Mam na imię Katarzyna Zaborniak , w wieku 39 lat doznałam wylewu krwi do mózgu , który spowodował niedowład prawej strony mojego ciała.

Wylew był na tyle poważny, że byłam blisko śmierci i przez okres 10 dni byłam nieprzytomna i przebywałam na tamtym świecie ( dlatego cześć moich obrazów jest poświęcona tej tematyce ).

Przed wylewem byłam osoba praworęczną , bardzo energiczną i zapracowaną.

Po wylewie byłam załamana swoją kondycją fizyczną ( nie mogłam mówić przez okres 6-ciu miesięcy ) .

Na szczęście nie załamałam się kompletnie i zaczęłam szukać sposobu na życie.

Po odzyskaniu mowy oraz częściowej sprawności fizycznej szczególnie w lewej stronie mojego ciała zaczęłam malować.

W tym czasie już mieszkałam w Anglii z moją rodziną i tam w mieście Workington – County Cumbria zaczęłam uczęszczać do szkoły o profilu sztuk pięknych.

Czy Pamięta Pani czas i okoliczności kiedy namalowała Pani swój pierwszy obraz?

Mój pierwszy obraz, który namalowałam zatytułowałam „życie po życiu “ i był odzwierciedleniem moich przeżyć, jak byłam nieprzytomna – było pięknie i nie chciałam wracać z stamtąd, ale jakiś głos mi powiedział , żebym wróciła.

Czy w Pani przypadku, można powiedzieć, że malowanie jest nie tylko pasją, sztuką i spełnieniem, ale również swojego rodzaju rehabilitacją?

Tak, w moim przypadku malowanie jest moją największą pasją, ale również zdecydowanie rehabilitacją psychiczną.

Jakie emocje towarzyszą Pani podczas malowania?

Gdy maluję jestem skupiona, ale również bardzo zrelaksowana i szczęśliwa.

Gdzie szuka Pani inspiracji?

Inspiracji szukam wszędzie!

Który z Pani obrazów jest Pani najbliższy i niesie za sobą największe emocje?

Największe emocje wzbudzają obrazy , które są związane z moimi przeżyciami związanymi z wylewem.

Proszę opowiedzieć jeszcze, o swoich marzeniach związanych z malarstwem i nie tylko?

Chciałabym doskonalić swoją sztukę malarską oraz mieć okazję od czasu do czasu zaprezentować swoje prace szerszej publiczności .

Oprócz malowania staram się pomagać innym osobą, których spotkało podobne zdarzenie, poprzez przekazywanie części dochodów ze sprzedaży moich obrazów na cele klubów zrzeszających osoby po wylewie.

Na końcu chciałabym powiedzieć, że staram się cieszyć każdym dniem , ponieważ życie jest tak krótkie i kruche…

Z poważaniem, Kasia.

Pani Kasiu, dziękujemy za wzruszający wywiad I poświęcony nam czas, życzymy spełnienia Pani wszystkich marzeń.

Barbara Larysz.

The post Katarzyna Zaborniak i jej nowe życie po wylewie appeared first on Pozytywni.co.uk.

Trenowalam wiele rożnych sztuk walki, jednak kazdej brakowalo tego czegos. Każda sztuka miala swoje sztuczne ograniczenia, które nie poprawiały szansy przetrwania na ulicy, a wręcz przeciwnie.

Kiedy jeden z moich znajomych (zawodowy boxer) został zaatakowany na ulicy przez ponad 10 napastnikow, zrozumialam, że my bylismy nauczeni jak walczyć, a nie jak unikać niebezpieczeństwa. Krav Maga dla mnie to sztuka rozpoznawania zagrożen. System jest znacznie bardziej kompletny niz inne sztuki walk i buduje umiejetnosc adaptacji do różnych  sytuacji.

Jest Pani instruktorką Krav Maga od sześciu lat, trenuje Pani tę sztukę od dwunastu, czym Krav Maga i trenowanie ludzi jest dla Pani?

Mimo tego, ze współczesny świat jest pełny zagrożen, na które staram sie przygotować moich uczniów, głównym celem treningu jest zbudowanie silnej osobowości, wzbudzenie pewności siebie i rozbudzenie chęci do samodoskonalenia. Tak naprawdę każdy z nas jest lepszy, niż czesto sami o sobie myślimy. Zadaniem instruktora jest zachęcenie ucznia, aby odkryl swoje wrodzone umiejętności i cechy.

Czy Krav Maga jest dla każdego?

W moim klubie prowadzimy zajęcia dla grup dziecięcych 5-13 lat, jak również dla dorosłych,  więc najmłodszy uczeń ma 5 lat a najstarszy 56. Krav Maga,  jako system, jest dla każdego, ponieważ jest oparta na naturalnych odruchach. Zawsze jednak najlepiej jest spróbowac samemu, a nie sluchać opinii innych ;-).

Jest Pani ogranizatorką wielu kursów:  broni palnej, fitness, M-power proszę nam opowiedzieć o nich więcej…

M-power jest corocznym eventem organizowanym w celu uświadomenia kobietom jak silne mogą być.

Zajecia M-power pozwalają, wszystkim uczestniczkom, w sposób prosty i naturalny opanować strach wywołany brutalnością napadu, kształtują podstawowe nawyki obronne oraz uczą neutralizować działania potencjalnych napastników.

