The post Piotr Malik – trenener personalny, zawodnik Gym Ironman – LIVE appeared first on Pozytywni.co.uk.

No właśnie! A co w momencie, kiedy zagrożenie okazuje się realne? Kiedy musimy stanąć we własnej obronie? Ile kobiet potrafi sobie poradzić? Ile kobiet wie jak się zachować i – co równie ważne – czego robić nie powinny?

Jakub Brych – wieloletni instruktor Krav Maga i specjalista ds. ochrony osobistej i bezpieczeństwa, oraz dyrektor Sayret Training Center już w kwietniu poprowadzi szkolenie przeznaczone tylko i wyłącznie dla kobiet podczas którego przekona Was, że wcale nie jesteście bezbronne i nauczy uczestniczki kursu – jak skutecznie – lecz w nieskomplikowany sposób obronić się przed napastnikiem, natrętem, oraz jak unikać potencjalnego zagrożenia! Jak wykorzystać przedmioty codziennego użytku do obrony oraz jak swoim zachowaniem odstraszyć potencjalnego agresora!

Ten kurs powinna przejść każda kobieta dbająca o bezpieczeństwo swoje i swoich najbliższych!

Już 9 Kwietnia w Centrum Londynu! 

Kensington Aldridge Academy, 1 Silchester Rd. London W10 6EX

Więcej informacji znajdziecie na stronie FB wydarzenia – KLIKAJĄC TUTAJ, 

Lub pod numerami telefonów:

Anna: +44 7903 638 899

Dorota: +44 7583 338 333

The post „Polka napadnięta i obrabowana w biały dzień na Ealing” – a co Ty byś zrobiła? appeared first on Pozytywni.co.uk.

Chciałabym zapytać o podstawy ITF Taekwondo, na czym polega ta sztuka i jakie korzyści płyną z trenowania tej dyscypliny? Czy kobiety też mogą trenować?

Taekwondo jest koreańską sztuką samoobrony, która zakłada pewien określony sposób myślenia i postępowania w życiu, wzmacnia cechy osobowości oraz rozwój psychofizyczny. Stałe powtarzanie, uczy cierpliwości i siły woli niezbędnej do przezwyciężenia każdej trudności. Ogromna siła wytworzona w ciele ćwiczącego, pozwala mu rozwinąć w sobie zaufanie do samego siebie, umożliwiające stawienie czoła każdemu przeciwnikowi o każdym czasie i w każdej sytuacji Korzyści z trenowania są ogromne, jak z każdej dyscypliny sportowej. Jest to dynamiczny sport, i dobrze wpływa na fitness. Ponadto wzrasta pewność siebie, co wpływa na całe życie .

Taekwondo jest to koreańską sztuka samoobrony, w której używa  się rąk, nóg, dźwigni, uderzeń, kopnięć, cięć itd. Jest to light kontakt. Na zawodach można wybrać kilka rożnych opcji a mianowicie:

– sparingi – walka w całym „ekwipunku” – wszystkie uderzenia, czy kopnięcia powinny być kontrolowane

– rozbicia – w którym wykorzystujemy siłę do rozbić desek, cegieł, pustaków

– techniki specjalne do wysokich kopnięć

– układy – w których pokazuje się technikę, dokładność, wyczucie czasu, moc techniki.

Do mojej szkoły uczęszcza dużo kobiet, ok 70%. Są one bardzo dobrymi adeptami, nie bojącymi się wyzwań. Są szybkie i czasami bezwzględne w swoim dochodzeniu do celu. Płeć ładniejsza -mężczyźni są w mniejszości. J

Co spowodowało, że założyłeś szkołę Teakwondo właśnie w UK?

W 2007 roku po przyjeździe do UK, zacząłem trenować  Taekwondo w Whitley Bay. Była to kontynuacja pasji z Polski. Po zdobyciu czarnego pasa, narodził się pomysł, żeby otworzyć szkole w Blyth. Tam rozpocząłem pierwsze zajęcia. Było ciężko, bez pieniędzy, ludzi. Na stronie polnews zostało wystawione ogłoszenie i tak się zaczęło. Pierwsi chętni, pierwsze treningi. Nastepnie postanowiłem uderzyć w Newcaste i jego okolice przenosząc zajecia. Pomimo większego miasta natrafiłem na kolejne problemy a raczej obawy jakie mieli ludzie chcący zacząć trenować. Ich obawy związane były przede wszystkim z brakiem kondycji i elastyczności, dlatego tez bali się uczestniczyć w zajęciach. Zajęcia Teakwondo są dla takich właśnie osób! – „zdrowy nie potrzebuje lekarza”  – tutaj wszystkiego można się nauczyć . Nie ma tu miejsca na rasizm, czy inne uprzedzenia, obowiązuje równouprawnienie. Biały Dobok oznacza niewinność otwarcie się na wiedzę i tego oczekuję. Musisz być lepszy od siebie, nie od kogoś innego, poprzez ciężka pracę i zaangażowanie się w treningi. Nie ma miejsca dla ludzi, którzy chcą pracować na 50% , dajesz z siebie 100% ,albo należy zapisać się na pływanie

Twoja szkoła istnieje dopiero od trzech lat, a na swoim koncie macie już sporo sukcesów. Jak Ty odnosisz się do tych osiągnięć?

