Chwilę potem rozkoszowaliśmy się kojącym szumem wodospadów. Słynne Ingleton Waterfalls. Osiem kilometrów wędrówki wcale nas nie zmęczyło Wędrowaliśmy przez  dębowy las, wśród oszałamiających widoków i szumu wartko płynącej wody.
Wyprawę dodatkowo umilały rozległe pejzaże Yorkshire Dales.  To był idealny pomysł na to, by zapomnieć o całym świecie
i tylko chłonąć piękno natury, które jest na wyciągnięcie ręki. A Wy, odkryliście jakieś ciekawe miejsca w tym roku?

Barbara Larysz

The post Szlakiem Ingleton Waterfalls i White Scar Cave :) appeared first on Pozytywni.co.uk.

Przez pierwszych kilka lat rozstanie z krajem jest zacierane nowym miejscem, dostatnim życiem, częstymi wyjazdami nad morze śródziemne.

Starzy znajomi są zastąpieni nowymi, więc jakoś to idzie.

Niestety, w pewnym momencie może, przyjść czas, w którym pojawi się wrażenie monotonii, rutyny, tęsknoty do niedzielnych obiadów z rodziną i chęci powrotu do kraju.

Podejrzewam, że większość emigrantów zarobkowych chciałaby wrócić do Polski, aczkolwiek nie powrócą do Polski z kilku podstawowych powodów.

Dzisiaj przedstawię cztery powody, przez które Polacy nie wrócą z exodusu do ojczyzny.

Powód 1.

Ogromna część naszych rodaków w Europie zarabia minimalną kwotę miesięczną np. £1.000 miesięcznie.

Fakt, faktem to nie jest dużo, ale takie są realia, £1.000 miesięcznie wystarcza na podstawową godną egzystencję.

Już £1.000 miesięcznie skłania Polaków do wyjazdu z Polski.

ALE JEST TUTAJ JEDEN MAŁY HACZYK.

Jeżeli zarobisz £1.000, to rząd nie zabierze ci z tego prawie nic. Gdyby rząd obciążył twoje £1.000 wysokim podatkiem, to żyłoby się za nie jak za 1.500 zł, czyli w ubóstwie.

Pamiętajmy. Minimalna w większości krajów jest prawie wolna od podatku i ZUS-u. Gdyby rząd zabrał ci z £1.000 – 1.200 złotych na ZUS i 19% podatku to postałoby ci tylko £648 miesięcznie – za £648 nie da się żyć.

W Polsce nie da się żyć, ponieważ — jeżeli zarobisz 2.500 zł miesięcznie, to rząd zabiera z tego połowę — dlatego w Polsce ludzie żyją w ubóstwie za 1.400 zł.

Powód 2. Jedną z największych grup zawodowych mieszkających i pracujących za granicą są fachowcy budowlani oraz kierowcy tirów.

Budowlańcy i kierowcy zazwyczaj zarabiają bardzo dobre pieniądze. W związku z ponadprzeciętnymi zarobkami są samo zatrudnieni w celu płacenia mniejszego podatku lub posiadają firmy (limited company) w celu jeszcze wydajniejszego płacenia podatków.

W Polsce prowadzenie działalności jest bardzo skomplikowane a podatki dużo wyższe. „Wisienką” na torcie jest fakt, że bardzo dużo firm w Polsce, po prostu, nie płaci swoim kontrahentom, w Polsce system sądowniczy jest „zły” więc mało kto chce dochodzić swoich praw.

Powód 3.

Nastawienie do obywatela. Smutne, ale prawdziwe. W urzędach jesteśmy dla siebie nie mili, a służby porządkowe źle traktują człowieka.

Po kilkunastu latach spędzonych w krajach, w których traktuje się człowieka jak dobrego klienta, a nie jak „pasożyta” ciężko powrócić do kraju, w którym urzędnik myśli, że jest panem i władcą a ja tylko skruszonym niewolnikiem.

Ciężko wrócić do kraju, w którym policja wlepia mandaty za przejście na czerwonym świetle o 3 w nocy, gdy ulica jest totalnie pusta.

Ciężko wrócić do kraju w którym „kanary autobusowe” wyglądają i zachowują się jak komunistyczni szpiedzy.

Powód 4.

Zawód lekarza jest dla mnie chyba najważniejszym zawodem świata.

Zawsze jak widzie znajomego lekarza kłaniam mu się nisko, oddając mu wręcz honory.

Z drugiej strony co prawda to prawda. Na widok Polskich szpitali aż mnie wzdryga. Raz podczas pobytu na wakacjach trafiłem do Polskiego szpitala, przeraziłem się.

Miałem przyjemność leżeć w Brytyjskim szpitalu, więc mam porównanie. To prawda, w szpitalach starej Unii lekarze i pielęgniarki też ciężko pracują i chwała im za to, ale ciężkiej pracy po nich nie widać.

