Teoretycznie nie powinno mieć żadnego znaczenia

Teoretycznie wszyscy ludzie są podobni, może powinni być równi
w końcu nasze mózgi, wątroby, żołądki czy serca – aż tak mocno się od siebie
nie różnią – powiedziałoby wielu …

Niestety nawet niewielka różnica w zaprogramowanym mózgu
„czyni olbrzymią różnicę” jeśli chodzi o skutki …. w sposobie bycia
w nawykach myślowych, przekonaniach i w jakości indywidualnego życia.
Podobnie jest w genetyce :
Z Szympansem mamy prawie 99% wspólnych genów, z gorylem 98%,
z orangutanem 97%. Czyli w statystyce genetycznej nie powinno nas
nic wielkiego różnić od szympansów i goryli ….

Teoretycznie ludzie żyjący współcześnie nie różnią się też między sobą
o więcej niż 0.1%. Na poziomie molekularnym jednak pomiędzy płciami
widoczne są pewne odstępstwa. Kobiety i mężczyźni różnią się 78. genami,
występującymi na męskim chromosomie Y.

Człowiek i Szympans posiadają dokładnie 98,7 % wspólnych genów.
Oznacza to, że różnice pomiędzy kobietą i mężczyzną są mniej więcej takie same
jak pomiędzy człowiekiem a szympansem.

Jeśli zatem nie genetyka i nie kod DNA, nie predyspozycje to co takiego powoduje,
że jesteśmy tak znacząco inni od innych nacji, potrafiących się organizować,
współpracować, mających do siebie wzajemne zaufanie i życzliwość ?

Myślę, że ciągłość wyjątkowo złych procesów i wyjątkowo patologiczne nawyki
zbiorowe – podtrzymywane nieświadomie i bezwładnie.
Ciągnie za nami jak Behariowalno- Psychologiczny Smog – który zatruwa każde
nowe pokolenie …

Procesy te sprowadzają się do trzech Grup :

Skopane i Spieprzone Dzieciństwo – z powodu fatalnych wzorców i nawyków wychowawczych. A mieć spieprzone dzieciństwo – to mieć spieprzone życie …
Jeśli mamy jakieś głębokie kompleksy czy ułomności – to głównie dlatego, że zamiast dowartościowania i wsparcia – dostawaliśmy „słowiańską” szkołę życia, czyli głównie dostawaliśmy w łeb, względnie w dupę i poddawaliśmy się ciągłej ocenie i krytyce – potem nawykowo oceniając i krytykując innych na każdym kroku.

Badziewiasta i Patologiczna Edukacja – która promuje indywidualne metody przetrwania zamiast użytecznych w życiu rzeczy – a głównie brak komunikacji, pracy zespołowej oraz umiejętności budowania relacji – czyli w edukacji polskiej brakuje podstawowych składników skuteczności w życiu późniejszym.
Mam często wrażenie, że zadaniem polskich szkół jest wyłącznie przygotowywanie do niewolniczego życia albo korporacjuszy albo biurokratów
w państwowej administracji, którzy będą żyć zapieprzając w znienawidzonej pracy cały rok – a żyć tylko na przepustce czyli 2 tygodnie w czasie wakacji.

Fatalna Komunikacja nastawiona na jednostkę i jej potrzeby a nie na współpracę
nie na pracę zespołową czy budowanie pozytywnych relacji między sobą …

Dodatkowo przebywając w określonym otoczeniu, czyli w monolicie wypaczeń
i patologii wychowawczo- edukacyjno- komunikacyjnych utrwalamy z wiekiem
wszystkie fatalne wzorce, skazujące nas nie tylko na dość podłe i ponure życie,
ale przede wszystkim na brak skuteczności i na marazm życia codziennego w chamstwie, w niezrozumieniu oraz w programowanej przez media i polityków
nienawiści ….

Jest jednak pewna nadzieja.
Obserwacje Polaków przebywających poza granicami kraju, szczególnie w środowisku
obcokrajowców , pokazują – bardzo sprawną i szybką umiejętność dostosowania
i uczenia się Polaków.
Gorzej, jeśli z Polski trafiają w to samo grono rodaków …

Konkluzja :

Dzieciństwa własnego nie naprawimy ….
Na edukację od podstaw – za późno …
Możemy jednak całkowicie zmienić sposób komunikowania się, budowania relacji.
Możemy poznać najskuteczniejsze techniki wywierania wpływu z wsparciem
technik pracy zespołowej i dzięki temu nauczyć się budowania nowej społeczności
pełnej życzliwości i zaufania ….

I to jest sens Klubu Qplus ….
w którym udostępniam wszystkie moje autorskie metody, które wiele osób
doprowadziło do najwyższej skuteczności w biznesie czy w polityce.

