Pamiętam ten dzień jak dzisiaj, przełom nastąpił 2 lata temu. Żyłem bez konkretnych celów, bez pomysłu na przyszłość wypalając kolejnego papierosa, czekając na Sobotę (odwołanie do polskiego filmu dokumentalnego) oraz ważąc 115 kg z duża nadwagą. Tego dnia zdałem sobie sprawę, że zwyczajne podejście po schodach zaczyna mi sprawiać problem, wróciłem z zakupów, przewiesiłem spoconą koszulkę i spojrzałem w lustro.. Obiecałem sobie wtedy zmiany, zmiany które kompletnie odmieniły moje życiowe nawyki. Rzuciłem papierosy, zacząłem się zdrowo odżywiać, regularnie ćwiczyć oraz biegać. Tak stało się to moja pasją, która zamieniła się w nałóg, bez którego nie wyobrażam sobie obecnie życia.

Jak wygląda Twój typowy dzień?

Staram się spędzać każdy dzień produktywnie, każdego dnia zrobić coś, co uczyni życie łatwiejszym, ciekawszym. Wstaje każdego dnia ok. 7, wypijam szklankę wody z cytryną, przestrzegam diety. W zależności od dnia udaje się z rana do Uniwersytetu gdzie studiuje lub do pracy.

Po pracy zazwyczaj jest chwila relaksu przy komputerze, gdzie w wolnej chwili edytuje nagrane wideo, czy też zajmuje się promocją strony FB oraz kanału.

Wieczorem udaje się na trening, który zajmuje mi jakieś 90 minut. W zależności od dnia, jest to trening typowo siłowy, interwałowo-kalisteniczny (z wykorzystaniem ciężaru własnego ciała) lub cardio typu bieganie, czy rower. Trenuje obecnie 6 razy w tygodniu. Dzień wolny staram się spędzać ze znajomymi, aktywnie wypoczywając w pobliskich górach czy też odwiedzając inne ciekawe miejsca,  których w Szkocji mnóstwo.

Największe osiągnięcie?

Wierzę, że wciąż przede mną, jednak jak do tej pory myślę, że było nim niewątpliwie moja przemiana sylwetkowa w przeciągu tych wspomnianych dwóch lat skąd wszystko się zaczęło… (zdjęcie załączam w mailu)

Dlaczego sport jest ważny w życiu człowieka? Jakich zmian dokonał w Twoim?

Sport odmienił moje życie, zmienił nie tylko moje ciało, ale również ukształtował charakter, nauczył większej samodyscypliny, organizacji. Dzięki tej pasji zacząłem postrzegać świat inaczej pragnąc wycisnąć z życia jak najwięcej, tak jak ten poranny sok z cytryny Kiedyś brakowało mi pomysłu na życie teraz jest ich aż nadto, gdzie czasem ambicja przegrywa z czasem. Krótko mówiąc: dzieje się!

Wiemy, że prawie każdy marzy o zdrowym trybie życia, czy wysportowanej sylwetce, powiedz od czego zacząć i jak najlepiej się motywować?

Wszystko jest kwestią priorytetów, jeśli człowiekowi naprawdę zależy to osiągnie swój cel. Ważne jednak, żeby nie stawiać przed sobą wielkich wyzwań już na samym początku. Spore wyzwania wymagają czasu, wyrzeczeń… ludzie często rezygnują już przed startem. Pomocna jest tutaj zasada „małych kroków” gdzie stawiamy małe cele z tygodnia na tydzień. Realizując je nabieramy pewności siebie oraz jakże cennej motywacji do dalszego działania.

Jak Ty motywujesz ludzi? Uważasz, że jesteś skuteczny?

Głównie motywuje ludzi właśnie przez sport. Korzyści płynących ze zdrowego trybu życia jest masę, zaczynając od poprawy sylwetki, poprzez lepsze funkcjonowanie organizmu czy też „szlifowanie” charakteru. Człowiek staje się lepszą wersją samego siebie! Czy jestem skuteczny? Zdarza mi się słyszeć dużo pozytywnych opinii o tym co robię. Motywując ich, ludzie odwdzięczają mi się podobnie zachęcając mnie jeszcze bardziej do działania. To daje naprawde pozytywnego kopa i tylko utwierdza mnie w przekonaniu, że jestem na dobrej drodze J

Jaka jest Twoja oferta, gdzie można Cię znaleźć?

Jedno słowo: LogOut4Life. Innymi słowy: Wyloguj się do życia.

https://www.facebook.com/LogOut4Life/?fref=ts

Od kilku miesięcy prowadzę pod tą nazwą kanał na YouTube poświęcony motywacji do treningów, zdrowego trybu życia oraz korzystania z niego w najlepszy możliwy sposób. Staram się również dotrzeć do ludzi poprzez stronę na FB, gdzie promuję wideo oraz dodaję motywujące posty. Ostatnio założyłem również grupę na Facebooku:

„Polacy z pasją w UK: LogOut4Life Project”

http://Polacy z pasją w UK – LogOut4Life project.

… której celem jest skupianie ludzi z interesującym hobby na Wyspach. Dziele się tutaj swoimi pasjami jak i również poznaje zainteresowania innych bez wątpienia ciekawych ludzi..

…Optymistów, którzy mają jasno określony cel, aspiracje i konsekwentnie do nich dążą.

Plany na przyszłość?

W trakcie realizacji , obecnie koncentruję się na studiach w kierunku Sport & Fitness, które pomagają mi zwiększać wiedzę z zakresu żywienia, treningu personalnego oraz motywacji innych ludzi.  Niedługo na YouTube zamierzam opublikować relacje z planowanej serii wypadów na „Isle of Skye” – jednej z wysp na północy Szkocji. Miejsce to jest dla mnie taką „ Nową-Zelandią Europy”. Widoki są tutaj po prostu epickie. O efektach będziecie mogli się przekonać już niedługo na moim kanale YouTube czy też stronie, którą prowadzę – „LogOut4Life”. Znajdziecie tam motywujące wideo do treningów, moje rady, zdrową kuchnie oraz wideo z weekendowych wypadów po Szkocji.

