień, miesiąc… Jest to ciężka praca, ale jeśli się lubi to, co się robi, można to robić bez przerwy. Moja praca daje mi mnóstwo radości i satysfakcji, spełniam się w niej każdego dnia. Celowo mówię, że spełniam się, a nie, że jestem spełniona, gdyż to oznaczałoby, że w mojej dziedzinie osiągnęłam już wszystko i nic już nie jest w stanie mnie zaskoczyć. A tak nie jest i mam nadzieję, że nigdy się tak nie stanie. Jest jeszcze jeden cytat, który przyświeca mi od momentu rozpoczęcia działalności, który sam w sobie mógłby stanowić odpowiedź na powyższe pytanie. Jest to wypowiedź Władysława Bartoszewskiego: „Są rzeczy, które warto i które się opłaca. Nie zawsze to, co warto, opłaca się. Nie zawsze to, co się opłaca, warto”. Odnosząc to do mojej działalności, mogę ze spokojem serca dodać, że są rzeczy, które jednocześnie i warto i opłaca się. I tego samego życzę wszystkim, którzy odnaleźli w sobie odwagę i podjęli trud.

Teraz chciałabym porozmawiać o Kalendarzu Emigranta – skąd pomysł?

Pierwszy Kalendarz Emigranta został zaprojektowany na rok 2015. Powstał z myślą o Polakach w Wielkiej Brytanii, dla których oferty zarówno polskich, jak i brytyjskich kalendarzy nie były ofertami optymalnymi. Polskie kalendarze pielęgnowały łączność z ojczyzną, ale były oderwane od brytyjskiej rzeczywistości. Brytyjskie kalendarze natomiast nie odnosiły się do tego, co bliskie sercu Polaka, ale pozwalały orientować się w zastanej codzienności. Kalendarz Emigranta stał się niejako twórczą kompilacją najważniejszych cech obu kalendarzy (zawiera informacje o najważniejszych polskich świętach okolicznościowych, jak również o brytyjskich świętach i bank holidays), bawiąc przy okazji humorystycznymi ilustracjami i rymowankami w stylu „ponglish”. Jest tym rodzajem produktu, który jest zrozumiały tylko dla tych Polaków, którzy znają smak życia w Wielkiej Brytanii. Ten kontekst czyni nas grupą wyjątkową. Oczywiście kalendarz należy traktować z dystansem, „z przymróżeniem oka” i niezbyt dosłownie. Ma bawić i rozweselać, dostarczając jednocześnie potrzebnych informacji.

Kalendarz na rok 2015 cieszył się ogromną popularnością, obecnie pracuje Pani nad nowym projektem na 2016 rok, czym będzie się różnił od poprzedniego?

Projekt na rok 2016 jest przede wszystkim dużym ukłonem w stronę nabywców, którzy zechcieli podzielić się ze mną swoimi spostrzeżeniami na temat pierwszej edycji kalendarza. Wsłuchując się w ich głos dostrzegłam kilka elementów, które wymagają drobnej korekty. Nowy kalendarz będzie uzupełniony o listę imienin na każdy dzień roku. Ze względu na aspekt patriotyczny, będzie zawierał również listę ważnych dla historii Polski dat, które skłonią odbiorców do głębszej patriotycznej refleksji. Nie będzie to jednak kalendarz historyczny, nowoczesna humorystyczna formuła zostanie zachowana. Kolejnym ulepszeniem będzie rozmiar kalendarza. Będzie on dostępny nie tylko w rozmiarze A4 jak dotychczas, lecz również w rozmiarze A3.

Absolutną nowością w tym roku będzie „Dziennik Emigranta” rozmiaru A5 w formie książki. Jest on moją szczególną propozycją dla tych osób, które swój kalendarz lubią mieć zawsze przy sobie i chcą uczynić go bardziej personalnym, robiąc w nim własne notatki. Każda strona dziennika będzie poświęcona jednemu tygodniowi. Będzie zawierał to wszystko, co kalendarz plus kilka dodatków, na przykład polskie przysłowia na każdy tydzień, zmiany czasu, pory roku, więcej rymowanek i ilustracji oraz jak już wcześniej wspomniałam – miejsce na własne notatki. Jednak największym i najważniejszym dodatkiem konstytuującym wartość dziennika będzie „Motywator Emigranta”.

Jaki idee niesie ze sobą Pani kalendarz? Polacy mieszkający w UK zdecydowanie potrzebują motywacji, proszę zdradzić odrobinę tajemnicy o Motywatorze Emigranta?

Projekt kalendarza i dziennika wpisuje się w charakter kampanii na rzecz promowania pozytywnego wizerunku Polaków mieszkających w Wielkiej Brytanii, szczególnie w oczach ich samych. Temu ma służyć między innymi „Motywator Emigranta”. Strony „Motywatora” będą wpięte między karty dziennika, tworząc spójną całość. Na stronach tych będą prezentowane przykłady ogranizacji polonijnych działających w UK, pozytywne inicjatywy Polaków, przykłady ich działalności, zrzeszone grupy pasjonatów. Chcę pokazać Polakom, że warto działać, warto się rozwijać, podtrzymywać łączność z polską kulturą i tradycją, warto być przedsiębiorczym, że taka postawa procentuje. Ukazane przykłady to potwierdzą. Bardzo miło mi będzie również na kartach „Motywatora Emigranta” gościć Was, drodzy Pozytywni.co.uk! Mam nadzieję, że pozytywna wieść zawędruje razem z kalendarzem i dziennikiem pod dachy wielu polskich domów.

Gdzie można znaleźć szczegóły Pani oferty? Kiedy dostępny będzie nowy kalendarz?

Na razie trwają jeszcze prace nad nowym kalendarzem, przygotowuję się na nowy sezon próbując dopiąć wszystko na przysłowiowy ostatni guzik. Zarówno kalendarz, jak i dziennik dostępne będą w przedsprzedaży od 3 do 30 listopada. Warto wykorzystać ten czas, gdyż jest to czas promocyjnych cen. Od 1 grudnia rozpoczynamy wysyłkę oraz wracamy do standardowych cen. Przewiduję również konkursy, gdzie będzie można wygrać któryś z produktów. Sprzedaż będzie trwała do końca stycznia lub do wyczerpania zapasów. Tradycyjnie ostatnie egzemplarze trafią na aukcję i będą podlegały licytacji. Ze względu na bezpieczeństwo nabywców, sprzedaż i płatności będą odbywać się za pośrednictwem bezpiecznych platform takich, jak na przykład eBay i PayPal. Staram się również, aby moje produkty były dostępne w polskich sklepach na terenie całej Wielkiej Brytanii, aby kupujący mogli wziąć produkt do ręki zanim go zakupią. Mam nadzieję, że to się uda.

