Projekt Elli został wybrany do wsparcia przez Essex Innovation Programme, regionalną agencję sponsorowaną przez rząd brytyjski i Unię Europejską, pomagającą nowym firmom w Essex. Produkt został wyróżniony przez media brytyjske, które okrzyknęły go ‘’czystym nokautem’’, który ułatwi życie kobietom noszącym pończochy. Przemysł bielizniany wydaje się przepełniony, gdzie bardzo trudno jest nowym firmom wejść na rynek. Marka Ella Vine oferuje coś nowego, świeżego i innowację w obszarach, w których wcześniej wydawało się to niemożliwe.

Pas magnetyczny Elli otrzymał rekomendację od byłego Dyrektora Krajowego Działu Bielizny Marks&Spencer, Jacka Levene, który powiedział: ‘’Magnetyczne zapięcie w pasie do pończoch będzie fantastycznym ułatwieniem. To jest pierwsza tego rodzaju innowacja od lat, która ułatwia zapinanie lub odpinanie pończoch od pasa’’. Ella wyjaśnia ideę: ‘’Przez ostatni wiek kobiety musiały przypinać pończochy do pasa w sposób, który jest trudny, niewygodny, zajmuje dużo czasu i co gorsza czasami – nie zawsze działa. Więc ja zaprojektowałam magnetyczne zapięcie, dzieki któremu można przypiąc pończochy do pasa w ciągu ułamku sekundy – jest to bardzo proste i skuteczne’’.

Magnetyczny pas do pończoch w wykonaniu Polki dostał duże uznanie w środowisku modelek i artystycznym. Helen Kitajewski, Finalistka Brytyjskiej Miss Piękności i Miss Piękności Pembrokshire 2016 powiedziała: ‘’Ten produkt jest unikalny i innowacyjny – nie mogę się doczekać, aby go dostać w swoje ręce. Pasy do pończoch Ella Vine są również seksowne i wyglądają fantastycznie’’. Khandie Khisses, jedna z najlepszych tancerek burlesque w UK pochwaliła projekt: ‘’W burlesque my zawsze poszukujemy nowych sposobów uwodzenia publiczności. To cudo marki Ella Vine dało nam właśnie taką możliwość. W naszym codziennym noszeniu pończoch, kto nie kocha produktu, który ułatwi nam bycie seksownym? ‘’.

Lady Blue Pheonix, tancerka burlesque, dodaje: ‘’Nie mogę sie doczekać, aż product trafi na rynek Ja i moje koleżanki myślimy, że to zmieni świat burlesque. Nie będziemy musiały już martwić się, że pończochy porwą się od dotychczasowych plastikowych i metalowych zapięć i będziemy mogły nosić różne rodzaje pończoch, które da się łatwo przypiąc do pasa do pończoch’’.

Wynalazek to nie wszystko; to dopiero początek drogi. Ella mówi: ‘’Przy zakładaniu firmy nie miałam budżetu na jej prowadzenie. Nie chciałam brac żadnych pożyczek i zaczynać z długami, wiec zamiast tego zaczęłam finansowanie społecznościowe (ang. crowdfunding) na stronie Indiegogo.com. Jest to gwałtownie rozwijająca się metoda rozwoju nowych firm; zasady są proste. Ludzie z całego świata mogą wejść na moją stronę na Indiegogo i zamówić produkty firmy w formie przedsprzedazy. To mi umożliwi wyprodukowanie magnetycznych pasów do ponczoch i innych produktów bieliznianych i wprowadzenie ich na rynek. Oferujemy prezenty i niespodziaki dla tych, którzy wesprą inicjatywę – nie tylko dla kobiet, także dla mężczyzn! Zaanagażowanie emocjonalne klientów jest więc już od samego poczatku powstawania firmy; klienci mają satysfakcję uczestniczenia w czymś nowym i fajnym. W Wielkiej Brytanii, a szczególnie w USA jest to bardzo popularna metoda wprowadzania nowości na rynek’’.

Projekt Elli ma też wymiar społeczny – 2% funduszy zebranych poprzez crowdfunding zostanie przekazana dla Women’s Aid, organizacji charytatywnej pomagającej osobom doświadczającym przemoc domową.

Wesprzeć kampanię Elli i zamówic magnetyczne pasy do pończoch można na
https://igg.me/at/EllaVine
www.ellavine.co.uk

Twitter @EllaVineBrand

Facebook https://www.facebook.com/Ella-Vine- bielizna-1670946716560120/

The post Polka zatrząsła światem bielizny appeared first on Pozytywni.co.uk.

Ideą Główną Klubu Q+ jest przekazanie jego uczestnikom  Najpotężniejszych Narzędzi Wywierania Wpływu jaki stanowi Zbiór 100 Socjotechnik komunikacji i kreowania relacji.

The post Platforma Klubu Q+ w Wielkiej Brytanii! Co powinieneś wiedziec… appeared first on Pozytywni.co.uk.

Na jakość życia składają się czynniki ekonomiczne, ekologiczne, polityczne i kulturowe. Te pierwsze opisują nasze warunki bytowe od strony zarabianych pieniędzy, te drugie – środowisko, w którym żyjemy, te trzecie definiują jakość sprawujących władzę, a na czwarte składają się tożsamość, historia, zdrowie i mentalność. Każdy z tych czynników jest równie istotny i odgrywa kluczową rolę w rozwoju jakości życia społeczeństwa. Ale nie każdy z nich rozwija się w równym tempie, bo o ile kwestie ekologii i ekonomii są względnie uświadomione i spopularyzowane, o tyle kulturowe – już nie.

Polska mentalność znacznie odstaje od pozostałych czynników i z braku edukacji nie kładzie się na nią nacisku. To doprowadza do ograniczania potencjału Polaków i obniża poziom ich szczęścia oraz zadowolenia z życia. Zmiana tej mentalności stanowi kluczowe wyzwanie dla polityków, nauczycieli, organizacji i mediów opiniotwórczych, a nade wszystko – dla każdego z nas. Inaczej czeka nas wszystkich dalsze zagłębianie się w bagnie hejtingu, podcinanie skrzydeł poprzez zawiść i nieufność każdemu, kto przejawia oznaki sukcesu, i marnotrawienie potencjału intelektualnego oraz gospodarczego, który mamy jako nacja. Oto te 5 cech mentalności polskiej, które ograniczają nasz potencjał.