Kilka słów dla Polonii w UK…

Wielu z Nas pracuje w UK poniżej swoich kwalifikacji, możliwości… Zastanówmy się… czy to jest to co chcemy robić do końca naszego życia? Dlaczego nie zacząć robić coś w kierunku zmiany na lepsze? Ja odkąd „obudziłem się” jakieś 2 lata temu przestałem przezywać swoje życie. Zacząłem nim żyć! Pasja… to ona czyni nas wyjątkowymi.

Wtedy przed tym lustrem zadałem sobie jeszcze pytanie: „Co lubię robić, co chciałbym robić?”

Zacząłem to robić… obecnie dążę do tego, żeby połączyć pasje z zawodem, bo czy może być dla Nas coś lepszego jak zajmowanie się w pracy tym co kochamy?

Dziękuję za wywiad, gratuluję przemiany i determinacji w dążeniu do celu!

The post „Sport odmienił moje życie”…- rozmowa z Fryderykiem Dudkiem appeared first on Pozytywni.co.uk.

Chwilę potem rozkoszowaliśmy się kojącym szumem wodospadów. Słynne Ingleton Waterfalls. Osiem kilometrów wędrówki wcale nas nie zmęczyło Wędrowaliśmy przez  dębowy las, wśród oszałamiających widoków i szumu wartko płynącej wody.
Wyprawę dodatkowo umilały rozległe pejzaże Yorkshire Dales.  To był idealny pomysł na to, by zapomnieć o całym świecie
i tylko chłonąć piękno natury, które jest na wyciągnięcie ręki. A Wy, odkryliście jakieś ciekawe miejsca w tym roku?

Barbara Larysz

The post Szlakiem Ingleton Waterfalls i White Scar Cave :) appeared first on Pozytywni.co.uk.

Zapraszamy na drugi juz Invest Camp 3-5 czerwca 2016 do Lincolnshire.

Długo zapowiadana impreza ma na celu integrację polskich inwestorów w UK. Wynajmujemy cały ośrodek na 3 dni (100 miejsc dostępnych), zapraszamy doświadczonych inwestorów, naszych gości żeby opowiedzieli coś o sukcesach w branży w której działają.

Zapraszamy Was z całymi rodzinami, bo oprócz dużej dawki wiedzy, będzie okazja żeby odpocząć przy ognisku i zawrzeć nowe znajomości. Plus niespodzianka!!!

Kiedy:
03-05 czerwiec 2016

Gdzie:
Fenton high house, newark road, torksey lock, lincolnshire, LN12EJ

Koszt imprezy to:
-£109 za osobe (nocleg i wyzywienie)
-£79 samo wyzywienie (nocleg we wlasnym zakresie)
-£39 za dziecko (w przypadku gdy spi z rodzicami lub w kojcu bez mozliwosci skorzystania z lozka).
Po 15 maja ceny wzrosna.

W cene wliczone jest:
– 2 noclegi
– wyżywienie od piątku wieczór do niedzieli w południe (alkohol we własnym zakresie)
– wykłady
– czas spędzony w gronie osób przedsiębiorczych
– dostęp do nagrania video

Program:
Jeszcze uzgadniamy szczegóły z naszymi gośćmi ale z osób, które wezmą udział będzie większość naszych mówców ze spotkań Fridomiaków w Leeds. Z Polski ma przyjechać Mariusz Mtrejek z zona i Mikolaj Roszaki.

Mamy do dyspozycji cały ośrodek z około 100 łóżkami w kilku salach i pokojach. 2 sale są po 30 osób, 1 sala na 10 osób, 11 pokoi dwuosobowych i 6 pokoi jednoosobowych.

Jeżeli wybieracie się z rodzinami to potwierdźcie to wcześniej, wówczas do dyspozycji będziecie mieć małe pokoje jedno lub dwuosobowe.
Rezerwacje i pytania proszę kierować do Tatiany:
Tel: 07859 996 651
Email: tatianamalacha@gmail.com

The post Invest Camp 3-5 czerwca 2016 – Lincolnshire! appeared first on Pozytywni.co.uk.

Witam, moja przygoda z jednośladami trwa już od niespełna dwunastu lat, dokładnie kiedy kończyłem szkołę podstawową brat na urodziny kupił mi legendarny motorower “komar”, już po kilku dniach zacząłem sam szukać możliwości odłożenia kolejnych złotówek na własny motocykl. Z racji braku uprawnień moja przygoda zaczęła się od motocross’u. Nie jestem z tego dumny, ale już w wieku 16 lat zakupiłem pierwszy sportowy motocykl. I zaczęły się wyprawy…

Widać, że nie boisz się żyć! Co, Twoim zdaniem najbardziej się liczy, prędkość, wolność, czy może zdobywanie nowych przestrzeni, zwiedzanie, odkrywanie świata, po prostu życie?

Nie boisz się żyć – to właśnie życie nauczyło mnie, że dziś jest – jutra nie ma!  Nie jeden wypadek, nie jedna złamana kość…  Pasja pozostała.
Co najbardziej sie liczy ? Prędkość przyzwyczaja, wolność uzależnia… Tak szczerze, to nie wiem… Jak z miłością, po prostu czujesz, że to ta!

 Wyprawa dookoła Europy? Umieram z ciekawości, opowiedz nam więcej, proszę.

Po wyemigrowaniu do Anglii otworzyły się przede mną nowe horyzonty. To co widziałem w filmach na YouTube, stało się realnym planem. Długo nie trzeba było czekać…17 dni – 7822 km – 14 Państw.  Czas na następny krok!

Porozmawiajmy teraz o Twoich niesamowitych inicjatywach społecznych, 9 lat temu głośno było o „Mikołajach na Motocyklach”, powiedz nam więcej o tym przedsięwzięciu.

Wraz z dwoma motocyklowymi koleżankami zorganizowaliŚmy pierwszą edycję „Mikołaje na Motocyklach – Ślask”, obecnie impreza ta nabrała takiego tempa i rozgłosu, że chyba nie ma osoby w Polsce, która nie widziała mikołaja na motocyklu. Większość motocyklistów jeździ we własnych grupach i teraz wspólnie organizują coś, co sprawia uśmiech nie tylko najmłodszym.

