Ja również dziękuję za miły lot . Potrzebowałam zmiany w moim życiu, jakiejś świeżości.  Dlatego, zdecydowałam się na Londyn, jeśli chodzi o aspekt artystyczny czułam się jak ryba w wodzie sporo się tam dzieje. Mogłam poszerzyć horyzonty, aczkolwiek po roku mieszkania w tym szalonym mieście, zagnało mnie do Leeds, w którym już mieszkam dobrych parę lat.

Przedstaw nam, proszę swoją postać bliżej, czym zajmujesz się na co dzień?

Przede wszystkim jestem szczęśliwą mamą Kajetana i to on pochłania mnie w całości hehehe. Oprócz wychowywania mojego syna,  maluję obrazy. Staram się jak najwięcej działać w tej dziedzinie: wystawy itp. Jako weganka również działam przy nadarzających się okolicznościach, wystawiam swoje stoisko z pysznym zdrowym, wegańskim jedzonkiem i uświadamiam ludzi.  No i praca zawodowa, pracuje  w laboratorium dentystycznym-przywracam ludziom piękny uśmiech :)))).

Co jest Twoją największą pasją? Opowiedz o majagna art.

Malowanie bardzo mnie pasjonuje. To taka moja forma medytacji, odprężenia i oczyszczenia  emocji dnia codziennego. Łączę różne techniki, maluję przede wszystkim farbami akrylowym,  uwielbiam szlachmetal,  który ciągle używam. Stosuję gips, czyli robię płaskorzeźbę przed rozpoczęciem malowania, no i wszystko co daje nam natura np. kamienie.

Skąd czerpiesz natchnienie?

Moją inspiracją jest po prostu życie. Maluję to co w duszy mi gra, przelewam na płótno wszystko co zanotuję, co mnie poruszyło, co mnie zasmuciło, co mnie rozbawiło. To książka, którą muszę zapełnić, pomalować… taka moja kolorowanka. Inspiracje czerpię również z mojej medytacji. Sporo moich prac to po prostu moi bliscy… ale to abstrakcja, wiec dla każdego to inna forma interpretacji i to jest piękne.

Twoje największe osiągnięcie, z czego jesteś najbardziej dumna?

Oczywiście z mojego synka, który jest bardzo kreatywny i myślę, że razem kreujemy piękny nasz świat. Zaliczyłam parę wernisaży  i dumna jestem z siebie, że nigdy się nie poddałam, po mimo okropnych sztormów!

Od 18 lat jesteś weganką, stawiasz na zdrowy tryb życia, co więcej, zarażasz swoją wiedzą i przekonaniami innych, opowiedz nam o tym więcej.

Ta wspaniałą przygodę ze zdrowiem zaczęłam jako młoda buntowniczka. Mając lat 17 zdecydowałam się przejść na wegetarianizm, co nie koniecznie było łatwe uhhh. Przez lata starłam się po prostu zdrowo funkcjonować. Jakieś 3/4 lata temu przeszłam na weganizm  i to on dopiero otworzył mi oczy  na bardziej świadome obcowanie z otaczają nas machiną. Staram się przekazać jak najwięcej ludziom, którzy o to pytają,  dlatego też robię stoiska ze zdrowym wegańskim jedzeniem. Pragnę pokazać, że można zdrowo i wciąż pysznie zrobić dla dzieci podstawowe posiłki. Upiec ciasto z roślin, czy kasz. W prosty sposób przemycić zdrowie dla maluchów. Zapraszam do śledzenia mojego  Facebook ’a wegańskiego Vegan Majagna.

http://majagna.deviantart.com/

https://www.facebook.com/Vegan-Majagna-540092996162969/?fref=ts

Jakie masz plany na przyszłość, gdzie widzisz się za kilka lat?

Być szczęśliwą i szczęściem się  dzielić…obrazy na ścianach w różnorodnych przestrzeniach…zdrowie na talerzu u jak najwięcej ludków :).

Dziękuję za wywiad i życzę samych sukcesów,

pozdrawiam Barbara Larysz.

The post „Weganizm i malarstwo – moim sposobem na życie” – rozmowa z Magdaleną Brańczyk appeared first on Pozytywni.co.uk.

Od 8 lat pracuję jako tłumacz ustny oraz pisemny. Ponadto jestem lektorką oraz promotorką języka angielskiego. Pomagam ludziom zakochać się w tym języku, a następnie utrzymać motywację do jego nauki.

Jakie były Pani początki w UK i jakie zdarzenia sprawiły, że jest Pani w takim, a nie innym miejscu swojego życia?

Początki zazwyczaj każdej historii emigracyjnej są trudne – moje nie były inne. Jednakże upór, determinacja oraz znajomość angielskiego pozwoliły mi szybko odnaleźć się w nowym środowisku. Początkowo pracowałam w dziale administracji jako pracownik biurowy. Następnie w kancelarii prawnej w Newcastle. W międzyczasie ukończyłam studia magisterskie z przekładu pisemnego, zdobyłam dyplom tłumacza środowiskowego oraz otworzyłam Biuro Tłumaczeń ITS Translation Services. Dodatkowo prowadziłam zajęcia z języka angielskiego oraz zajmowałam się szeroko rozumianą pomocą językową. I tak jest do dziś.

A co Panią pozytywnie zaskoczyło? Jaki był najbardziej POZYTYWNY moment po Pani przyjeździe do UK?

Chyba moja „poprawna” reakcja na szok kulturowy. To w jaki sposób mierzyłam się na co dzień z  innymi  niż znanymi mi zachowaniami i wartościami. Świetnie poradziłam sobie z szeregiem nieporozumień, poczuciem zdezorientowania a czasem złością.

Prowadzi Pani szkołę językową Lexis Language Centre, jaka jest Pani oferta i kto może z niej skorzystać?