Tak, szkoła istnieje tylko 3 lata a na swoim kacie mamy 38 medali i tytuły mistrzów Anglii w kilku kategoriach wagowych. To bardzo duże osiągnięcie, w tak krótkim czasie!

Jako trener jestem bardzo zadowolony z osiągnieć ludzi, którzy trenują na moich zajęciąch. Niektórzy adepci są ze mną od początku założenia szkoły, niektórzy od roku, czy kilku miesięcy. Wszyscy trenują bardzo ciężko, pomimo wysiłku jaki wkładają w zajęcia są bardzo zadowoleni. Mi jako trenerowi zależy na tym, aby moi uczniowie wspinali się coraz wyżej i pokonywali swoje słabości, osiągając przy tym jak najwięcej.

Braliście udział w kilku zawodach w Anglii, Szkocji i Holandii, w sobotę (25.04.15) byliście na turnieju w Londynie, z czym wróciliście, w jakich dziedzinach braliście udział i kto reprezentował szkołę?

Na zawody jeździmy gdzie się da. Jeżeli fundusze, praca oraz obowiązki rodzinne pozwolą. W sobotę braliśmy udział w zawodach ROSE CUP’15 w Londynie organizowanych przez England Taekwondo Association.

Szkołę reprezentowali: Bernadetta Kamińska, Agnieszka Rzetelna, Sylwia Król, Ewa Downie, Rafał Kamiński, oraz Ja :-).

Braliśmy udział w konkurencjach ,mówiąc językiem Teakwondo były to tak zwane układy oraz sparingi.

Sobotni wyjazd do Londynu  po raz kolejny okazał się dla nas szczęśliwy i zdobyliśmy kolejne medale:

– Bernadetta Kamińska, zdobyła brązowy medal w układach oraz srebro w sparingach, pokonując w spektakularny sposób czarny pas -pierwszy Dan, sama jest posiadaczem niebieskiego .

-Agnieszka Rzetelna – złoty medal w sparingach ( pierwsze zawody ).

-Sylwia Król – srebrny medal w sparingach (pierwsze zawody ).

-Ewa Downie – brązowy medal w sparingach .

To kolejny sukces, z którego jestem dumny bo „dla takich chwil warto życ” J

Jak sobie radzą Polacy, czy Twoim zdaniem jesteśmy walecznym narodem?

Szkoła jest elitarna. Tutaj trenują najlepsi, zdobyte medale są tego potwierdzeniem.

Polacy to naród bardzo waleczny i można to zaobserwować w każdej dziedzinie naszego życia od sportu po prace. Zawody są tego przykładem, na ostatnich zawodach w Londynie, Rafał Kamiński w pierwszej walce złamał kość palca, co pokazało zdjęcie RTG. Pomimo bólu, do końca uczestniczył w zawodach, walcząc z bólem oraz partnerami w kolejnych sparingach. Okazał się dużą determinacja i wytrwałością.

Czym Twoja szkoła Teakwondo jest dla Ciebie? Jak uważasz, co do tej pory, jest Twoim największym sukcesem?

Szkoła jest dla mnie tym czym dla rodziców małe dziecko, na które należy zwracać szczególną uwagę, dostarczać wrażeń zmysłowych oraz fizycznych. Skarcić jak trzeba lub wynagrodzić. Wciąż się rozwijamy,  jak na mały staż tej szkoły mamy duże sukcesy! Adepci byli egzaminowani przez mistrza Thomasa Denisa VII Dan z Londynu , który bardzo pozytywnie wypowiedział się na temat ich umiejętności.

Przypominam, że jesteśmy organizacja międzynarodową tzn., że certyfikaty ze stopniami są respektowane w każdym kraju. Ponadto spotykamy się razem na imprezach z rodzinami kilka razy w roku, jeździmy na zawody oraz przebywamy ze sobą 3 razy w tygodniu i jeszcze nie mamy siebie dosyć (chyba) to o czymś świadczy. Przełamujemy stereotyp ze tylko praca- dom-praca. Staramy się ufać sobie i polegać na sobie, co pomaga w życiu. Szanujemy siebie na wzajem.