Aby być na bieżąco, zapraszam do śledzenia (i polubienia!) moich stron na Facebook-u:

https://www.facebook.com/Pixels-Design-Studio-736510539789909/timeline/

https://www.facebook.com/polskiekalendarzewuk

Oraz mojej strony internetowej (jeszcze w budowie):

http://pixelsdesignstudio.co.uk/

Tam będę informowała o wszelkich aktywnościach związanych z promocją i dystrybucją moich produktów, jak również podam bezpośrednie linki do miejsc, w których produkt będzie można zakupić.

Będą również ogłoszenia na grupach sprzedażowych na Facebook-u. Przewiduję również opcję linków sponsorowanych, aby wiadomości dotarły do możliwie największej liczby osób. Staram się również o reklamę w polskich mediach (prasa, radio, tv). Wykorzystam wszelkie możliwe środki, aby każdy mieszkający w UK rodak miał możliwość zapoznania się z moją ofertą.

Na końcu chciałabym zapytać o Pani osobiste zdanie na temat obecnej sytuacji Polaków w UK, czy po woli zmieniamy swój wizerunek w oczach nas samych?

Nasz wizerunek bardzo ucierpiał podczas ostatniej kampanii wyborczej. Staliśmy się kozłem ofiarnym politycznych rozgrywek. Nastroje społeczne nie zawsze nam sprzyjają. Natomiast uważam, że jako polska społeczność w UK robimy wiele, aby postrzegano nas pozytywnie i doceniano. Dojrzeliśmy również do doceniania siebie samych. Przestaliśmy myśleć o sobie jako o tymczasowych robotnikach, a zaczęliśmy zauważać, że mamy spory wkład nie tylko w brytyjska gospodarkę, ale również i kulturę. Asymilujemy się, pozwalamy innym poznawać naszą bogatą kulturę, polską kuchnię i zwyczaje. I również my zaczęliśmy w Wielkiej Brytanii widzieć coś poza ekonomicznie atrakcyjnym miejscem na szybki zarobek. Rozwój polskich inicjatyw, organizacji i stowarzyszeń pokazuje, że istnieje taka potrzeba i chęć, abyśmy my Polacy trzymali się razem i dążyli do lepszego, ciekawszego i bardziej satysfakcjonującego jutra.

Dziękuję, Anna Bobińska.

My również dziękujemy i życzymy dalszego sukcasu zarówno w prowadzeniu własnej firmy jaki i projekcie Kalendarz Emigranta. 

Barbara Larysz.

The post Anna Bobińska i jej innowacyjny „Kalendarz Emigranta” appeared first on Pozytywni.co.uk.

Jest Pani wszechstronną osobą. Czym dokładnie zajmuje się Pani w Wielkiej Brytanii?

Dziękuję- bo uważam wszechstronność  za komplement. W Wielkiej Bytanii zarządzam grupą firm, dokładnie pięcioma. Moi współpracownicy i pracownicy nazwali działalność moim nazwiskiem ‘’Czerwinska Group of Companies’’.

Prowadzę biuro usług notarialnych, biuro księgowe, szkołę językową, biuro usług językowych gdzie oprócz tłumaczeń, współpracujemy z kancelariami prawnymi, brokerami ubezpieczeniowymi, pomagamy zarządzać długami, stawiać pierwsze kroki w Wielkiej Brytanii osobom prywatnym i firmom, jest to również dział pomocy w uzyskaniu zasiłków, odszkodowania; prowadzę firmę szkoleniową, klub biznesu i klub seniora.

Skąd pomysł na tego typu działalność? Komu dedykuje Pani swoje projekty i działania?

Pewnego dnia, zaraz ponad pięć lat temu, postanowiłam wykorzystać swoje możliwości językowe i liderskie. Moją pracę dedykuję Polonii i sądziadom ze wschodniej Europy mieszkającym na wyspach. Moimi działaniami zainteresowane są również osoby prywatne i firmy z Polski. Odległość absolutnie nie sprawia problemu w dzisiejszych czasach.

Jakie były Pani początki w UK i jakie zdarzenia sprawiły, że jest Pani w takim, a nie innym miejscu swojego życia?

Zapewne nie zaskoczę nikogo mówiąc, że początki nie były łatwe. Również dla mnie. W Anglii mieszkam od ośmiu lat. Od samego początku wykorzystywałam możliwości, jakie daje nam ten kraj. Ciężko pracowałam fizycznie, aby móc zapłacić za edukację. Szkoliłam się, podejmowałam się prac biurowych w trakcie szlifu języka. Kiedy w czasach recesji straciłam pracę, wiedziałam, że będzie to najlepszy moment aby rozpocząć swoją dzialalność. Tak, w czasach kiedy inni zamykali swoje przedsiębiorstwa, tracili pracę, sytuacja finansowa kraju pozostawiała wiele do życzenia- ja rosłam w siłę i tworzyłam miejsca pracy.

Co było dla Pani największą trudnością po przyjeździe na Wyspy?

Fakt, że musiałam pracować fizycznie aby wystartować. W Polsce pracowałam jako dekorator wnętrz, pózniej byłam windykatorem należności. Te prace wymagały ode mnie wysiłku umysłowego, nie fizycznego. To, że nagle trzeba ‘’wyskoczyć’’ z garnituru i wziąć miotłe do ręki, było dla mnie największą trudnością. Pewnie niektórzy pamiętają, jak do fabryki przychodzialam elegancko ubrana, przebierałam się w szatni, aby stanąć przy linii produkcyjnej. Ci którzy wierzą w siłę umysłu i przyciągania do siebie rzeczy, powiedzą, że pewnie sobie to życie w taki sposób odzyskałam. Ja powiem, że na sukces sobie ciężko zapracowałam.

A co Panią pozytywnie zaskoczyło? Jaki był najbardziej POZYTYWNY moment po Pani przyjeździe do UK?

Gościnność tutejszych, jest to jedna z wielu zalet tego kraju. Ogromna tolerancja i zrozumienie dla przyjezdnych, jest to coś, czym Brytyjczycy powinni się szczycić. Natomiast fakt, że mogę być tutaj, kim chcę- nawet bez odpowiedniego wykształcenia- i możliwości z tym związane- jest nie do zastąpienia. Ciągle ubolewam nad tym, że Polska nie dała mi takich możliwości. Myślę, że nasz kraj żałuje, że stracił tak wielu przedsiębiorczych, zdolnych  i chętnych  do działania i pracy ludzi.

Gdyby mogła Pani cofnąć czas, co by Pani zmieniła w swoim życiu? Przyjechałaby Pani powtórnie do Wielkiej Brytanii?

Absolutnie nic bym nie zmieniła. Jestem przepełniona wdzięcznością za to, kim jestem i co mam. Decyzja przyjazdu, to najlepsza decyzja w moim życiu.

Jakie ma Pani plany na przyszłość? Co chce Pani robić za 5, 10,15 lat?

