Przez pierwszych kilka lat rozstanie z krajem jest zacierane nowym miejscem, dostatnim życiem, częstymi wyjazdami nad morze śródziemne.

Starzy znajomi są zastąpieni nowymi, więc jakoś to idzie.

Niestety, w pewnym momencie może, przyjść czas, w którym pojawi się wrażenie monotonii, rutyny, tęsknoty do niedzielnych obiadów z rodziną i chęci powrotu do kraju.

Podejrzewam, że większość emigrantów zarobkowych chciałaby wrócić do Polski, aczkolwiek nie powrócą do Polski z kilku podstawowych powodów.

Dzisiaj przedstawię cztery powody, przez które Polacy nie wrócą z exodusu do ojczyzny.

Powód 1.

Ogromna część naszych rodaków w Europie zarabia minimalną kwotę miesięczną np. £1.000 miesięcznie.

Fakt, faktem to nie jest dużo, ale takie są realia, £1.000 miesięcznie wystarcza na podstawową godną egzystencję.

Już £1.000 miesięcznie skłania Polaków do wyjazdu z Polski.

ALE JEST TUTAJ JEDEN MAŁY HACZYK.

Jeżeli zarobisz £1.000, to rząd nie zabierze ci z tego prawie nic. Gdyby rząd obciążył twoje £1.000 wysokim podatkiem, to żyłoby się za nie jak za 1.500 zł, czyli w ubóstwie.

Pamiętajmy. Minimalna w większości krajów jest prawie wolna od podatku i ZUS-u. Gdyby rząd zabrał ci z £1.000 – 1.200 złotych na ZUS i 19% podatku to postałoby ci tylko £648 miesięcznie – za £648 nie da się żyć.

W Polsce nie da się żyć, ponieważ — jeżeli zarobisz 2.500 zł miesięcznie, to rząd zabiera z tego połowę — dlatego w Polsce ludzie żyją w ubóstwie za 1.400 zł.

Powód 2. Jedną z największych grup zawodowych mieszkających i pracujących za granicą są fachowcy budowlani oraz kierowcy tirów.

Budowlańcy i kierowcy zazwyczaj zarabiają bardzo dobre pieniądze. W związku z ponadprzeciętnymi zarobkami są samo zatrudnieni w celu płacenia mniejszego podatku lub posiadają firmy (limited company) w celu jeszcze wydajniejszego płacenia podatków.

W Polsce prowadzenie działalności jest bardzo skomplikowane a podatki dużo wyższe. „Wisienką” na torcie jest fakt, że bardzo dużo firm w Polsce, po prostu, nie płaci swoim kontrahentom, w Polsce system sądowniczy jest „zły” więc mało kto chce dochodzić swoich praw.

Powód 3.

Nastawienie do obywatela. Smutne, ale prawdziwe. W urzędach jesteśmy dla siebie nie mili, a służby porządkowe źle traktują człowieka.

Po kilkunastu latach spędzonych w krajach, w których traktuje się człowieka jak dobrego klienta, a nie jak „pasożyta” ciężko powrócić do kraju, w którym urzędnik myśli, że jest panem i władcą a ja tylko skruszonym niewolnikiem.

Ciężko wrócić do kraju, w którym policja wlepia mandaty za przejście na czerwonym świetle o 3 w nocy, gdy ulica jest totalnie pusta.

Ciężko wrócić do kraju w którym „kanary autobusowe” wyglądają i zachowują się jak komunistyczni szpiedzy.

Powód 4.

Zawód lekarza jest dla mnie chyba najważniejszym zawodem świata.

Zawsze jak widzie znajomego lekarza kłaniam mu się nisko, oddając mu wręcz honory.

Z drugiej strony co prawda to prawda. Na widok Polskich szpitali aż mnie wzdryga. Raz podczas pobytu na wakacjach trafiłem do Polskiego szpitala, przeraziłem się.

Miałem przyjemność leżeć w Brytyjskim szpitalu, więc mam porównanie. To prawda, w szpitalach starej Unii lekarze i pielęgniarki też ciężko pracują i chwała im za to, ale ciężkiej pracy po nich nie widać.

MOIM MARZENIEM JEST WRÓCIĆ DO KRAJU, W KTÓRYM BĘDZIE SILNY I SPRAWIEDLIWY, SPRAWNIE DZIAŁAJĄCY SYSTEM PODATKOWY.