MOIM MARZENIEM JEST WRÓCIĆ DO KRAJU, W KTÓRYM BĘDZIE SILNY I SPRAWIEDLIWY, SPRAWNIE DZIAŁAJĄCY SYSTEM PODATKOWY.

MOIM MARZENIEM JEST WRÓCIĆ DO KRAJU, W KTÓRYM POLICJANT NIE MUSI WLEPIAĆ MANDATU O 3 W NOCY ZA PRZEJŚCIE PO PUSTEJ JEZDNI NA CZERWONYM ŚWIETLE.

Źródło: www.echoplanety.pl

The post 4 powody, przez które Polacy nie chcą wrócić do Polski appeared first on Pozytywni.co.uk.

Prowadzi Pani własną działalność gospodarczą, proszę opowiedzieć nam więcej o Pani firmie Pixels Design Studio. Jakiego typu usługi Pani oferuje i do kogo są kierowane?

Pixels Design Studio jest jeszcze bardzo młodą firmą (powstałą w 2014 roku), próbującą znaleźć swoje miejsce na rynku. Profil działalności skupia się wokół personalnych oraz biznesowych rozwiązań graficznych, skierowanych do klientów polskich, jak również każdej innej narodowości. W ramach działalności zajmuję się głównie projektowaniem materiałów reklamowych przeznaczonych do druku (takich, jak: ulotki, wizytówki, plakaty, broszury, menu restauracyjne, vouchery, katalogi, papeteria biurowa, jak i różnego rodzaju gadżety reklamowe), choć zdarzają się również zlecenia na strony internetowe. Realizuję również personalne projekty, głównie kalendarze zawierające rodzinne akcenty lub dotyczące pasji i zainteresowań. Jednak nabliższe memu sercu są projekty, które wymyślam sama. Projektuję je, drukuję i sprzedaję jako gotowe produkty. Ta część działalności sprawia mi najwięcej frajdy, choć również projekty zlecone przez klientów nie są pozbawione radości tworzenia i poczucia satysfakcji.

Gdybym zapytała o początki funkcjonowania Pani działalności, pomysł i dlaczego akurat w UK, czy pamięta Pani okoliczności, w których stawiała Pani pierwsze kroki?

Oczywiście, że pamiętam, było to całkiem niedawno. Choć gdyby zadano mi to pytanie dziesięć lat później, również nie miałabym problemu, aby na nie odpowiedzieć. Są takie chwile w życiu, które zostają w sercu na zawsze. Ta była jedną z nich. Decyzja o rozpoczęciu własnej działalności była wypadkową wielu czynników. Sprzyjające okoliczności zbiegły się w jednym punkcie. Pasję do grafiki komputerowej odkryłam w sobie dawno temu, szukałam możliwości, które pomogłyby mi realizować się w tym zawodzie. Będąc już w UK, pracowałam przez cztery lata jako grafik w małej firmie graficznej. Po jakimś czasie poczułam, że to za mało, że chciałabym czegoś więcej, ale nie bardzo wiedziałam jak się za to zabrać. W międzyczasie, aby zdobyć oficjalne kwalifikacje, postanowiłam rozpocząć studia na kierunku Graphic Design & e-Media w Leicester College. Pomysł okazał się strzałem w dziesiątkę. Nie były to moje pierwsze studia, ale chyba jedyne, które dały mi tak wiele praktycznych umiejętności. Spotkałam tam wielu ludzi, teoretyków i praktyków, którzy z ogromną cierpliwością i życzliwością rozwiali wszelkie moje wątpliwości, wspierając na każdym kroku. Zapadła decyzja o założeniu działalności. Okazało się, że pod względem formalnym założenie działalności w Wielkiej Brytanii to bardzo prosta sprawa. Tutejsze prawo sprzyja młodym przedsiębiorcom, dając wachlarz możliwości. Początki prowadzenia działalności nie były łatwe, trzeba było się odpowiednio zorganizować, nawiązać relacje z klientami i dojrzeć do postawy „sama jestem sobie szefem i teraz wszystko zależy ode mnie”.

Chcąc motywować naszych rodaków do działania, proszę powiedzieć, jakie korzyści płyną z prowadzenia takiej firmy, a z jakimi problemami musi się Pani zmierzać do tej pory, czy prowadzenie własnej firmy daje uczucie spełnienia?