Zaczynam studia prawnicze. Nie wydaje mi się, że będę po prostu ‘’prawnikiem’’. Wierzę, że upewni mnie to w pewnych kwestiach. Towarzyszą mi ogromne ambicje. To, że będę miała własną kancelarię, bo przecież już nie potrafię pracować ‘’u kogoś’’, to fakt. Za kilka lat chcę nadal zarażać innych swoim pozytywnym podejściem do życia, biznesu. Chcę dawać przykład. Wierzę, że nigdy nie stracę sił. Bieda w dzieciństwie mnie tego nauczyła. Chcę mieć szczęśliwą, zdrową rodzinę.

Co poradziłaby Pani Polakom wahającym się nad spełnianiem swoich marzeń i budowaniem życia za granicą?

Jestem zapraszana jako wykładowca na konferencje, jako mówca do różnych wydarzeń. I muszę powiedzieć, że życie i doświadczenia zmieniają moje wypowiedzi. Dzisiaj chciałabym zmotywować was do pracy nad samodyscypliną. Wierzę, ze istnieje bezpośredni związek między dyscypliną a poczuciem własnej wartości. Im z większym powodzeniem stosujemy samodyscyplinę- tym większy mamy do siebie szacunek i bardziej siebie lubimy, cenimy. Mamy lepszą opinię o sobie i większą dumę z siebie odczuwamy. Stajemy się szczęśliwszymi i silniejszymi ludźmi. Nigdy się nie poddawaj, nie pozwól, aby lenistwo ogarnęło Twoje życie i działania. Walcz o swoje plany i marzenia. Stawiaj ludzi na pierwszym miejscu.

O czym Pani marzy i czego Pozytywni mogliby Pani życzyć?

 Marzę o możliwości posiadania większej ilości czasu dla siebie samej. Uczę się- bo tego człowiek uczy się całe życie- jak mądrze gospodarować swoim czasem. Całe swoje życie biznesowe poświęciłam swoim klientom i ich sprawom. Absolutnie się nie skarżę. Stawiam ich na pierwszym miejscu. Dumnie  o tym mówię. I może to się wydawać niemądre dla niektórych, ale tak własnie jest i dzięki temu odnoszę sukcesy. Śpiewam w chórze, udzielam się charytatywnie, interesuję się polityką, sporo czytam. Kiedyś malowałam- chciałabym móc poświęcić się temu chociaż na kilka godzin w tygodniu, bez ciągłej walki w mojej głowie, że coś innego może być w tym momencie ważniejsze. Pracuje nad tym.

Gdzie w Wielkiej Brytanii  możemy Panią znaleźć?

Swoja działalność prowadzę w Bradford, koło Leeds. W całej Wielkiej Brytanii mam partnerów biznesowych. Odległość nigdy nie była dla mnie problemem, jeżeli widzę potencjał w sprawie.

Dziękujemy bardzo za wywiad i życzymy dalszych sukcesów, Pozytywni Un Ltd.

The post Polska Biznes Woman w brytyjskim świecie. appeared first on Pozytywni.co.uk.

Skąd się Pan wziął w Wielkiej Brytanii? Jakie zrządzenie losu tu Pana rzuciło?

O moim wyjeździe do Wielkiej Brytanii zadecydowała rodzina – jako trzynastolatek nie miałem za wiele do powiedzenia. Jednak, jednym z celów była zapewne nauka języka angielskiego u źródła  – ten cel udało się osiągnąć. Rodzice wyjeżdżali z Polski w poszukiwaniu lepszej pracy i zapewnienia lepszego bytu dla mnie.

Czym się Pan obecnie zajmuje i jak wyglądała Pana droga do tego, co Pan robi teraz?

Od blisko 7 lat zajmuję się prowadzeniem agencji promocyjno – reklamowej „GottaBe!”, która dzieli się na dwie części: etniczną – specjalizującą się w kampaniach skierowanych na mniejszości narodowe, zamieszkujące na Wyspach oraz w Irlandii. Druga część agencji, planuje i przeprowadza akcje mainstream’owe – tutaj grupa docelowa jest zupełnie inna i zależy od projektu, nad którym pracujemy.

Agencję założyłem mając zaledwie 17 lat – po 4 latach mieszkania na Wyspach, stwierdziłem, że trzeba zacząć spełniać swoje marzenia. Jako nastolatek nie spodziewałem się tego, że globalne marki tj. Specsavers, Randstad czy Western Union zostaną moimi klientami. Projekty, jakie realizujemy są zaplanowane przez mój zespól, każdy jest indywidualny i przygotowany bezpośrednio dla danego klienta. Współpracujemy z wieloma światowymi markami, ale również z małymi start-upami, osobami indywidualnymi, chcącymi zaistnieć i zdobyć pierwszych klientów. Nasza praca przede wszystkim polega na zaangażowaniu potencjalnego klienta z marką, z którą współpracujemy.  Oprócz „GottaBe!” jestem także wykładowcą na uczelni Southampton Solent University, gdzie uczę na kursach związanych z marketingiem, PR oraz zarządzaniem biznesem.

Czy Polakowi łatwo jest prowadzić firmę w Wielkiej Brytanii?

I tak i nie – wszystko zależy od nastawienia i tego jak przedstawiamy swój biznes. Tak, gdyż jest to o wiele prostsze niż w Polsce, o wiele mniej papierków i brak konieczności do odwiedzania różnego rodzaju urzędów. Zapewne trudniej będzie tym, którzy nie znają języka angielskiego. Ważne jest jednak to, by spróbować. Polacy często popełniają błąd, zamykając się jedynie na polskiego klienta, ignorując przy tym tysiące innych możliwości. Nie bójmy się otworzyć naszych bram do innych społeczności, możemy tylko na tym zyskać.

Ja w swojej firmie zatrudniam wielu Anglików, od 16-latków realizujących projekty szkolne typu apprenticeship, po doświadczonych account manager’ów.

Co jest Pana celem życiowym i zawodowym?

Może to zabrzmi dość śmiesznie, ale jako nastolatek, obejrzałem film „Roboty”, w którym padł cytat, który na dobre zapadł mi w pamięć – „od zera do bohatera”. Przyjeżdżając na Wyspy, nie znałem angielskiego, nie miałem znajomych i pierwsze miesiące należały do trudnych, stąd też zaczynałem od zera. Teraz jestem na drodze do bohatera – jak dużo mi jeszcze brakuje? Nie wiem, czas pokaże. Zapewne celem zawodowym jest rozbudowanie i dalsza ekspansja firmy, tak byśmy mogli docierać do jeszcze większej liczby klientów oraz dostarczali coraz ciekawsze i mniej standardowe kampanie. Takie, które sprawią, że potencjalny przechodzień zechce się sam zatrzymać i przyłączyć do projektu.

Jeśli chodzi o cele życiowe, to nadal chcę być szczęśliwym człowiekiem i dzielić się moim doświadczeniem z innymi – bardzo lubię angażować się w różne projekty charytatywne itd.

Jak walczy się o klienta w UK? Inaczej niż w Polsce?

Wszystko zależy od produktu lub też usługi jaką oferujemy. W „GottaBe!” walczymy o klienta naszą pasją do tego co robimy i zachęcamy, by dali nam szansę zaprezentować, co możemy dla nich osiągnąć.