Jakie są Twoje plany na przyszłość? 

Plany na przyszłość to przede wszystkim rozbudowa szkoły, znalezienie sponsorów oraz własnej sali, obozy sportowe dla dzieci oraz ich rodzin. Jako trener powinienem wychować mojego następcę … Na chwile obecna kilku adeptów jest na dobrej drodze do tego celu. W maju wyjeżdżamy na tygodniowy obóz do Tunezji wraz z rodzinami, około 30 osób, gdzie będę prowadzić trening trzy razy w ciągu dnia. Pobyt będzie zakończony egzaminem na wyższy stopień.

Gdzie możemy Cię znaleźć?

Treningi odbywają się w :

Newcastle Upon Tyne ,NE5 3JR,

176 Stamfordham Road,

English Matryrs Catholic Church,

Trening dla dzieci:

Poniedzialek 18.00-19.00

Środa 18.00-19.00

Trening dla dorosłych:

Poniedziałek 19.00-21.00

Środa 19.00-20.30

Sobota 11.10-13.10

Email: mariusz.biziewski@gmail.com

Mobile: 07907450897

Dziękujemy za rozmowę, życzymy dalszego rozwoju szkoły i samych wygranych na turniejach.

 Barbara Larysz

The post Opanowany i wytrwały – Mariusz Biziewski – rozmowa z założycielem polskiej szkoły ITF Taekwondo w Newcastle upon Tyne. appeared first on Pozytywni.co.uk.

Jesteś tak wyjątkowym człowiekiem, że właściwie nie wiem, od czego zacząć. Może więc tradycyjnie – od początku. Kim jesteś i jak znalazłeś się w Wielkiej Brytanii?

Kim jestem? Zwyklym, szarym czlowieczkiem, nie mam w sobie żadnych ukrytych talentów, nie mam żadnego wyuczonego zawodu niestety, ale caly czas próbuję, wiec może kiedyś się uda ;))). Do UK przyjechalem z rodzicami 8 lat temu, nadal tu jestem i nie zamierzam wracać do Polski.

A jak trafiłeś do klubu Bolton Champions i na co wtedy liczyłeś? Co sobie myślałeś, przekraczając próg klubu bokserskiego?

Do klubu bokserskiego trafilem dzięki mojej mamie, która chcąc pomóc mi znaleźć przyjaciól albo klub, do którego mógłbym uczęszczać, umieścila post na faceeboku z pytaniem: „Czy ktoś zna jakiś klub, gdzie mógłby uczęszczać niepełnosprawny młody czlowiek?” Po tym apelu odezwał się Adam i zaoferowal swoją pomoc. Kiedy dowiedziałem się, że jadę do klubu bokserskiego, nie byłem specjalnie zadowolony, bo jakoś mnie to nie kręciło, jednakże po krótkim czasie okazało się, że to wspaniały sport.

Postawiłeś sobie bardzo trudny cel – stanąć na własnych nogach. Niełatwo to osiągnąć. Mimo wszystko, walczysz i dajesz radę.

Mój cel jeszcze nie został osiągnięty. To trudna, cieżka i żmudna praca, ale naprawdę przynosi efekty. Chcę stanąć na własnych nogach i być jak najbardziej samodzielnym – to moje jedyne i najwazniejsze marzenie w tej chwili. Później, kiedy już to osiągnę chciałbym znaleźć pracę i w miarę możliwości życ jak inni ludzie.

Kto jest dla Ciebie największym wsparciem. Kto kazał Ci wstawać, kiedy Ty wolałeś już usiąść?

Moim największym autorytetem jest Adam – mój trener i najlepszy przyjaciel, który od roku pomaga mi stanąć na własnych nogach, pomimo tego, że nie jest rehabilitantem. Cały czas szuka odpowiednich ćwiczeń, ktore moglyby byc pomocne. To super czlowiek i kumpel, ale żeby się nie popsul po przeczytaniu tego artykułu, to dodam że czasem potrafi zajść za skórę ;)) On nie zna słów: nie da rady tego zrobić. Adam jest twardym i upartym facetem, a ja biorę z niego przyklad i nie poddaje się. Zresztą nie bardzo mogę, bo prawie codziennie dzwoni żeby sprawdzić, czy zrobiłem trening w domu, więc nie ma że boli, chcesz czy nie chcesz – ma być zrobione ;))).

Często się mówi, że Polak Polakowi wilkiem, że Polacy zamiast wspierać się w trudnych momentach, tylko się krytkują i zamiast pomagać – szkodzą. Co sądzisz o takiej teorii? Tobie największe wsparcie dają przecież rodacy.