1. Wszyscy chcą mnie wykorzystać. 
Powszechne przekonanie o tym, że „ktoś inny chce mnie oszukać”, prowadzi do chorej podejrzliwości i hamuje postęp, który nie jest możliwy przy obecnym poziomie awersji do współpracy i wzajemnej nieufności we wszystkich środowiskach.
Spiralę nakręcają wszyscy, niezależnie od wieku, wykształcenia czy stopnia zamożności. Nieufni dziennikarze publicystyczni, skupiając się głównie na negatywnych informacjach, stwarzają iluzję niebezpiecznego świata ogarniętego jedynie terroryzmem, wojną i oszustwami. Nieufni rodzice, wypaczeni tą kulturową patologią, nieświadomie wzbudzają nieufność w swych dzieciach powiedzeniami typu: „dmuchać na zimne”, „gdyby kózka nie skakała”. Te kulturowe skrypty, pochodzące jeszcze z okresu komunizmu, są przekazywane z pokolenia na pokolenie i zarażają młodzież mentalnością niepasującą do nowej rzeczywistości – w tej bowiem zaufanie jest kapitałem. Brak zaufania degeneruje nasz kapitał społeczny, uniemożliwia budowę prawidłowych relacji, niszczy potrzebę współpracy, niweczy próby osiągania celów związanych z rozwojem gospodarczym. Potrzebny jest głośny i systematyczny przekaz, że pieniądze można zarabiać uczciwie, mieć dobre intencje, życzyć innym dobrze, cieszyć się z ich sukcesów i osiągnięć, pozytywnie wspierać nie tylko sportowców, lecz także przedsiębiorców i nieznajomych, traktować siebie nawzajem z szacunkiem i życzliwością.

2. Pieniądze to tabu. 
Żucie gumy w miejscach publicznych Francuzi uznają za wulgarne. A jakie tabu istnieje w Polsce? Pieniądze.
Wg badań 75% Polaków uważa, że duże pieniądze można zarobić jedynie znajomościami lub kombinowaniem. 20% twierdzi, że bogaty to złodziej. Polacy nie potrafią też o pieniądzach mówić – wstydzi się tego aż połowa badanych, 30% czuje się wtedy obnażona, a 20% o pieniądzach rozmawiać się boi. 48% nigdy nie poprosiło o podwyżkę, choć jedynie 1% osób jest zadowolonych z tego, ile zarabia. Wciąż dominuje fałszywe przekonanie, że bogaty – bo ukradł, a biedny – bo ofiara . A ponieważ pochwalić się zarobionymi pieniędzmi nie wypada, Polak deprecjonuje swoje finansowe sukcesy albo ukrywa się w obawie przed społecznym ostracyzmem. Polak kojarzy ze szczęściem rodzinę, relacje i stan bytu, a z sukcesem – wysokie stanowiska, atrakcyjność i zasoby finansowe. Oddziela od siebie oba te koncepty, wierząc, że ludzie bogaci na pewno szczęśliwi być nie mogą. Przekonanie, że pieniądze szczęścia nie dają, jest dysfunkcjonalne w przypadku posiadania długów czy pukającego do drzwi komornika, a sens ma dopiero od momentu zaspokojenia potrzeb finansowych. W poniższych memach widać ukryty przekaz odbierający pieniądzom ich rolę jako jednego z czynników potrzebnych do szczęścia.

Rozwiązaniem jest edukacja społeczeństwa poprzez promowanie polskich sukcesów gospodarczych obok sportowych i prezentowanie sylwetek uczciwych ludzi łączących szczęście i sukces materialny jako przykłady godne naśladowania. Społeczeństwo potrafiące głośno mówić o finansach będzie mogło skuteczniej znajdywać rozwiązania w kwestiach dotyczących pieniędzy, a inteligentni biznesowo i przedsiębiorczy zyskają motywację do głośnego dzielenia się sukcesami.

3. Jak nie jest źle, jest dobrze.
Statystyczny Polak korzysta z motywacji reaktywnej, podejmując działania mające na celu jedynie rozwiązanie istniejących problemów. Brak długów nie jest bogactwem, brak choroby nie oznacza zdrowia. Podejście reaktywne nastawione na eliminację problemów jest historycznym nawykiem. Polacy w ciągu ostatnich kilkuset lat podejmowali przede wszystkim działania obronne. To dlatego naród jednoczy się dopiero w chwili pojawienia się wspólnego wroga, a gdy go nie ma, niszczy się od środka. Rozwiązanie wymaga szerokiej działalności edukacyjnej i zmianę systemu motywacyjnego Polaka z likwidowania problemów na dążenie do tworzenia docelowej rzeczywistości szeroko pojętego dobrobytu. To myślenie w kategoriach zdrowia, a nie braku chorób, bogactwa, a nie braku biedy, miłości, a nie braku kłótni.

4. Polska to ja, ale nie: my. 
Polacy nie mają według badań Eurostatu ani jednej cechy społeczeństwa obywatelskiego. Oszukanie na egzaminie czy niepłacenie podatków jest traktowane jako przykład sprytu i inteligencji, a nie jako okradanie własnego państwa. Jesteśmy społeczeństwem indywidualnie grających zawodników, którzy w swoim egocentryzmie zapominają, że chodzi o zwycięstwo całej drużyny. Ci zawodnicy chcą być pojedynczymi gwiazdami, co nie zawsze prowadzi do wygrania przez wszystkich.
Idąc za piramidalnym modelem dr. Davida Logana (Tribal Leadership), ludzi można podzielić na 5 grup. Pierwsza narzeka, że wszystko jest źle, druga mówi, że z nimi indywidualnie jest coś nie tak, trzecia krzyczy: jestem bogiem, czwarta: jesteśmy bogami, a piąta: świat jest piękny. Czas przejść na myślenie kolektywne i zacząć budować kraj, w którym każdy z nas chce żyć i przestać obwiniać polityków za to, że są tacy jak większość naszego społeczeństwa. Czyli my.

5. Efekt debila
W Polsce łatwo zostać debilem. Wystarczy źle zaparkować samochód, nieprawidłowo odmienić jakiś wyraz, popełnić literówkę w tekście. Nie wybaczamy błędów, bo poczucie własnej wartości budujemy na teoretycznej wiedzy (intelekcie). Wytykanie sobie błędów prowadzi do niekończącego się udowadniania sobie racji i powoduje lęk przed ich popełnianiem. Musimy nauczyć się sprzedawać swoją wiedzę i umiejętności, tak by głośno w oparciu o fakty mówić o sobie. Dopóki tego nie zrobimy, polskiego studenta czeka praca na angielskim zmywaku nie ze względu na brak wykształcenia, ale z powodu braku wiary w siebie i braku rynkowej orientacji.