Jakie są Pana najbliższe plany? Kiedy będzie mógł Pan określić się mianem człowieka sukcesu? A może już nim Pan jest?

Nie wydaje mi się, że jestem człowiekiem sukcesu – po prostu robię to, co lubię, przy tym dobrze się bawię, a moi klienci odnoszą sukces i zdobywają nowych klientów.

Owszem, jestem laureatem nagrody dla Młodego Przedsiębiorcy Roku (Young Entrepreneur of the Year), co sprawiło, że moje zaangażowanie jak i ciężka praca zostały docenione i nagrodzone, jednakże nie osiadam na laurach i nie uważam się za człowieka sukcesu.

Człowiekiem sukcesu można nazwać Nelsona Mandelę czy Stephena Hawkinga – brakuje mi do nich jeszcze bardzo wiele.

Czym jest dla Pana sukces?

Sukces ma wiele znaczeń i każdy z nas zapewne go inaczej interpretuje – dla mnie sukces jest wtedy, kiedy człowiek dokona pewnego breakthrough (przełamania frontu) – stąd też w mojej poprzedniej wypowiedzi odniosłem się do osiągnieć tak wspaniałych osób jak Mandela czy Hawking.

Co mógłby Pan poradzić Polakom, którzy zastanawiają się nad wyborem życiowej drogi? (wahają się nad przyjazdem do UK, zastanawiają się nad założeniem firmy i pójściem do przodu)

Pozwolę sobie przytoczyć cytat Richarda Bransona, założyciela Virgin, on powiedział “screw it, let’s do it” (Zaryzykuj i zrób to). Ja właśnie tak zrobiłem, zaryzykowałem i spróbowałem ze swoim biznesem – dzisiaj, patrząc na to z przestrzeni 7 lat, nie żałuję mojej decyzji.

Jeśli masz pomysł i jesteś pasjonatem tego, co robisz – pokaż to, zaraź swoją pasją innych. Przy tym słuchaj opinii odbiorców – pozytywną chowaj do jednej szuflady, negatywne opinie, analizuj – nie krytykuj i staraj się przyjąć na “klatę”, po czym zastanów się czy nie warto byłoby zmienić produkt, usługę tak by była perfekcyjna. Wielka Brytania ani drogi do niej nie są usłane różami – zanim osiągniesz sukces, będziesz musiał trochę nad tym popracować.

Pamiętaj jednak, że Twój produkt czy serwis może spodobać się innym, tak więc nie zapomnij o nich – wymyśl nazwę firmy, taką by była łatwa dla każdego, ostrożnie dobierz kolorystykę itd.

Czego, jako Pozytywni, możemy Panu życzyć?

Niekończącej się pomysłowości – tego w mojej pracy najbardziej potrzebuję. Z góry dziękuję J

Przyjąłem sobie zasadę, że jeśli ktoś mi czegoś życzy, to ja powinienem się odwdzięczyć. Tak więc Wam – Pozytywnym osobom, życzę powodzenia oraz by i zwykłe dni przyniosły to, co Wam śni

Dziękujemy

Jaśko

The post Pozytywny bohater swojego życia – Tomasz Dyl appeared first on Pozytywni.co.uk.

– Czym się Pan zajmuje w Wielkiej Brytanii?
Moją pasją jest Marketing Internetowy, czyli wszystko co jest związane ze zwiększeniem sprzedaży. Zarówno w moim własnym biznesie, jak i biznesach moich klientów. Analizuję obecną sytuację i staram się, tak dobrze jak tylko potrafię, doprowadzić do zwiększenia sprzedaży.

– Dlaczego eBiznes?
Biznes prowadzony w konkretnym miejscu ma swoje ograniczenia, przede wszystkim do ilości potencjalnych klientów, którzy są zainteresowani tym, co oferuję. Czyli mając na przykład, warsztat samochodowy w mieście X, ograniczeniem jest ilość klientów, do których docieram w tym mieście. Oferując to samo w internecie, mogę dotrzeć do znacznie większej ilości klientów. Połączenie stacjonarnego biznesu z biznesem Internetowym, czyli eBiznesem, poszerza krąg zainteresowanych.

– Jakie były początki? Jak Pan tu trafił?
Przyjechałem w 2004 roku. Planowałem kilkumiesięczny pobyt, szybkie zarobienie pieniędzy i powrót do Polski. Życie jednak zweryfikowało plany
Ostatnią pracą jaką wykonywałem w Polsce była posada, sprzedawcy pieniędzy w banku. Obsługiwałem wielu bardzo zamożnych przedsiębiorców w Polsce. Była to bardzo prestiżowa posada. Po przyjeździe do UK, od pierwszego dnia pracowałem na kuchni jako pomywacz, potem w magazynach jako pakowacz i kierowca wózka widłowego. Po kilku latach pracy otworzyłem dla żony, salon kosmetyczny, który prowadziłem niespełna 4 lata.
Szybko jednak zrozumiałem, że nie wiem, jak się prowadzi biznes w Anglii. Musiałem samodzielnie uczyć się, jak promować firmę w Anglii, jak zdobywac nowych klientów, jak utrzymać biznes, aby przetrwał w czasach kryzysu.
Moje próby zdobycia informacji od polaków, o których miałem zdanie, że są ludźmi sukcesu, zakończyły się fiaskiem. Wówczas zacząłem nawet wierzyć, w obiegową opinię, Jak Polak Wie, To Nie Powie. Dziś już wiem, dlaczego nie powie

– Skąd pomysł na taki, a nie inny biznes?
Salon kosmetyczny stał się dla mnie nieprawdopodobną skarbnicą wiedzy i możliwością zdobywania doświadczenia. Dlatego, po tak wielu błędach jakie wówczas popełniłem, zacząłem zdawać sobie sprawę, że jeśli robię to, co robię, będę miał to, co mam. Jeśli chcę mieć inne efekty, muszę zacząć robić inaczej lub coś innego.
Stacjonarny biznes stał się dla mnie złotą klatką. Trudno nawet było, zorganizować kilka dni urlopu w roku. A jak już był urlop, to najczęściej załatwiałem tysiące spraw wokół biznesu. Dlatego między innymi, postanowiłem przestać pracować, co skutecznie udaje mi się do dziś.

– Z jakimi trudnościami musiał Pan się zmierzyć po przylocie do UK? A co Pana pozytywnie zaskoczyło?
Tak naprawdę, to musiałem bardzo uważać przechodząc przez ulicę:) Kilkakrotnie o mało mnie auto nie potrąciło Tutaj ludzie naprawdę jeżdżą pod prąd a przechodząc przez ulicę, trzeba było wyrobić sobie nawyk patrzenia najpierw w prawo
Pozytywnie zaskoczyła mnie łatwość znalezienia i podjęcia pracy. Pamiętam, że przyjechałem w sobotę około 22:00 a w niedzielę około 15:00 miałem już pierwszą pracę. Bez znajomości języka, ze słownikiem i rozmówkami w ręku, potrafiłem samodzielnie znaleźć pracę i pozałatwiać wszystkie formalności. Tutaj po prostu jest łatwiej!