MOIM MARZENIEM JEST WRÓCIĆ DO KRAJU, W KTÓRYM POLICJANT NIE MUSI WLEPIAĆ MANDATU O 3 W NOCY ZA PRZEJŚCIE PO PUSTEJ JEZDNI NA CZERWONYM ŚWIETLE.

Źródło: www.echoplanety.pl

The post 4 powody, przez które Polacy nie chcą wrócić do Polski appeared first on Pozytywni.co.uk.

Śmieszy mnie, kiedy słyszę przestrogę, żebym nie obcowała z Polakami, bo…Bardzo dziękuję, ale sama wolę zdecydować, z kim będę rozmawiać, współpracować, czy się przyjaźnić.

Ludzie, zwracam się do Was, apeluję do całej Polonii w Wielkiej Brytanii, oprzytomniejcie. Przestańcie żyć czyimś życiem, przestańcie się o wszystko oskarżać, obrażać i obwiniać.

Każdy z nas jest inny, każdy ma inne potrzeby, aspiracje, nie oceniajmy siebie od razu, dajmy sobie czas choćby na ewentualną weryfikacje naszych odgórnych założeń. Przyszedł czas na zmiany i muszą być to zmiany związane z wizerunkiem Polonii na emigracji!

Zauważcie, że większość mediów, forów polonijnych, nastawiona jest na rozgłos i sensacje, i specjalnie poją nas bezwartościowymi brudami, potęgując tylko waśnie i kreując ten obrzydliwy, negatywny wizerunek.

Kiedy pytam Polaka, osobiście, co sądzi o rodakach to mówi, że on nie zadaje się z Polakami, bo słyszał, że Polacy to „świnie” na emigracji, ale kiedy dopytuję, czy on osobiście zna te „świnie”, to przyznaje, że w sumie to, nie, w sumie, to on tylko słyszał i czytał o takich.

Zmieniają się nasze potrzeby, zmienił się nasz life style, to i czas na zmienię relacji międzyludzkich. Otwórzmy się na innych, posłuchajmy co mają do powiedzenia, nie wydawajmy sadów bez odpowiedniego podejścia do sprawy. Spróbujmy sobie pomóc, sprawmy, aby nasze życie nabrało pozytywnych barw. Udowodnijmy, że jesteśmy inteligentnymi, godnymi zaufania ludźmi.

Sprawdź, może ta osoba koło Ciebie, która jeszcze słabo mówi po angielsku, po prostu potrzebuje pomocy, zamiast się z niej podśmiewać, wskaż jej drogę do College’u. Przecież wszystkim, nam zależy, aby Polonia świetnie mówiła po angielsku, tak to jest moje małe prywatne marzenie, abym nie musiała być świadkiem tych wstydliwych sytuacji, kiedy nasz rodak nie potrafi się porozumieć. Tak, uważam, że to jest żałosne, kiedy ktoś nawet nie próbuje w kraju anglojęzycznym, nauczyć się mówić po angielsku, ale nie oceniajmy go z góry, każdy przyswaja język w swoim tempie, bądźmy wyrozumiali.

Uczmy się cieszyć szczęściem innych, uczmy się pomagać w czysto bezinteresowny sposób. Jesteśmy kreatywni i ambitni. Razem zmieniamy i zmienimy wizerunek Polaków na Wyspach. Koniec tej farsy i monotematyzmu!

Barbara Larysz

The post …moja wizja Polonii… appeared first on Pozytywni.co.uk.

Niniejszym zapowiadam, że właśnie zaczynacie czytać wpis, który nie będzie rewolucyjny, ale nam Polakom – powinien dać do myślenia.  Rzecz będzie bowiem o wspólnym działaniu, o graniu do „jednej bramki”, o pracy zespołowej – aby osiągnąć sukces. Zauważyliście, że rzadko udaje nam się takie grupowe granie z sukcesem? Od wiek wieków, krytykowano przywary narodowe Polaków. Mówiono i pisano o nas różne rzeczy – w całej tej masie określeń rzadko znajdywały się słowa, dotyczące wspólnego, udanego działania.