Na koniec, chciałabym porozmawiać o Twoim kolejnym niesamowitym projekcie, motosamsara.pl. Masz zamiar pokonać 38 krajów i ponad 50.000km. Skąd pomysł i na co tym razem będziesz zbierał fundusze?

38 Państw i 50.000 km to tylko założone liczby dodam, że gdy wybierałem się dookoła Europy planowałem 5 tysięcy kilometrów, a wyszło niespełna 8.  Pomysł na wyprawę dookoła świata to nic innego, jak mój kolejny krok na przód, kolejne wyzwanie, kolejna możliwość sprawdzenia siebie i odkrycia nowych horyzontów.
Projekt Motosamsara.pl to nie tylko moja wyprawa, wraz z fundacją Drogi Życia pragniemy poruszyć temat oraz zebrać fundusze na budowę boiska na terenie Miejskiej Szkoły Podstawowej nr. 5 w Piekarach Śląskich.

Zdecydowanie jesteś człowiekiem czynu, godnym naśladowania, skąd w Tobie tyle siły? Poradź, jak odkryć w sobie radość bezinteresownego pomagania innym, dzielenia się sobą… A Przede wszystkim jak można pomóc w projekcie Motosamsara.pl

Broń Boże ! Na pewno nie do naśladowania
A tak naprawdę, wierzę że wszystko, co dajemy do nas wraca. Może nie dzis, nie jutro, ale kiedyś na pewno! Warto pomagać !
Jeśli ktoś ma ochotę pomóc proszę o wsparcie na nr konta fundacji : 08195000012006547268940002
( Chciałbym również przypomnieć, że 100% zebranej gotówki trafia tylko i wyłącznie na budowę boiska dla dzieci ! )

Nawet jeśli Twoja pomoc to tylko skromne pare złotych, to wciąż pomoc!  Jestem również otwarty na wszelkie propozycje współpracy.

Gdzie można dowiedzieć się więcej na temat wyprawy oraz całego projektu?

Wszelkie szczegóły na temat wyprawy, jak i zbierania funduszy dostępne są na stronie www.motosamsara.pl . Powstał również fanpage na Facebook’u www.facebook.pl/motosamsara .

Serdecznie zapraszam i dziękuję za wywiad.

My również dziękujemy, gratulujemy inicjatywy i życzymy powodzenia w wyprawie. 

The post Tomasz Gorzędowski i projekt Motosamsara.pl appeared first on Pozytywni.co.uk.

Mam na imię Katarzyna Zaborniak , w wieku 39 lat doznałam wylewu krwi do mózgu , który spowodował niedowład prawej strony mojego ciała.

Wylew był na tyle poważny, że byłam blisko śmierci i przez okres 10 dni byłam nieprzytomna i przebywałam na tamtym świecie ( dlatego cześć moich obrazów jest poświęcona tej tematyce ).

Przed wylewem byłam osoba praworęczną , bardzo energiczną i zapracowaną.

Po wylewie byłam załamana swoją kondycją fizyczną ( nie mogłam mówić przez okres 6-ciu miesięcy ) .

Na szczęście nie załamałam się kompletnie i zaczęłam szukać sposobu na życie.

Po odzyskaniu mowy oraz częściowej sprawności fizycznej szczególnie w lewej stronie mojego ciała zaczęłam malować.

W tym czasie już mieszkałam w Anglii z moją rodziną i tam w mieście Workington – County Cumbria zaczęłam uczęszczać do szkoły o profilu sztuk pięknych.

Czy Pamięta Pani czas i okoliczności kiedy namalowała Pani swój pierwszy obraz?

Mój pierwszy obraz, który namalowałam zatytułowałam „życie po życiu “ i był odzwierciedleniem moich przeżyć, jak byłam nieprzytomna – było pięknie i nie chciałam wracać z stamtąd, ale jakiś głos mi powiedział , żebym wróciła.

Czy w Pani przypadku, można powiedzieć, że malowanie jest nie tylko pasją, sztuką i spełnieniem, ale również swojego rodzaju rehabilitacją?

Tak, w moim przypadku malowanie jest moją największą pasją, ale również zdecydowanie rehabilitacją psychiczną.

Jakie emocje towarzyszą Pani podczas malowania?

Gdy maluję jestem skupiona, ale również bardzo zrelaksowana i szczęśliwa.

Gdzie szuka Pani inspiracji?

Inspiracji szukam wszędzie!

Który z Pani obrazów jest Pani najbliższy i niesie za sobą największe emocje?

Największe emocje wzbudzają obrazy , które są związane z moimi przeżyciami związanymi z wylewem.

Proszę opowiedzieć jeszcze, o swoich marzeniach związanych z malarstwem i nie tylko?

Chciałabym doskonalić swoją sztukę malarską oraz mieć okazję od czasu do czasu zaprezentować swoje prace szerszej publiczności .

Oprócz malowania staram się pomagać innym osobą, których spotkało podobne zdarzenie, poprzez przekazywanie części dochodów ze sprzedaży moich obrazów na cele klubów zrzeszających osoby po wylewie.

Na końcu chciałabym powiedzieć, że staram się cieszyć każdym dniem , ponieważ życie jest tak krótkie i kruche…

Z poważaniem, Kasia.

Pani Kasiu, dziękujemy za wzruszający wywiad I poświęcony nam czas, życzymy spełnienia Pani wszystkich marzeń.

Barbara Larysz.

The post Katarzyna Zaborniak i jej nowe życie po wylewie appeared first on Pozytywni.co.uk.

Trenowalam wiele rożnych sztuk walki, jednak kazdej brakowalo tego czegos. Każda sztuka miala swoje sztuczne ograniczenia, które nie poprawiały szansy przetrwania na ulicy, a wręcz przeciwnie.

Kiedy jeden z moich znajomych (zawodowy boxer) został zaatakowany na ulicy przez ponad 10 napastnikow, zrozumialam, że my bylismy nauczeni jak walczyć, a nie jak unikać niebezpieczeństwa. Krav Maga dla mnie to sztuka rozpoznawania zagrożen. System jest znacznie bardziej kompletny niz inne sztuki walk i buduje umiejetnosc adaptacji do różnych  sytuacji.

Jest Pani instruktorką Krav Maga od sześciu lat, trenuje Pani tę sztukę od dwunastu, czym Krav Maga i trenowanie ludzi jest dla Pani?