Z prowadzenia własnej działalnosci płynie mnóstwo korzyści. Przede wszystkim poczucie wolności i niezależności. To, z kolei przekłada się na jakość pracy. Wolność wspomaga wyobraźnię, a niezależność daje możliwość uwolnienia się z sieci czyichś wymagań i oczekiwań, realizowania czyjejś wizji. Szczególnie jest to ważne w moim zawodzie i zawodach pokrewnych wymagających świeżego umysłu, kreatywności i często odwagi wyjścia poza schemat. Oczywiście nie da się zupełnie wyzwolić, szczególnie jeśli prowadzi się działalność usługową, gdzie klient ma swoje pomysły i wymagania. Natomiast otrzymuje się możliwość bycia prawdziwym wobec klienta, co daje pole do owocnej współpracy, nieograniczonej limitami narzuconymi niejako „z góry”. Poza tym, zyskuje się siłę, o której się wcześniej nie wiedziało. Takie poczucie sprawstwa. Przekonanie, że potrafię, że dam radę, że odważę się. Ciągle mam w głowie słowa zasłyszane z wykładu psychologa Jacka Walkiewicza: „Puk, puk. Strach puka do drzwi. Otwiera mu odwaga, a tam nikogo nie ma!”. Albo: „Zwycięzcy nigdy nie rezygnują, rezygnujący nigdy nie zwyciężają”. Człowiek zdaje sobie sprawę z tego, że chcieć to móc. Oczywiście bywają gorsze chwile. Zdarzają się problemy. Nie zawsze udaje się osiągnąć to, co się planowało. Powoduje to pewne frustracje i zwątpienia. Natomiast gorsze doświadczenia również wnoszą wartość w nasz rozwój, pozwalają zatrzymać się na chwilę i zadać pytanie: „Czy na pewno idę właściwą drogą? A może powinnam do problemu podejść z innej strony?”. To wszystko składa się na doświadczenie, uczymy się każdego dnia. Osobiście napotykam na drobne problemy, które przy trochę większym wysiłku można rozwiązać. Są one związane głównie z realizacją zleceń – wydrukiem, dostawą, płatnościami, terminowością, rzadziej z relacjami z kilentami. Utrudnieniem jest również poczucie, że jestem w pracy 24h na dobę, mój komputer jest zawsze włączony, a wtedy, kiedy inni relaksują się po pracy, ja obmyślam strategię na kolejny dzień, tydzień, miesiąc… Jest to ciężka praca, ale jeśli się lubi to, co się robi, można to robić bez przerwy. Moja praca daje mi mnóstwo radości i satysfakcji, spełniam się w niej każdego dnia. Celowo mówię, że spełniam się, a nie, że jestem spełniona, gdyż to oznaczałoby, że w mojej dziedzinie osiągnęłam już wszystko i nic już nie jest w stanie mnie zaskoczyć. A tak nie jest i mam nadzieję, że nigdy się tak nie stanie. Jest jeszcze jeden cytat, który przyświeca mi od momentu rozpoczęcia działalności, który sam w sobie mógłby stanowić odpowiedź na powyższe pytanie. Jest to wypowiedź Władysława Bartoszewskiego: „Są rzeczy, które warto i które się opłaca. Nie zawsze to, co warto, opłaca się. Nie zawsze to, co się opłaca, warto”. Odnosząc to do mojej działalności, mogę ze spokojem serca dodać, że są rzeczy, które jednocześnie i warto i opłaca się. I tego samego życzę wszystkim, którzy odnaleźli w sobie odwagę i podjęli trud.

Teraz chciałabym porozmawiać o Kalendarzu Emigranta – skąd pomysł?

Pierwszy Kalendarz Emigranta został zaprojektowany na rok 2015. Powstał z myślą o Polakach w Wielkiej Brytanii, dla których oferty zarówno polskich, jak i brytyjskich kalendarzy nie były ofertami optymalnymi. Polskie kalendarze pielęgnowały łączność z ojczyzną, ale były oderwane od brytyjskiej rzeczywistości. Brytyjskie kalendarze natomiast nie odnosiły się do tego, co bliskie sercu Polaka, ale pozwalały orientować się w zastanej codzienności. Kalendarz Emigranta stał się niejako twórczą kompilacją najważniejszych cech obu kalendarzy (zawiera informacje o najważniejszych polskich świętach okolicznościowych, jak również o brytyjskich świętach i bank holidays), bawiąc przy okazji humorystycznymi ilustracjami i rymowankami w stylu „ponglish”. Jest tym rodzajem produktu, który jest zrozumiały tylko dla tych Polaków, którzy znają smak życia w Wielkiej Brytanii. Ten kontekst czyni nas grupą wyjątkową. Oczywiście kalendarz należy traktować z dystansem, „z przymróżeniem oka” i niezbyt dosłownie. Ma bawić i rozweselać, dostarczając jednocześnie potrzebnych informacji.

Kalendarz na rok 2015 cieszył się ogromną popularnością, obecnie pracuje Pani nad nowym projektem na 2016 rok, czym będzie się różnił od poprzedniego?

Projekt na rok 2016 jest przede wszystkim dużym ukłonem w stronę nabywców, którzy zechcieli podzielić się ze mną swoimi spostrzeżeniami na temat pierwszej edycji kalendarza. Wsłuchując się w ich głos dostrzegłam kilka elementów, które wymagają drobnej korekty. Nowy kalendarz będzie uzupełniony o listę imienin na każdy dzień roku. Ze względu na aspekt patriotyczny, będzie zawierał również listę ważnych dla historii Polski dat, które skłonią odbiorców do głębszej patriotycznej refleksji. Nie będzie to jednak kalendarz historyczny, nowoczesna humorystyczna formuła zostanie zachowana. Kolejnym ulepszeniem będzie rozmiar kalendarza. Będzie on dostępny nie tylko w rozmiarze A4 jak dotychczas, lecz również w rozmiarze A3.