– Dziś Pana biznes rozkwita? Czuje się Pan już spełnionym człowiekiem?
Tak, biznes rozwija się naprawdę szybko. Oczywiście jest to efekt uboczny wykonywanych zadań i podejmowanych działań, jednak bardzo lubię patrzeć na jego rozwój.
W niektórych dziedzinach życia rzeczywiście, czuję się spełniony, jednak jeszcze wiele pracy mam przed sobą.

– Jaki jest Pana życiowy cel?
Trochę sekciarsko Aby zakończyć dzień, mając pewność, że zrobiłem wszystko, co zrobić powinienem. Aby codziennie dodawać wartości osobom, z którymi się spotykam. Aby realizować wszystkie marzenia:)

– Gdzie Pan się widzi za 5, 10, 15, 20 lat? Nadal Wielka Brytania?
Dzisiaj po kilku latach pobytu na emigracji czuję się bardziej jak cygan. Coraz mniej rozumiem polskie problemy i mam świadomość tego, że jestem gościem w obcym kraju. Ale z drugiej strony, jest takie miejsce na ziemi, w którym chciałbym zamieszkać. Szczególnie z powodu jego klimatu i uroczych krajobrazów.

– Jak Pan ocenia Polaków w Wielkiej Brytanii? Czy zgadza się Pan z opiniami niektórych mediów, że jesteśmy tu zupełnie niepotrzebni?
Od wielu lat przestałem się interesować mediami. Kiedyś miałem ogromny szacunek do mediów, ale zmienił się on po tym, jak poznałem wielu dziennikarzy i redaktorów naczelnych. Dziennikarz, to osoba, która ma kredyty do spłaty, często osoby na utrzymaniu. Otrzymuje wynagrodzenie za napisanie artykułów, które najczęściej nie mają nic wspólnego z prawdą, ale za to świetnie się sprzedają.
Gdy jeszcze kiedyś czytałem artykuły polskich mediów w UK, wielokrotnie odpisywałem oburzony, starałem się prostować wypaczoną (na potrzeby artykułu) rzeczywistość, jednak po jakimś czasie zostawiłem ich w spokoju. To oni (dziennikarze) mają problem, nie ja.
Nie ma w ogóle ludzi niepotrzebnych na tej ziemi. A jak ktoś tak twierdzi, to zawsze zadaję sobie pytanie: Jaki jest cel takiego przekazu?

– Co może Pan poradzić Polakom, którzy wahają się nad przylotem do Wielkiej Brytanii i nad założeniem tu własnej firmy?
Nie zamierzam ani zachęcać ani zniechęcać do emigracji  Jeśli ktoś dobrze w Polsce zarabia, najprawdopodobniej nie będzie myślał o emigracji, aczkolwiek bywa różnie
Wiele osób myśli, że wystarczy wylądować na Heathrow aby, Królowa Anglii, przysłała po nas swój orszak ze świtą, obsypując nas funtami:)
Gdy przyjeżdżałem do UK, nie snułem nadziei, nie wiedziałem jak jest i czego się spodziewać. Chciałem tylko zarobić. Wcześniej bywałem już w Norwegii, Niemczech, Francji na kilkutygodniowych wyjazdach zarobkowych i wiedziałem tylko tyle, że trzeba się spiąć, zacisnąć pasa i pracować, aby zarobić.
To, że tutaj jest łatwiej nie oznacza, że się samo zrobi. Oczywiście na każdym kroku zachęcam do zakładania firmy, ale nie ze względu na korzyści podatkowe, czy miejsce jej prowadzenia. Własny biznes to niezależność, ale zdaję sobie sprawę, że nie każdy ma duszę przedsiębiorcy

– O czym Pan marzy i w jaki sposób dąży Pan do realizacji swoich marzeń?
To co powiem, nie będzie twórcze. Marzenia zapisuję, rozpisuję, czytam, działa i czekam A tak poważniej, to każde marzenie zapisuję. Jak, kiedy i za co mogę je zrealizować? Zapisuję w kalendarzu, jakie działanie muszę podejmować każdego dnia, aby je zrealizować i często wracam do swoich notatek, analizuję je i sprawdzam postępy.
Mam marzenia związane z wykonywaną działalnością jak i życiem osobistym – jak każdy

  
– Gdzie w Wielkiej Brytanii możemy Pana znaleźć i skorzystać z Pana biznesowej oferty?
Mam wiele portali i stron, jednak jeśli rozmawiamy o biznesie w Anglii, zapraszam na stronę eBiznes.co.uk. A dla wszystkich czytelników Pozytywni.co.uk, którzy doszli aż tutaj, czytając te słowa, mam przygotowaną niespodziankę. Wystarczy wejść na stronę Jak Realizować Marzenia i pobrać Darmowy eBook. Naprawdę warto! 
– Czego Pozytywni mogą Panu jeszcze życzyć? 
Wolności

– Życzymy zatem Wolności! I sukcesów.

Jaśko

The post Biznes e-Irka appeared first on Pozytywni.co.uk.

Niniejszym zapowiadam, że właśnie zaczynacie czytać wpis, który nie będzie rewolucyjny, ale nam Polakom – powinien dać do myślenia.  Rzecz będzie bowiem o wspólnym działaniu, o graniu do „jednej bramki”, o pracy zespołowej – aby osiągnąć sukces. Zauważyliście, że rzadko udaje nam się takie grupowe granie z sukcesem? Od wiek wieków, krytykowano przywary narodowe Polaków. Mówiono i pisano o nas różne rzeczy – w całej tej masie określeń rzadko znajdywały się słowa, dotyczące wspólnego, udanego działania.

„Dla Polaków można zrobić wszystko, z Polakami nic” – mówił Aleksander Ignacy Wielkopolski. Voltaire dodawał: „Jeden Polak to istny czar, dwóch Polaków – to awantura, trzech Polaków – och, to już jest polski problem”, a Józef Piłsudski puentował: „Naród wspaniały, tylko ludzie kurwy”. Do wspólnego stołu dosiadła się i Kayah, rzucając jakże prawdziwą uwagę: „Czasami mam wrażenie, że przeciętny Polak uważa, że jak jego sąsiad złamie nogę, to jemu się będzie lepiej chodzić”

I rozważcie teraz, drodzy Pozytywni, czy w słowach osób, które nigdy w życiu się nie spotkały, nie ma ani krztyny prawdy? Takich opinii, cytatów sław historii znajdziemy całe mnóstwo. Tylko po co szukać? Może warto zastanowić się nad sobą, wyciągnąć rękę do sąsiada i zrobić coś razem ( i nie mam tu na myśli wspólnego napicia się wódki – bo z tego rodzaju „współpracą” akurat naród polski nie ma żadnych problemów).