Mimo tego, ze współczesny świat jest pełny zagrożen, na które staram sie przygotować moich uczniów, głównym celem treningu jest zbudowanie silnej osobowości, wzbudzenie pewności siebie i rozbudzenie chęci do samodoskonalenia. Tak naprawdę każdy z nas jest lepszy, niż czesto sami o sobie myślimy. Zadaniem instruktora jest zachęcenie ucznia, aby odkryl swoje wrodzone umiejętności i cechy.

Czy Krav Maga jest dla każdego?

W moim klubie prowadzimy zajęcia dla grup dziecięcych 5-13 lat, jak również dla dorosłych,  więc najmłodszy uczeń ma 5 lat a najstarszy 56. Krav Maga,  jako system, jest dla każdego, ponieważ jest oparta na naturalnych odruchach. Zawsze jednak najlepiej jest spróbowac samemu, a nie sluchać opinii innych ;-).

Jest Pani ogranizatorką wielu kursów:  broni palnej, fitness, M-power proszę nam opowiedzieć o nich więcej…

M-power jest corocznym eventem organizowanym w celu uświadomenia kobietom jak silne mogą być.

Zajecia M-power pozwalają, wszystkim uczestniczkom, w sposób prosty i naturalny opanować strach wywołany brutalnością napadu, kształtują podstawowe nawyki obronne oraz uczą neutralizować działania potencjalnych napastników.

M-power zaprojektowany jest wyłącznie dla kobiet. Szkolenie rozpoczyna się od nauki rozpoznawania sytuacji zagrożeń i unikania ich, treningu pewności siebie i zachowania przy spotkaniu z napastnikiem. Uczestniczki uczą się reagować stosownie do poziomu zagrożenia i rozwiązywania konfliktów poprzez fizyczną i słowną samoobronę. Przez ostatnie 3 lata M-power był bezpłatnym eventem, ale robiliśmy zbiórkę pieniędzy na rzecz Cancer Research. W tym roku zbieramy skromna opłate i zyski beda przekazane na rzecz akcji charytatywnej.

strona eventu- http://www.activekravmaga.co.uk/mpower/

Firearms Crash Course to obozy strzelectwa taktycznego, przeznaczone głównie dla uczniów klubów Krav Maga z różnych krajów. W zeszlym roku zorganizowałam trzy kursy strzeleckie, które cieszyły się dużą popularnością.

Dodatkowo, jest Pani Trenerem Personalonym, Lifestyle Coachem oraz jest Pani fotografem Jak znajduje Pani czas na to wszystko?

Według mnie zadowolenie z życia pochodzi z trzech głównych elementów: 1-wplywaniu w pozytywny sposob na życie innych 2-bycie aktywnym fizycznie i umysłowo i 3 doskonaleniu siebie.

Ponieważ moje zajecia są podporzadkowane tym elementom, ja nie odczuwam typowego zmęczenia po pracy. Kocham to co robię i każdego dnia wstaję rano podekscytowana tym, co przyniesie nowy dzień.

Posiadam wiele kwalifikacji, których tutaj nie wypisze, ale wszystkie pomagają mi być jeszcze lepszym instruktorem dla moich uczniów.

3 lata temu mialam niefortunny wypadek i wybilam sobie oba barki. Oczywśicie takie wydarzenie jest fizycznie i psychicznie bolesne, szczególnie biorąc pod uwagę moją pracę jako instruktora. Kiedy pojechałam na 3 dniowy trening instruktorski ciężko mi bylo usiedzieć spokojnie i patrzec na trenujacych kolegów, a wiec chwyciłam aparat, a że dość dobrze Krav Mage znam, łatwo mi bylo uchwycić na zdjeciach najlepsze momenty. Od tamtej pory fotografia stala się moją kolejna pasją i każdy event jest nowym ekscytujacym wyzwaniem. Fotografia a dokładnie edytowanie zdjęć daje mi możliwość ekspresji mojej kreatywnej strony

Jak widać jest Pani bardzo aktywna fizycznie, czym ta aktywność jest dla Pani?

Jak wspomnialam wczesniej, bycie aktywnym jest dla mnie bardzo ważne gdyż daje mi to energię, radość, a ponadto pewność siebie i umiejetności.

Trudno zmotywować innych?

Przyznajeę, zże czasem nie jest to łatwe, ale kiedy zrozumie się czym kierują się uczniowie i jakie cele mają kiedy zaczynają trenować w klubie, można dostosować techniki do indywidualnych potrzeb. Obserwowanie poprawy w życiu uczniów wynikajacych z regularnych treningow jest najbardziej satysfakcjonującym aspektem mojej pracy.

Posiada Pani sposób, jak zmotywować się samemu przed sobą?

Kiedy robi się to, co się lubi, nie jest trudno o motywację. Staram się podążac za zainteresowaniami, których mam wiele. Każdy dzień jest zupełnie inny, przez co życie jest ciekawsze. Kiedy muszę robic to za czym nie przepadam (np. robotę papierkową) staram sie zautomatyzować proces i zarezerwować sobie okresloną ilość czasu w kalendarzu na okreslone zadanie. Dyscyplina jest jak miesień, który trzeba ćwiczyć. Przydaje się w każdej dziedzinie życia.

Jak wysoko podniesie sobie Pani poprzeczkę w tym roku?

Poprzedni rok byl pełen wydarzeń i wyzwań. Uczestniczyłam we wielu konferencjach biznesowych, treningach Krav Maga i obozach strzeleckich. NajwiĘkszym wyzwaniem byŁo takŻe uczestnictwo w konkursie bikini fitness, gdyż jest to dalekie od mojego ‘stylu’ ;-).

Ten rok zaczęłam od wyzwania -przejscia Inka Trail prowadzącego do Machu Pichu w Peru. To bylo niesamowite doświadczenie, które zachęciło mnie do dalszych podróży.

Do kwietnia planuję skupić się na rozbudowaniu klubu. W tym roku już pracuję nad trzema obozami strzeleckimi, workshopem M-power, organizuję examiny Krav Maga dla uczniow, ponadto kręcę filmiki fitnessu do mojego nowego kanalu Youtube.

https://www.youtube.com/watch?v=H_cNYurPtEI

A co do rozrywek, to na najbliższe miesiące mam zaplanowany krótki kurs spadochroniarstwa, skok na bungee oraz obozy strzeleckie.