Szkoła Lexis Language Centre to nauka angielskiego „na poważnie”. To możliwość szybkiego przyjemnego zdobycia biegłości w posługiwaniu się angielskim. Kurs dla tzw. „wiecznie początkujących” oraz tych, którzy są przekonani, że wiek albo brak tzw. „głowy” do języków nie pozwala się im nauczyć angielskiego. Ponadto z moimi uczniami ćwiczymy motywację oraz pamięć. To jedyny taki kurs w UK i co najważniejsze mojego autorstwa. Jestem przekonana, że w „dobie” Brexitu znajomość angielskiego będzie jeszcze ważniejsza niż dotychczas.

 Ma Pani kontakt z brytyjską Polonią. Jak ją Pani ocenia? Czy to w większości ludzie sukcesu, z ambitnymi planami, czy raczej osoby, które wyjechały z Polski z przyczyn ekonomicznych, by tutaj zacząć życie od nowa, łapiąc się byle jakiej pracy?

Ze względu na charakter mojej pracy jako tłumacz środowiskowy mam szeroki kontakt z polonia brytyjską. To w większości ambitni, pracowici i odważni ludzie. Spotykam również osoby, które nie mają na siebie pomysłu i żyją chwilą czekając co przyniesie im kolejny dzień. Nie mam jednak prawa ich oceniać; myślę, że każdy w życiu ma swój czas na podejmowanie decyzji. Mam jednak czasem poczucie, że tutaj czas szybciej płynie i tacy ludzie mogą już nie zrobić użytku z emigracji.

Czy Wielka Brytania jest miejscem, gdzie można osiągnąć sukces?

Sądzę, że każdy dobrze rozwinięty gospodarczo kraj jest miejscem, w którym można osiągnąć sukces. Czy Wielka Brytania jakoś szczególnie? Okazję można znaleźć wszędzie – należy jej tylko dobrze poszukać. Określić cel, ciężko pracować, wyciągać wnioski, być pokornym i nie niszczyć ludzi – jak dla mnie to ponadczasowa recepta na sukces w każdym miejscu na świecie.

Co najbardziej podoba się Pani w kulturze Anglii, a co Panią najbardziej tu boli, co najbardziej przeszkadza?

Ciężko jest przyzwyczaić się do angielskich tradycji świątecznych, dlatego zawsze staram się spędzać święta w Polsce. Po wynikach referendum w sprawie członkostwa Wielkiej Brytanii w Unii Europejskiej zawiodła mnie retoryka mediów, ale najbardziej reakcja części angielskiego społeczeństwa wobec Polaków. W każdej sytuacji, w której różnice polsko-brytyjskie doprowadzają do niezrozumienia myśli, systemów wartości i intencji najważniejsze jest dla mnie zachować własną tożsamość – wiem kim jestem i skąd jestem. Gdziekolwiek by to nie było.

Jak Pani myśli, które z Pani cech charakteru miały wpływ na Pani sukces? Jaki jest przepis na realizację swoich marzeń?

Niepohamowany pęd ku wiedzy, poczucie własnej wartości i tożsamości. Przepis na realizację marzeń to na pewno wytrwałość, profesjonalizm w każdym calu, dyscyplina, indywidualne podejście do klientów, uczniów, etc.. oraz „robienie więcej niż inni”. Nigdy nie spoczywam na laurach nawet, gdy jakiś projekt uważam za zakończony.

Plany życiowe? Czego by chciała Pani dokonać?

Marzę o powiększeniu szkoły Lexis Language Centre oraz rozszerzeniu oferty o kursy językowe dla firm. Chciałabym również, aby ziściło się jedno z moich największych marzeń, aby tłumaczyć w Parlamencie Europejskim i przy Komisji Europejskiej.

 Czego, jako Pozytywni, możemy Pani życzyć?

Zdrowia, przyjaznych wokół siebie ludzi, jeszcze większej odwagi i po ludzku powodzenia.

The post Wytrwałość i dążenie do celu sposobem na sukces – Lexis Language Centre appeared first on Pozytywni.co.uk.

Witam, moja przygoda z jednośladami trwa już od niespełna dwunastu lat, dokładnie kiedy kończyłem szkołę podstawową brat na urodziny kupił mi legendarny motorower “komar”, już po kilku dniach zacząłem sam szukać możliwości odłożenia kolejnych złotówek na własny motocykl. Z racji braku uprawnień moja przygoda zaczęła się od motocross’u. Nie jestem z tego dumny, ale już w wieku 16 lat zakupiłem pierwszy sportowy motocykl. I zaczęły się wyprawy…

Widać, że nie boisz się żyć! Co, Twoim zdaniem najbardziej się liczy, prędkość, wolność, czy może zdobywanie nowych przestrzeni, zwiedzanie, odkrywanie świata, po prostu życie?

Nie boisz się żyć – to właśnie życie nauczyło mnie, że dziś jest – jutra nie ma!  Nie jeden wypadek, nie jedna złamana kość…  Pasja pozostała.
Co najbardziej sie liczy ? Prędkość przyzwyczaja, wolność uzależnia… Tak szczerze, to nie wiem… Jak z miłością, po prostu czujesz, że to ta!

 Wyprawa dookoła Europy? Umieram z ciekawości, opowiedz nam więcej, proszę.

Po wyemigrowaniu do Anglii otworzyły się przede mną nowe horyzonty. To co widziałem w filmach na YouTube, stało się realnym planem. Długo nie trzeba było czekać…17 dni – 7822 km – 14 Państw.  Czas na następny krok!

Porozmawiajmy teraz o Twoich niesamowitych inicjatywach społecznych, 9 lat temu głośno było o „Mikołajach na Motocyklach”, powiedz nam więcej o tym przedsięwzięciu.

Wraz z dwoma motocyklowymi koleżankami zorganizowaliŚmy pierwszą edycję „Mikołaje na Motocyklach – Ślask”, obecnie impreza ta nabrała takiego tempa i rozgłosu, że chyba nie ma osoby w Polsce, która nie widziała mikołaja na motocyklu. Większość motocyklistów jeździ we własnych grupach i teraz wspólnie organizują coś, co sprawia uśmiech nie tylko najmłodszym.