Absolutną nowością w tym roku będzie „Dziennik Emigranta” rozmiaru A5 w formie książki. Jest on moją szczególną propozycją dla tych osób, które swój kalendarz lubią mieć zawsze przy sobie i chcą uczynić go bardziej personalnym, robiąc w nim własne notatki. Każda strona dziennika będzie poświęcona jednemu tygodniowi. Będzie zawierał to wszystko, co kalendarz plus kilka dodatków, na przykład polskie przysłowia na każdy tydzień, zmiany czasu, pory roku, więcej rymowanek i ilustracji oraz jak już wcześniej wspomniałam – miejsce na własne notatki. Jednak największym i najważniejszym dodatkiem konstytuującym wartość dziennika będzie „Motywator Emigranta”.

Jaki idee niesie ze sobą Pani kalendarz? Polacy mieszkający w UK zdecydowanie potrzebują motywacji, proszę zdradzić odrobinę tajemnicy o Motywatorze Emigranta?

Projekt kalendarza i dziennika wpisuje się w charakter kampanii na rzecz promowania pozytywnego wizerunku Polaków mieszkających w Wielkiej Brytanii, szczególnie w oczach ich samych. Temu ma służyć między innymi „Motywator Emigranta”. Strony „Motywatora” będą wpięte między karty dziennika, tworząc spójną całość. Na stronach tych będą prezentowane przykłady ogranizacji polonijnych działających w UK, pozytywne inicjatywy Polaków, przykłady ich działalności, zrzeszone grupy pasjonatów. Chcę pokazać Polakom, że warto działać, warto się rozwijać, podtrzymywać łączność z polską kulturą i tradycją, warto być przedsiębiorczym, że taka postawa procentuje. Ukazane przykłady to potwierdzą. Bardzo miło mi będzie również na kartach „Motywatora Emigranta” gościć Was, drodzy Pozytywni.co.uk! Mam nadzieję, że pozytywna wieść zawędruje razem z kalendarzem i dziennikiem pod dachy wielu polskich domów.

Gdzie można znaleźć szczegóły Pani oferty? Kiedy dostępny będzie nowy kalendarz?

Na razie trwają jeszcze prace nad nowym kalendarzem, przygotowuję się na nowy sezon próbując dopiąć wszystko na przysłowiowy ostatni guzik. Zarówno kalendarz, jak i dziennik dostępne będą w przedsprzedaży od 3 do 30 listopada. Warto wykorzystać ten czas, gdyż jest to czas promocyjnych cen. Od 1 grudnia rozpoczynamy wysyłkę oraz wracamy do standardowych cen. Przewiduję również konkursy, gdzie będzie można wygrać któryś z produktów. Sprzedaż będzie trwała do końca stycznia lub do wyczerpania zapasów. Tradycyjnie ostatnie egzemplarze trafią na aukcję i będą podlegały licytacji. Ze względu na bezpieczeństwo nabywców, sprzedaż i płatności będą odbywać się za pośrednictwem bezpiecznych platform takich, jak na przykład eBay i PayPal. Staram się również, aby moje produkty były dostępne w polskich sklepach na terenie całej Wielkiej Brytanii, aby kupujący mogli wziąć produkt do ręki zanim go zakupią. Mam nadzieję, że to się uda.

Aby być na bieżąco, zapraszam do śledzenia (i polubienia!) moich stron na Facebook-u:

https://www.facebook.com/Pixels-Design-Studio-736510539789909/timeline/

https://www.facebook.com/polskiekalendarzewuk

Oraz mojej strony internetowej (jeszcze w budowie):

http://pixelsdesignstudio.co.uk/

Tam będę informowała o wszelkich aktywnościach związanych z promocją i dystrybucją moich produktów, jak również podam bezpośrednie linki do miejsc, w których produkt będzie można zakupić.

Będą również ogłoszenia na grupach sprzedażowych na Facebook-u. Przewiduję również opcję linków sponsorowanych, aby wiadomości dotarły do możliwie największej liczby osób. Staram się również o reklamę w polskich mediach (prasa, radio, tv). Wykorzystam wszelkie możliwe środki, aby każdy mieszkający w UK rodak miał możliwość zapoznania się z moją ofertą.

Na końcu chciałabym zapytać o Pani osobiste zdanie na temat obecnej sytuacji Polaków w UK, czy po woli zmieniamy swój wizerunek w oczach nas samych?