Można mnie znaleźć pod https://www.facebook.com/asurowiec

Dziękujemy bardzo za wywiad i poświęcony czas, życzymy dalszych sukcesów i realizacji wszystkich wyzwań. 

The post Anna Surowiec i jej życie pełne wyzwań appeared first on Pozytywni.co.uk.

Wyjechałeś z Polski wiele lat temu, co się z Tobą działo przez te lata?

Na początku mieszkałem w Izraelu, gdzie skończyłem Hebrew University of Jerusalem na kierunku „Economy and Management”. I między innymi pracowałem w Centralnym Biurze Statystycznym w Tel Awiwie. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych wyjechałem do Los Angeles, gdzie zaraz po przyjedzie zacząłem studiować aktorstwo w renomowanej szkołach aktorskich (m.in. The Lee Strasberg Theatre & Film Institute) i po jakimś czasie zacząłem swoja karierę aktorską. Później jako producent i reżyser.

Skąd pomysł na robienie własnych produkcji?

Można powiedzieć, że zawód aktorski to zawód dorywczy. Skończy się jeden film i czeka na castingi na następny. Ja nie lubię czekać, więc wziąłem się za produkcję, bo wtedy wszystko jest pod twoją kontrola i nie trzeba czekać na pozwolenie i na kogoś innego inicjatywę. Produkcja własnych projektów daje mi dużą satysfakcję, gdyż kreuje coś z niczego…

Dlaczego postanowiłeś kręcić filmy telefonem?

Do produkcji filmów telefonem trafiłem przez przypadek. W 2011 zostałem zaproszony żeby zasiąść w Jury prestiżowego festiwalu filmów robionych za pomocą iPhona w Beverly Hills: iPhone Film Festival, gdzie byłem wprost zaskoczony jakością niektórych filmów. Wzbudziło to moje zainteresowanie tym typem produkcji.

Kilka miesięcy po zakończeniu festiwalu, reżyser z Hiszpanii, który wygrał główną nagrodę, wysłał mi e-maila, w którym napisali, że widział moje demo aktorskie i zaproponował współpracę jako producent i główny aktor. I tak narodziła się „Rosyjska Ruletka” („The Russian Roulette”), moja pierwsza produkcja nakręcona iPhonem.

Jakie produkcje masz na swoim koncie?

Trochę dużo ich jest, wiec skupie się na kilku ostatnich.
Jako producent i aktor: „Praca” („Day Job”), „Rosyjska Ruletka” („The Russian Roulette”)

Jako producent, reżyser i aktor „Jak obrabować dom” ( How to Rob a House), który dostał kilka międzynarodowych nagród na festiwalach i był wyświetlany na całym świecie (Nagroda za najlepszy scenariusz na międzynarodowym festiwalu Cinephone w Barcelonie, drugie miejsce na międzynarodowym festiwalu iPhone Film Festival w Beverly Hills, 4te miejsce na międzynarodowym festiwalu filmów Mobil w San Diego)
http://youtu.be/-wwG-3kuQGQ
Ostatnio nakręciłem film „Cud Chanuki” ( „A Miracle of Hanukkah”), który już zgłosiłem do kilku festiwali i mam nadzieje, ze się widowni spodoba.
https://youtu.be/dG7WYmx22E0

Jako aktor mam za sobą dużo różnych produkcji, więc wymienię tylko ostatnie.
„Odlot” („Departure”) – iPhone film wyświetlany w zeszłym roku na festiwalu filmów w Cannes 2015 i film dzięki, któremu moje zdjęcie znalazło się na blogu Toma Cruisa
„Amerykanka Przemoc” („American Violence”), który miał premierę pod koniec 2015 w Los Angeles,
„Cranium Intel” – animowany film fantastyczny, którego premiera będzie w maju tego roku
I seriale telewizyjne m.in. Dnie naszego życia ( Days of Our Lives) i Scandal.

Twoje filmy są dość intrygujące, czy jest ktoś na kim się wzorujesz? Czy mają one jakiś określony przekaz?

Moje produkcje sa nietypowe, bo sa oryginalne… Nie wzoruje sie na nikim specyficznym, ale napewno maja na mnie wplyw wszystkie filmy, ktore ogladam oraz moje zycie. W moich filmach, staram sie przekazac moja wizje w jak najbardziej interesujacy sposob, choc nie zawsze zgodnie z przyjetymi zasadami. Mysle ze moje dotychczasowe filmy przekazuja, ze czlowiek jest rowny czlowiekowi i ze wszystko jest mozliwe, chociaz ten przekaz jest w tle i byc moze nie kazdy go dostrzegnie.

Czy trudno jest wyprodukować film za pomocą telefonu?

Telefony komórkowe są bardzo łatwe w obsłudze, trudność polega na tym, żeby wiedzieć co filmować, co nie rożni się od produkcji „normalną” kamerą. Mam nadzieję, że moje filmy zainspirują początkujących filmowców do akcji. W dzisiejszych czasach każdy może robić filmy.

Ile czasu trwa realizacja takiego projektu?

Na czas realizacji takiego projektu wpływa wiele faktorów: jaki projekt, jak długi będzie film, jak skomplikowany, w ilu miejscach jest kręcony, czy jest kręcony wewnątrz czy na zewnątrz itp.

„Rosyjska Ruletke” kręciliśmy przez 10 dni, „Jak obrabować dom” – dwa dni, „Cud Chanuki” – jeden dzień.

Co, oprócz telefonu, potrzebne jest do tego typu przedsiewzięcia?

Do prostego filmu potrzebny jest tylko telefon. Nawet montaż można zrobić w dzisiejszych czasach na komórce, są do tego dostępne rożne aplikacje m. in. iMovie na iPhonie. Do bardziej zaawansowanych filmów można używać specjalne obiektywy, które dużo nie kosztują oraz radziłbym zainwestować w mikrofon. Wszystko inne jest bardzo podobne do pracy z „normalną” kamerą: jeśli się filmuje wewnątrz to warto zainwestować w odpowiednie oświetlenie itp.