Zacząć bardziej ufać i widzieć dobre intencje innych ludzi.
Nauczyć się mówić o pieniądzach i połączyć sukces materialny ze szczęściem.
Krytykę zamienić na pozytywnie sformułowane i konstruktywne wnioski.
Wziąć odpowiedzialność za swój kraj i zacząć od siebie samego budować Polskę, w której chce się żyć.
Budować poczucie własnej wartości nie tylko na wykształceniu, lecz także na efektywności, przedsiębiorczości, relacyjności i innych czynnikach miękkich.

Zmieniając te 5 rzeczy, zmienimy mentalność nas samych. To zmieni sposób wychowywania dzieci. Te dzieci stworzą lepszy kraj dla nas wszystkich. Być może prawdziwy patriotyzm zaczyna się w domu od spojrzenia w lustro.

Mateusz Grzesiak

Artykuł pierwotnie został zamieszczony na www.natemat.pl.

Autor jest coachem gwiazd, celebrytów i tysięcy Polaków. Już 30. maja poprowadzi w Londynie na zaproszenie Polish Success Centre szkolenie „Polak Potrafi, czyli jak odnieść sukces za granicą i być dumnym Polakiem?”. Więcej informacji na ten temat na http://www.polishsuccesscentre.com/polak-potrafi/pozytywni

The post 5 cech mentalności polskiej, które ograniczają nasz potencjał – Mateusz Grzesiak appeared first on Pozytywni.co.uk.

Jesteśmy wyjątkowi – to fakt bezsprzeczny. Pozytywni na każdym kroku udowadniają, że Polaków odnoszących wielkie sukcesy na Wyspach jest nieskończenie wielu. Czy ludzi sukcesu innych narodowości też jest tylu?  Śmiem wątpić.

Inni nie mają takiego przygotowania do bycia wyjątkowym i do osiągania więcej niż inne nacje. Zacznijmy zatem od początku – czyli od wczesnych lat dzieciństwa.

Zero wsparcia

Wielu z nas dorastało w rodzinach, które nie oferowały żadnego wsparcia. Od najmłodszych lat byliśmy uczeni, że musimy  radzić sobie sami, że życie jest twarde (full of zasadzkas and sometimes kopas w dupas). Ten brak wsparcia ze strony rodziny czy znajomych wzmagał w nas już na starcie ostrożność w podejmowaniu decyzji i skłaniał do „gromadzenia zasobów”. Tak robili nasi rodzice, dziadkowie i pradziadkowie, zatem nauczeni jesteśmy, że tak robić trzeba.  I właśnie temu nie tylko możemy, ale i MUSIMY osiągać więcej.

Nowa rzeczywistość – nowy ja

Kiedy już postanowimy postawić wszystko na jedną kartę, wyjechać z kraju i zacząć budować życie w zupełnie nowym miejscu – wiele ryzykujemy. To ryzyko zazwyczaj się opłaca. Nowa rzeczywistość sprawia, że nasze wcześniejsze ograniczenia przestają istnieć. W nowych warunkach okazują się być „nieaktualne”, a co za tym idzie – nowe ograniczenia wynikające z warunków środowiskowych – nie mają najmniejszego sensu, bo wiemy już, że są one wykreowane jedynie przez to, co spotyka nas dookoła. Nie wynikają z nas. Czyli – wszelkie ograniczenia przestają istnieć. Dzięki temu możemy robić to, co do tej pory wydawało się niemożliwe przede wszystkim rdzennym mieszkańcom.

Jesteśmy lepsi niż my

Każdy emigrant chce udowodnić otaczającemu go światu, że jego wyjazd z kraju miał sens. Jednocześnie od początku przyjazdu na wyspy zmaga się z powszechnymi, negatywnymi  opiniami na temat Polaków. Cóż więc robimy? Staramy się za wszelką cenę udowodnić otaczającemu nas środowisku, że jesteśmy lepsi. Nie tylko lepsi niż opinie na nasz temat, ale i lepsi od autorów negatywnych opinii o nas.

Polska dała nam lekcję

I wrzeszcie argument najistotniejszy. Polska. Choć wielu pewnie się z tym nie zgodzi, to przyznać trzeba, że  Polska i warunki panujące w naszym kraju – wbrew pozorom, dość wiele nam dały. Dzięki trudnościom, które musieliśmy pokonywać w ojczyźnie, angielskie problemy często okazują się być błahostką. Dlatego właśnie Polak w Anglii rozwiąże każdy problem, z którym Anglik, nie mający innego punktu odniesienia, po prostu sobie nie poradzi.[gap height=”20″]

Przykłady?

• Polski mechanik naprawi zużytą i zepsutą część. Zregeneruje ją, obcinając koszty naprawy pojazdu; Angielski mechanik – zrobi to, co najprostsze: zepsutą część wymieni lub poleci złomowanie auta.
• Polska fryzjerka stanie na rzęsach, żeby jej klientka była zadowolona. To z uwagi na dużą konkurencję i niskie ceny usługi w salonach fryzjerskich w Polsce. Angielska fryzjerka, najprościej, obetnie „taśmowo”, a jeżeli klientka będzie niezadowolona – to trudno.
• Polski sanepid i wszelkie kontrole sanitarne są bólem w d… wszystkich usługodawców. Jednak wpływa to pozytywnie na usługi świadczone przez polskich pracowników w UK;  Polski kucharz, kelner, czy manager restauracji przywiązuje ogromną uwagę do czystości w lokalu, w którym pracuje. Dlatego bezpieczniej jest jeść w knajpach z polską obsługą
• Polski Manager rozwiąże problem. Pozornie wydaje się to być zupełnie normalne, ale angielski manager na miejscu polskiego powie swojemu szefowi „nie da się!”.

Macie inne przykłady i doświadczenia? Zgodzicie się z nami, że Polak w Anglii bogiem jest. I basta?!

The post Polak może wszystko, zawsze i wszędzie! appeared first on Pozytywni.co.uk.