” Polak Polakowi wilkiem” – nie odnosiłbym tego powiedzenia tylko do Polaków. Tak jest prawdobopodnie w każdej innej narodowości. Mnie osobiscie nie spotkalo nic złego ze strony Polaków, wręcz przeciwnie – poznalem tu w UK mnóstwo wspaniałych ludzi – głównie Polaków. Są to znajomi moich rodziców, jak i moi znajomi z klubu i nie tylko. Co więcej, mnóstwo zupełnie obcych dla mnie ludzi, pisze, udzielając rad i wskazówek albo mówiac coś, co bardzo motywuje. To wszystko jest dla mnie bardzo ważne i naprawde dodaje mi skrzydeł. Za to wsparcie chciałbym wszystkim bardzo gorąco podziękować.

Jak wyobrażasz sobie przyszłość w Wielkiej Brytanii?

Myślę, że Anglia to kraj wielkich możliwosci, więc kiedy już osiągnę swój cel albo jakąś jego część, będę szukal pracy i mam nadzieję, że będzie dobrze.

W takim razie życzymy Ci siły, determinacji i konsekwencji. Niech spełnią się Twoje piękne marzenia – już są w zasięgu ręki

Pozytywni

Przyłącz się do akcji „Pomóżmy Damianowi wstać” na fb:

https://www.facebook.com/pages/Pom%C3%B3%C5%BCmy-Damianowi-wsta%C4%87/875145732550175?ref=ts&fref=ts

The post „Będę chodził” – rozmowa z Damianem Leśniakiem appeared first on Pozytywni.co.uk.

Jak to się stało, że facet uczy m.in. tańca na rurze?

Pole Dance kojarzy się głównie z kobietami – między innymi przez lap dance, od którego tak bardzo chcemy się uwolnić. Mężczyźni są w tej dyscyplinie mniej znani i chcąc wyróżnić  się  od reszty znajomych ćwiczących standardowo na siłowni, poszedłem na pierwsze zajęcia i z tamtym dniem narodziła się we mnie pasja do rurki. Przygodę z pole dance zacząłem trzy lata temu, kiedy do UK przywędrowała moda na taniec na rurze. Rurka jest niewdzięczną partnerką. Po treningu czujesz się jak poobijany kijem. Mnóstwo siniaków na ciele. Obtarć, które czasami są nie do wytrzymania i po prostu rezygnujesz w trakcie. Nie poddając się doszedłem do poziomu instruktora.

Czy w Wielkiej Brytanii jest duże zainteresowanie pole dance, fitnessem, zumbą czy innymi akrobacjami?

Pole dance, czyli potocznie taniec na rurze, powoli wychodzi z cienia i pod­bija serca kobiet i mężczyzn na całym świecie. Z dnia na dzień zwięk­sza się grono fanów tej dyscy­pliny sportu. Pole Dance czy Pole Fitness na dzień dzisiejszy jest bardzo popularną formą aktywności ruchowej w Wielkiej Brytanii, jak również na świecie zaraz po Zumbie czy Aerobiku.

Kto tańczy lepiej? – Angielki czy Polki?

Nie można tego podzielić, kto tańczy lepiej a kto gorzej. Ważne jest kto z jakim zaangażowaniem poświęca się tańcu i ile czasu spędza trenując. Każdy jest dobry w tym co kocha!

To teraz trochę przeszłości – skąd się Pan wziął w UK? I dlaczego akurat Anglia?

Znalazłem się tutaj przypadkiem. Po ukończeniu szkoły średniej spakowałem walizki, wybrałem miasto, kupiłem bilet i jestem. Powodem była jedynie chęć nauki języka.

Jakie były Pana początki tutaj?

Początki były trudne. Nie ukrywajmy. Podstawowy język angielski i obawy zaprowadziły mnie do fabryki z Polakami, gdzie dziennie stałeś przy taśmie produkcyjnej po 10-12 godzin. Po kilku miesiącach ciężkiej pracy, stwierdziłem, że czas na naukę języka i zmianę. Przechodziłem przez hotele, fast foody i sklepy. Po trzech latach zacząłem odnosić malutkie sukcesy.

Skąd pomysł na założenie Polskiej Szkoły Tańca i Fitness?

Pomysł  narodził się po pierwszym występie publicznym, kiedy oglądający zapytali mnie: gdzie mogą nauczyć się tego, co zaprezentowałem. Pomyślałem, fajnie by było zarażać ludzi swoją pasją we własnej szkole. Tak dzień po dniu załatwiałem formalności i we wrześniu 2014 otworzyłem GFFdamian Dance Studio. Ze względu na to, że jestem Polakiem, bez zastanowienia utworzyłem również klasy w języku polskim.

Gdzie się Pan tych wszystkich aktywności nauczył?