„Specjalne uzdolnienia przejawiamy poza granicami kraju. Jak Polacy gdzieś wyjadą, potrafią robić wspaniałe rzeczy. U siebie – gorzej” – komentuje Stanisław Lem.

I może właśnie na tym się skupmy. Pracujemy w Wielkiej Brytanii – czasem zdarza się, że media określą nas mianem nieudaczników i wyzyskiwaczy, ale kiedy trwoga, to… do Polaka. Najlepszy hydraulik – Polak, najlepszy budowlaniec – Polak, najlepszy kierowca – Polak… Zaprezentowaliśmy Wam już na portalu Pozytywni mnóstwo osób, które są najlepsze w tym, co robią i z dumą promują swój ojczysty naród:  Dagmara Chmielewska, Monika Markiewicz, Kamil Cebulski, Kamila Czachorowicz, Jakub Smolarek, Martin Fitch i inni. To wszystko ludzie sukcesu, tyle że ten sukces zawdzięczają również, a może przede wszystkim  ludziom, którzy ich otaczają. Bez ludzi, bez wsparcia, nigdy nie zrealizowaliby swoich życiowych projektów.

Jeśli więc chcesz zrobić krok do przodu, przyjrzyj się uważnie swojemu otoczeniu. Przestań krytykować, „hejtować”, zakasaj rękawy i bez zawiści o kolegę, któremu się udało, weź się do roboty. Jesteśmy narodem, który potrafi dokonywać rzeczy niemożliwych. Nie boimy się tego, co niesie ze sobą życie.

Co radzi Napoleon Bonaparte, kiedy wszystkie możliwości rozwiązania problemu zawodzą, kiedy nikt już nie daje rady?

„Zostawcie to Polakom. Dla nich nie ma nic niemożliwego”.

I niech puentą dla tego błyskotliwego tekstu będzie cytat Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego ( a ten gość przecież znał się na rzeczy):

„Jestem Polak, a Polak jest wariat,
a wariat to lepszy gość (…)”.

Zatem czując się lepszymi, ruszajmy do pracy zespołowej. Wspierając się wzajemnie – tak jak robią to wszyscy Pozytywni .

Sylwia Jaśko

The post „Polacy – naród wspaniały, tylko ludzie k…y” appeared first on Pozytywni.co.uk.

Logopedia? W Wielkiej Brytanii? Jest na to zapotrzebowanie?

Tak. I to nawet bardzo dużo. Wiem, trudno w to uwierzyć, sama długo w to wątpiłam, ale na chwilę obecną nie mam co do tego wątpliwości.

Logopedia to biznes czy misja?

W sumie to trudno odpowiedzieć na to pytanie jednoznacznie. Słowa „biznes” nie lubię, a słowo „misja” brzmi bardzo patetycznie. Nie wiem czy tym jest właśnie logopasja. Moim zdaniem, logopasja to przede wszystkim pasja i sposób na życie. Nie wyobrażam sobie pracować w Wielkiej Brytanii „gdziekolwiek”, skoro mogę pracować w zawodzie i na własnych zasadach.

Uczy Pani polskie dzieci wymowy polskiej czy angielskiej? Czy może pracuje Pani z małymi Anglikami?

Pracuję tylko i wyłącznie z polskimi dziećmi. Za pracę w języku angielskim się nie zabieram z kilku konkretnych powodów. Po pierwsze w języku angielskim nie mam takiej naturalnej ekspresji, jaką posiadam w języku polskim. Po drugie wiem, jak ważne jest dbanie i pielęgnowanie języka polskiego poza granicami kraju, przede wszystkim ze względu na budowanie relacji rodzic – dziecko oraz wszechstronny rozwój młodego człowieka. Ostatnim powodem dla jakiego nie pracuję w języku angielskim jest to, że uważam, że tak jak angielski logopeda nie pomoże w przypadku języka polskiego, tak ja nie pomogę w języku angielskim. Oczywiście mogę w jakimś stopniu wpływać na język angielski, jednak nigdy nie przekażę takiej melodii i akcentu jak brytyjski logopeda. Jest jeszcze jedna ważna kwestia, którą powinnam tu podkreślić: logopeda nie zajmuje się tylko poprawą wymowy. To zamykanie logopedy w jednej szufladzie, gdy mamy do dyspozycji całą szafę. Logopeda pracuje m. in. nad rozwojem dziecka, nad nauczeniem dziecka / dorosłego komunikacji z innymi ludźmi, stymuluje naukę mówienia samą w sobie. Długo mogłabym o tym pisać / mówić. Logopedia jest bardzo rozległą dziedziną.

Z czym dzieci mają największy problem?

To bardzo ogóle pytanie. Zależy jakie dzieci. Jeżeli mówimy o dzieciach w normie rozwojowej, czyli takich które rozwijają się książkowo pod kątem percepcji słuchowej, wzrokowej, rozumienia, motoryki małej, dużej, mówienia, itd. to jeżeli mają problem to zazwyczaj z wymową typowo polskich głosek tj. ś, ź, ć, dź, ń, r oraz sz, rz, cz, dż. Często też trafiają do mnie dzieci, które „miksują” język polski z angielskim, ponieważ często ich rodzice nie wyznaczyli jasnej granicy pomiędzy tymi dwoma językami. Natomiast, kiedy wzięłabym pod uwagę dzieci z poważniejszymi problemami tj. opóźniony rozwój mowy, zaburzenie mowy o typie afazji, autyzm, itd. to ich problemu są o wiele poważniejsze i dotykają zupełnie innych płaszczyzn. Zazwyczaj te dzieci są trudne do zdiagnozowania dla brytyjskich specjalistów lub są diagnozowane stosunkowo późno. Pomoc jaką otrzymują jest minimalna lub, rzekłabym, znikoma. To bardzo trudna sytuacja.

Dzisiaj jest Pani wziętym logopedą w UK (Polacy mówią, że najlepszym). A jakie były początki? Od razu po przyjeździe tutaj wiedziała Pani, co będzie Pani robić?

Czy wziętym, czy najlepszym? Powiem tak, na brak pracy nie narzekam. Zdaję sobie sprawę, że jest wielu logopedów, od których wiem więcej z racji doświadczenia, dużej ilości czasu poświęconego na doskonalenie się, ale wiem, że są także i tacy logopedzi, którym ja do pięt nie dorastam. Zdaję sobie sprawę, że jeszcze wiele muszę się nauczyć. Zawsze patrzę ile jeszcze powinnam się dowiedzieć, by robić to, co robię lepiej.
Tak, od razu po przyjeździe do Anglii wiedziałam co chcę robić. Już przed wyjazdem nawiązywałam kontakty z polskimi szkołami i innymi polonijnymi organizacjami. Mimo, że początkowo pracowałam w fabryce i na sprzątaniu, a logopedią zajmowałam się przez 2 dni w tygodniu, to wiedziałam, że tak zostać nie może, bo w fabryce, na sprzątaniu się męczyłam. Nie fizycznie, bo pracy się nie boję, ale wiedziałam, że stać mnie na więcej. I dążyłam do tego, żeby jak najszybciej działać na własny rachunek, założyć firmę i robić to co bardzo lubię.