Nasz wizerunek bardzo ucierpiał podczas ostatniej kampanii wyborczej. Staliśmy się kozłem ofiarnym politycznych rozgrywek. Nastroje społeczne nie zawsze nam sprzyjają. Natomiast uważam, że jako polska społeczność w UK robimy wiele, aby postrzegano nas pozytywnie i doceniano. Dojrzeliśmy również do doceniania siebie samych. Przestaliśmy myśleć o sobie jako o tymczasowych robotnikach, a zaczęliśmy zauważać, że mamy spory wkład nie tylko w brytyjska gospodarkę, ale również i kulturę. Asymilujemy się, pozwalamy innym poznawać naszą bogatą kulturę, polską kuchnię i zwyczaje. I również my zaczęliśmy w Wielkiej Brytanii widzieć coś poza ekonomicznie atrakcyjnym miejscem na szybki zarobek. Rozwój polskich inicjatyw, organizacji i stowarzyszeń pokazuje, że istnieje taka potrzeba i chęć, abyśmy my Polacy trzymali się razem i dążyli do lepszego, ciekawszego i bardziej satysfakcjonującego jutra.

Dziękuję, Anna Bobińska.

My również dziękujemy i życzymy dalszego sukcasu zarówno w prowadzeniu własnej firmy jaki i projekcie Kalendarz Emigranta. 

Barbara Larysz.

The post Anna Bobińska i jej innowacyjny „Kalendarz Emigranta” appeared first on Pozytywni.co.uk.

Odwiedzający mieli niezwykłą okazję do poznania polskich przedsiębiorców prowadzących swoje działalności w UK, nawiązania nowych, cennych znajomości i poszerzenia swojej wiedzy w aspekcie rozwoju osobistego. Ogromnym zainteresowaniem cieszyła się również wystawa prac artystów polskich, biorących udział w projekcie „Be Creative” zainicjowanym przez Andrzeja Zagdana.

[gap height=”5″]

Odwiedzając targi, można było zapoznać się z ofertą następujących firm i instytucji:

·        Europejskie Biuro Detektywistyki i Bezpieczeństwa oferujące szeroki wachlarz szkoleń dla firm zajmujących się ochroną osobistą

·        Timoore Systems – firma prowadzoną Piotra Tymochowicza, w tym roku wprowadzającą swoje usługi i ofertę szkoleniową na rynek brytyjski

·         European Security Acadamy – jeden z najlepszych na świecie ośrodków szkolących specjalistów z branży ochrony

·        Polska Szkoła Taekwondo HWA RANG, prowadzona przez Mariusza Biziewskiego w Newcastle; członkowie klubu HWA RANG odnoszą wiele spektakularnych sukcesów w Wielkiej Brytani

·         Istniejąca od 2009 roku Polska Sobotnia Szkoła w Newcastle upon Tyne, założona przez Panią Annę Kurkiewicz

·        Można było również skorzystać z oferty ubezpieczeń OWL, które reprezentowała Katarzyna Krysińska

·        Usługi Fryzjerskie Moniki Przybylskiej – prowadzącej swoją działalność w Gateshead

·        Sunderland reprezentowała znana wszystkim w North East organizacja ICOS – International Community Organization of Sunderland

·        Z Londynu przyjechali do nas niesamowici i niezwykle pozytywni przedstawiciele Polish Success Center, którzy mówią o sobie tak: Polish Success Centre to firma, której misją jest wspieranie Polaków i Polek na Wyspach w osiąganiu swojego pełnego potencjału, czyli w życiu prywatnym szczęścia, a w życiu zawodowym lub biznesowym – sukcesu. Polish Success Centre powstało po to, aby Polacy byli bogaci – cokolwiek bogactwo dla nich oznacza. Tworzy przyjazne środowisko do wylęgania talentów – talentów, z których często wiele osób nawet nie zdaje sobie sprawy. Każdy ma w sobie nieoszlifowany diament – a Polish Success Centre posiada odpowiednie narzędzia, aby je wyszlifować.

Około południa, odbyło się niepowtarzalne spotkanie autorskie z Panem Piotrem Surmaczyńskim, autorem zbioru opowiadań pt. „Wyspa Dreszczowców”. Bohaterami opowiadań są Polacy, w różnym wieku i różnej płci, którzy w mniej lub bardziej świadomy sposób, wyemigrowali do Wielkiej Brytanii. Każda z postaci posiada inny bagaż doświadczeń, pragnień i lęków. Narracja opowiadań (prowadzona w pierwszej osobie) pozwala w stu procentach utożsamić się z kreowaną postacią – co pozwala w niewiarygodnie realny sposób przeżyć książkę.

Pan Piotr Surmaczyński opowiadał o swojej twórczości i życiu, polemizował z publicznością, zaskakiwał oryginalnymi wypowiedziami. Mimo, że mieszka w Londynie, nie nazywa siebie emigrantem, a kolonizatorem. Nie czuje się obdarty ze swojej Polskości, on kreuje ją wokół siebie. 