Tego wszystkiego nauczyłem się tutaj w Anglii. Uczęszczałem do wielu szkół, jak również sam ciężko pracowałem w domu. Ukończyłem kursy instruktorskie w szkole Pole Dance w Manchester, kursy Fitness oraz jestem uczestnikiem szkoły akrobatycznej i cyrkowej. W dalszym ciągu podnoszę swoje umiejętności i kwalifikacje korzystając z warsztatów prowadzonych przez światowych atletów.

Co jest Pana największym życiowym sukcesem?

Moim największym życiowym sukcesem jest właśnie moja szkoła. Udowodniłem sobie i innym, że nie muszę harować w fabryce za marne grosze, lecz mogę relizować swoje pasje, jednocześnie zarabiając na tym.

Wielu kobietom wydaje się, że taniec na rurze to domena wyłącznie striptizerek. Ten sport staje się jednak coraz bardziej popularny. Dlaczego warto ćwiczyć pole dance i inne akrobacje?

POLE DANCE to jedna z najbardziej wszechstronnych dziedzin tańca / sportu jaka obecnie istnieje. Taniec pomaga  uwierzyć w siebie, a elementy sportowe umożliwiają zbudowanie kondycji i sylwetki. Pole Dance to przede wszystkim rodzaj fitnessu – sposób na zdrowe i wysportowane ciało oraz dobrą zabawę. Pole Dance w wielu aspektach jest jednak lepszy od zwykłego aerobiku czy siłowni – po pierwsze nie nudzi się i przede wszystkim wciąga, ponieważ można wprowadzać przeróżne układy i codziennie ćwiczyć inne parte ciała. Już po ok. tygodniu intensywnych ćwiczeń  zauważysz, że Twoja sylwetka zmienia się. Za każdym razem, kiedy opanujesz kolejną figurę, kolejny ruch, poczujesz jak duże są to zmiany. Kiedy zaczniesz ćwiczyć dowiesz się o istnieniu mięśni, o których całkowicie już zapomniałeś.

POLE DANCE wzmacnia i kształtuje sylwetkę, zwłaszcza ramiona, uda i pośladki. Poprawia się elastyczność i koordynacja, a tkanka tłuszczowa ulega spaleniu. Rośnie wytrzymałość i siła. Pole dance to korzyści nie tylko dla ciała. Uczestnictwo w zajęciach podnosi poczucie własnej wartości i pewność siebie. Poza tym, to po prostu świetna zabawa przy muzyce.

Jakie ma Pan plany na przyszłość? Czy Pana szkoła i sport to wszystko?

Plany na przyszłość to rozbudowanie obecnego studia oraz utworzenie nowych szkół w innych miastach Wielkiej Brytanii. Zdrowy styl, sport i studio to moje całe życie. Nie wyobrażam sobie, jak mogłoby być inaczej.

Gdzie możemy Pana znaleźć?

Prowadzę zajęcia w centrum Manchester. Moje wygibasy mogą państwo obejrzeć w klubach, w których tańczę oraz na różnego rodzaju pokazach, gdzie mamy zaszczyt bywać jak również  zapraszam na mojego facebookowego fan page’a, do galerii ze zdjęciami : www.facebook.com/gffdamiandancestudio

Czego Pozytywni mogą Panu życzyć?

Pozytywni mogą mi jedynie życzyć samych sukcesów, dalszego samozaparcia i dyscypliny na treningach.

Tego zatem życzymy

Jaśko

The post Facet z sercem do rury appeared first on Pozytywni.co.uk.

Skąd w Tobie zamiłowanie do tego męskiego sportu? Jak zaczęła się Twoja wielka przygoda z kickboxingiem?

Moja pasja sportów walki zaczęła się już w wieku dziecięcym, kiedy to razem z tatą i bratem

siadaliśmy przed telewizorem lub radiem słuchając lub oglądając walki bokserskie. To plus wchodzące na rynek filmy karate: Bruce Lee, Van Damme oraz wojownicy Shaolin – wzbudzały u mnie pierwsze dreszczyki uwielbienia oraz pierwsze próby ruchów walki.

Jako dziecko spróbowałam większości sportów, od gimnastyki po wszelkie sporty grupowe… ale dopiero w wieku 12 lat, gdy tato zaprowadził mnie na salę treningową na zajęcia Taekwondo, wiedziałam że to jest sport, który przygarnie mnie na lata.

Bardzo szybko oko trenera spoczęło na mnie, jako ze oprócz fascynacji i pasji okazało się, że mam w tym kierunku duży talent. Szybko przeszłam egzaminowe sesje dochodząc do czarnego paska i już w wieku 16 lat miałam pierwsze zawody w dyscyplinie walki za sobą. Sam Kickboxing zaczęłam dopiero po przyjeździe na wyspę Jersey, gdzie juz po wielu latach treningów Taekwondo i walkach na macie, obudził się głód malej zmiany i walki w ringu. Szybko okazało się, że ten rodzaj sportu dużo bardziej pasuje do mojego stylu walki.