– Czym się Pan zajmuje w Wielkiej Brytanii?
Moją pasją jest Marketing Internetowy, czyli wszystko co jest związane ze zwiększeniem sprzedaży. Zarówno w moim własnym biznesie, jak i biznesach moich klientów. Analizuję obecną sytuację i staram się, tak dobrze jak tylko potrafię, doprowadzić do zwiększenia sprzedaży.

– Dlaczego eBiznes?
Biznes prowadzony w konkretnym miejscu ma swoje ograniczenia, przede wszystkim do ilości potencjalnych klientów, którzy są zainteresowani tym, co oferuję. Czyli mając na przykład, warsztat samochodowy w mieście X, ograniczeniem jest ilość klientów, do których docieram w tym mieście. Oferując to samo w internecie, mogę dotrzeć do znacznie większej ilości klientów. Połączenie stacjonarnego biznesu z biznesem Internetowym, czyli eBiznesem, poszerza krąg zainteresowanych.

– Jakie były początki? Jak Pan tu trafił?
Przyjechałem w 2004 roku. Planowałem kilkumiesięczny pobyt, szybkie zarobienie pieniędzy i powrót do Polski. Życie jednak zweryfikowało plany
Ostatnią pracą jaką wykonywałem w Polsce była posada, sprzedawcy pieniędzy w banku. Obsługiwałem wielu bardzo zamożnych przedsiębiorców w Polsce. Była to bardzo prestiżowa posada. Po przyjeździe do UK, od pierwszego dnia pracowałem na kuchni jako pomywacz, potem w magazynach jako pakowacz i kierowca wózka widłowego. Po kilku latach pracy otworzyłem dla żony, salon kosmetyczny, który prowadziłem niespełna 4 lata.
Szybko jednak zrozumiałem, że nie wiem, jak się prowadzi biznes w Anglii. Musiałem samodzielnie uczyć się, jak promować firmę w Anglii, jak zdobywac nowych klientów, jak utrzymać biznes, aby przetrwał w czasach kryzysu.
Moje próby zdobycia informacji od polaków, o których miałem zdanie, że są ludźmi sukcesu, zakończyły się fiaskiem. Wówczas zacząłem nawet wierzyć, w obiegową opinię, Jak Polak Wie, To Nie Powie. Dziś już wiem, dlaczego nie powie

– Skąd pomysł na taki, a nie inny biznes?
Salon kosmetyczny stał się dla mnie nieprawdopodobną skarbnicą wiedzy i możliwością zdobywania doświadczenia. Dlatego, po tak wielu błędach jakie wówczas popełniłem, zacząłem zdawać sobie sprawę, że jeśli robię to, co robię, będę miał to, co mam. Jeśli chcę mieć inne efekty, muszę zacząć robić inaczej lub coś innego.
Stacjonarny biznes stał się dla mnie złotą klatką. Trudno nawet było, zorganizować kilka dni urlopu w roku. A jak już był urlop, to najczęściej załatwiałem tysiące spraw wokół biznesu. Dlatego między innymi, postanowiłem przestać pracować, co skutecznie udaje mi się do dziś.

– Z jakimi trudnościami musiał Pan się zmierzyć po przylocie do UK? A co Pana pozytywnie zaskoczyło?
Tak naprawdę, to musiałem bardzo uważać przechodząc przez ulicę:) Kilkakrotnie o mało mnie auto nie potrąciło Tutaj ludzie naprawdę jeżdżą pod prąd a przechodząc przez ulicę, trzeba było wyrobić sobie nawyk patrzenia najpierw w prawo
Pozytywnie zaskoczyła mnie łatwość znalezienia i podjęcia pracy. Pamiętam, że przyjechałem w sobotę około 22:00 a w niedzielę około 15:00 miałem już pierwszą pracę. Bez znajomości języka, ze słownikiem i rozmówkami w ręku, potrafiłem samodzielnie znaleźć pracę i pozałatwiać wszystkie formalności. Tutaj po prostu jest łatwiej!

– Dziś Pana biznes rozkwita? Czuje się Pan już spełnionym człowiekiem?
Tak, biznes rozwija się naprawdę szybko. Oczywiście jest to efekt uboczny wykonywanych zadań i podejmowanych działań, jednak bardzo lubię patrzeć na jego rozwój.
W niektórych dziedzinach życia rzeczywiście, czuję się spełniony, jednak jeszcze wiele pracy mam przed sobą.

– Jaki jest Pana życiowy cel?
Trochę sekciarsko Aby zakończyć dzień, mając pewność, że zrobiłem wszystko, co zrobić powinienem. Aby codziennie dodawać wartości osobom, z którymi się spotykam. Aby realizować wszystkie marzenia:)

– Gdzie Pan się widzi za 5, 10, 15, 20 lat? Nadal Wielka Brytania?
Dzisiaj po kilku latach pobytu na emigracji czuję się bardziej jak cygan. Coraz mniej rozumiem polskie problemy i mam świadomość tego, że jestem gościem w obcym kraju. Ale z drugiej strony, jest takie miejsce na ziemi, w którym chciałbym zamieszkać. Szczególnie z powodu jego klimatu i uroczych krajobrazów.

– Jak Pan ocenia Polaków w Wielkiej Brytanii? Czy zgadza się Pan z opiniami niektórych mediów, że jesteśmy tu zupełnie niepotrzebni?
Od wielu lat przestałem się interesować mediami. Kiedyś miałem ogromny szacunek do mediów, ale zmienił się on po tym, jak poznałem wielu dziennikarzy i redaktorów naczelnych. Dziennikarz, to osoba, która ma kredyty do spłaty, często osoby na utrzymaniu. Otrzymuje wynagrodzenie za napisanie artykułów, które najczęściej nie mają nic wspólnego z prawdą, ale za to świetnie się sprzedają.
Gdy jeszcze kiedyś czytałem artykuły polskich mediów w UK, wielokrotnie odpisywałem oburzony, starałem się prostować wypaczoną (na potrzeby artykułu) rzeczywistość, jednak po jakimś czasie zostawiłem ich w spokoju. To oni (dziennikarze) mają problem, nie ja.
Nie ma w ogóle ludzi niepotrzebnych na tej ziemi. A jak ktoś tak twierdzi, to zawsze zadaję sobie pytanie: Jaki jest cel takiego przekazu?