Na koniec, chciałabym porozmawiać o Twoim kolejnym niesamowitym projekcie, motosamsara.pl. Masz zamiar pokonać 38 krajów i ponad 50.000km. Skąd pomysł i na co tym razem będziesz zbierał fundusze?

38 Państw i 50.000 km to tylko założone liczby dodam, że gdy wybierałem się dookoła Europy planowałem 5 tysięcy kilometrów, a wyszło niespełna 8.  Pomysł na wyprawę dookoła świata to nic innego, jak mój kolejny krok na przód, kolejne wyzwanie, kolejna możliwość sprawdzenia siebie i odkrycia nowych horyzontów.
Projekt Motosamsara.pl to nie tylko moja wyprawa, wraz z fundacją Drogi Życia pragniemy poruszyć temat oraz zebrać fundusze na budowę boiska na terenie Miejskiej Szkoły Podstawowej nr. 5 w Piekarach Śląskich.

Zdecydowanie jesteś człowiekiem czynu, godnym naśladowania, skąd w Tobie tyle siły? Poradź, jak odkryć w sobie radość bezinteresownego pomagania innym, dzielenia się sobą… A Przede wszystkim jak można pomóc w projekcie Motosamsara.pl

Broń Boże ! Na pewno nie do naśladowania
A tak naprawdę, wierzę że wszystko, co dajemy do nas wraca. Może nie dzis, nie jutro, ale kiedyś na pewno! Warto pomagać !
Jeśli ktoś ma ochotę pomóc proszę o wsparcie na nr konta fundacji : 08195000012006547268940002
( Chciałbym również przypomnieć, że 100% zebranej gotówki trafia tylko i wyłącznie na budowę boiska dla dzieci ! )

Nawet jeśli Twoja pomoc to tylko skromne pare złotych, to wciąż pomoc!  Jestem również otwarty na wszelkie propozycje współpracy.

Gdzie można dowiedzieć się więcej na temat wyprawy oraz całego projektu?

Wszelkie szczegóły na temat wyprawy, jak i zbierania funduszy dostępne są na stronie www.motosamsara.pl . Powstał również fanpage na Facebook’u www.facebook.pl/motosamsara .

Serdecznie zapraszam i dziękuję za wywiad.

My również dziękujemy, gratulujemy inicjatywy i życzymy powodzenia w wyprawie. 

The post Tomasz Gorzędowski i projekt Motosamsara.pl appeared first on Pozytywni.co.uk.

Mam na imię Katarzyna Zaborniak , w wieku 39 lat doznałam wylewu krwi do mózgu , który spowodował niedowład prawej strony mojego ciała.

Wylew był na tyle poważny, że byłam blisko śmierci i przez okres 10 dni byłam nieprzytomna i przebywałam na tamtym świecie ( dlatego cześć moich obrazów jest poświęcona tej tematyce ).

Przed wylewem byłam osoba praworęczną , bardzo energiczną i zapracowaną.

Po wylewie byłam załamana swoją kondycją fizyczną ( nie mogłam mówić przez okres 6-ciu miesięcy ) .

Na szczęście nie załamałam się kompletnie i zaczęłam szukać sposobu na życie.

Po odzyskaniu mowy oraz częściowej sprawności fizycznej szczególnie w lewej stronie mojego ciała zaczęłam malować.

W tym czasie już mieszkałam w Anglii z moją rodziną i tam w mieście Workington – County Cumbria zaczęłam uczęszczać do szkoły o profilu sztuk pięknych.

Czy Pamięta Pani czas i okoliczności kiedy namalowała Pani swój pierwszy obraz?

Mój pierwszy obraz, który namalowałam zatytułowałam „życie po życiu “ i był odzwierciedleniem moich przeżyć, jak byłam nieprzytomna – było pięknie i nie chciałam wracać z stamtąd, ale jakiś głos mi powiedział , żebym wróciła.

Czy w Pani przypadku, można powiedzieć, że malowanie jest nie tylko pasją, sztuką i spełnieniem, ale również swojego rodzaju rehabilitacją?

Tak, w moim przypadku malowanie jest moją największą pasją, ale również zdecydowanie rehabilitacją psychiczną.

Jakie emocje towarzyszą Pani podczas malowania?

Gdy maluję jestem skupiona, ale również bardzo zrelaksowana i szczęśliwa.

Gdzie szuka Pani inspiracji?

Inspiracji szukam wszędzie!

Który z Pani obrazów jest Pani najbliższy i niesie za sobą największe emocje?

Największe emocje wzbudzają obrazy , które są związane z moimi przeżyciami związanymi z wylewem.

Proszę opowiedzieć jeszcze, o swoich marzeniach związanych z malarstwem i nie tylko?

Chciałabym doskonalić swoją sztukę malarską oraz mieć okazję od czasu do czasu zaprezentować swoje prace szerszej publiczności .

Oprócz malowania staram się pomagać innym osobą, których spotkało podobne zdarzenie, poprzez przekazywanie części dochodów ze sprzedaży moich obrazów na cele klubów zrzeszających osoby po wylewie.

Na końcu chciałabym powiedzieć, że staram się cieszyć każdym dniem , ponieważ życie jest tak krótkie i kruche…

Z poważaniem, Kasia.

Pani Kasiu, dziękujemy za wzruszający wywiad I poświęcony nam czas, życzymy spełnienia Pani wszystkich marzeń.

Barbara Larysz.

The post Katarzyna Zaborniak i jej nowe życie po wylewie appeared first on Pozytywni.co.uk.