Trudno pozostać obojętnym na emocje, które przekazuje nam Piotr Surmaczyński; jego twórczość zaskakuje, podnosi poziom adrenaliny, a czasami wzrusza. Kameralna atmosfera, którą Piotr stworzył wraz z publicznością podczas całej prezentacji oraz prezentacji opowiadania pt. „Jestem Polką”, wywołała pełne szacunku skupienie, a w konsekwencji – co najważniejsze, niesamowite refleksje u odbiorców.

Idąc ku końcowi sobotnich wydarzeń – około godziny 15, pełni podekscytowania mieliśmy okazję być uczestnikami wystąpienia Księcia Jana Żylińskiego. Polski Książę przyjechał do Gateshead, żeby spotkać się z polską społecznością z North East w celu promowania jedności i przynależności społecznej. Było to trzecie spotkanie Księcia Żylińskiego (pt. „Polaku poczuj swoją siłę”). Spotkanie podczas Targów zaskoczyło Księcia najwyższą z dotychczas przez niego odbytych spotkań frekfencją, oraz ogromnym zaangażowaniem ze strony publiczności.

Nasz rodak (mimo, że urodzony w Londynie) jako pierwszy stanął w obronie naszych praw (i to w wyjątkowo efektowny, inteligentny i zabawny sposób).  Słowa Janka (bo tak kazał nazywać siebie Książę), są cytowane we wszystkich mediach, zarówno w prasie drukowanej jak i w serwisach internetowych. Janek walczy za Polskę, choć z przekonania jest pacyfistą. Wie, że czasami trzeba się bić. Nie szuka wojny, ale niekiedy – jak mówi – samoobrona jest konieczna.

Nasz gość opowiedział nam czym dla niego jest bycie Polakiem, dlaczego wyzwał na pojedynek lidera partii nacjonalistów, a co najważniejsze – jak walczyć o naszą tożsamość narodową. Spotkanie z Jankiem przerodziło się w dynamiczną dyskusję o problemach w budowaniu jedności w polskiej społeczności. Wspólnie doszliśmy do wniosku, że łączy nas wszystkich krytyka kierowana przeciwko nam. Możemy się temu sprzeciwić tylko wtedy, kiedy jako wspólnota poczujemy swoją siłę. Pojedyncza jednostka jest w stanie dokonać większych zmian, tylko wtedy, kiedy dołączy do większej – zorganizowanej grupy. Dlatego – Kochani Rodacy, organizujmy się, wspólnie zmieniajmy opinie na nasz temat, wzajemnie utwierdzajmy się w przekonaniu, że jesteśmy wyjątkowym narodem, z wyjątkową historią, odwagą i potencjałem. Kiedy razem uwierzymy w swoją siłę, Brytyjczyków przekonać do naszej wyjątkowości będzie już o wiele łatwiej J .

Serdecznie dziękujemy wszystkim uczestnikom Targów za udział i zaangażowanie! I zapraszamy wszystkich na kolejne wydarzenia organizowane przez Pozytywnych. A będzie ich sporo :).

Poniej znajdziecie galerię zdjęć relacjonującą przebieg targów.

Barbara Larysz

The post „Pozytywni w Biznesie” Gateshead – spotkanie Polaków z północno-wschodniej części Anglii – realcja appeared first on Pozytywni.co.uk.

Książę Jan Żyliński – arystokrata, biznesmen, najbogatszy Polak w Wielkiej Brytanii, który dorobił się majątku własną pracą. Polski patriota, arcyciekawa i inspirująca postać, fantastyczny i wciągający mówca. Jan porywa słuchaczy; mówi to, o czym wszyscy myślą, a boją się powiedzieć. Dzisiaj udzielił wywiadu Pozytywnym, a już wkrótce spotka się z Polakami na Targach Polskiego Biznesu, które Pozytywni organizują w Gateshead.

Misją Księcia Jana jest aby Polacy mieszkający w Wielkiej Brytanii byli szanowani i ich wkład w brytyjskie społeczeństwo doceniany. Wedlug Jana Polacy są klejnotem w brytyjskiej koronie i tak też powinni być traktowani. Jan przyjedzie na wezwanie lokalnej społeczności polskiej, aby opowiedzieć, co dla niego znaczy być Polakiem, dlaczego wezwał na pojedynek lidera partii nacjonalistów, dlaczego Polacy powinni być cenieni jak prawdziwy skarb w Wielkiej Brytanii, jak walczyć o naszą tożsamość narodową i godność w tych trudnych politycznie czasach, jak możemy działać wspólnie i jednoczyć się dla naszego wspólnego dobra i wspólnego celu – poszanowania Polaków w Wielkiej Brytanii.

Uczestnicy spotkania będą mieli okazję zadać pytania Janowi.

Poniżej prezentujemy naszą rozmowę z polskim księciem w UK.

Od urodzenia mieszka Pan w Wielkiej Brytanii. Czuje się Pan bardziej Polakiem czy Anglikiem?