M-power zaprojektowany jest wyłącznie dla kobiet. Szkolenie rozpoczyna się od nauki rozpoznawania sytuacji zagrożeń i unikania ich, treningu pewności siebie i zachowania przy spotkaniu z napastnikiem. Uczestniczki uczą się reagować stosownie do poziomu zagrożenia i rozwiązywania konfliktów poprzez fizyczną i słowną samoobronę. Przez ostatnie 3 lata M-power był bezpłatnym eventem, ale robiliśmy zbiórkę pieniędzy na rzecz Cancer Research. W tym roku zbieramy skromna opłate i zyski beda przekazane na rzecz akcji charytatywnej.

strona eventu- http://www.activekravmaga.co.uk/mpower/

Firearms Crash Course to obozy strzelectwa taktycznego, przeznaczone głównie dla uczniów klubów Krav Maga z różnych krajów. W zeszlym roku zorganizowałam trzy kursy strzeleckie, które cieszyły się dużą popularnością.

Dodatkowo, jest Pani Trenerem Personalonym, Lifestyle Coachem oraz jest Pani fotografem Jak znajduje Pani czas na to wszystko?

Według mnie zadowolenie z życia pochodzi z trzech głównych elementów: 1-wplywaniu w pozytywny sposob na życie innych 2-bycie aktywnym fizycznie i umysłowo i 3 doskonaleniu siebie.

Ponieważ moje zajecia są podporzadkowane tym elementom, ja nie odczuwam typowego zmęczenia po pracy. Kocham to co robię i każdego dnia wstaję rano podekscytowana tym, co przyniesie nowy dzień.

Posiadam wiele kwalifikacji, których tutaj nie wypisze, ale wszystkie pomagają mi być jeszcze lepszym instruktorem dla moich uczniów.

3 lata temu mialam niefortunny wypadek i wybilam sobie oba barki. Oczywśicie takie wydarzenie jest fizycznie i psychicznie bolesne, szczególnie biorąc pod uwagę moją pracę jako instruktora. Kiedy pojechałam na 3 dniowy trening instruktorski ciężko mi bylo usiedzieć spokojnie i patrzec na trenujacych kolegów, a wiec chwyciłam aparat, a że dość dobrze Krav Mage znam, łatwo mi bylo uchwycić na zdjeciach najlepsze momenty. Od tamtej pory fotografia stala się moją kolejna pasją i każdy event jest nowym ekscytujacym wyzwaniem. Fotografia a dokładnie edytowanie zdjęć daje mi możliwość ekspresji mojej kreatywnej strony

Jak widać jest Pani bardzo aktywna fizycznie, czym ta aktywność jest dla Pani?

Jak wspomnialam wczesniej, bycie aktywnym jest dla mnie bardzo ważne gdyż daje mi to energię, radość, a ponadto pewność siebie i umiejetności.

Trudno zmotywować innych?

Przyznajeę, zże czasem nie jest to łatwe, ale kiedy zrozumie się czym kierują się uczniowie i jakie cele mają kiedy zaczynają trenować w klubie, można dostosować techniki do indywidualnych potrzeb. Obserwowanie poprawy w życiu uczniów wynikajacych z regularnych treningow jest najbardziej satysfakcjonującym aspektem mojej pracy.

Posiada Pani sposób, jak zmotywować się samemu przed sobą?

Kiedy robi się to, co się lubi, nie jest trudno o motywację. Staram się podążac za zainteresowaniami, których mam wiele. Każdy dzień jest zupełnie inny, przez co życie jest ciekawsze. Kiedy muszę robic to za czym nie przepadam (np. robotę papierkową) staram sie zautomatyzować proces i zarezerwować sobie okresloną ilość czasu w kalendarzu na okreslone zadanie. Dyscyplina jest jak miesień, który trzeba ćwiczyć. Przydaje się w każdej dziedzinie życia.

Jak wysoko podniesie sobie Pani poprzeczkę w tym roku?

Poprzedni rok byl pełen wydarzeń i wyzwań. Uczestniczyłam we wielu konferencjach biznesowych, treningach Krav Maga i obozach strzeleckich. NajwiĘkszym wyzwaniem byŁo takŻe uczestnictwo w konkursie bikini fitness, gdyż jest to dalekie od mojego ‘stylu’ ;-).

Ten rok zaczęłam od wyzwania -przejscia Inka Trail prowadzącego do Machu Pichu w Peru. To bylo niesamowite doświadczenie, które zachęciło mnie do dalszych podróży.

Do kwietnia planuję skupić się na rozbudowaniu klubu. W tym roku już pracuję nad trzema obozami strzeleckimi, workshopem M-power, organizuję examiny Krav Maga dla uczniow, ponadto kręcę filmiki fitnessu do mojego nowego kanalu Youtube.

https://www.youtube.com/watch?v=H_cNYurPtEI

A co do rozrywek, to na najbliższe miesiące mam zaplanowany krótki kurs spadochroniarstwa, skok na bungee oraz obozy strzeleckie.

Można mnie znaleźć pod https://www.facebook.com/asurowiec

Dziękujemy bardzo za wywiad i poświęcony czas, życzymy dalszych sukcesów i realizacji wszystkich wyzwań. 

The post Anna Surowiec i jej życie pełne wyzwań appeared first on Pozytywni.co.uk.

Ideą Główną Klubu Q+ jest przekazanie jego uczestnikom  Najpotężniejszych Narzędzi Wywierania Wpływu jaki stanowi Zbiór 100 Socjotechnik komunikacji i kreowania relacji.

The post Platforma Klubu Q+ w Wielkiej Brytanii! Co powinieneś wiedziec… appeared first on Pozytywni.co.uk.

Piłka zawsze była moją pasją, ale do pewnego momentu uprawiałem też łyżwiarstwo szybkie. Było to naturalną koleją rzeczy ze względu na moich rodziców, którzy oboje są trenerami łyżwiarstwa, tata kadry narodowej mężczyzn, a mama kadry juniorów. Ja wybrałem jednak piłkę nożną.

Jak to się stało, że mieszka Pan  w UK? I dlaczego akurat Newcastle upon Tyne? Proszę opowiedzieć jak rozwijała się Pana kariera trenerska?