Będzie mi ogromnie miło – spotkać się z Wami i zaprezentować Wam
całą paletę nowych możliwości i planów na 2016 rok
Wszystkie projekty mają związek z Nowym Klubem QPlus,
Który ma skupiać ludzi – którzy pragną w życiu osiągnąć więcej szybciej i skuteczniej …

Główna Idea Klubu :

1. Przyjaźń i pozytywne Relacje z Uczestnikami Klubu na całym świecie, które mogą błyskawicznie owocować relacjami biznesowymi i współpracą w ramach wielu projektów, które w Klubie będą realizowane.

2. Duże Pieniądze i nieograniczone perspektywy rozwoju biznesowego na platformie biznesów QPlus oraz niezależnie dzięki licznym kontaktom.

Moje propozycje i plany – nie dotyczą jednak Polonii przebywającej na terenie
Anglii- jako nacji czy grupy.
Niestety z racji na zasięg i liczbę zaplanowanych projektów i inicjatyw
nie przewiduję niczego stricte dla Polonii – o czym bardzo otwarcie i rzeczowo
pragnę wszystkich z żalem poinformować .

Skupiam się głównie na działaniach na wielu kontynentach w tym na działaniach
dla Polonii Amerykańskiej – w bardzo dużym i odważnym projekcie Wielkiej Integracji,
czyli integracji Polonii Amerykańskiej z Gminami Żydowskimi.

W Anglii planuję wiele inicjatyw dla Brytyjczyków – o czym będę głównie mówić
na licznych prezentacjach. Oczywiście zapraszam zarówno na prezentacje jak i do
późniejszej współpracy również chętnych Polaków – ale wyłącznie z dobrą znajomością
języka angielskiego.

Będzie mi natomiast miło spotkać się na bezpłatnych spotkaniach z Polonią
Brytyjską aby poinformować wybrane osoby o szczegółach …..
Pozdrawiam serdecznie
Timoore ( Piotr Tymochowicz )

5.03.16 – godz.18.00

6.03.16 – godz.13.00

International Community Organisation of Sunderland (ICOS),

Arrow Business Centre,

14 Foyle Street ,Sunderland,

Tyne and Wear, SR1 1LE

The post Spotkania z Piotrem Tymochowiczem – 5/6.03.16 – SUNDERLAND appeared first on Pozytywni.co.uk.

Trenowalam wiele rożnych sztuk walki, jednak kazdej brakowalo tego czegos. Każda sztuka miala swoje sztuczne ograniczenia, które nie poprawiały szansy przetrwania na ulicy, a wręcz przeciwnie.

Kiedy jeden z moich znajomych (zawodowy boxer) został zaatakowany na ulicy przez ponad 10 napastnikow, zrozumialam, że my bylismy nauczeni jak walczyć, a nie jak unikać niebezpieczeństwa. Krav Maga dla mnie to sztuka rozpoznawania zagrożen. System jest znacznie bardziej kompletny niz inne sztuki walk i buduje umiejetnosc adaptacji do różnych  sytuacji.

Jest Pani instruktorką Krav Maga od sześciu lat, trenuje Pani tę sztukę od dwunastu, czym Krav Maga i trenowanie ludzi jest dla Pani?

Mimo tego, ze współczesny świat jest pełny zagrożen, na które staram sie przygotować moich uczniów, głównym celem treningu jest zbudowanie silnej osobowości, wzbudzenie pewności siebie i rozbudzenie chęci do samodoskonalenia. Tak naprawdę każdy z nas jest lepszy, niż czesto sami o sobie myślimy. Zadaniem instruktora jest zachęcenie ucznia, aby odkryl swoje wrodzone umiejętności i cechy.

Czy Krav Maga jest dla każdego?

W moim klubie prowadzimy zajęcia dla grup dziecięcych 5-13 lat, jak również dla dorosłych,  więc najmłodszy uczeń ma 5 lat a najstarszy 56. Krav Maga,  jako system, jest dla każdego, ponieważ jest oparta na naturalnych odruchach. Zawsze jednak najlepiej jest spróbowac samemu, a nie sluchać opinii innych ;-).

Jest Pani ogranizatorką wielu kursów:  broni palnej, fitness, M-power proszę nam opowiedzieć o nich więcej…

M-power jest corocznym eventem organizowanym w celu uświadomenia kobietom jak silne mogą być.

Zajecia M-power pozwalają, wszystkim uczestniczkom, w sposób prosty i naturalny opanować strach wywołany brutalnością napadu, kształtują podstawowe nawyki obronne oraz uczą neutralizować działania potencjalnych napastników.

M-power zaprojektowany jest wyłącznie dla kobiet. Szkolenie rozpoczyna się od nauki rozpoznawania sytuacji zagrożeń i unikania ich, treningu pewności siebie i zachowania przy spotkaniu z napastnikiem. Uczestniczki uczą się reagować stosownie do poziomu zagrożenia i rozwiązywania konfliktów poprzez fizyczną i słowną samoobronę. Przez ostatnie 3 lata M-power był bezpłatnym eventem, ale robiliśmy zbiórkę pieniędzy na rzecz Cancer Research. W tym roku zbieramy skromna opłate i zyski beda przekazane na rzecz akcji charytatywnej.

strona eventu- http://www.activekravmaga.co.uk/mpower/

Firearms Crash Course to obozy strzelectwa taktycznego, przeznaczone głównie dla uczniów klubów Krav Maga z różnych krajów. W zeszlym roku zorganizowałam trzy kursy strzeleckie, które cieszyły się dużą popularnością.

Dodatkowo, jest Pani Trenerem Personalonym, Lifestyle Coachem oraz jest Pani fotografem Jak znajduje Pani czas na to wszystko?

Według mnie zadowolenie z życia pochodzi z trzech głównych elementów: 1-wplywaniu w pozytywny sposob na życie innych 2-bycie aktywnym fizycznie i umysłowo i 3 doskonaleniu siebie.

Ponieważ moje zajecia są podporzadkowane tym elementom, ja nie odczuwam typowego zmęczenia po pracy. Kocham to co robię i każdego dnia wstaję rano podekscytowana tym, co przyniesie nowy dzień.