Filmy robione telefonem to dość nowy rodziaj twórczości, ale zapewne otwierający nowe możliwości, szczególnie dla początkujących. Jaką widzisz przyszłość dla mobilnych filmów?

Filmowanie za pomocą telefonu robi się coraz bardziej powszechne. Jeszcze do niedawna, było tylko kilka festiwali filmowych, przeznaczonych wyłącznie do tego rodzaju filmów. Jest tych festiwali coraz więcej na całym świecie. Na przykład mój film „Jak obrabować dom” był wyświetlany na pierwszej edycji Pocket Cinema Film Festival w Pakistanie w zeszłym roku.
Również festiwale które istnieją już od lat otwierają specjalną kategorię dla filmów robionych wyłącznie telefonami.
W wielu przypadkach filmy komórkowe wygrały na ważnych festiwalach zostawiając w tyle inne „konwencjonalne” filmy. Na przykład „Night Fishing” wygrał nagrodę za najlepszy film krótkometrażowy na festiwalu „Berlinale” w Berlinie (iPhone 4), „Tangerine” miał premierę na prestiżowym „Sundance” (iPhone 5s), a „Searching for Sugar Man”, który został skończony za pomocą iPhona 4, dostał Oscara.
Coraz więcej dystrybutorów i producentów interesuje się tego rodzaju filmami i moim zdaniem będzie ich coraz więcej.

Jakie są Twoje plany na przyszłość?

Mam zaplanowane projekty na co najmniej dwa lata. Obecnie pracuję nad scenariuszem filmu długometrażowego, którego część być może będzie kręcona w Polsce.

Czy można gdzieś śledzić Twoje poczynania? Gdzie można znaleźć Twoje produkcje?

Jestem na Facebooku, Twiterze, Instagramie oraz mam swój kanał na YouTubie:

YouTube channel:
https://www.youtube.com/AdiSpektorFilms

Website:
http://www.adispektor.com

Facebook:
https://www.facebook.com/AdiSpektorOfficial

Twitter:
https://twitter.com/adispektor

Imdb:
http://www.imdb.com/name/nm2349051/

Instagram:
https://instagram.com/AdiSpektorOfficial/

Adi, dziękujemy serdecznie za poświęcony czas i życzymy dalszych sukcesów!

The post Dobry film można nakręcić iPhonem – wywiad z Adim Spektorem appeared first on Pozytywni.co.uk.

Wykorzystaj początek roku, przyszedł czas na poukładanie wszystkich spraw! Zacznij od razu, z samego rana!

Poranny sukces podnosi motywację, nie odkładaj spraw na później, wyznacz sobie codzienne cele i konsekwentnie je realizuj. Już po pierwszych sukcesach, pojawi Ci się uśmiech i uczucie zadowolenia z siebie samego. Plan dnia to podstawa!

Schowaj wymówki do kieszeni, wiem, że pogoda nie sprzyja zbytnio entuzjazmowi, ale pomyśl o pozytywnych skutkach Twojego wysiłku. Nagradzaj się za sukcesy!

Pozytywnie wykorzystuj czas spędzany w domu, zrób porządek w szafach, komodach, ugotuj coś wyjątkowego, lub upiecz ciasto. Staraj się być aktywny i spontaniczny!

Wyłącz komputer, tablet, czy telefon i spotkaj się ze znajomymi, odśwież znajomości  i przyjaźnie. Nic tak pozytywnie nie nastraja, jak ciekawe spotkanie i rozmowa z innymi. Umów się na film, kolację, pamiętaj, że człowiek jest stworzeniem stadnym, wiec przebywanie w towarzystwie innych jest dla nas niezwykle ważne. Korzystnie wpływa na budowanie relecji,
pobudza do działania, inspiruje i motywuje!

Ja jestem gotowa do dziełania a Ty?

Pozdrawiam, B.L.

The post Zimowa deprecha? Nie dla nas!!! appeared first on Pozytywni.co.uk.

Piłka zawsze była moją pasją, ale do pewnego momentu uprawiałem też łyżwiarstwo szybkie. Było to naturalną koleją rzeczy ze względu na moich rodziców, którzy oboje są trenerami łyżwiarstwa, tata kadry narodowej mężczyzn, a mama kadry juniorów. Ja wybrałem jednak piłkę nożną.

Jak to się stało, że mieszka Pan  w UK? I dlaczego akurat Newcastle upon Tyne? Proszę opowiedzieć jak rozwijała się Pana kariera trenerska?

Moje pierwsze trenerskie szlify zdobyłem w wymarzonym miejscu, oficjalnej szkółce FC Barcelony w Warszawie, FCB Escola Varsovia, gdzie miałem okazję poznać filozofię i metody pracy jednego z najlepszych klubów na świecie. Już podczas studiów planowałem wyjazd za granicę, aby kontynuować swój rozwój trenerski, początkowo myślałem o Erasmusie w Niemczech, ale ponieważ moja dziewczyna dostała się na studia w UK to wybrałem Anglię wiedząc, że i tu będę miał szerokie możliwości rozwoju. Swój pobyt rozpocząłem od Derby gdzie pracowałem w klubie z zaplecza Premier League, Derby County i ukończyłem dwa pierwsze angielskie kursy trenerskie. Następnie przez rok przebywałem w Londynie, pracując m.in. w klubie The Little Foxes, gdzie zdobyłem wyjątkowe doświadczenie w pracy z dziećmi od 2 roku życia. Miałem też niepowtarzalną okazję pracy w Arsenal Soccer Schools, oficjalnej szkółce Arsenalu Londyn oraz w Just Play, klubie prowadzonym przez Taffa Rahmana, który pracuje w akademii Tottenhamu.

Pracowałem też w kilku szkołach, jako nauczyciel wychowania fizycznego, co dało mi wizję jak wygląda tutejszy program nauczania, ale także, przed jakimi wyzwaniami stają nauczyciele w Anglii. Jeżeli ktoś narzeka na brak miejsca do nauczania WF-u w polskich szkołach to polecam zajrzeć do londyńskich J.