Moje pierwsze trenerskie szlify zdobyłem w wymarzonym miejscu, oficjalnej szkółce FC Barcelony w Warszawie, FCB Escola Varsovia, gdzie miałem okazję poznać filozofię i metody pracy jednego z najlepszych klubów na świecie. Już podczas studiów planowałem wyjazd za granicę, aby kontynuować swój rozwój trenerski, początkowo myślałem o Erasmusie w Niemczech, ale ponieważ moja dziewczyna dostała się na studia w UK to wybrałem Anglię wiedząc, że i tu będę miał szerokie możliwości rozwoju. Swój pobyt rozpocząłem od Derby gdzie pracowałem w klubie z zaplecza Premier League, Derby County i ukończyłem dwa pierwsze angielskie kursy trenerskie. Następnie przez rok przebywałem w Londynie, pracując m.in. w klubie The Little Foxes, gdzie zdobyłem wyjątkowe doświadczenie w pracy z dziećmi od 2 roku życia. Miałem też niepowtarzalną okazję pracy w Arsenal Soccer Schools, oficjalnej szkółce Arsenalu Londyn oraz w Just Play, klubie prowadzonym przez Taffa Rahmana, który pracuje w akademii Tottenhamu.

Pracowałem też w kilku szkołach, jako nauczyciel wychowania fizycznego, co dało mi wizję jak wygląda tutejszy program nauczania, ale także, przed jakimi wyzwaniami stają nauczyciele w Anglii. Jeżeli ktoś narzeka na brak miejsca do nauczania WF-u w polskich szkołach to polecam zajrzeć do londyńskich J.

Do Newcastle ściągnęła mnie moja rodzina, którą przyjechałem odwiedzić w wakacje, ale kiedy poznałem Steve’a Chambers’a i zobaczyłem jak pracuje się w naszym klubie, postanowiłem zostać na dłużej.

Aktualnie pracuje Pan z grupą dzieci U8 i pomaga Pan przy grupie U15, dlaczego zdecydował się Pan założyć grupę dla polskich dzieci?

Wiem, że w Newcastle i okolicach jest wiele polskich dzieci i bardzo chciałbym zaszczepić w nich pasje do sportu i pomóc rozwinąć swoje talenty. Sport, a zwłaszcza piłka nożna, wpływa pozytywnie na dziecko na wielu płaszczyznach. Nie tylko pozwala na harmonijny rozwój fizyczny, ale uczy także odpowiednich postaw społecznych i umiejętności takich jak, szacunek do drugiej osoby, współpraca w grupie, umiejętność radzenia sobie ze stresem, pracowitość.

Zdaję sobie sprawę, że bariera językowa często powoduje, że dla wielu dzieci, a czasem także rodziców, przyjście na treningi może być pewnego rodzaju wyzwaniem. Z drugiej zaś strony wiem, że rodzice, którzy są w Anglii od dłuższego czasu chcieliby, aby dzieci nie straciły kontaktu z językiem. Chciałbym więc wyjść naprzeciw tym oczekiwaniom i stworzyć coś fajnego dla naszej społeczności.

Czy wszystkie dzieci, dla których piłka nożna jest pasją mogą grać pod Pana zwierzchnictwem?

Jak najbardziej, zapraszamy zarówno chłopców jak i dziewczynki w każdym wieku.

Proszę nam więcej opowiedzieć o tych zajęciach i klubie Newcastle City Juniors.

City Juniors to najlepszy klub w regionie, jeśli chodzi o szkolenie młodzieży. Liczby mówią same za siebie, 40 wychowanków w akademiach Premier League i Championship w tym m.in. Adam Armstrong, który reprezentuje Anglię w drużynie U19, ma profesjonalny kontrakt z Newcastle United a aktualnie jest na jakże udanym (król strzelców League 1) wypożyczeniu w Coventry City. Jesteśmy przygotowani do pracy z dziećmi już od 4 roku życia, najstarsze grupy to obecnie U18. Zajęcia z najmłodszymi są nastawione na zbudowanie tzw. bazy, czyli podstawowych czynności potrzebnych nie tylko w piłce, ale w codziennym życiu i w prawidłowym ich rozwoju takich jak, poruszanie w różnych kierunkach, równowaga, koordynacja, prawidłowa postura.

Wiem, że może to wszystko brzmi dość poważnie, ale proszę nie zrozumieć mnie źle, profesjonalna piłka w najmłodszych latach ma być przede wszystkim dobrą zabawą, zaś profesjonalizm trenerów wyraża się w dbaniu o wszechstronny rozwój dzieci przy jednoczesnym zachowaniu uśmiechu na ich twarzach.

Nasz klub znajduje się na Benwell, Gibside Gardens, NE15 7PP, na byłym obiekcie treningowym Newcastle United. Zajęcia w okresie zimowym będą odbywały się w hali, w sobotę lub niedzielę w godzinach porannych. Zawodnicy mają do dyspozycji także 6 boisk trawiastych (w tym jedno z oświetleniem) gdzie będziemy trenować w cieplejsze dni.

Gdyby miał Pan udzielić jakiejś rady tym wszystkim dzieciom, którzy chcą zawodowo grać w piłkę nożną, to, co to by było? Co jest najważniejsze, aby zostać piłkarzem?

Namówić mamę i tatę żeby wysłali ich do dobrego klubu J.

Nie ma co się oszukiwać, żyjemy w dobie tabletów i playstation, a dziecko spędzające każdą wolną chwilę grając w piłkę na podwórku z kolegami to już niestety relikt przeszłości. Poziom aktywności fizycznej dzieci drastycznie spada, dlatego tak istotne jest, aby dzieci możliwie jak najwcześniej trafiały do odpowiednich ludzi, którzy atrakcyjnymi zajęciami ich do sportu zachęcą. Najważniejszym czasem dla rozwoju każdego młodego piłkarza jest okres do 12 roku życia, jest to tzw. Window of opportunity kiedy nauka nowych umiejętności ruchowych jest najłatwiejsza. To jest właśnie najważniejszy czas również dla nas, trenerów, aby zacząć szlifować ten diament w prawidłowym kierunku. Także im wcześniej tym lepiej.