Posiadam wiele kwalifikacji, których tutaj nie wypisze, ale wszystkie pomagają mi być jeszcze lepszym instruktorem dla moich uczniów.

3 lata temu mialam niefortunny wypadek i wybilam sobie oba barki. Oczywśicie takie wydarzenie jest fizycznie i psychicznie bolesne, szczególnie biorąc pod uwagę moją pracę jako instruktora. Kiedy pojechałam na 3 dniowy trening instruktorski ciężko mi bylo usiedzieć spokojnie i patrzec na trenujacych kolegów, a wiec chwyciłam aparat, a że dość dobrze Krav Mage znam, łatwo mi bylo uchwycić na zdjeciach najlepsze momenty. Od tamtej pory fotografia stala się moją kolejna pasją i każdy event jest nowym ekscytujacym wyzwaniem. Fotografia a dokładnie edytowanie zdjęć daje mi możliwość ekspresji mojej kreatywnej strony

Jak widać jest Pani bardzo aktywna fizycznie, czym ta aktywność jest dla Pani?

Jak wspomnialam wczesniej, bycie aktywnym jest dla mnie bardzo ważne gdyż daje mi to energię, radość, a ponadto pewność siebie i umiejetności.

Trudno zmotywować innych?

Przyznajeę, zże czasem nie jest to łatwe, ale kiedy zrozumie się czym kierują się uczniowie i jakie cele mają kiedy zaczynają trenować w klubie, można dostosować techniki do indywidualnych potrzeb. Obserwowanie poprawy w życiu uczniów wynikajacych z regularnych treningow jest najbardziej satysfakcjonującym aspektem mojej pracy.

Posiada Pani sposób, jak zmotywować się samemu przed sobą?

Kiedy robi się to, co się lubi, nie jest trudno o motywację. Staram się podążac za zainteresowaniami, których mam wiele. Każdy dzień jest zupełnie inny, przez co życie jest ciekawsze. Kiedy muszę robic to za czym nie przepadam (np. robotę papierkową) staram sie zautomatyzować proces i zarezerwować sobie okresloną ilość czasu w kalendarzu na okreslone zadanie. Dyscyplina jest jak miesień, który trzeba ćwiczyć. Przydaje się w każdej dziedzinie życia.

Jak wysoko podniesie sobie Pani poprzeczkę w tym roku?

Poprzedni rok byl pełen wydarzeń i wyzwań. Uczestniczyłam we wielu konferencjach biznesowych, treningach Krav Maga i obozach strzeleckich. NajwiĘkszym wyzwaniem byŁo takŻe uczestnictwo w konkursie bikini fitness, gdyż jest to dalekie od mojego ‘stylu’ ;-).

Ten rok zaczęłam od wyzwania -przejscia Inka Trail prowadzącego do Machu Pichu w Peru. To bylo niesamowite doświadczenie, które zachęciło mnie do dalszych podróży.

Do kwietnia planuję skupić się na rozbudowaniu klubu. W tym roku już pracuję nad trzema obozami strzeleckimi, workshopem M-power, organizuję examiny Krav Maga dla uczniow, ponadto kręcę filmiki fitnessu do mojego nowego kanalu Youtube.

https://www.youtube.com/watch?v=H_cNYurPtEI

A co do rozrywek, to na najbliższe miesiące mam zaplanowany krótki kurs spadochroniarstwa, skok na bungee oraz obozy strzeleckie.

Można mnie znaleźć pod https://www.facebook.com/asurowiec

Dziękujemy bardzo za wywiad i poświęcony czas, życzymy dalszych sukcesów i realizacji wszystkich wyzwań. 

The post Anna Surowiec i jej życie pełne wyzwań appeared first on Pozytywni.co.uk.

Na pomysł złożyło się wiele wątków. Kiedy jeszcze w Polsce rozpoczynałem swoją przygodę z wytwarzaniem domowych alkoholi, czyli nalewek i win, to prócz współczesnych receptur zainteresowały mnie także te starsze, jeszcze przedwojenne. Były pisane trochę innym językiem, niż ten, którego używamy obecnie. Komplikowało to trochę ich zrozumienie, a i same receptury wydawały mi się zbytnio skomplikowane w wykonaniu. Te poszukiwania przepisów na nalewki i wina, które naprawdę można nazwać recepturami „babuni” lub „dziadunia”, a nawet pradziadunia, naprowadziły mnie na artykuły o alkoholach wytwarzanych tradycyjnie w polskich domach, czy też dworach w poprzednich wiekach. Zainteresowały mnie szczególnie te, które wytwarzano z dziko rosnących owoców, a więc z czarnego bzu, jeżyn, jarzębiny, kaliny, dzikiej róży, tarniny, ałyczy i mirabelek. A także niemal zapomnianych już przez Polaków derenia i pigwy.

„Lepsze jest wrogiem dobrego”, więc po skosztowaniu dojrzałych napitków przyrządzonych z prawdziwych owoców od razu można poznać, że smaki współczesnych alkoholi sklepowych – wódek smakowych i tzw. nalewek, są sztuczne. Otrzymano je dodając do alkoholu esencje smakowe. Śmieszą mnie więc handlowe nazwy „Nalewek babuni” lub „Krupników” sugerujące nam naturalność wykonania przez kogoś, kto o nas dba. Moja babcia robiła wiśniówkę, a dziadek wino porzeczkowe z owoców z własnego ogrodu. Krupnik zaś w Polsce szlacheckiej był nalewką na miodzie z dodatkiem przypraw i ziół, a nie zwykłą czyściochą z chemicznym odorem. Uważam, że tradycyjne alkohole z domowym rodowodem powstały dzięki pasjonatom dobrego smaku, który znajdowali w otaczającej ich przyrodzie.