– Co może Pan poradzić Polakom, którzy wahają się nad przylotem do Wielkiej Brytanii i nad założeniem tu własnej firmy?
Nie zamierzam ani zachęcać ani zniechęcać do emigracji  Jeśli ktoś dobrze w Polsce zarabia, najprawdopodobniej nie będzie myślał o emigracji, aczkolwiek bywa różnie
Wiele osób myśli, że wystarczy wylądować na Heathrow aby, Królowa Anglii, przysłała po nas swój orszak ze świtą, obsypując nas funtami:)
Gdy przyjeżdżałem do UK, nie snułem nadziei, nie wiedziałem jak jest i czego się spodziewać. Chciałem tylko zarobić. Wcześniej bywałem już w Norwegii, Niemczech, Francji na kilkutygodniowych wyjazdach zarobkowych i wiedziałem tylko tyle, że trzeba się spiąć, zacisnąć pasa i pracować, aby zarobić.
To, że tutaj jest łatwiej nie oznacza, że się samo zrobi. Oczywiście na każdym kroku zachęcam do zakładania firmy, ale nie ze względu na korzyści podatkowe, czy miejsce jej prowadzenia. Własny biznes to niezależność, ale zdaję sobie sprawę, że nie każdy ma duszę przedsiębiorcy

– O czym Pan marzy i w jaki sposób dąży Pan do realizacji swoich marzeń?
To co powiem, nie będzie twórcze. Marzenia zapisuję, rozpisuję, czytam, działa i czekam A tak poważniej, to każde marzenie zapisuję. Jak, kiedy i za co mogę je zrealizować? Zapisuję w kalendarzu, jakie działanie muszę podejmować każdego dnia, aby je zrealizować i często wracam do swoich notatek, analizuję je i sprawdzam postępy.
Mam marzenia związane z wykonywaną działalnością jak i życiem osobistym – jak każdy

  
– Gdzie w Wielkiej Brytanii możemy Pana znaleźć i skorzystać z Pana biznesowej oferty?
Mam wiele portali i stron, jednak jeśli rozmawiamy o biznesie w Anglii, zapraszam na stronę eBiznes.co.uk. A dla wszystkich czytelników Pozytywni.co.uk, którzy doszli aż tutaj, czytając te słowa, mam przygotowaną niespodziankę. Wystarczy wejść na stronę Jak Realizować Marzenia i pobrać Darmowy eBook. Naprawdę warto! 
– Czego Pozytywni mogą Panu jeszcze życzyć? 
Wolności

– Życzymy zatem Wolności! I sukcesów.

Jaśko

The post Biznes e-Irka appeared first on Pozytywni.co.uk.

Pojawili się znikąd i robią rewolucję w mediach polonijnych. To my – Pozytywni. Takie sobie nic, tylko strona internetowa, tylko fanpage – decydując się na ich utworzenie nie przypuszczaliśmy, że trafimy w nieodkryte zakamarki serca Polaków w UK. Chcieliśmy zrobić coś, dzięki czemu Polacy nie będą więcej postrzegani jako patałachy, darmozjady, pijacy i złodzieje. Wiedzieliśmy też, że aby zmienić mentalność, aby walczyć ze stereotypami, potrzeba czasu.

Zaplanowaliśmy działania na kilka najbliższych lat. Zdawaliśmy sobie sprawę, że przed nami żmudna praca. Spodziewaliśmy się też ataku hejterów, którzy będą nas krytykować i masakrować opiniami niespełnionych ludzi. Przygotowaliśmy się na to. Przeszliśmy serię szkoleń wzmacniających odporność na stres i mimo wszystko, postanowiliśmy działać.

Od kilku miesięcy możecie zaglądać na naszą stronę. Wielu pewnie zawiedliśmy – nie znajdziecie tu złych informacji, nie znajdziecie taniej sensacji, robienia z igły wideł. Nie znajdziecie tu krytyki ani Polaka ani Anglika. Znajdziecie za to całą masę pozytywnych informacji, poznacie całą rzeszę pozytywnych osób, które twardo stąpają po ziemi i wiedzą, po co są w tym miejscu, w którym są.

Pozytywni stali się marką rozpoznawalną, marką celebrytów – wśród których mogą znaleźć się wyłącznie optymiści i ludzie sukcesu. I nie mówimy wcale o wielkich sukcesach gwiazd, o wielomilionowych inwestorach. Zapraszamy do naszego grona Polaków, którzy po prostu radzą sobie z codziennymi troskami, którzy wyznaczają sobie małe cele i krok po kroku do tych celów dążą. Są wśród nas ludzie, którzy w Wielkiej Brytanii zaczynali od niczego, a dzisiaj prowadzą dobrze prosperujące firmy. Są wśród nas ludzie nieprzeciętni, którzy swoim talentem zdobywają świat. Są wśród nas ludzie, którzy tylko na pozór wydają się przeciętni, ale znajdują czas na niebanalne przedsięwzięcia i tym wyróżniają się z szarego tłumu. Prezentujemy Wam wartościowych ludzi, którzy dążąc do wyznaczonego celu, nie dali się przytłoczyć opiniami malkontentów, że „się nie da, nie warto, po co”.

Dzisiaj, z perspektywy czasu, widzimy jak wielu Pozytywnych jest wokół nas. Wielu już Wam zaprezentowaliśmy i prezentować będziemy kolejnych. I widzimy już, że to źródełko nigdy nie wyschnie. Wygląda bowiem na to, że każdy z Pozytywnych otacza się całą masą podobnych mu osób. Więc jeśli zaglądacie już na naszą stronę, to zapewne identyfikujecie się z nasza filozofią i zapewnie znacie kogoś, kto tak jak Wy jest Pozytywny. Jeśli robicie coś wyjątkowego, jeśli czujecie się ludźmi sukcesu tu – na obcej ziemi, jeśli podążacie za pasją, za swoimi marzeniami, jeśli nie godzicie się na krzywdzące opinie na temat Polaków w UK, odezwijcie się do nas. Opowiedzcie nam swoją Pozytywną historię (innych nie opublikujemy ;-)).

Pokażmy całemu światu, ile w nas wartości i potencjału. A my, ze swej strony zapewniamy, że w najbliższym czasie Pozytywni wyjdą na ulicę. Będzie o nas głośno. Podejmiemy ciekawe inicjatywy, promować będziemy mądrych i przedsiębiorczych Polaków – żeby było z kogo brać przykład.

Niniejszym zapowiadamy Wam niesamowity rok pełen pozytywnej energii.  Bądźcie z nami!

Jaśko

The post Pozytywni! Na barykady! appeared first on Pozytywni.co.uk.