Czy pamięta Pan swój pierwszy mecz, jakie wtedy towarzyszyły Panu emocje?

Pierwszego meczu nie pamiętam, było to zbyt dawno, ale moje pierwsze wspomnienia są z przyszkolnego betonowego boiska, na którym spędziłem wiele czasu po lekcjach. Czysta radość z gry z przyjaciółmi to coś, co stanowi o pięknie tej dyscypliny i do tej pory największą frajdę sprawia mi gra ze znajomymi.

A co sądzi Pan o naszych rodakach w kontekście piłki nożnej, czy Polacy potrafią grać w piłkę?

Oczywiście, mamy przecież tak wspaniałych zawodników jak Lewandowski, Krychowiak, Milik czy Szczęsny, mamy też historię wielkich sukcesów z lat 70 i mocno wierzę w to, że w niedalekiej przyszłości zapracujemy na kolejne.

Jakie ma Pan plany na przyszłość? Nowe projekty do realizacji?

Najważniejsze dla mnie w najbliższym czasie będzie wystartowanie z zajęciami dla polskich dzieci, do końca stycznia chciałbym ruszyć z nimi na dobre.

Zainteresowanych prosimy o kontakt pod numerem:

07550776190

lub email: info@newcastlecityjuniors.co.uk

tomaszkmiecik89@gmail.com

Dziękujemy bardzo za wywiad, życzymy samych sukcesów i gratulujemy nowej incicjatywy.

Barbara Larysz.

The post Trener Tomasz Kmiecik i jego inicjatywa dla polskich dzieci. appeared first on Pozytywni.co.uk.

Nie!!! Czekajcie. To nie tej wersji powinny uczyć się polskie dzieci! Wersja prawidłowa poniżej!

• Kto Ty jesteś?

– Polak Wielki!

• Jaki cel Twój?

–  Sukces wszelki!

• Gdzie Ty mieszkasz?

– Między swemi!

• W jakim kraju?

– Gdzieś na Ziemii!

• Czym Twa ziemia?

– Glebą Żyzną!

• Czym zdobyta?

– Myślą bystrą!

• Czy ją kochasz?

– Kocham szczerze!

• A w co wierzysz?

– W siebie wierzę!!!

The post „Kto Ty jesteś? Polak Wielki!!!” To tej wersji powinny uczyć się polskie dzieci!!!! appeared first on Pozytywni.co.uk.

Przez pierwszych kilka lat rozstanie z krajem jest zacierane nowym miejscem, dostatnim życiem, częstymi wyjazdami nad morze śródziemne.

Starzy znajomi są zastąpieni nowymi, więc jakoś to idzie.

Niestety, w pewnym momencie może, przyjść czas, w którym pojawi się wrażenie monotonii, rutyny, tęsknoty do niedzielnych obiadów z rodziną i chęci powrotu do kraju.

Podejrzewam, że większość emigrantów zarobkowych chciałaby wrócić do Polski, aczkolwiek nie powrócą do Polski z kilku podstawowych powodów.

Dzisiaj przedstawię cztery powody, przez które Polacy nie wrócą z exodusu do ojczyzny.

Powód 1.

Ogromna część naszych rodaków w Europie zarabia minimalną kwotę miesięczną np. £1.000 miesięcznie.

Fakt, faktem to nie jest dużo, ale takie są realia, £1.000 miesięcznie wystarcza na podstawową godną egzystencję.

Już £1.000 miesięcznie skłania Polaków do wyjazdu z Polski.

ALE JEST TUTAJ JEDEN MAŁY HACZYK.

Jeżeli zarobisz £1.000, to rząd nie zabierze ci z tego prawie nic. Gdyby rząd obciążył twoje £1.000 wysokim podatkiem, to żyłoby się za nie jak za 1.500 zł, czyli w ubóstwie.

Pamiętajmy. Minimalna w większości krajów jest prawie wolna od podatku i ZUS-u. Gdyby rząd zabrał ci z £1.000 – 1.200 złotych na ZUS i 19% podatku to postałoby ci tylko £648 miesięcznie – za £648 nie da się żyć.

W Polsce nie da się żyć, ponieważ — jeżeli zarobisz 2.500 zł miesięcznie, to rząd zabiera z tego połowę — dlatego w Polsce ludzie żyją w ubóstwie za 1.400 zł.

Powód 2. Jedną z największych grup zawodowych mieszkających i pracujących za granicą są fachowcy budowlani oraz kierowcy tirów.

Budowlańcy i kierowcy zazwyczaj zarabiają bardzo dobre pieniądze. W związku z ponadprzeciętnymi zarobkami są samo zatrudnieni w celu płacenia mniejszego podatku lub posiadają firmy (limited company) w celu jeszcze wydajniejszego płacenia podatków.

W Polsce prowadzenie działalności jest bardzo skomplikowane a podatki dużo wyższe. „Wisienką” na torcie jest fakt, że bardzo dużo firm w Polsce, po prostu, nie płaci swoim kontrahentom, w Polsce system sądowniczy jest „zły” więc mało kto chce dochodzić swoich praw.

Powód 3.

Nastawienie do obywatela. Smutne, ale prawdziwe. W urzędach jesteśmy dla siebie nie mili, a służby porządkowe źle traktują człowieka.

Po kilkunastu latach spędzonych w krajach, w których traktuje się człowieka jak dobrego klienta, a nie jak „pasożyta” ciężko powrócić do kraju, w którym urzędnik myśli, że jest panem i władcą a ja tylko skruszonym niewolnikiem.