Do Newcastle ściągnęła mnie moja rodzina, którą przyjechałem odwiedzić w wakacje, ale kiedy poznałem Steve’a Chambers’a i zobaczyłem jak pracuje się w naszym klubie, postanowiłem zostać na dłużej.

Aktualnie pracuje Pan z grupą dzieci U8 i pomaga Pan przy grupie U15, dlaczego zdecydował się Pan założyć grupę dla polskich dzieci?

Wiem, że w Newcastle i okolicach jest wiele polskich dzieci i bardzo chciałbym zaszczepić w nich pasje do sportu i pomóc rozwinąć swoje talenty. Sport, a zwłaszcza piłka nożna, wpływa pozytywnie na dziecko na wielu płaszczyznach. Nie tylko pozwala na harmonijny rozwój fizyczny, ale uczy także odpowiednich postaw społecznych i umiejętności takich jak, szacunek do drugiej osoby, współpraca w grupie, umiejętność radzenia sobie ze stresem, pracowitość.

Zdaję sobie sprawę, że bariera językowa często powoduje, że dla wielu dzieci, a czasem także rodziców, przyjście na treningi może być pewnego rodzaju wyzwaniem. Z drugiej zaś strony wiem, że rodzice, którzy są w Anglii od dłuższego czasu chcieliby, aby dzieci nie straciły kontaktu z językiem. Chciałbym więc wyjść naprzeciw tym oczekiwaniom i stworzyć coś fajnego dla naszej społeczności.

Czy wszystkie dzieci, dla których piłka nożna jest pasją mogą grać pod Pana zwierzchnictwem?

Jak najbardziej, zapraszamy zarówno chłopców jak i dziewczynki w każdym wieku.

Proszę nam więcej opowiedzieć o tych zajęciach i klubie Newcastle City Juniors.

City Juniors to najlepszy klub w regionie, jeśli chodzi o szkolenie młodzieży. Liczby mówią same za siebie, 40 wychowanków w akademiach Premier League i Championship w tym m.in. Adam Armstrong, który reprezentuje Anglię w drużynie U19, ma profesjonalny kontrakt z Newcastle United a aktualnie jest na jakże udanym (król strzelców League 1) wypożyczeniu w Coventry City. Jesteśmy przygotowani do pracy z dziećmi już od 4 roku życia, najstarsze grupy to obecnie U18. Zajęcia z najmłodszymi są nastawione na zbudowanie tzw. bazy, czyli podstawowych czynności potrzebnych nie tylko w piłce, ale w codziennym życiu i w prawidłowym ich rozwoju takich jak, poruszanie w różnych kierunkach, równowaga, koordynacja, prawidłowa postura.

Wiem, że może to wszystko brzmi dość poważnie, ale proszę nie zrozumieć mnie źle, profesjonalna piłka w najmłodszych latach ma być przede wszystkim dobrą zabawą, zaś profesjonalizm trenerów wyraża się w dbaniu o wszechstronny rozwój dzieci przy jednoczesnym zachowaniu uśmiechu na ich twarzach.

Nasz klub znajduje się na Benwell, Gibside Gardens, NE15 7PP, na byłym obiekcie treningowym Newcastle United. Zajęcia w okresie zimowym będą odbywały się w hali, w sobotę lub niedzielę w godzinach porannych. Zawodnicy mają do dyspozycji także 6 boisk trawiastych (w tym jedno z oświetleniem) gdzie będziemy trenować w cieplejsze dni.

Gdyby miał Pan udzielić jakiejś rady tym wszystkim dzieciom, którzy chcą zawodowo grać w piłkę nożną, to, co to by było? Co jest najważniejsze, aby zostać piłkarzem?

Namówić mamę i tatę żeby wysłali ich do dobrego klubu J.

Nie ma co się oszukiwać, żyjemy w dobie tabletów i playstation, a dziecko spędzające każdą wolną chwilę grając w piłkę na podwórku z kolegami to już niestety relikt przeszłości. Poziom aktywności fizycznej dzieci drastycznie spada, dlatego tak istotne jest, aby dzieci możliwie jak najwcześniej trafiały do odpowiednich ludzi, którzy atrakcyjnymi zajęciami ich do sportu zachęcą. Najważniejszym czasem dla rozwoju każdego młodego piłkarza jest okres do 12 roku życia, jest to tzw. Window of opportunity kiedy nauka nowych umiejętności ruchowych jest najłatwiejsza. To jest właśnie najważniejszy czas również dla nas, trenerów, aby zacząć szlifować ten diament w prawidłowym kierunku. Także im wcześniej tym lepiej.

Czy pamięta Pan swój pierwszy mecz, jakie wtedy towarzyszyły Panu emocje?

Pierwszego meczu nie pamiętam, było to zbyt dawno, ale moje pierwsze wspomnienia są z przyszkolnego betonowego boiska, na którym spędziłem wiele czasu po lekcjach. Czysta radość z gry z przyjaciółmi to coś, co stanowi o pięknie tej dyscypliny i do tej pory największą frajdę sprawia mi gra ze znajomymi.

A co sądzi Pan o naszych rodakach w kontekście piłki nożnej, czy Polacy potrafią grać w piłkę?

Oczywiście, mamy przecież tak wspaniałych zawodników jak Lewandowski, Krychowiak, Milik czy Szczęsny, mamy też historię wielkich sukcesów z lat 70 i mocno wierzę w to, że w niedalekiej przyszłości zapracujemy na kolejne.

Jakie ma Pan plany na przyszłość? Nowe projekty do realizacji?

Najważniejsze dla mnie w najbliższym czasie będzie wystartowanie z zajęciami dla polskich dzieci, do końca stycznia chciałbym ruszyć z nimi na dobre.

Zainteresowanych prosimy o kontakt pod numerem:

07550776190

lub email: info@newcastlecityjuniors.co.uk

tomaszkmiecik89@gmail.com

Dziękujemy bardzo za wywiad, życzymy samych sukcesów i gratulujemy nowej incicjatywy.

Barbara Larysz.

The post Trener Tomasz Kmiecik i jego inicjatywa dla polskich dzieci. appeared first on Pozytywni.co.uk.

Utopijanie – nie stanowili jednolitej grupy mieszkańców, mieli różne kolory skóry, celebrowali bardzo różne tradycje i zwyczaje, wierzyli w różnych Bogów tego Świata lub jawnie przeczyli ich istnieniu.