Poczytałam trochę o Panu. Faktycznie, Pana działalność  robi wrażenie.  Czym się Pan wyróżniał od całej gromady kolegów ze szkoły, z podwórka, co Panu pozwoliło osiągnąć sukces, a ich wrzuciło w przeciętność?

Przede wszystkim babcia mi zawsze powtarzała, że wszystkich Panów na wojnie wybili komuniści. A to mądra kobieta była. Kamil naprawdę wystarczy.

 Ok, Kamilu. Więc jak to się stało?

Nie tworzyłbym od razu takiego podziału, że ja odniosłem sukces, a inni są … przeciętni. Znam kilka osób z mojej szkoły, które również od zera stworzyli większe przedsięwzięcia niż ja. O mnie tylko częściej wspominają media.

A jak to się stało, że w młodej głowie narodził się pomysł na biznes?

Jeżeli pomysł ma się narodzić w jakiejś głowie, to prędzej w młodej szalonej, niż w starszej konserwatywnej Nie sądzę, abym również w tym temacie był jakiś inny. Każdy młody człowiek ciągle rozmyśla o dwóch rzeczach. Jak znaleźć dziewczynę oraz jak zdobyć pieniądze.

Tobie się udało. Od czego startowałeś, a w jakim miejscu jesteś teraz?

Od niczego szczególnego. Pierwsze w miarę stabilne większe pieniądze zarabiałem przepisując prace magisterskie i doktorskie na komputerze. Ludzie wtedy nie mieli drukarek w domach i pisali je ręcznie. Trzeba było je przepisać. Poza sezonem, jeszcze w liceum programowałem studentom na zaliczenia różne programy i strony internetowe. Potem recenzowałem gry dla serwisów w Internecie. Potem własna strona o grach, sieć reklamowa, wydawnictwo, drukarnia, sklepy internetowe aż w końcu dochodzimy do tego czym zajmuję się dzisiaj, a więc do Uczelni ASBIRO.

A na czym zarobiłeś swój pierwszy milion?

Na różnych rzeczach. Najbardziej chyba dochodowe było wydawnictwo. Gdy miałem stronę o grach zarabiałem sprzedając reklamy. Byłem dobry w sprzedaży reklam, więc koledzy poprosili mnie, abym sprzedawał reklamy również na ich stronach internetowych. W sumie miałem pod opieką ponad 300 stron. Te bardziej interesujące pod względem reklamowym starałem się przejmować od znajomych. Oferowałem im 300 zł za miesięczną reklamę lub 1200 zł za przejęcie całego serwisu. Bardzo często sprzedawali. Mi koszty zakupu zwracały się po 4 miesiącach, a potem już miałem czysty zysk. Oczywiście jak sprzedałem powierzchnie reklamowe. Bardzo szybko odkryłem, że część z tych serwisów ludzie chętnie by kupili. Internet był wtedy bardzo drogi, wolny i liczony za każdą minutę. Nagrywałem więc te serwisy na płytę CD i wysyłałem ludziom. Najpopularniejszy był serwis ze ściągami, więc mogę powiedzieć, że pierwsze poważniejsze pieniądze zarobiłem sprzedając ściągi.

W Polsce dzieci i młodzież nie są uczone w szkołach przedsiębiorczości. Wpaja im się, że szczytem marzeń jest stabilna praca na państwowym etacie. Nic dziwnego, że potem nie potrafią inwestować, oszczędzać i prowadzić firm. Co Pan wpaja swoim słuchaczom podczas wykładów na  uczelniach przedsiębiorczości?

Nie sądzę, aby było tak jak mówisz. Przypadki, takie jak opisujesz znam tylko z teorii. Wiesz, ja nie pochodzę z bogatej rodziny. Mnie, jak również moich rówieśników z bloku rodzice od najmłodszych lat uczyli pracować. Jak miałem 7 lat potrafiłem kierować zaprzęgiem konnym, gdy miałem 12 lat to umiałem jeździć traktorem i podjeżdżałem od jednej kopki siana do drugiej, podczas gdy inni ładowali je na przyczepę. Gdy miałem 16 lat jeździłem maluchem do sklepu na wsi. To jest właśnie przedsiębiorczość. Szacunek do pracy i cieszenie się z jej efektów.

Czy biznes prościej prowadzić w Wielkiej Brytanii?

Zdecydowanie. To tak jakby porównywać limuzynę do zaprzęgu konnego. Mimo to znajdą się tacy, co nadal uważają, że konno jeździ się wygodniej.

Na czym, według Ciebie, polega różnica w mentalności polskiego biznesmena i angielskiego?

Nie sądzę, aby istniała jakakolwiek mentalna różnica. Jedyna jaką widzę to różnica w problemach jakie jedni i drudzy muszą pokonywać. Z przedsiębiorcami w UK głównie rozmawiamy na temat tego, jak być lepszym od konkurencji, jak wydajniej coś produkować, jak lepiej zarządzać zespołem, jakie procedury tworzyć itp. W Polsce najczęstszymi tematami jest prawo, przepisy, urzędy, zezwolenia, podatki, kontrole, kary, sądy. Ludzie muszą się zmagać z ogromną biurokracją, a dopiero potem myślą o kliencie.

Recepta na sukces według Kamila Cebulskiego?

Nic odkrywczego nie powiem. Po prostu pracować. Bez tego nic się nie osiągnie.

Wydawać by się mogło, że masz już wszystko, o czym marzysz. Co jeszcze pozostało do spełnienia?

Oj, daleko jestem od stwierdzenia, że mam już wszystko. Coś tam w życiu osiągnąłem. W sensie, że mieszkam wygodnie, dużo podróżuję, mam super żonę i wspaniałą córeczkę. Pod tym względem nic mi nie brakuje. Ale ciągle jest dużo rzeczy do zrobienia. A o czym marzę? Aby Korwin zmasakrował ostatniego lewaka.

Gdzie się Pan widzi za 10, 15, 20 lat?

Ciągle w tym samym miejscu. Na codzień widzę jaką wartość dostarcza ASBIRO swoim klientom. Jednak jest to Uczelnia działająca dopiero 8 lat. Można powiedzieć, że ciągle jest w fazie eksperymentu. Jeżeli przetrwa kolejne 20 lat, to będzie to początek pewnego rodzaju legendy. Więc zamierzam sobie spokojnie te 20 lat pracować dokładnie takim samym tempem, na takim samym poziomie i powoli tę legendę budować.