Mówi Pani, że wielką rolę w Pani działalności odgrywa Pani mąż. Jak wspólnie doszliście do miejsca, w którym obecnie jesteście?

Tak, mój mąż zawsze mnie wspierał i wspiera. Nigdy mnie nie ograniczał, raczej zawsze motywował do konstruktywnego działania. Do miejsca, w którym teraz jesteśmy, choć to nie jest ostatnie miejsce, w którym chcemy być, doszliśmy i nadal dochodzimy ciężką, mrówczą pracą i planowaniem wszystkiego od a do z. Ja pracuję po 6 dni w tygodniu, czasem 7, kiedy prowadzimy szkolenie. Każdego dnia pracuję po około 12 – 14 godzin. Mój mąż obecnie pracuje w brytyjskiej firmie jako inżynier. Po powrocie z pracy na etat pomaga mi w mojej firmie. Także my nie znamy czegoś takiego jak nuda, brak zajęcia, leniuchowanie do 12 w południe przed telewizorem. Z resztą nie mamy TV. A jeśli ktoś mówi nam, że nie ma czasu na spotkanie, to się uśmiechamy.

Co Was wygnało z Polski? Tam też przecież potrzeba logopedów. Dzieci mówią coraz gorzej. Np. w przedszkolu mojej córki, po ostatnich badaniach okazało się, że zaledwie kilkoro dzieci mówi poprawnie. Skąd więc pomysł na Wielką Brytanię?

Wygnało to za duże słowo. Raczej skłoniło do wyjazdu. Dla mojego męża była to perspektywa rozwoju, przekraczania granic i zdobycia międzynarodowego doświadczenia. A mnie chęć przygody – jak nie teraz to kiedy i w sumie nieświadomość tego, jak to jest żyć w innym kraju. Nie wyjechaliśmy za pracą. Ja świadomie rezygnowałam z 4 miejsc pracy w zawodzie. Miałam perspektywy rozwoju, mój mąż podobnie. Nie narzekaliśmy na życie ani pieniądze w Polsce. A dzieci w Polsce, rzeczywiście mówią coraz gorzej. I moim zdaniem sytuacja będzie się pogarszać z racji szybkości życia, zabiegania rodziców, mniejszych więzi dziadkowie – wnuczęta.

Jesteście najlepszym dowodem na to, że ciężka praca – niezależnie od miejsca pobytu – przynosi efekty. Wielu Polaków ma z tym problem i łapią każdą pracę, niezależnie od swoich aspiracji, ambicji. Tak trzeba w UK?

Moim zdaniem to wszystko zależy od sytuacji człowieka. Nie można generalizować. Część osób może i ma większe aspiracje i ambicje, ale mają taką sytuację w życiu, że trzeba je schować do kieszeni, zacisnąć zęby i pracować. Inni wyjeżdżają tu za pieniędzmi, nieważne jak zarobionymi, ważne że je mają, bo np. w Polsce ich nie było. Mają pracę, nieważne jaką, ważne że jest. Nie myślą o tym, co będzie za 10 lat, żyją tu i teraz. Jest im z tym dobrze i są szczęśliwi. Czy tak trzeba żyć? Nie wiem. Jedyne czego jestem pewna, to tego, że ja bym tak nie mogła. U nas początki były trudne, ale wiedzieliśmy dokąd idziemy. Są takie mądre słowa: „Jeśli nie wiesz do jakiego portu zmierzasz, pomyślne wiatry nie będą Ci wiały”. To chyba najlepsza odpowiedź na to pytanie.

Czujecie się ludźmi sukcesu, ludźmi spełnionymi?

Steve Jobs powiedział: „Bądźcie niespełnieni i nienasyceni”. Mówił o tym w kontekście ciągłego poszukiwania, rozwoju i doskonalenia. Nie czuję się człowiekiem sukcesu. Może ktoś patrząc z boku, może tak myśleć, ja nadal jestem sobą. Jestem mądrzejsza o pewne doświadczenia, sytuacje których doświadczyliśmy, to tyle. Czy jestem spełniona? W sensie zawodowym owszem. Robię to, co lubię i ciągle się rozwijam. Do spełnienia prywatnego potrzeba jeszcze trochę czasu i pracy.

Wpisałam w Google „Kamila Czachorowska”. Trochę informacji wyskoczyło. Jest Pani aktywna na bardzo wielu polach. W tym tkwi tajemnica sukcesu bardzo dobrej polskiej logopedki w Wielkiej Brytanii? Jakie działania Pani podejmuje, by podbijać brytyjski rynek?

Tajemnica to rzetelność, szczerość, życzliwość i jakość. Staram się to wszystko łączyć zarówno w życiu prywatnym jak i zawodowym. Nawiązuję kontakty z różnymi polskimi organizacjami, szkołami, kościołami i stowarzyszeniami. Znam chyba większość ich przedstawicieli w promieniu 100 km – 150 km od Swindon. Nie spoczywam na laurach. Staram się być ciągle aktywna i nie tracić czasu. Prowadzę również stronę internetową – www.logopasja.pl – to blog dla rodziców, nauczycieli i logopedów o tematyce logopedycznej.

Jakie plany na przyszłość?

Pewne plany mamy, nie są to jeszcze plany ostateczne. Opowiem o nich z miłą chęcią jak je zrealizujemy. Teraz jest na to za wcześnie. Są to plany zarówno związane z życiem prywatnym jak i samą logopedią. Jedyne co mogę zdradzić to to, że chcemy aby logopasja stała się synonimem jakości, rzetelności i zaufania wśród wszystkich polskich logopedów, a także osób, które będą potrzebowały specjalistycznej pomocy terapeutycznej.

Czego, jako Pozytywni możemy życzyć pozytywnej logopedce?

Zdrowia, spokoju w sercu i mądrych decyzji w życiu. To wszystko czego mi potrzeba, do tego, żeby czuć się dobrze i nie dać się ślepo pochłonąć pracy. Często ludzie zapominają o znajomych i rodzinie tylko dlatego żeby zarobić więcej pieniędzy. Ja nie chcę zapomnieć o tym, że jestem tylko człowiekiem i mam pewne wartości, których nie mogę i nie chcę się zrzec. Chcę iść mądrze pod prąd i tego samego życzę czytelnikom.

The post Pomyślne wiatry Kamili appeared first on Pozytywni.co.uk.

Realizuje Pan mnóstwo projektów. Jak Pan znajduje na to wszystko czas?