Ale było jedno miejsce w miasteczku, które łączyło Wszystkich mieszkańców. To była Świątynia Jedności – w której modlili się zgodnie – każdy do swojego Boga, lub traktowali ją jako Świątynię Nauki – w której mogli zaznać chwilę ukojenia i zadumy ….

Utopijanie mieli pewną umiejętność której uczyli się od najmłodszych lat, która sprawiała, że nie tylko żyli zgodnie i sympatycznie „obok siebie”, ale także „ze sobą” razem pracując,  bawiąc się i dzieląc życie prywatne. To był swoisty uniwersalny kod komunikacji – wymuszający wzajemny szacunek, wzajemne uznanie, kreujący pozytywne relacje i najwyższy stopień zaufania.

Mieszkańcy innych miast zazdrościli im owej zgodności i pracy zespołowej. Z niedowierzaniem obserwowali błyskawiczny rozwój miasteczka i dobrobyt mieszkańców – nazywając ich miasteczko Utopią a mieszkańców – Utopijanami.

Sami mieszkańcy Utopi nazywali swoje miasto – inaczej :

To była dla nich – Pozytywlandia – a sami siebie nazywali – Pozytywnymi.

Santiago ożenił się późno z piękną młodą mieszkanką – o imieniu Rainbow. Mieli piątkę wspaniałych dzieci i nadzieję na spokojne udane życie.

Jednak nieprzewidywalny los spowodował, że pewnego dnia spadło na ich dom nieszczęście. W wyniku przypadkowej iskry zapalił się ich dom i ogień błyskawicznie niczym głodne dzikie zwierzę pożerał coraz większą powierzchnię domu.

Cała rodzina zdążyła schronić się na dachu swojego domu i wołając o pomoc czekała na reakcję swoich sąsiadów. Sąsiadów mieli podobnie różnorodnych jak przekrój mieszkańców miasteczka.

I tak rodzina Pierwsza mieszkająca po sąsiedzku od północnej strony – widząc, że ogień może się błyskawicznie rozprzestrzenić, nie czekając na dalszy rozwój wypadków – uciekła jak najdalej od swojego domu, by już w bezpiecznym miejscu obserwować dalszy rozwój wypadków i innych prosić o pomoc dla ich sąsiadów.

Ich sumienie było czyste i niczym nie zmącone. Mieli wszak również piątkę małych dzieci – o które w pierwszej kolejności należało zadbać.

Rodzina Druga – ta od strony południowej mieszkająca, natychmiast pobiegła do pobliskiej Świątyni Wszystkich Bogów i Nauki by wymodlić ratunek u jednego z Bogów Utopii – w którego akurat namiętnie i szczerze wierzyła. Ich sumienie było czyste i niczym nie zmącone.

Rodzina Trzecia – od strony zachodniej mieszkająca, mimo że ich domek był w najbliższym sąsiedztwie płonącego domu Santiago – nie ruszyła się z miejsca i ze stoickim spokojem obserwowała rozwój wydarzeń.

Wierzyli oni, że wszystko, absolutnie wszystko co ma się w świecie wydarzyć i tak jest z góry ustalone i pewne i że żadne mniej lub bardziej rozpaczliwe gesty człowiecze tego nie są w stanie zmienić.  Jeśli rodzina Santiago ma być uratowana to przecież będzie uratowana, a jeśli ma spłonąć, to spłonie, ponieważ cokolwiek ludzie będą czynić i tak już raz zapisanego losu – nie zmienią. „Co ma być – to będzie” mówili i nic innego nie mówili.

Ich sumienie było czyste i niczym nie zmącone.

Rodzina Czwarta – ta najdalej od domku Santiago mieszkająca, także liczna rodzina nie zastanawiając się nad niczym, natychmiast ruszyła z pomocą.

Trzech ich synów i córki wraz z rodzicami – natychmiast zgodnie współpracując utworzyli ciąg w którym podawali sobie wiadra z wodą z pobliskiej rzeczki . Ogień gasł w oczach. Zanim pierwsze języki płomieni osiągnęły granicę dachu, zostały utopione w strugach wody – sprawnie podawanej przez wszystkich członków Czwartej Rodziny oraz okolicznych innych mieszkańców, którzy dołączyli do grupy ratujących.

Nie mieli oni czasu aby myśleć o swoich sumieniach.

Miasteczko podzieliło się w swoich poglądach.

Niektórzy mówili, że to cud i zasługa Pierwszej Rodziny – bo przecież pierwsi krzyczeli o pomoc dla swoich sąsiadów.

Inni prawili, że nic by nie było możliwe, gdyby nie zdecydowana interwencja jednego z Bogów Utopii, bo przecież ratunek został skutecznie wymodlony przez Drugą Rodzinę.

Kolejni mówili najmniej, wierzyli wraz z Trzecią Rodziną, że przyszłość jest zapisana już dawno i widocznie tak właśnie miało być. Widocznie zapisane było, że rodzina Santiago się uratuje.

Ostatni – nic nie mówili, szeptali tylko między sobą, że to wielkie szczęście dla Santiago i jego rodziny, że w bliskim sąsiedztwie mieli Czwartą Rodzinę, która ich uratowała.

A ja życzę Wam takiego sąsiedztwa i takiej rodziny jaką sami sobie byście wybrali, ponieważ ani szczęścia ani ratunku ani światopoglądu nikomu nikt narzucać nie powinien.

Będziecie mieli w życiu albo to, co względnie bezpieczne ale niczym się nie wyróżniające, albo to co sobie sami wymodlicie i co Wasz Bóg zgodzi się Wam zesłać, albo niezależnie od tego co się stanie – przyjmiecie los z pokorą – bo wszystko jest gdzieś zapisane i ustalone, albo to wszystko co sami sobie wypracujecie i urządzicie.

To do Was należy wybór ……

Ja mam sumienie spokojne i niczym nie zmącone, jeśli mam czas o nim myśleć.

Timoore (Piotr Tymochowicz) 2015.

The post Opowieść Wigilijna – by Timoore (Piotr Tymochowicz) appeared first on Pozytywni.co.uk.