Dlaczego Wielka Brytania? (W Polsce nie było kogo bić? (tak na marginesie, podsunęłabym Ci kilku delikwentów;-)) Co sprawiło, że postanowiłaś opuścić ojczyznę i przenieść się do UK?

Życie w Anglii okazało się ciut prostsze dla mnie, po ukończeniu studiów w Polsce i nie znalezieniu pracy marzeń, wyruszyłam na 3-miesieczna wyprawę do wakacyjnej pracy na angielską wyspę – Jersey. Jersey to wysepka położona koło Francji, wielkość jej to tylko 5 mil na 9 mil, ale za to posiada zapierające dech w piersi widoki, gdzie tylko się spojrzy. Klimat jest dużo cieplejszy niż pozostałe tereny Wielkiej Brytanii, a specyficzna kultura i poczucie niekończących się wakacji tylko zachęciło mnie do przedłużenia pobytu… na już ponad 10 lat. Dość szybko nauczyłam się języka i przepracowując drogę pracowniczą od pubów, restauracji, na lotnisko a stamtąd już do biura, gdzie obecnie pracuję jako główna księgowa. Jersey okazało się  bardzo „sportową” wyspą, echo sukcesów międzynarodowych szybko się roznosi, przykuwając uwagę mediów i ludzi wkoło, a to ma wpływ na pozycję i popularność mnie samej jako zawodniczki i sportowca, jak również na popularność klubu sportowego, gdzie jestem trenerką. Spełniam sportowe marzenia – jeśli chodzi o sport w Anglii.  W Polsce też wiele osiągnęłam – odbyłam setki walk na macie, kiedy jeszcze  reprezentowałam barwy narodowe Polski. Już jako nastolatka dostałam się do Polskiej Kadry Narodowej w Taekwondo, więc walczyliśmy na narodowej, europejskiej i światowej arenie, podróżowałam po świecie, zdobywając tytuły i doświadczenie. Po przeprowadzeniu się na Jersey zdałam sobie sprawę z tego, że Taekwondo nie było tu aż tak rozwinięte, więc pomiędzy treningami tej sztuki walki zaczęłam również trenować Kickboxing i Thaiboxing. Wtedy to po raz pierwszy poznałam smak ringu.. i walka w tym stylu dużo bardziej zaczęła mnie fascynować. Walka jest szybsza i mocniejsza, a to bardziej pasuje mojemu stylowi

Kto miał największy wpływ na Twoje życie?

Największy wpływ mieli na moje życie rodzice i brat, to w obu przypadkach – życiu osobistym i sportowym. Pochodzę z rodziny, gdzie sport i życie sportowe jest częścią powszedniości,

moja mama za młodu uprawiała lekkoatletykę , tato grał w piłkę nożną i bardzo fascynował się boksem, a brat kilka lat przede mną zaczął trenować Taekwondo. Odkąd pamiętam, to każdą wolną chwilę spędzaliśmy w ruchu, rodzice zachęcali nas do spróbowania każdej dyscypliny sportu, wspierali nas i organizowali nam bardzo aktywny wolny czas.

Jak wspominasz swoje początki tutaj, na obcej ziemi? Co było dla Ciebie najtrudniejsze?

Początki w Anglii…hmm… nie kojarzą mi się z żadną trudnością… Przyjechałam na Jersey głodna przygody i wakacyjnej pracy i zabawy. Nauka języka, jak żyje się tutaj, przychodzi bardzo szybko, wyspa obfita jest w piękne miejsca, multum klubów sportowych, ciekawych ludzi i bardzo zrelaksowanego stylu życia. Ja wciąż nazywam to miejsce „nierealnym światem” – wyspa ma swoją specyfikę, reguły i żyje swoim tempem. Najtrudniejsze było tylko czasem przełknięcie z pokorą, że muszę zacząć wszystko od początku, powoli wspinać się w górę,  zdobywając coraz lepszą pracę i umieszczając swoje imię w sportowej rubryce jako Jersey Athlete..

Osiągnęłaś wielki, sportowy sukces. Myślisz o sobie jak o kobiecie sukcesu, i to międzynarodowego?

Muszę przyznać, że zdobycie mistrzostwa świata po 20 latach treningów, jest dla mnie ukoronowaniem wszystkich wysiłków i ciężkiej pracy. Myślę o sobie jako kobiecie sukcesu jak najbardziej, ponieważ sukces ten poparty był ciężką pracą i dążeniem do niego kroczek po kroczku każdego dnia.