Zapraszam … Wszystkich, którzy chcą wiele w swoim życiu zmienić,
zaczynając od siebie.

Timoore
( Piotr Tymochowicz )

NAJBLIŻSZE SPOTKANIA Z PIOTREM TYMOCHOWICZEM ODBĘDĄ SIĘ:

5.03.16 (SOBOTA) o godzinie 18.00 oraz 6.03.16 (NIEDZIELA) o godzinie 13.00 w

International Community of Sunderland (ICOS)

Arrow Business Centre
14 Foyle Street
Sunderland
Tyne and Wear
SR1 1LE

The post Czy Polak może być Pozytywny ? appeared first on Pozytywni.co.uk.

Paulo Coelho

„Litwo, Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie;
Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,
Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie
Widzę i opisuję, bo tęsknię po Tobie.”

Niesamowite, kiedy po tylu latach, kiedy sami jesteśmy na emigracji, dopiero w pełni rozumiemy słowa Mickiewicza. Teraz tekst Inwokacji, ba cała literatura emigracyjna jest nam niezwykle bliska, teraz dopiero rozumiemy, co nam chcieli powiedzieć!

Myślę, że prawie każdy z nas tęskni, na początku tęskni się za wszystkim, nawet za rzeczami, których tak naprawdę się nie lubiło. To normalne, po prostu to zaakceptujmy. Fakt, że nie możemy czegoś mieć powoduje, że pragniemy tego jeszcze bardziej. Z czasem to minie. Choć i do tej pory zdarza mi się biec, po ptasie mleczko do polskiego sklepu, by choć przez chwilkę, poczuć się jak dawniej.

Każdy z nas ma w swojej głowie, ten idealny obraz Polski i Polskości, chwilami troszkę przesadzony, widziany tylko w ciepłych kolorach, jakby tam nigdy nie było deszczu i szarości! To również normalne, nasz mózg funkcjonuje tak, że podsyła nam tylko, te szczęśliwe wspomnienia i najczęściej, kiedy wspominamy Polskę, widzimy ją oczyma dziecka, kiedy wszystko smakowało lepiej, tak jak od mamy.

Nastawmy się, że tak już będzie, że zawsze coś Nas ominie, że tak naprawdę będziemy żyli na dwa światy, mieli dwa domy. Czasami będą nas omijać ważne uroczystości, spotkania rodzinne, ale takie są realia, żyjemy gdzie indziej.

Przyzwyczajmy się do tego, że będą nas pytać skąd jesteśmy, gdzie pracujemy i na jak długo przyjechaliśmy. Jesteśmy silni, znamy swoją wartość, wiemy, kim jesteśmy i kim chcemy być. Potrafimy odnaleźć się w innej rzeczywistości i z łatwością się zaadaptować.

Spójrzcie na to z tej strony, że pomimo tej tęsknoty, cierpienia, nauczyliśmy się i nauczymy jeszcze, wielu rzeczy. Nasze życie nabrało tępa, staliśmy się silniejsi, cierpliwsi, zaradniejsi. Żyjąc na emigracji jesteśmy w stanie przeżyć nasze życie w 100 procentach, możemy skupić się na własnej rodzinie i własnym życiu. Jesteśmy niezależni, jesteśmy panami własnej przyszłości. Żyjemy tak, jak chcemy z większym dystansem do ludzi i samych siebie. Staliśmy się mniej materialni, ważniejsze jest dla nas szczęście rodzinne i przeżywanie chwili. Nie interesujemy się tak czyimś życiem, jak nadal robi się to w Polsce, i zdecydowanie myślę, że nie jesteśmy nieudacznikami, wręcz przeciwnie, to my się odważyliśmy na bycie z dala od bliskich i pojechaliśmy w nieznane i świetnie sobie w tej sytuacji poradziliśmy. Co więcej, my wcale o Polsce nie zapomnieliśmy i nie przestaliśmy jej  kochać! Robimy wszystko, aby się nią otaczać, aby choć przez chwilkę być niej blisko. I to jest podstawa, musimy połączyć w sobie to rozdarcie i nauczyć się żyć w dwóch rzeczywistościach.

Nie katujcie się za to, że od czasu do czasu tęsknicie i wspominacie Polskę, to normalne, pomóżcie sobie, zadzwońcie do starego przyjaciela i pogadajcie o starych czasach.

Teraz jest inaczej, nie lepiej nie gorzej, po prostu inaczej. Pamiętajcie o swoim potencjale i o tym, co w życiu jest naprawdę ważne, kochajcie siebie i ludzi wokół. Rozwijajcie się, słuchajcie innych, poznawajcie nowe miejsca i kultury, miejcie otwarte umysły, a gwarantuję Wam, że to przyniesie sukces, spełnienie i szczęście.

Barbara Larysz

The post Tęskno mi! appeared first on Pozytywni.co.uk.