Znajdowanie czasu na wiele rzeczy to moja praca. Praca, którą jak najbardziej mogę nazwać pasją.  Uczę ludzi jak odpowiednio organizować sobie czas, a co za tym idzie organizować całe życie. Często przecież narzekamy, że brakuje nam czasu.  Czasu nie można zatrzymać, przyspieszyć, on po prostu jest. Każdy z nas dostaje codziennie do dyspozycji świeżutkie 1440 minut i to od nas zależy, co z tym zrobimy. Co robię, żeby lepiej się zorganizować i znajdywać czas na kolejne projekty?  Mam taką sztuczkę: nie oglądam w ogóle telewizji, nie czytam żadnych gazet oraz newsów (oprócz wybranych z mojej branży), a facebooka traktuję w sposób biznesowy.

A czemu lepiej wykorzystywać czas w Anglii, a nie w Polsce? Z jakiego powodu wyjechał Pan z kraju?

Nie powiem w tym temacie nic szczególnego. Po prostu szara rzeczywistość Polski 10 lat temu była dość przytłaczająca, a do tego skostaniały system edukacji sprawił, że zacząłem szukać nowych dróg rozwoju. A z drugiej strony coś mi w środku mówiło, że w Polsce mój czas dopiero nadejdzie. Muszę się tylko lepiej przygotować i dać ludziom coś świeżego. Coś, czego dziś uczę się sam za granicą.

A jak wyglądały początki w UK? Co Pana ukształtowało?

Moje początki w UK były bardzo ciekawe. Trafiłem do małej włoskiej, ale najpopularniejszej restauracji w Walii, z gwiazdką Michelin. Poznałem tam jednego z najsłynniejszych kucharzy świata Franco Taruschio oraz Gordona Ramseya (osobiście uważam,  że Franco jest dużo lepszym kucharzem). Trochę podróżowałem po całych wyspach, aż w końcu, 8 lat temu, zadomowiłem się na dobre w Londynie i kontynuuję do dzisiaj moją przygodę z biznesem oraz rozwojem osobistym. To, co mnie ukształtowało i nadal kształtuje to życie, nowe wyzwania, wyciąganie wniosków z dobrych i złych sytuacji, które mi się przytrafiają.

W oczach wielu jest Pan człowiekiem sukcesu. A czym dla Pana jest sukces?

Jakie to jest ciekawe pytanie, prawda? Tak wiele osób chce odnieść sukces. Nie odnoszą go, bo nie wiedzą czego chcą, biegną na oślep przed siebie. Dla mnie sukces to robić to, na co ma się ochotę, spełniać marzenia swoje oraz innych, otaczać się niezwykłymi ludźmi, nie mieć limitów, cieszyć się z najmniejszych rzeczy i czasem zatrzymać się,  by podziwiać piękno świata.

Co Panu pomogło w osiągnięciu sukcesu?

Co pomaga w odniesieniu sukcesu?  – to pytanie jest od tysiącleci powtarzane. Analizując odpowiedzi dochodzimy do wniosku,  że czynniki sukcesu policzylibyśmy na palcach dwóch rąk. Jak to jest u mnie? Za każdym mężczyzną, osiągającym coś w życiu stoi mądra i silna kobieta. Ja taką mam. Upór i dążenie do celu to także istotne czynniki.  Jeśli do tego dorzucę wiarę w siebie oraz determinację to wiem, że nic mnie już nie zatrzyma.  W życiu jest tak, że jeśli mamy wystarczająco duże  „WHY” czyli powód dla którego mamy dążyć do naszego celu, to „HOW” czyli jak mamy go osiągnąć, przyjdzie samo. Ale nasz cel musi być wystarczająco duży, musi nakręcać nas, kierować i pchać do przodu. Tylko takie cele sobie stawiam.

Które z przedsięwzięć podejmowanych przez Pana mają dla Pana największe znaczenie?

Najistotniejszy w tym momencie jest dla mnie projekt „HOW SUCCEED”. To projekt złożony z kilku elementów. Po pierwsze książki, którą piszę pod tym samym tytułem. Przeprowadzam wywiady z ludźmi sukcesu z całego świata, z celebrytami, miliarderami, sportowcami itd. Wszystkie zyski ze sprzedaży tej książki pójdą na budowę szkół przedsiębiorczości dla dzieci i młodzieży, których nie stać na lepszą edukację. Oczywiście idzie za tym fundacja „How Succeed” i wiele innych, dalszych projektów. Mam co robić.

Jak osiągnąć cel na obcej ziemi? Co poradziłby Pan Polakom, którzy szukają swojej życiowej drogi?

Odpowiedź jest prosta: cel to cel – nie jest ważne gdzie wyznaczony. Jeżeli wyznaczyliśmy sobie cel, to rozpisujemy do niego plan działania i podejmujemy akcję. Jak jeden autor powiedział: nieważne skąd idziemy, ważne jest to, gdzie chcemy dojść. Nic innego się nie liczy. Cel jest ten sam, bez względu gdzie się znajdujemy. Jedyne, co się może zmienić, to plan działania.  Moja rada dla wszystkich, młodszych czy starszych jest taka: zapamiętać sobie do końca życia: sukcesy od zawsze budowało się na porażkach. Jeśli ponosisz porażkę za porażką, jedną za drugą, i kolejną, i kolejną, a mimo to ciągle masz przed oczami swój cel, umiesz się podnieść i iść dalej – wtedy odniesiesz prawdziwy sukces. Jest taki mądry cytat: „W drodze do sukcesu winda jest popsuta, musisz iść schodami”, a w drodze na szczyt nigdy nie jest z górki.

Jakie plany na przyszłość?

Planów jest cała masa. Bardzo dużo projektów w wielu dziedzinach życia. Jeden z najważniejszych to rozpoczęcie w Polsce szkoleń i seminariów z rozwoju osobistego. Nareszcie jest czas na to, by móc podzielić się swoim doświadczeniem, przez lata wypracowanymi metodami w biznesie i życiu. Chcę pokazać innym, co znaczy porażka i ile z niej możemy się nauczyć, jak gospodarować swoim czasem oraz jak budować relacje z innymi.

Gdzie można Pana znaleźć i skorzystać z Pana oferty?

Najlepiej odwiedzić moją stronę internetową –  www.jakubsmolarek.com i napisać do mnie bezposrednio.  Zapraszam również na mojego niedawno powstalego facebookowego fanpagea: www.facebook.com/jakubsmolarekfanpage

Dziękuję i w imieniu Pozytywnych życzę powodzenia w realizacji projektów.

Dziękuję bardzo za możliwość udzielenia wywiadu dla tak pozytywnego portalu,

The post Dobrze wykorzystaj 1440 minut – Jakub Smolarek appeared first on Pozytywni.co.uk.

[gap height=”10″]Tekst na podstawie serii książek Roberta Kiyosaki oraz książki 'Biedny Polak, Bogaty Polak’.

Pozytywni!

The post Jak przestać być biednym Polakiem? appeared first on Pozytywni.co.uk.

[gap height=”5″]Pozytywni!

[gap height=”20″]

The post Jak prawidłowo używać słowa „nie”. appeared first on Pozytywni.co.uk.