Największy sukces jaki osiągnęłam, to indywidualne Mistrzostwo Świata w największej kickboxerskiej federacji – WAKO w full contakcie w – 52kg oraz Mistrzostwo Świata w IKF również full contact.

Na Światowym Podium w WAKO stanęłam jako pierwsza kobieta – „Brytyjka” (jako że posiadam podwójne teraz juz obywatelstwo,) która osiągnęła ten tytuł.

Jak zostaje sie Mistrzem Świata?

Wkładając 100% wysiłku w każdy trening, przygotowując się fizycznie i psychicznie, zachowując sportową, zdrową dietę, trenując 2 lub 3 razy dziennie – każdego dnia, posiadając grupę zafascynowanych, inspirujących i umiejących pchnąć na skraj moich sportowych granic trenerów wkoło siebie, będąc przygotowaną na podróże międzynarodowe, weekendowe, tylko po to, by spędzić je na sali gimnastycznej, wylewając tam tony potu i chłonąc sportową wiedzę Proces przygotowawczy to trening i sprawdziany na zawodach, to utrzymywanie wagi, i ciągłe osiąganie małych celów. Sportowy świat nie śpi, każdy zawodnik trenuje, wiec ciągle trzeba robić ten mały kroczek do przodu zmieniając i ubogacając trening, by na ringu być zawsze krok dalej niż przeciwnicy.

Co pomaga w osiągnięciu takiego sportowego sukcesu?

Rodzina, która wspiera mnie na każdym kroku, grupa wyrozumiałych przyjaciół i jeszcze bardziej wyrozumiały pracodawca i szefostwo w pracy, jako że sukces wymaga podróżowania i czasu na przygotowania, a to niekiedy zazębia się czasem ze standardowymi godzinami pracy. Oprócz tego niewątpliwie sponsoring, by móc podróżować na zawody i uczęszczać na szkolenia i wszystkie treningi. I jeszcze wyrozumiale kluby sportowe – jako że ja nie trenuję tylko w jednym klubie, nie reprezentuję tylko jednej szkoły. Trenuję taekwondo, kickboxing, boxing, thaiboxing i mma, każdego dnia inne zajęcia, szkoląc inne części walki pod skrzydłami różnych trenerów.

Jak zdefiniowałabyś sukces? Czym jest dla Ciebie?

Sukces jest ukoronowaniem ciężkiej pracy i najpiękniejszym uczuciem po tygodniach treningów i przygotowań. Sukces jest tym momentem, kiedy ma się uczucie dotykania nieosiągalnych gwiazdek, uczucia że w danej chwili niebo i świat nie ma granic… to uczucie szczęścia i spełnienia…

aczkolwiek nie trwa długo. Bardzo szybko trzeba umieć zejść na ziemię i zacząć znów stąpać po bardzo materialnym i realnym świecie. Sukces jest momentem, więc trzeba jak najwięcej radości zgarnąć w tej danej chwili.

Czym jest dla mnie? – właśnie taką odskocznią od realności. Świat pędzi do przodu każdego dnia, porywając tysiące ludzi w tę pogoń. Sukces pozwala zatrzymać mi ten czas na chwilkę i rozkoszować sie uczuciem zdobycia Mistrzostwa. Poza tym jest bezcenną iskierką marketingową, która ma swój mały wpływ na tę realną cząstkę świata.

Co jest Twoim największym życiowym osiągnięciem?

Wspomniane mistrzostwa świata bez wątpienia. Następne rankingowe osiągnięcia to semi-pro Europejskie Mistrzostwo ISKA w full kontakcie, jak również Europejskie Mistrzostwo ICO w wadze poniżej 48kg oraz Narodowe Mistrzostwo Wielkiej Brytanii, którego corocznie bronię w pełni sukcesu od 2011 roku. Mam również kilka mniejszych tytułów, walcząc w Taekwondo, a także międzynarodowe tytuły kickboxingowe z Otwartych Europejskich Mistrzostw. W kadrze angielskiej w WAKO Kickboxing Team jestem od 2011 roku, poszerzając zakres sportowych startów o K1, Low Kick i walki w klatce.

Z kim jest najtrudniej walczyć? I czy Polacy i Polki wyróżniają się na macie czymś szczególnym?

W każdym narodzie są dobrzy zawodnicy, Rosjanie mają największą liczbę zawodników i walcząc z nimi nigdy nie można liczyć na łatwą walkę. Na zawodach typu Mistrzostwa Europy czy Świata nigdy nie ma łatwych walk, każdy naród wybiera swojego zawodnika w danej wadze (tylko jedna osoba reprezentuje jedna wagę) poprzez selekcję trwającą przez cały rok, w Anglii trzeba wygrać Mistrzostwo Brytyjskie, uczęszczać na wszystkie zjazdy i treningi kadry narodowej i być testowanym – wygrywając międzynarodowe – pucharowe zawody.