Ciężko wrócić do kraju, w którym policja wlepia mandaty za przejście na czerwonym świetle o 3 w nocy, gdy ulica jest totalnie pusta.

Ciężko wrócić do kraju w którym „kanary autobusowe” wyglądają i zachowują się jak komunistyczni szpiedzy.

Powód 4.

Zawód lekarza jest dla mnie chyba najważniejszym zawodem świata.

Zawsze jak widzie znajomego lekarza kłaniam mu się nisko, oddając mu wręcz honory.

Z drugiej strony co prawda to prawda. Na widok Polskich szpitali aż mnie wzdryga. Raz podczas pobytu na wakacjach trafiłem do Polskiego szpitala, przeraziłem się.

Miałem przyjemność leżeć w Brytyjskim szpitalu, więc mam porównanie. To prawda, w szpitalach starej Unii lekarze i pielęgniarki też ciężko pracują i chwała im za to, ale ciężkiej pracy po nich nie widać.

MOIM MARZENIEM JEST WRÓCIĆ DO KRAJU, W KTÓRYM BĘDZIE SILNY I SPRAWIEDLIWY, SPRAWNIE DZIAŁAJĄCY SYSTEM PODATKOWY.

MOIM MARZENIEM JEST WRÓCIĆ DO KRAJU, W KTÓRYM POLICJANT NIE MUSI WLEPIAĆ MANDATU O 3 W NOCY ZA PRZEJŚCIE PO PUSTEJ JEZDNI NA CZERWONYM ŚWIETLE.

Źródło: www.echoplanety.pl

The post 4 powody, przez które Polacy nie chcą wrócić do Polski appeared first on Pozytywni.co.uk.

Piotr Tymochowicz – twórca Image Influence Theory (I.I.T.), Relationship Theory (RT), Creative Event Theory (C.E.T.), Behavioral Game Theory (BeGaT), który zasłynął jako konsultant największych firm, przedstawicieli partii politycznych i osób prywatnych w zakresie kreowania wizerunku i prowadzenia projektów negocjacyjnych.
Był propagatorem metod strumieniowych w Polsce we współpracy z T. Buzanem. Założył pierwszą w Polsce szkołę metod kreatywnego sterowania pamięcią, wykorzystujących naturalne właściwości umysłu.

Specjalista, terapeuta – odbył praktykę w Boston University Department of Autistic People oraz Hahn-Meitner Institut. Autor wielu artykułów naukowych i publicystycznych oraz publikacji „Biblia Skuteczności” –Wydawnictwo Trans 2008.

Współtwórca sukcesu liderów największych partii politycznych oraz wielu firm i osób prywatnych. Posiada wieloletnie doświadczenie w prowadzeniu i przygotowywaniu negocjacji handlowych i politycznych.

Spotkanie z Piotrem odbędzie się w ramach zainicjowanego przez niego Qlubu Q+ Work and Life Style i poświęcone będzie głownie projektowi Q+.

Zobaczymy się w Polskiej Restauracji ’Baba Yaga’ w Newcastle upon Tyne w sobotę i niedzielę – godz. 19.00

Wstęp na spotkanie jest darmowy – prosimy jednak o rejestrację z uwagi na ograniczoną liczbę miejsc.

[gap height=”20″]

Rejestracja na spotkanie sobotnie:

The post Piotr Tymochowicz i Q Qlub! Spotkanie w Newcastle upon Tyne – już 10.10.15 i 11.10.15 appeared first on Pozytywni.co.uk.

Dagmara to polska aktywistka i tegoroczna kandydatka do polskiego parlamentu, ciesząca się niezwykłym autorytetem. Założycielka znanej polskiej organizacji Hurricane of Hearts. Inicjatorka przystanku WOŚP w Londynie, która w spędza większość swojego życia na realizowaniu z ogromną pasją i sukcesem projektów społecznych w różnych krajach świata, w tym Grecji, Polsce, Irlandii, Anglii. Pracuje z Polonią na każdym szczeblu społecznym, biznesowym i edukacyjnym. Zaaranżowała jedne z największych polonijnych akcji w UK: 400m2 flaga szachownica lotnicza na meczu Anglia-Polska na Wembley w 2013 roku, Finały WOŚP,  jako pierwsza zwróciła się z pomocą dzieciom poszkodowanym na Majdanie.

Spotkanie środowe, odbyło się w klubie Popolo, gdzie już wcześniej odbywały się nasze spotkania i Polskie Pozytywne Noce. W tle słychać było polską muzykę o którą zadbał Rafał Marzec, a atmosfera, którą stworzyli uczestnicy, była niezwykle towarzyska i kameralna.

W czwartek, mieliśmy okazję poznać Dagmarę bliżej, dzięki uprzejmości Pawła Cybulskiego, spotkaliśmy się w polskiej restauracji Baba Yaga. Tam Dagmara opowiedziała nam troszkę więcej o sobie, o tym czym się zajmuje, jakie projekty realizuje. Dyskutowaliśmy o sytuacji Polonii na Wyspach. Uczestnicy z chęcią oddawali się dyskusji, wymieniali poglądami i pomysłami. Dagmara służyła pomocą i swoją wiedzą, radziła, pomagała dokonać wyborów, z którymi borykają się początkujący właściciele polskich biznesów. Każdy mógł włączyć się do dyskusji i przedstawić swoje doświadczenie, swój punkt widzenia. Poruszone zostały tematy naszej obecnej sytuacji w Wielkiej Brytanii. Doszliśmy do wielu ciekawych wniosków m.in, że mentalność Polaków się zmienia, co znacznie wpłwa na poprawę naszego wizerunku w oczach brytyjczyków. Jesteśmy już zakorzenioną i ustabilizowaną mniejszością – potrafiącą wspólnie pracować i budować silną społeczność.