– Zostałem wychowany w duchu miłości do Polski. Myślałem, że aby zostać porządnym Polakiem muszę wyjechać i tam zamieszkać. Na szczęście Polska przyjechała do mnie i razem możemy iść na wojnę o miłość  i zrozumienie. Całe swoje życie funkcjonowałem w nieco schizofrenicznej rzeczywistości. I któregoś dnia pomyślałem, że pora wybrać, że nie chcę być dłużej schizofrenikiem. Postanowiłem tutaj, w Anglii, być Polakiem.  Tutaj się urodziłem, tutaj mieszkam i doskonale rozumiem to, co mówią Polacy, co czują. Wiem, jak są czasem dyskryminowani. Ja to mam od urodzenia. Cicho siedziałem przez 60 lat, od 40 lat prowadzę biznes. Znudziłem się biznesami, bo ile człowiekowi potrzeba pieniędzy i znalazłem nowy temat dla siebie. Teraz biorę się za Polskę, za obronę Polaków, bo tego potrzebują..

I stąd akcja z szablą?

To we mnie narastało. A Farage? – on dotychczas miał pole do popisu, bo nie miał przeciwnika z naszej strony. Ja to zmieniłem. Teraz wszyscy mi mówią, że w mediach stałem się twarzą Polaków.  I to mnie cieszy, bo w temacie traktowania Polaków wiele mam do powiedzenia. Dlatego chcę się z Polonią spotykać i zapalać do działania. Wyzwanie Farage`a na pojedynek to był dla niego szok, bardzo nietypowa akcja, bez precedensu.  Zrozumiał, że we mnie ma autentycznego przeciwnika, którego wcześniej nie miał. Ten przeciwnik jest tutaj urodzony, tutaj wykształcony, ma pozycję społeczną, płynnie mówi po angielsku. I on się tego wystraszył. Powinien być teraz bardziej ostrożny w rzucaniu osądów na nasz temat. Akcja z szablą to dopiero początek. Wywołałem pospolite ruszenie i będę szedł dalej. Zdaję sobie sprawę, że jestem towarem, który służy pewnym celom. W tym wypadku ma służyć Polakom.

 Czy polski książę w Londynie ma łatwiej niż miałby angielski książę w Warszawie?

Oba kraje na swój sposób są otwarte, jednak w obu są spore pokłady nietolerancji. Anglia jest bardziej tolerancyjna – 40 procent Londyńczyków to obcokrajowcy. Rdzenni Londyńczycy to zaakceptowali. Inaczej jest na prowincji – tam jest większy konserwatyzm. W Polsce z kolei jest większy snobizm. Gdyby jakiś książę brytyjski się tam pojawił, to byłoby wydarzenie na miarę koncertu Rolling Stonesów. Polacy z reguły czują się gorsi, choć gorsi wcale nie są. Z kolei Anglicy mają kompleks wyższości.  Im się wydaje, że ich imperium dalej istnieje. Ja to widzę na przykład w Cameronie –  jest kuzynem królowej, ojciec ma tytuł, pochodzi ze śmietanki ludzi na Wyspach. Ja czuję, że on ma w sobie mniemanie, że Anglicy są najlepsi na świecie. Nie dopuszcza, że my możemy być równi, a już na pewno nie lepsi, a przecież pod wieloma względami jesteśmy. To jest taki utajony rasizm wśród Brytyjczyków. My jesteśmy równi, moim marzeniem jest aby na przestrzeni 20 lat to Polak był premierem kraju.

A w czym jeśli nie jesteśmy, to bywamy lepsi od Brytyjczyków?

Polacy maja odwagę i potrafią walczyć. Polska jest mocarstwem, tylko mało kto jeszcze to zauważa. Moja szabelka to symbol, nie awanturniczość – to poczucie humoru, lekkość, bez  kłótni. A z Anglikami można dużo osiągnąć humorem. Owszem, są sytuacje, kiedy trzeba się bić, ale najlepiej bić się słowami, uśmiechem, debatą i dialogiem. Stale mówię mediom brytyjskim, że my – Polacy kochamy ten kraj i chcemy, żeby i Brytyjczycy nas pokochali. My jesteśmy wdzięczni, że możemy tu być, a oni powinni nas cenić. Jesteśmy skarbem narodowym, najcenniejszym klejnotem koronnym tego kraju.

[gap height=”5″]

Co Pan najbardziej ceni w Polsce?

Polki

Czy Polacy kiedyś wrócą z emigracji?

W Polsce musi być dobrobyt, żeby Polacy nie chcieli wyjeżdżać. Politycy mogą sobie mówić to, czy tamto – to nie robi najmniejszej różnicy. Polacy będą wyjeżdżać dopóty, dopóki nie będą mieć dobrobytu i stabilizacji finansowej w Polsce. To jest do zrobienia. Gdybyśmy zrobili reformę gospodarki i zredukowali biurokrację, Polska może mieć taki wzrost jak Singapur. Tymczasem to, co obecnie dzieje się w Polsce jest dla mnie szokujące. Założyłem fundację w Warszawie, zatrudniłem dwóch pracowników.  Pensja to jedno, a ZUSy i podatki, które płacę, to drugie tyle. To jest obłęd. Tego nie ma w Anglii. Poważne reformy prorynkowe są potrzebne, tylko wtedy Polacy wrócą z Wysp. Wszyscy o tym mówią, nikt nie realizuje.