Jak radzisz sobie z problemami?

Problemy są w każdym momencie naszego życia, mniejsze i większe. Ja jestem bardzo pozytywną osobą i każdy problem jest dla mnie małym wyzwaniem, w którym zawsze znajdę tę dobrą stronę,

a jak coś bardzo zalega mi w głowie i martwi – trening pomaga uciec przed takimi myślami.

A przede wszystkim mam cudownych i mądrych rodziców, którzy zawsze służą mi dobrą radą.

Co robisz, poza sportem? Jak wygląda Twój zwykły dzień?

Prywatnie jestem kobietą, która uwielbia być w ciągłym ruchu, nie lubię sofy czy siedzenia przed telewizorem. Trenuję, pracuję full time jako księgowa, studiuję, prowadzę klub sportowy, mam psiaka, uwielbiam czytać i spędzać czas z przyjaciółmi i rodziną…ot, normalne życie chyba – tylko obcięte godzinowo ciut przez sportowe potrzeby duszy i ciała. Poza walką w wolnych chwilach uwielbiam biegać w terenie  – to taka mała odskocznia od świata, coś tylko dla mnie, mój czas na refleksje i oderwanie się – taka inna forma „gorącej kąpieli przy świecach”. Dwugodzinna przebieżka oczyszcza mi glowe Zwykły dzień zaczyna sie o 6 rano, to czas na mój pierwszy trening, potem praca, po pracy zazwyczaj prowadzę zajęcia Taekwondo lub trenuję sama w jednym z klubów sportowych, czasem wieczorem są to 2 treningi, potem domek i czas spędzany z moim partnerem, znajomymi lub nauką.

Jak oceniasz Polaków w Wielkiej Brytanii?

Nie ma dla mnie wielkiej różnicy pomiędzy Polakami mieszkającymi w Polsce lub w UK. Moje grono znajomych to bardziej międzynarodowa mieszanka cudownych ludzi, zarówno w Polsce jak i w Anglii.

Poleciłabyś Polakom przyjazd do Wielkiej Brytanii i życie tutaj czy raczej odradzałabyś takie rozwiązanie?

Mieszkam tutaj już 10 lat i zapuściłam korzenie bardzo mocno, aczkolwiek mieszkam na Jersey – angielskiej wyspie, która posiada swój bardzo indywidualny nastrój i styl życia, różni się troszkę od życia w Anglii. Jako mieszkanka Jersey poleciłabym to miejsce każdemu, kto szuka trochę nierealnego, specyficznego, zrelaksowanego i ciut dziwacznego stylu życia na malej odizolowanej wysepce.

Jakie są Twoje plany na najbliższe dni, miesiące, lata?

Plany na najbliższe dni  to przygotowanie do świąt, pomiędzy praca i treningami. Uwielbiam magię świąt  i troszkę zawsze brakuje mi polskiego mrozu, śniegu tutaj, ale uwielbiam angielski świąteczny nastrój.

Plany na najbliższe miesiące  – to ponoworoczny początek sezonu, także wznowienie przygotowań sportowych na sezon 2015.

Plany na lata? – hmmm… Kariera sportowa kiedyś się skończy.

Co potem?

Za kilka lat, będę już pewnie mniej startować, aczkolwiek kickboxing ma dywizje „weteranów” więc któż to wie? Na pewno będę trenerką w ciut większym wydaniu niż teraz jestem. Obecnie prowadzę swój Taekwondo club na Jersey – dla dzieci i dla dorosłych, jak juz nie będę potrzebowała tylu godzin na swoje treningi, na pewno będę chciała się skupić na szkoleniu studentów w obu dyscyplinach – Taekwono i Kickboxingu. Plan i pomysł na akademię sztuk walki mam razem z moim partnerem, który jest trenerem Brazylijskiego Ju-jItsu i MMA fighterem. Mój plan uwzględnia również bycie Mamą

Gdzie w Wielkiej Brytanii możemy Cię spotkać, zobaczyć jak walczysz i podesłać Ci kilku chłopców do pobicia?

W Wielkiej Brytanii – moim domowym klubem jest Jersey, ale raz lub dwa razy w miesiącu jestem w Anglii, podróżując i trenując w Coventry, Darby lub startując na zawodach w różnych częściach kraju.

Raz na jakiś czas trenuję także w Irlandii pod okiem irlandzkich trenerów.

Chłopaków do treningów i pobicia zawsze deficyt wiec jak najbardziej poproszę o namiary

The post Polska mistrzyni w angielskich barwach   appeared first on Pozytywni.co.uk.