Pasjonat alkoholi tradycyjnych to ktoś, kto ma oczy otwarte na przyrodę dookoła niego. Kto czeka na kolejną porę roku z pewnych twórczych powodów. Czeka na kwiaty, pędy młodych gałązek i owoce na drzewach, by po ich zalaniu lub przefermentowaniu wydobyć z nich smaki i aromaty i utrwalić w nalewce, winie lub rzemieślniczym cydrze. Ktoś, kto wie, jak powstaje miód i jakie są jego gatunki w Polsce.

Od kilku lat interesuję się polskimi produktami spożywczymi wytwarzanymi wg tradycyjnych regionalnych receptur. Wiem jak wielu zdolnych ludzi wytwarza je profesjonalnie właśnie z pasji do tego, co dobre. Mam na myśli niedużych polskich producentów. Oni wciąż kontynuują to, co masowa produkcja odrzuciła ze względu na rywalizację ekonomiczną. Produkty, które dawniej wytwarzano w domach i na dworach, dziś powracają jako „Organic” lub „Eco”, a trendowi fastfood’u przeciwstawia się jakość spod znaku „SlowFood”. Bo do tego, żeby alkohol stał się smakołykiem, potrzebny jest czas.

Właśnie ze względu na tak wielu wspaniałych polskich rzemieślników dobrego smaku zdecydowałem się na sklep z alkoholami, które spożywano w Polsce już przed wiekami. Ku uczczeniu naszych tradycji, które z alkoholu potrafią zrobić dzieło sztuki. Wierzę, że „Napitki Staropolskie” sprzedają współczesne dzieła polskiej sztuki.

Opowiedzcie więcej o Waszej ofercie, gdzie i jaki alkohol można u Was kupić?

Oferujemy w sprzedaży siedem rodzajów polskiego alkoholu. Są to: piwa regionalne, cydry, wino, miody pitne, nalewki, destylaty i wódki. Pokrótce omówię każdy z nich:

– Wśród polskich piw sprowadzanych na Wyspy przeważają mocne lagery w puszce. A przecież choćby ze względu na rodzaj ziarna i drożdży oraz stopnia ich nachmielenia, występuje przynajmniej kilkanaście podstawowych gatunków piw dostępnych w Polsce. Szkoda ograniczać się do picia jednego rodzaju piw koncernowych, które w całej Europie smakują tak samo. Warto spróbować wszystkich gatunków piwa, aby znaleźć wśród nich nowe smaki. Dla zwolenników „SlowFood” mamy piwa niepasteryzowane.

– Cydry w Polsce są wytwarzane dwoma metodami: rzemieślniczą z soku świeżo wytłoczonego z jabłek lub gruszek oraz z ich zagęszczonych wersji. Te pierwsze przypominają lekkie, orzeźwiające wino. Natomiast te drugie oranżadę z alkoholem, podobną smakiem do angielskich ciderów dostępnych w sklepach.

– Ze względu na zimową porę z win oferujemy Grzaniec Galicyjski, czyli czerwone wino doprawione przyprawami korzennymi do podawania na gorąco.

– Z miodów pitnych mamy trzy podstawowe gatunki, różniące się między sobą zawartością miodu w stosunku do wody. Ma to wpływ na gęstość, słodycz oraz moc danego trunku. Są to napitki szlachetne, ponieważ te najgęstsze dojrzewały u producenta przez minimum osiem lat. Niektóre z miodów są w przepięknych, ozdobnych butelkach kamionkowych, przez co nadają się na elegancki prezent.

– Z nalewek mamy w tej chwili dwa rodzaje wiśniówki, która jest idealnym dodatkiem do deserów, a dzięki pięknej oprawie może służyć jako elegancki lub romantyczny prezent.

– Najbardziej znanym destylatem w Polsce jest prawdopodobnie śliwowica, kojarzona zazwyczaj jako produkt regionalny naszych górali. Niewtajemniczonym podpowiem, iż do zrobienia 10 litrów śliwowicy potrzebne jest niemal 100 kg śliwek. Właśnie taki pachnący śliwkami napitek mamy w swojej ofercie.

– Stawiając na jakość produktu wybraliśmy do swojej oferty wódkę „Dębową”. Jest ona światowej klasy, a sprzedawana w ozdobnych beczułkach i bukłakach, może być wspaniałym prezentem dla ważnych dla nas osób. Z czasem będziemy mieli w swojej ofercie także wódki regionalne.

Do kogo kierujecie ofertę?

Nastawiamy się na ludzi poszukujących nowych smaków. Stawiających na alkohol niszowy, raczej trudnodostępny na Wyspach. Ludzi znudzonych wytworami masowej produkcji. Tęskniących za tym, co jak najlepiej kojarzy im się z domem i regionem, z którego pochodzą. Nasz idealny klient to smakosz ciekawy nowych doznań.

Czy miody pitne cieszą się popularnością wśród Polaków?

Myślę, że niestety nie są one tak popularne, jak się to wydaje. Nasi klienci często mało wiedzą na temat miodów pitnych i sporo jeszcze go nie degustowało. Być może każdy z Polaków częściej tylko czytał o nich w lekturach szkolnych, niż osobiście poznał smak wina z miodu. Jeśli jednak już ktoś spróbuje tego zacnego trunku, ten kunszt smaku na pewno pozostanie mu długo w pamięci. Tak właśnie smakują miody pitne – jak wyborne, dojrzałe wino.

A jakim zainteresowaniem cieszę napitki staropolskie wśród Brytyjczyków? Chętnie korzystają z Waszej oferty?

Ponieważ dopiero oddajemy do użytku angielskojęzyczną wersję sklepu pod nazwą Traditional Taste, tylko jeden Brytyjczyk zrobił w nim zamówienie dlatego, że daliśmy mu namiary na ten sklep. Przed nami kampania reklamowa potrzebna do tego, by ten kto szuka dobrych trunków, mógł znaleźć naszą ofertę.

Natomiast w sprzedaży bezpośredniej muszę powiedzieć, że odnieśliśmy mały sukces ponieważ nasi znajomi Anglicy zasmakowali w piwach regionalnych i powoli stają się naszymi stałymi klientami. Mamy również smakosza śliwowicy wśród nich i sprzedaliśmy też kilka miodów pitnych.