„Dla Polaków można zrobić wszystko, z Polakami nic” – mówił Aleksander Ignacy Wielkopolski. Voltaire dodawał: „Jeden Polak to istny czar, dwóch Polaków – to awantura, trzech Polaków – och, to już jest polski problem”, a Józef Piłsudski puentował: „Naród wspaniały, tylko ludzie kurwy”. Do wspólnego stołu dosiadła się i Kayah, rzucając jakże prawdziwą uwagę: „Czasami mam wrażenie, że przeciętny Polak uważa, że jak jego sąsiad złamie nogę, to jemu się będzie lepiej chodzić”

I rozważcie teraz, drodzy Pozytywni, czy w słowach osób, które nigdy w życiu się nie spotkały, nie ma ani krztyny prawdy? Takich opinii, cytatów sław historii znajdziemy całe mnóstwo. Tylko po co szukać? Może warto zastanowić się nad sobą, wyciągnąć rękę do sąsiada i zrobić coś razem ( i nie mam tu na myśli wspólnego napicia się wódki – bo z tego rodzaju „współpracą” akurat naród polski nie ma żadnych problemów).

„Specjalne uzdolnienia przejawiamy poza granicami kraju. Jak Polacy gdzieś wyjadą, potrafią robić wspaniałe rzeczy. U siebie – gorzej” – komentuje Stanisław Lem.

I może właśnie na tym się skupmy. Pracujemy w Wielkiej Brytanii – czasem zdarza się, że media określą nas mianem nieudaczników i wyzyskiwaczy, ale kiedy trwoga, to… do Polaka. Najlepszy hydraulik – Polak, najlepszy budowlaniec – Polak, najlepszy kierowca – Polak… Zaprezentowaliśmy Wam już na portalu Pozytywni mnóstwo osób, które są najlepsze w tym, co robią i z dumą promują swój ojczysty naród:  Dagmara Chmielewska, Monika Markiewicz, Kamil Cebulski, Kamila Czachorowicz, Jakub Smolarek, Martin Fitch i inni. To wszystko ludzie sukcesu, tyle że ten sukces zawdzięczają również, a może przede wszystkim  ludziom, którzy ich otaczają. Bez ludzi, bez wsparcia, nigdy nie zrealizowaliby swoich życiowych projektów.

Jeśli więc chcesz zrobić krok do przodu, przyjrzyj się uważnie swojemu otoczeniu. Przestań krytykować, „hejtować”, zakasaj rękawy i bez zawiści o kolegę, któremu się udało, weź się do roboty. Jesteśmy narodem, który potrafi dokonywać rzeczy niemożliwych. Nie boimy się tego, co niesie ze sobą życie.

Co radzi Napoleon Bonaparte, kiedy wszystkie możliwości rozwiązania problemu zawodzą, kiedy nikt już nie daje rady?

„Zostawcie to Polakom. Dla nich nie ma nic niemożliwego”.

I niech puentą dla tego błyskotliwego tekstu będzie cytat Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego ( a ten gość przecież znał się na rzeczy):

„Jestem Polak, a Polak jest wariat,
a wariat to lepszy gość (…)”.

Zatem czując się lepszymi, ruszajmy do pracy zespołowej. Wspierając się wzajemnie – tak jak robią to wszyscy Pozytywni .

Sylwia Jaśko

The post „Polacy – naród wspaniały, tylko ludzie k…y” appeared first on Pozytywni.co.uk.

Dlatego warto się zastanowić, co może być przyczyną owej krytyki oraz czy i kiedy warto się nią przejmować;

Zamieszczamy krótki filmik, który może odmienić Twoje spojrzenie na nieprzychylne opinie skierowane pod Twoim adresem i nabrać dystansu do słów, które wcześniej mogły Cię drażnić, a czasami nawet ranić:

[gap height=”10″]Skoro już wiesz, że podstawą krytyki najczęściej jest nie Twój błąd, a zbyt duży dystans w atrakcyjności (w każdym znaczeniu tego słowa) pomiędzy  Tobą, a osobą Cię krytykującą  – to dajemy Ci również przykład na to, jak dzięki krytyce można stworzyć przebój wywołujący uśmiech na twarzy :).

[gap height=”20″]

Miłej niedzieli, życzą Pozytywni :)!

The post Krytyka i nieprzychylne opinie. Możesz je ignorować? appeared first on Pozytywni.co.uk.