Analizując Twój życiorys można dojść do wniosku, że Twoje pomysły na biznes nigdy się nie kończą, że potrafisz wykorzystać swój umysł i nadarzającą się okazję. Czego jeszcze możemy się po Tobie spodziewać?

Pomysły się nie kończą – to fakt, ale przedsięwzięcia się kończą. Kończą się, gdy zanika potrzeba u klienta lub gdy konkurencja zaspokaja tę potrzebę lepiej. Jak na razie czuję się bezpiecznie na rynku edukacyjnym. Każda kolejna ustawa, to coraz więcej klientów dla mnie. Czy to na Uczelnię, która uczy jak te chore przepisy omijać, czy to na przeniesienie biznesu do Anglii jak np. po ustawie antyhazardowej. Po jej wprowadzeniu ponad 50 firm (250 miejsc pracy), które były podwykonawcami dla zachodnich kasyn internetowych przeniosłem do UK. A ile firm przeniosły inne osoby, które się tym zajmują? Czy to chociażby zajmuję się też przenoszeniem ludzi do UK w celu ogłoszenia upadłości konsumenckiej, co w rezultacie powoduje pozbycie się długów. Z moich usług skorzystało wiele osób, które potraciły majątki, chociażby na budowie dróg na Euro. Im bardziej Polska skręca w stronę komunizmu, tym ja lepiej zarabiam. Mimo to oddałbym wszystko, aby Korwin zmasakrował ostatniego lewaka.

W pewnym momencie swojego życia postanowiłeś kontynuować karierę na obcej ziemi. Co możesz  poradzić Polakom, którzy szukają tu swojego miejsca?

Do UK wyjeżdża mnóstwo Polaków. Nasi studenci również. Była pewna grupka, która uznała, że chcą takie ASBIRO stworzyć również w UK, więc zacząłem im pomagać. Nasz londyński oddział rośnie z każdym rokiem. Stanąłem więc przed decyzją, przed którą staje każdy przedsiębiorca, działający w kilku krajach: czy mieć siedzibę w Polsce, a oddział w Londynie? Czy może siedzibę w Londynie, a oddział w Polsce? Nie była to trudna decyzja i jak każdy rozsądnie myślący człowiek wybrałem Wielką Brytanię jako centrum moich biznesów.

Bardzo często jest tak, że Polacy w Wielkiej Brytanii zadowalają się mało satysfakcjonującą pracą – jak ich zmotywować do tego, aby tu realizowali swoje marzenia i cele, na które zazwyczaj brakowało im odwagi?

Niebardzo znam się na motywowaniu ludzi. Nie jestem psychologiem i niebardzo też widzę sens w takim działaniu. Człowiek działa, aby zamienić stan, w którym się znajduje na stan bardziej pożądany. Skoro ludzie wybrali mniej płatną pracę, a ich marzeniami jest stworzenie dobrego klanu w grach MMO, to ich decyzja i należy ją uszanować. Zacznijmy szanować ludzi, a nie ich zmieniać.

Dlaczego Polacy powinni z podniesioną głową próbować nowych wyzwań?

Daleki jestem od tego, aby komukolwiek mówić co powinien, a czego nie powinien zrobić. Przestańmy myśleć takimi kategoriami. Jak ktoś chce wyzwania to niech je podejmuje, jak ktoś ich nie chce to niech nie podejmuje. Dopóki człowiek nie szkodzi drugiemu to jego sprawa jak się zachowuje. A myślenie kategoriami że ktoś coś powinien lub nie powinien to nazywa się socjalizm i trzeba takie myślenie zwalczać.

Czego, jako Pozytywni, możemy życzyć mega pozytywnemu Polakowi za granicą – Kamilowi Cebulskiemu?

Oczywiście wolności i sukcesów. W dokładnie takiej kolejności. Tego też oczywiście wam również życzę.

Dziękujemy, a Tobie życzymy wolności i sukcesów. Wielu.

The post Jak zarobić pierwszy milion? Rozmowa z Kamilem Cebulskim appeared first on Pozytywni.co.uk.

Twoje bio brzmi imponująco. Skąd tyle energii do realizacji tak wielu przedsięwzięć?

Od dziecka byłam bardzo aktywna i z wielkim zapałem angażowałam się w wiele inicjatyw. Skończyłam najlepszą prywatną uczelnie biznesową w Polsce. Mam 3 dyplomy i już w wieku 24 lat piastowałam urząd dyrektora w organizacji pozarządowej w moim rodzinnym mieście, w której spędziłam 7 lat. Przygotowałam i zrealizowałam kilkadziesiąt programów skierowanych do dzieci, młodzieży i osób poszukujących zatrudnienia. Głównie skupiałam się na nauczaniu młodych ludzi przedsiębiorczości, gdyż nasz system edukacji nie jest przystosowany do kreowania ludzi biznesu. Uczy się nas, jak być dobrym pracownikiem, a to nie jest prawidłowy kierunek. Musimy pozwolić ludziom na realizację ich potencjału, bycie kreatywnym, bycie, przede wszystkim, sobą. W szkołach często zabija się w dzieciach i młodzieży ich potencjał, ucząc tylko procesu odtwórczego. Młody człowiek jest pełen wiary i posiada wielką moc tworzenia, dlatego ważne jest, aby pozwolić im wypłynąć na szerokie wody.

Skoro robiłaś tak ciekawe rzeczy, to dlaczego wyjechałaś z Polski?

Kinga Plich z siostrą Mają Plich

Zaczęłam coraz częściej podróżować po krajach EU i z przykrością odkrywałam, że ja, jako dyrektor w Polsce zarabiam połowę stawki, jaką ma sprzątaczka w Hiszpanii. Stwierdziłam, że to jest nie fair i za namową przyjaciół zdecydowałam się także na wyjazd. Padło na Szkocję. Planowałam zostać tu tylko rok, ale z każdym dniem przyzwyczajam się do łatwego i bezproblemowego życia, jakie prowadzi się w Wielkiej Brytanii. Dostałam świetną pracę. Dookoła pojawiali się cudowni ludzie i tak Szkocja stała się moim drugim domem. Mieszkam w Edynburgu, jednym z najpiękniejszych miast na świecie. Od kliku lat prowadzę dwie firmy i bardzo aktywnie działam filantropijnie na rzecz promocji polskiej kultury oraz przedsiębiorczości w Wielkiej Brytanii.

Opowiedz o PANGEA Magazine. Skąd wziął się pomysł na magazyn?