Plany? Projekty? Nowości? Gdzie widzicie się za kilka lat?

Mamy zarówno wielkie plany, jak i konkretne projekty naszego rozwoju. Nie zdradzę ich tutaj ze względów strategicznych. Co do nowości to obiecuję więcej gatunków piwa regionalnego jeszcze tej wiosny. Wprowadzimy do oferty ciemne piwa typu stout i porter. Zaś z mocniejszych alkoholi mało jeszcze znane polskie wódki regionalne. To są trunki do delektowania się nimi w gronie najbliższych nam osób.

Odpowiadając na pytanie o to, gdzie widzę się za kilka lat, powiem, że chcę być producentem jednego z naszych narodowych napitków. Moim marzeniem jest nawiązać przy tym współpracę z ludźmi twórczymi i pełnymi pasji oraz dobrego smaku.

Dziękujemy serdecznie za wywiad, życzymy dalszego rozwoju, spełnienia wszystkich założeń, planów i marzeń!

Barbara Larysz.

The post ,,Napitki Staropolskie” już w UK! appeared first on Pozytywni.co.uk.

Wykorzystaj początek roku, przyszedł czas na poukładanie wszystkich spraw! Zacznij od razu, z samego rana!

Poranny sukces podnosi motywację, nie odkładaj spraw na później, wyznacz sobie codzienne cele i konsekwentnie je realizuj. Już po pierwszych sukcesach, pojawi Ci się uśmiech i uczucie zadowolenia z siebie samego. Plan dnia to podstawa!

Schowaj wymówki do kieszeni, wiem, że pogoda nie sprzyja zbytnio entuzjazmowi, ale pomyśl o pozytywnych skutkach Twojego wysiłku. Nagradzaj się za sukcesy!

Pozytywnie wykorzystuj czas spędzany w domu, zrób porządek w szafach, komodach, ugotuj coś wyjątkowego, lub upiecz ciasto. Staraj się być aktywny i spontaniczny!

Wyłącz komputer, tablet, czy telefon i spotkaj się ze znajomymi, odśwież znajomości  i przyjaźnie. Nic tak pozytywnie nie nastraja, jak ciekawe spotkanie i rozmowa z innymi. Umów się na film, kolację, pamiętaj, że człowiek jest stworzeniem stadnym, wiec przebywanie w towarzystwie innych jest dla nas niezwykle ważne. Korzystnie wpływa na budowanie relecji,
pobudza do działania, inspiruje i motywuje!

Ja jestem gotowa do dziełania a Ty?

Pozdrawiam, B.L.

The post Zimowa deprecha? Nie dla nas!!! appeared first on Pozytywni.co.uk.

Piłka zawsze była moją pasją, ale do pewnego momentu uprawiałem też łyżwiarstwo szybkie. Było to naturalną koleją rzeczy ze względu na moich rodziców, którzy oboje są trenerami łyżwiarstwa, tata kadry narodowej mężczyzn, a mama kadry juniorów. Ja wybrałem jednak piłkę nożną.

Jak to się stało, że mieszka Pan  w UK? I dlaczego akurat Newcastle upon Tyne? Proszę opowiedzieć jak rozwijała się Pana kariera trenerska?

Moje pierwsze trenerskie szlify zdobyłem w wymarzonym miejscu, oficjalnej szkółce FC Barcelony w Warszawie, FCB Escola Varsovia, gdzie miałem okazję poznać filozofię i metody pracy jednego z najlepszych klubów na świecie. Już podczas studiów planowałem wyjazd za granicę, aby kontynuować swój rozwój trenerski, początkowo myślałem o Erasmusie w Niemczech, ale ponieważ moja dziewczyna dostała się na studia w UK to wybrałem Anglię wiedząc, że i tu będę miał szerokie możliwości rozwoju. Swój pobyt rozpocząłem od Derby gdzie pracowałem w klubie z zaplecza Premier League, Derby County i ukończyłem dwa pierwsze angielskie kursy trenerskie. Następnie przez rok przebywałem w Londynie, pracując m.in. w klubie The Little Foxes, gdzie zdobyłem wyjątkowe doświadczenie w pracy z dziećmi od 2 roku życia. Miałem też niepowtarzalną okazję pracy w Arsenal Soccer Schools, oficjalnej szkółce Arsenalu Londyn oraz w Just Play, klubie prowadzonym przez Taffa Rahmana, który pracuje w akademii Tottenhamu.

Pracowałem też w kilku szkołach, jako nauczyciel wychowania fizycznego, co dało mi wizję jak wygląda tutejszy program nauczania, ale także, przed jakimi wyzwaniami stają nauczyciele w Anglii. Jeżeli ktoś narzeka na brak miejsca do nauczania WF-u w polskich szkołach to polecam zajrzeć do londyńskich J.

Do Newcastle ściągnęła mnie moja rodzina, którą przyjechałem odwiedzić w wakacje, ale kiedy poznałem Steve’a Chambers’a i zobaczyłem jak pracuje się w naszym klubie, postanowiłem zostać na dłużej.

Aktualnie pracuje Pan z grupą dzieci U8 i pomaga Pan przy grupie U15, dlaczego zdecydował się Pan założyć grupę dla polskich dzieci?

Wiem, że w Newcastle i okolicach jest wiele polskich dzieci i bardzo chciałbym zaszczepić w nich pasje do sportu i pomóc rozwinąć swoje talenty. Sport, a zwłaszcza piłka nożna, wpływa pozytywnie na dziecko na wielu płaszczyznach. Nie tylko pozwala na harmonijny rozwój fizyczny, ale uczy także odpowiednich postaw społecznych i umiejętności takich jak, szacunek do drugiej osoby, współpraca w grupie, umiejętność radzenia sobie ze stresem, pracowitość.