Co chce Pan powiedzieć Polakom na przykład na Targach Polskiego Biznesu w Gateshead?

Chcę spotkać się z Polakami, z moimi rodakami, chcę ich motywować i nakręcać, aby podnieśli głowy i szli do przodu. Zapraszam więc na spotkanie ze mną do Gateshead. Będzie mi bardzo miło się z Wami spotkać i porozmawiać o tematach ważnych dla Polski.

 Zapraszamy na to niezwykle inspirujące i motywujące spotkanie z polskim księciem w Wielkiej Brytanii!

http://www.pozytywni.co.uk/pozytywni-w-biznesie-pierwsze-targi-polskiego-biznesu-w-gateshead/

The post Spotkanie z Księciem Janem Żylińskim: „Polaku poczuj swoją siłę!’’ appeared first on Pozytywni.co.uk.

Po paru dniach znów podobna sytuacja. Wchodzę do pokoju, a tam kolejny naburmuszony próbuje dogadać się z sympatycznym pielęgniarzem za pomocą pisma obrazkowego.

– Dzień Dobry

[gap height=”20″]

W Wielkiej Brytanii możemy wyróżnić trzy grupy polskich emigrantów, trzy grupy Polonusów

• Stara Polonia (powojenna i solidarnościowa)  
• Młoda Polonia ( około unijna) 
• Polonia Polsatu ( roszczeniowa)

– Skąd jesteś Sznupcia? – zapytała mnie koleżanka z pracy

Młoda Polonia to Ja ! To Sznupek, to tysiące Polaków, którzy przyjechali tu żeby żyć, zarabiać, spełniać marzenia, wychowywać dzieci lub zakładać rodziny. Dla Młodej Polonii wyjazd na Wyspy był szansą na lepsze jutro, na ciekawsze życie i nowe doświadczenia. Młody Polonus pracuje jako budowlaniec, pomywacz, krawiec, sprzedawca, fryzjer, recepcjonista, dyrektor zakładu pogrzebowego. Wielu z nas uczy się angielskiego w „koledżach”, studiuje matematykę w Oxfordzie, lub filozofię w Birmingham, robi projekty w Londynie, hoduje owce w Cotswold, liczy funty w banku szkockim. Po pracy chodzi do kina, do teatru, na koncerty, prowadza dzieci na judo, zajęcia z baletu lub ogląda nudne angielskie seriale na BBC. Ma znajomych wśród Anglików, Węgrów czy Hawajczyków. Zwiedza szkockie zamki i walijskie wzgórza. Młoda Polonuska chodzi do kosmetyczki , na basem, tańczy flamenco, wyróżnia się urodą i elegancją. Młoda Polonia jest szczęśliwa, spełniona i  kupuje domy z ogródkiem na kredyt, wyjeżdża na egzotyczne wakacje. Nie czuje się dyskryminowana i wykorzystywana. Nie uważa, ze wszystko co polskie jest najlepsze, a co brytyjskie najgorsze. Młoda Polonia czuje się spełniona, dowartościowana i najzwyczajniej szczęśliwa na Wyspach u Królowej Elki.

Polonia Polsatu to odłam Młodej Polonii, to właśnie ci naburmuszeni, obrażeni na kraj w którym przyszło im żyć. Wymagają wiele nie dając z siebie nic. Dwa dni po przyjeździe dokładnie wiedzą ile przysługuje im zasiłków i gdzie złożyć podanie o mieszkanie z urzędu oraz w którym miejscu zawiesić antenę satelitarną Polsatu, żeby mieć lepszy sygnał . Po 8 latach nadal nie potrafią wysłowić się po angielsku, mieszkają w kraju, którego tak na prawdę nie znają, wciąż tkwią w tej samej znienawidzonej pracy, obwiniając o to cały świat, tylko nie siebie. Jedyną gazetę jaką mieli przez te 8 lat w dłoni to gazetka z Lidla i przeterminowana „Przyjaciółka” przywieziona z Polski. Przynajmniej dwa razy zmienili pakiet Polsatu, ani razu nie obejrzeli wiadomości na BBC1.

P.S To jest całkowicie moja subiektywna opinia poparta doświadczeniem i licznymi przypadkowymi znajomościami. Oczywiście podział jest bardzo ogólny i wielu Polaków nie mieści się w żadnej grupie, albo przynależy do wszystkich trzech po trochu

The post Z brudnopisu emigranta, czyli jak się miewa Polonia na Wyspach Brytyjskich appeared first on Pozytywni.co.uk.