Zaczęło się w czerwcu 2013 roku, kiedy to kolega z Norwegii polecił mi udział w konferencji organizowanej przez PANGEA Network w Kazimierzu Dolnym nad Wisłą. Tam właśnie poznałam cudownych ludzi z różnych stron świata, którzy stworzyli organizację pozarządową PANGEA Network. Okazało się, że mamy identyczny punkt odbierania świata i podobne ideologie.
Kocham media i powstanie magazynu było naturalnym etapem w moim życiu. Nie ma na świecie tak dobrze wydanego medium polonijnego. Znajomi z branży odradzali mi stworzenie gazety, kiedy opowiadałam im o moich planach, ostrzegali, że w dzisiejszych czasach pisma drukowane odchodzą w zapomnienie. Ale ja miałam swój cel i wizję. Chciałam stworzyć medium niezależne, promujące Polskę i Polaków, naszą kulturę i historię. PANGEA Magazine pokazuje rzeczy wielkie i wyjątkowe, których bohaterami są Polacy. Wielokrotnie podkreślam, że jesteśmy bardzo inteligentnym i przedsiębiorczym narodem i powinniśmy z dumą mówić o naszym dziedzictwie i dokonaniach. Wierzę, że dzięki temu projektowi, Polacy na świecie i w Polsce będą dumni ze swojego pochodzenia.

Kinga Plich z Urszulą Ciołeszyńską, Prezes Fundacji Ambasada Przedsiębiorczości Kobiet

Czym się zajmuje PANGEA Network?

PANGEA Network to międzynarodowa organizacja non-profit, mająca na celu pobudzanie przedsiębiorczości, rozwijanie kulturalnej świadomości i promowanie edukacji młodych profesjonalistów. Działamy w 4 krajach na świecie: USA, UK, Niemcy i Polska. Nasza działalność jest bardzo szeroka i trudno byłoby opowiedzieć o niej w kilku zdaniach. PANGEA Network jest elitarną organizacją zrzeszających młodych ludzi sukcesu. Głównie koncentrujemy się na współpracy z innymi organizacjami i firmami, celem budowania polskiej, silnej diaspory na świecie. To wspaniała struktura, o czym miałam okazje sama się przekonać, kiedy tworzyłam magazyn. W ciągu tygodnia dostałam odpowiedź od ludzi z całego świata, fantastycznych dziennikarzy, pisarzy, podróżników, różnych profesjonalistów, którzy z wielkim entuzjazmem wyrazili chęć współpracy. To dzięki nim PANGEA Magazine jest wyjątkowy, pełen pasji i autentyczności.
Ludzie są największą wartością i jestem bardzo szczęśliwa, że spotkałam PANGEA Network, a szczególnie Grzesia z Nowego Jorku, Emila z Łodzi, Kasię z Denver, Patryka z Miami, Sebastiana z Northampton czy Piotra z Berlina. Tworzymy niesamowity zespół. Ci ludzie to wulkany energii, a przy tym wspaniali przyjaciele. Każdemu życzę tak wyśmienitych relacji w życiu prywatnym i zawodowym.

Mogłabyś podać przykład waszej aktywności?

Każdego roku organizujemy wiele konferencji na świecie, gdzie spotykają się młodzi ludzie żądni sukcesu, biznesmeni, ludzie ze świata mediów, kultury czy czołowych organizacji polonijnych. To połączenie stwarza niesamowite możliwości dla każdego z uczestników. Ponadto promujemy polską kulturę poprzez organizowanie różnych inicjatyw kulturalnych czy biznesowych, takich jak przedstawienia teatralne, koncerty, seminaria, konkursy, np. „Wybitny Polak”, podczas którego nagradzani są nasi rodacy za wyjątkowe dokonania osiągnięte poza granicami Polski.
W tym roku, we wrześniu, dzięki staraniom PANGEA Network USA, Polska otrzymała prestiżową nagrodę  Star Diamond Award, nadawaną przez The American Academy of Hospitality Sciences (Amerykańska Akademia Nauk o Gościnności), dzięki czemu nasz kraj trafił na listę jednego z najbardziej atrakcyjnych turystycznie krajów świata. Żadne państwo w Europie nie otrzymało dotychczas takiej nagrody. Gdyby nie starania Grzegorza Fryca z Nowego Jorku oraz naszej wielkiej ambasadorki i jednej z najbardziej wpływowych dziennikarek w USA, Rity Cosby, pewnie jeszcze przez długie lata nie moglibyśmy – jako kraj, pomarzyć o takiej nagrodzie.

Od lewej Brian Donnelly (Herald Scotland), Stuart Ford, Kinga Plich & Paul Schaffner

Jakie ty masz marzenia?

Moje marzenia? Wiele marzeń już się spełniło, ale każdego roku zapisuje nowe, żeby mieć motywację do działania. O prywatnych marzeniach nie będę mówić, ale moim wielkim pragnieniem jest zobaczyć Polskę prawdziwie wolną od wszelkich matactw i korupcji. Chciałabym, żebyśmy byli potęgą jak kiedyś, w XVI wieku, kiedy wiedliśmy prym w Europie jako kraj postępowy i bogaty. My, Polacy, musimy zacząć współpracować, tworzyć i budować lepszą przyszłość. Wspierać się wzajemnie. To naprawdę działa, wystarczy tylko uwierzyć i zaufać drugiemu człowiekowi. Ludzie są z natury dobrzy. Uśmiechajmy się więcej do innych, pomagajmy sobie, a zobaczycie, jak wszystko zacznie się wspaniale układać. Ja żyje według mojego motto „Pokochaj i szanuj drugiego człowieka, a świat przyniesie ci do stóp twoje najskrytsze marzenia”.

Kingo, dziękuję za inspirującą rozmowę!

Rozmawiał David Słomian
Zdjęcia: Tomek Emigrant

The post Dlaczego Polacy powinni być dumni? – rozmowa z Kingą Plich appeared first on Pozytywni.co.uk.

[gap height=”10″]Tekst na podstawie serii książek Roberta Kiyosaki oraz książki 'Biedny Polak, Bogaty Polak’.

Pozytywni!

The post Jak przestać być biednym Polakiem? appeared first on Pozytywni.co.uk.

[gap height=”5″]Pozytywni!

[gap height=”20″]

The post Jak prawidłowo używać słowa „nie”. appeared first on Pozytywni.co.uk.