Pozdrawiamy serdecznie, pozytywni.co.uk.

Barbara Larysz.

The post Pozytywne spotkania polonijne z Dagmarą Chmielewską appeared first on Pozytywni.co.uk.

Leszek Szymowski – dziennikarz śledczy, pisarz, publikował m.in. na łamach „Gazety Polskiej”, „Wprost”, „Gazety Finansowej”, „Angory”, czy onet.pl. Autor głośnych artykułów ujawniających patologie w funkcjonowaniu władzy. Autor dwunastu niezwykle intrygujących książek, w tym głośnej książki pt. „Zamach w Smoleńsku”.

Wczoraj pisarz, skupił się na swojej ostatniej publikacji, książce pt. „Zakazane Śledztwo”, dotyczącej naszego Papieża Jana Pawła II i przeniósł nas w odległe czasy, opowiadając ze szczegółami o prowadzonym śledztwie w sprawie zamachu w 1981 roku, którego dopuścił się turecki zamachowiec Mehmet Ali Ağca.

Kameralne grono, bajkowa atmosfera restauracji Baba Yaga, artystyczne tło obrazów Andrzeja Zagdana, sprawiły, że po raz kolejny organizowany przez pozytywnych event dla Polonii osiągnął inny wymiar.

Dziennikarz dyskutował z publicznością, odpowiadał na pytania, promował swoją twórczość. Po skończonej prezentacji, każdy mógł porozmawiać z autorem prywatnie, zakupić jego książki oraz spędzić przyjemne czas w polskiej atmosferze.

Już niedługo kolejne wydarzenia i spotkania z interesującymi ludźmi, bądźcie z nami i śledźcie nas na pozytywni.co.uk. Dołączajcie do grona pozytywnych!

Pozdrawiam, Barbara Larysz.

The post Intrygujące spotkanie, czyli wieczór autorski Leszka Szymowskiego w Newcastle upon Tyne – relacja appeared first on Pozytywni.co.uk.

Prowadzi Pani własną działalność gospodarczą, proszę opowiedzieć nam więcej o Pani firmie Pixels Design Studio. Jakiego typu usługi Pani oferuje i do kogo są kierowane?

Pixels Design Studio jest jeszcze bardzo młodą firmą (powstałą w 2014 roku), próbującą znaleźć swoje miejsce na rynku. Profil działalności skupia się wokół personalnych oraz biznesowych rozwiązań graficznych, skierowanych do klientów polskich, jak również każdej innej narodowości. W ramach działalności zajmuję się głównie projektowaniem materiałów reklamowych przeznaczonych do druku (takich, jak: ulotki, wizytówki, plakaty, broszury, menu restauracyjne, vouchery, katalogi, papeteria biurowa, jak i różnego rodzaju gadżety reklamowe), choć zdarzają się również zlecenia na strony internetowe. Realizuję również personalne projekty, głównie kalendarze zawierające rodzinne akcenty lub dotyczące pasji i zainteresowań. Jednak nabliższe memu sercu są projekty, które wymyślam sama. Projektuję je, drukuję i sprzedaję jako gotowe produkty. Ta część działalności sprawia mi najwięcej frajdy, choć również projekty zlecone przez klientów nie są pozbawione radości tworzenia i poczucia satysfakcji.

Gdybym zapytała o początki funkcjonowania Pani działalności, pomysł i dlaczego akurat w UK, czy pamięta Pani okoliczności, w których stawiała Pani pierwsze kroki?

Oczywiście, że pamiętam, było to całkiem niedawno. Choć gdyby zadano mi to pytanie dziesięć lat później, również nie miałabym problemu, aby na nie odpowiedzieć. Są takie chwile w życiu, które zostają w sercu na zawsze. Ta była jedną z nich. Decyzja o rozpoczęciu własnej działalności była wypadkową wielu czynników. Sprzyjające okoliczności zbiegły się w jednym punkcie. Pasję do grafiki komputerowej odkryłam w sobie dawno temu, szukałam możliwości, które pomogłyby mi realizować się w tym zawodzie. Będąc już w UK, pracowałam przez cztery lata jako grafik w małej firmie graficznej. Po jakimś czasie poczułam, że to za mało, że chciałabym czegoś więcej, ale nie bardzo wiedziałam jak się za to zabrać. W międzyczasie, aby zdobyć oficjalne kwalifikacje, postanowiłam rozpocząć studia na kierunku Graphic Design & e-Media w Leicester College. Pomysł okazał się strzałem w dziesiątkę. Nie były to moje pierwsze studia, ale chyba jedyne, które dały mi tak wiele praktycznych umiejętności. Spotkałam tam wielu ludzi, teoretyków i praktyków, którzy z ogromną cierpliwością i życzliwością rozwiali wszelkie moje wątpliwości, wspierając na każdym kroku. Zapadła decyzja o założeniu działalności. Okazało się, że pod względem formalnym założenie działalności w Wielkiej Brytanii to bardzo prosta sprawa. Tutejsze prawo sprzyja młodym przedsiębiorcom, dając wachlarz możliwości. Początki prowadzenia działalności nie były łatwe, trzeba było się odpowiednio zorganizować, nawiązać relacje z klientami i dojrzeć do postawy „sama jestem sobie szefem i teraz wszystko zależy ode mnie”.

Chcąc motywować naszych rodaków do działania, proszę powiedzieć, jakie korzyści płyną z prowadzenia takiej firmy, a z jakimi problemami musi się Pani zmierzać do tej pory, czy prowadzenie własnej firmy daje uczucie spełnienia?