Zdaję sobie sprawę, że bariera językowa często powoduje, że dla wielu dzieci, a czasem także rodziców, przyjście na treningi może być pewnego rodzaju wyzwaniem. Z drugiej zaś strony wiem, że rodzice, którzy są w Anglii od dłuższego czasu chcieliby, aby dzieci nie straciły kontaktu z językiem. Chciałbym więc wyjść naprzeciw tym oczekiwaniom i stworzyć coś fajnego dla naszej społeczności.

Czy wszystkie dzieci, dla których piłka nożna jest pasją mogą grać pod Pana zwierzchnictwem?

Jak najbardziej, zapraszamy zarówno chłopców jak i dziewczynki w każdym wieku.

Proszę nam więcej opowiedzieć o tych zajęciach i klubie Newcastle City Juniors.

City Juniors to najlepszy klub w regionie, jeśli chodzi o szkolenie młodzieży. Liczby mówią same za siebie, 40 wychowanków w akademiach Premier League i Championship w tym m.in. Adam Armstrong, który reprezentuje Anglię w drużynie U19, ma profesjonalny kontrakt z Newcastle United a aktualnie jest na jakże udanym (król strzelców League 1) wypożyczeniu w Coventry City. Jesteśmy przygotowani do pracy z dziećmi już od 4 roku życia, najstarsze grupy to obecnie U18. Zajęcia z najmłodszymi są nastawione na zbudowanie tzw. bazy, czyli podstawowych czynności potrzebnych nie tylko w piłce, ale w codziennym życiu i w prawidłowym ich rozwoju takich jak, poruszanie w różnych kierunkach, równowaga, koordynacja, prawidłowa postura.

Wiem, że może to wszystko brzmi dość poważnie, ale proszę nie zrozumieć mnie źle, profesjonalna piłka w najmłodszych latach ma być przede wszystkim dobrą zabawą, zaś profesjonalizm trenerów wyraża się w dbaniu o wszechstronny rozwój dzieci przy jednoczesnym zachowaniu uśmiechu na ich twarzach.

Nasz klub znajduje się na Benwell, Gibside Gardens, NE15 7PP, na byłym obiekcie treningowym Newcastle United. Zajęcia w okresie zimowym będą odbywały się w hali, w sobotę lub niedzielę w godzinach porannych. Zawodnicy mają do dyspozycji także 6 boisk trawiastych (w tym jedno z oświetleniem) gdzie będziemy trenować w cieplejsze dni.

Gdyby miał Pan udzielić jakiejś rady tym wszystkim dzieciom, którzy chcą zawodowo grać w piłkę nożną, to, co to by było? Co jest najważniejsze, aby zostać piłkarzem?

Namówić mamę i tatę żeby wysłali ich do dobrego klubu J.

Nie ma co się oszukiwać, żyjemy w dobie tabletów i playstation, a dziecko spędzające każdą wolną chwilę grając w piłkę na podwórku z kolegami to już niestety relikt przeszłości. Poziom aktywności fizycznej dzieci drastycznie spada, dlatego tak istotne jest, aby dzieci możliwie jak najwcześniej trafiały do odpowiednich ludzi, którzy atrakcyjnymi zajęciami ich do sportu zachęcą. Najważniejszym czasem dla rozwoju każdego młodego piłkarza jest okres do 12 roku życia, jest to tzw. Window of opportunity kiedy nauka nowych umiejętności ruchowych jest najłatwiejsza. To jest właśnie najważniejszy czas również dla nas, trenerów, aby zacząć szlifować ten diament w prawidłowym kierunku. Także im wcześniej tym lepiej.

Czy pamięta Pan swój pierwszy mecz, jakie wtedy towarzyszyły Panu emocje?

Pierwszego meczu nie pamiętam, było to zbyt dawno, ale moje pierwsze wspomnienia są z przyszkolnego betonowego boiska, na którym spędziłem wiele czasu po lekcjach. Czysta radość z gry z przyjaciółmi to coś, co stanowi o pięknie tej dyscypliny i do tej pory największą frajdę sprawia mi gra ze znajomymi.

A co sądzi Pan o naszych rodakach w kontekście piłki nożnej, czy Polacy potrafią grać w piłkę?

Oczywiście, mamy przecież tak wspaniałych zawodników jak Lewandowski, Krychowiak, Milik czy Szczęsny, mamy też historię wielkich sukcesów z lat 70 i mocno wierzę w to, że w niedalekiej przyszłości zapracujemy na kolejne.

Jakie ma Pan plany na przyszłość? Nowe projekty do realizacji?

Najważniejsze dla mnie w najbliższym czasie będzie wystartowanie z zajęciami dla polskich dzieci, do końca stycznia chciałbym ruszyć z nimi na dobre.

Zainteresowanych prosimy o kontakt pod numerem:

07550776190

lub email: info@newcastlecityjuniors.co.uk

tomaszkmiecik89@gmail.com

Dziękujemy bardzo za wywiad, życzymy samych sukcesów i gratulujemy nowej incicjatywy.

Barbara Larysz.

The post Trener Tomasz Kmiecik i jego inicjatywa dla polskich dzieci. appeared first on Pozytywni.co.uk.

Nie!!! Czekajcie. To nie tej wersji powinny uczyć się polskie dzieci! Wersja prawidłowa poniżej!

• Kto Ty jesteś?

– Polak Wielki!

• Jaki cel Twój?

–  Sukces wszelki!

• Gdzie Ty mieszkasz?

– Między swemi!

• W jakim kraju?

– Gdzieś na Ziemii!

• Czym Twa ziemia?

– Glebą Żyzną!

• Czym zdobyta?

– Myślą bystrą!

• Czy ją kochasz?

– Kocham szczerze!

• A w co wierzysz?

– W siebie wierzę!!!

The post „Kto Ty jesteś? Polak Wielki!!!” To tej wersji powinny uczyć się polskie dzieci!!!! appeared first on Pozytywni.co.uk.