Z prowadzenia własnej działalnosci płynie mnóstwo korzyści. Przede wszystkim poczucie wolności i niezależności. To, z kolei przekłada się na jakość pracy. Wolność wspomaga wyobraźnię, a niezależność daje możliwość uwolnienia się z sieci czyichś wymagań i oczekiwań, realizowania czyjejś wizji. Szczególnie jest to ważne w moim zawodzie i zawodach pokrewnych wymagających świeżego umysłu, kreatywności i często odwagi wyjścia poza schemat. Oczywiście nie da się zupełnie wyzwolić, szczególnie jeśli prowadzi się działalność usługową, gdzie klient ma swoje pomysły i wymagania. Natomiast otrzymuje się możliwość bycia prawdziwym wobec klienta, co daje pole do owocnej współpracy, nieograniczonej limitami narzuconymi niejako „z góry”. Poza tym, zyskuje się siłę, o której się wcześniej nie wiedziało. Takie poczucie sprawstwa. Przekonanie, że potrafię, że dam radę, że odważę się. Ciągle mam w głowie słowa zasłyszane z wykładu psychologa Jacka Walkiewicza: „Puk, puk. Strach puka do drzwi. Otwiera mu odwaga, a tam nikogo nie ma!”. Albo: „Zwycięzcy nigdy nie rezygnują, rezygnujący nigdy nie zwyciężają”. Człowiek zdaje sobie sprawę z tego, że chcieć to móc. Oczywiście bywają gorsze chwile. Zdarzają się problemy. Nie zawsze udaje się osiągnąć to, co się planowało. Powoduje to pewne frustracje i zwątpienia. Natomiast gorsze doświadczenia również wnoszą wartość w nasz rozwój, pozwalają zatrzymać się na chwilę i zadać pytanie: „Czy na pewno idę właściwą drogą? A może powinnam do problemu podejść z innej strony?”. To wszystko składa się na doświadczenie, uczymy się każdego dnia. Osobiście napotykam na drobne problemy, które przy trochę większym wysiłku można rozwiązać. Są one związane głównie z realizacją zleceń – wydrukiem, dostawą, płatnościami, terminowością, rzadziej z relacjami z kilentami. Utrudnieniem jest również poczucie, że jestem w pracy 24h na dobę, mój komputer jest zawsze włączony, a wtedy, kiedy inni relaksują się po pracy, ja obmyślam strategię na kolejny dzień, tydzień, miesiąc… Jest to ciężka praca, ale jeśli się lubi to, co się robi, można to robić bez przerwy. Moja praca daje mi mnóstwo radości i satysfakcji, spełniam się w niej każdego dnia. Celowo mówię, że spełniam się, a nie, że jestem spełniona, gdyż to oznaczałoby, że w mojej dziedzinie osiągnęłam już wszystko i nic już nie jest w stanie mnie zaskoczyć. A tak nie jest i mam nadzieję, że nigdy się tak nie stanie. Jest jeszcze jeden cytat, który przyświeca mi od momentu rozpoczęcia działalności, który sam w sobie mógłby stanowić odpowiedź na powyższe pytanie. Jest to wypowiedź Władysława Bartoszewskiego: „Są rzeczy, które warto i które się opłaca. Nie zawsze to, co warto, opłaca się. Nie zawsze to, co się opłaca, warto”. Odnosząc to do mojej działalności, mogę ze spokojem serca dodać, że są rzeczy, które jednocześnie i warto i opłaca się. I tego samego życzę wszystkim, którzy odnaleźli w sobie odwagę i podjęli trud.

Teraz chciałabym porozmawiać o Kalendarzu Emigranta – skąd pomysł?

Pierwszy Kalendarz Emigranta został zaprojektowany na rok 2015. Powstał z myślą o Polakach w Wielkiej Brytanii, dla których oferty zarówno polskich, jak i brytyjskich kalendarzy nie były ofertami optymalnymi. Polskie kalendarze pielęgnowały łączność z ojczyzną, ale były oderwane od brytyjskiej rzeczywistości. Brytyjskie kalendarze natomiast nie odnosiły się do tego, co bliskie sercu Polaka, ale pozwalały orientować się w zastanej codzienności. Kalendarz Emigranta stał się niejako twórczą kompilacją najważniejszych cech obu kalendarzy (zawiera informacje o najważniejszych polskich świętach okolicznościowych, jak również o brytyjskich świętach i bank holidays), bawiąc przy okazji humorystycznymi ilustracjami i rymowankami w stylu „ponglish”. Jest tym rodzajem produktu, który jest zrozumiały tylko dla tych Polaków, którzy znają smak życia w Wielkiej Brytanii. Ten kontekst czyni nas grupą wyjątkową. Oczywiście kalendarz należy traktować z dystansem, „z przymróżeniem oka” i niezbyt dosłownie. Ma bawić i rozweselać, dostarczając jednocześnie potrzebnych informacji.

Kalendarz na rok 2015 cieszył się ogromną popularnością, obecnie pracuje Pani nad nowym projektem na 2016 rok, czym będzie się różnił od poprzedniego?

Projekt na rok 2016 jest przede wszystkim dużym ukłonem w stronę nabywców, którzy zechcieli podzielić się ze mną swoimi spostrzeżeniami na temat pierwszej edycji kalendarza. Wsłuchując się w ich głos dostrzegłam kilka elementów, które wymagają drobnej korekty. Nowy kalendarz będzie uzupełniony o listę imienin na każdy dzień roku. Ze względu na aspekt patriotyczny, będzie zawierał również listę ważnych dla historii Polski dat, które skłonią odbiorców do głębszej patriotycznej refleksji. Nie będzie to jednak kalendarz historyczny, nowoczesna humorystyczna formuła zostanie zachowana. Kolejnym ulepszeniem będzie rozmiar kalendarza. Będzie on dostępny nie tylko w rozmiarze A4 jak dotychczas, lecz również w rozmiarze A3.

Absolutną nowością w tym roku będzie „Dziennik Emigranta” rozmiaru A5 w formie książki. Jest on moją szczególną propozycją dla tych osób, które swój kalendarz lubią mieć zawsze przy sobie i chcą uczynić go bardziej personalnym, robiąc w nim własne notatki. Każda strona dziennika będzie poświęcona jednemu tygodniowi. Będzie zawierał to wszystko, co kalendarz plus kilka dodatków, na przykład polskie przysłowia na każdy tydzień, zmiany czasu, pory roku, więcej rymowanek i ilustracji oraz jak już wcześniej wspomniałam – miejsce na własne notatki. Jednak największym i najważniejszym dodatkiem konstytuującym wartość dziennika będzie „Motywator Emigranta”.

Jaki idee niesie ze sobą Pani kalendarz? Polacy mieszkający w UK zdecydowanie potrzebują motywacji, proszę zdradzić odrobinę tajemnicy o Motywatorze Emigranta?

Projekt kalendarza i dziennika wpisuje się w charakter kampanii na rzecz promowania pozytywnego wizerunku Polaków mieszkających w Wielkiej Brytanii, szczególnie w oczach ich samych. Temu ma służyć między innymi „Motywator Emigranta”. Strony „Motywatora” będą wpięte między karty dziennika, tworząc spójną całość. Na stronach tych będą prezentowane przykłady ogranizacji polonijnych działających w UK, pozytywne inicjatywy Polaków, przykłady ich działalności, zrzeszone grupy pasjonatów. Chcę pokazać Polakom, że warto działać, warto się rozwijać, podtrzymywać łączność z polską kulturą i tradycją, warto być przedsiębiorczym, że taka postawa procentuje. Ukazane przykłady to potwierdzą. Bardzo miło mi będzie również na kartach „Motywatora Emigranta” gościć Was, drodzy Pozytywni.co.uk! Mam nadzieję, że pozytywna wieść zawędruje razem z kalendarzem i dziennikiem pod dachy wielu polskich domów.

Gdzie można znaleźć szczegóły Pani oferty? Kiedy dostępny będzie nowy kalendarz?

Na razie trwają jeszcze prace nad nowym kalendarzem, przygotowuję się na nowy sezon próbując dopiąć wszystko na przysłowiowy ostatni guzik. Zarówno kalendarz, jak i dziennik dostępne będą w przedsprzedaży od 3 do 30 listopada. Warto wykorzystać ten czas, gdyż jest to czas promocyjnych cen. Od 1 grudnia rozpoczynamy wysyłkę oraz wracamy do standardowych cen. Przewiduję również konkursy, gdzie będzie można wygrać któryś z produktów. Sprzedaż będzie trwała do końca stycznia lub do wyczerpania zapasów. Tradycyjnie ostatnie egzemplarze trafią na aukcję i będą podlegały licytacji. Ze względu na bezpieczeństwo nabywców, sprzedaż i płatności będą odbywać się za pośrednictwem bezpiecznych platform takich, jak na przykład eBay i PayPal. Staram się również, aby moje produkty były dostępne w polskich sklepach na terenie całej Wielkiej Brytanii, aby kupujący mogli wziąć produkt do ręki zanim go zakupią. Mam nadzieję, że to się uda.

Aby być na bieżąco, zapraszam do śledzenia (i polubienia!) moich stron na Facebook-u:

https://www.facebook.com/Pixels-Design-Studio-736510539789909/timeline/

https://www.facebook.com/polskiekalendarzewuk

Oraz mojej strony internetowej (jeszcze w budowie):

http://pixelsdesignstudio.co.uk/

Tam będę informowała o wszelkich aktywnościach związanych z promocją i dystrybucją moich produktów, jak również podam bezpośrednie linki do miejsc, w których produkt będzie można zakupić.

Będą również ogłoszenia na grupach sprzedażowych na Facebook-u. Przewiduję również opcję linków sponsorowanych, aby wiadomości dotarły do możliwie największej liczby osób. Staram się również o reklamę w polskich mediach (prasa, radio, tv). Wykorzystam wszelkie możliwe środki, aby każdy mieszkający w UK rodak miał możliwość zapoznania się z moją ofertą.

Na końcu chciałabym zapytać o Pani osobiste zdanie na temat obecnej sytuacji Polaków w UK, czy po woli zmieniamy swój wizerunek w oczach nas samych?

Nasz wizerunek bardzo ucierpiał podczas ostatniej kampanii wyborczej. Staliśmy się kozłem ofiarnym politycznych rozgrywek. Nastroje społeczne nie zawsze nam sprzyjają. Natomiast uważam, że jako polska społeczność w UK robimy wiele, aby postrzegano nas pozytywnie i doceniano. Dojrzeliśmy również do doceniania siebie samych. Przestaliśmy myśleć o sobie jako o tymczasowych robotnikach, a zaczęliśmy zauważać, że mamy spory wkład nie tylko w brytyjska gospodarkę, ale również i kulturę. Asymilujemy się, pozwalamy innym poznawać naszą bogatą kulturę, polską kuchnię i zwyczaje. I również my zaczęliśmy w Wielkiej Brytanii widzieć coś poza ekonomicznie atrakcyjnym miejscem na szybki zarobek. Rozwój polskich inicjatyw, organizacji i stowarzyszeń pokazuje, że istnieje taka potrzeba i chęć, abyśmy my Polacy trzymali się razem i dążyli do lepszego, ciekawszego i bardziej satysfakcjonującego jutra.

Dziękuję, Anna Bobińska.

My również dziękujemy i życzymy dalszego sukcasu zarówno w prowadzeniu własnej firmy jaki i projekcie Kalendarz Emigranta. 

Barbara Larysz.

The post Anna Bobińska i jej innowacyjny „Kalendarz Emigranta” appeared first on Pozytywni.co.uk.