Ósmego czerwca startujesz w wyborach do parlamentu z ramienia Partii Zielonych, dlaczego właśnie tę partię wybrałeś?

Wybrałem właśnie zielonych, gdyż uważam, że to jedyna partia, która chce rozwiązywać prawdziwe problemy ( jak na przykład: zmiany klimatyczne, kryzys w służbie zdrowia), a nie szukać problemów tam gdzie ich nie ma (imigracja). Zieloni to partia otwarta na mniejszości, w tym narodowe.

Dodam też, że inne partie polityczne podpisały swoisty pakt z diabłem, gdyż zamiast zająć się prawdziwymi powodami kryzysu finansowego z końca lat 2000-nych (nierówności społeczne, fakt, iż banki obracały wirtualnymi aktywami), zaczęły atakować łatwe cele – między innymi Polaków. Zamiast tego powinny raczej skupić się na prawdziwych przyczynach kryzysu i prawdziwych rozwiązaniach, na przykład uszczelnieniem systemu podatkowego tak, żebym nie płacił większego (procentowo) podatku od własnej działalności niż google.

Odpowiedzialny lider wskazuje prawdziwych winnych; prawie nigdy nie są nimi ci, którzy nie maja władzy, pieniędzy, a często – słyszalnego głosu.

Gdy przybyłem do tego kraju, był to kraj otwarty i uważałem, to za coś pięknego. W ciągu ostatnich 6-7 lat nastąpiły jednak negatywne zmiany, otwartość na inne kultury jest dziś uważana za problem, a imigranci widziani są jako zagrożenie. Nie zgadzam się żeby tak było i nie musi tak być zawsze.

Jesteś bardzo zaangażowany społecznie, jesteś wpół-założycielem organizacji ICOS, skąd w Tobie tyle motywacji do działania?

Do ICOS przyłączyłem się jakieś 6 tygodni po jego powstaniu, ale faktycznie, jestem zaangażowany w działania tej organizacji prawie od początku. Moje życie zmieniło się diametralnie po przyjeździe do Wielkiej Brytanii. Zobaczyłem że, Polacy i inne osoby, które wtedy przybywały do Wielkiej Brytanii byli często niezauważani lub traktowani po macoszemu przez służby i organizacje, które powinny im pomagać. Tam, gdzie było zaangażowanie ze strony państwa lub organizacji brytyjskich, występowały bariery uniemożliwiające skuteczne korzystanie z tejże pomocy, np. bariera językowa. Zacząłem walczyć byśmy byli traktowani równo, tak, jak na to zasługujemy. Dodatkowo uważałem (i nadal tak sądzą), że tylko poprzez współpracę będziemy mogli coś osiągnąć w tej walce. Nie chodzi jednak tylko o współpracę między Polakami, ale też, a może przede wszystkim, współpracę z innymi mniejszościami, które często spotykają się z takimi samymi problemami (dzięki temu udało nam się uzyskać między innymi dostęp do informacji i sieci wsparcia).

Moje doświadczenia życiowe (zetknąłem się z problemami, których doświadczyło wielu nas – np. dyskryminacja w miejscu pracy) i wiedza z zakresu nauk społecznych były chyba największą motywacją do działania.

Jak długo mieszkasz a Anglii, od kiedy interesujesz się polityką,  kiedy stałeś się politykiem?

W Anglii mieszkam od 2006 roku. Polityką interesuje się od dawna, natomiast członkiem zielonych jestem od 2014 roku. Politykiem stałem się dokładnie 1 grudnia 2014 roku, wtedy przyłączyłem się do partii od razu postanawiając, że będę działać aktywnie – inaczej bym tego nie zrobił! Trzymałem się tego postanowienia do dziś!

Bezpośrednim bodźcem była (na szczęście nigdy nie wprowadzona w życie) propozycja Davida Camerona, by imigranci z UE rejestrowali się na policji zaraz po przyjedzie do Wielkiej Brytanii po to, by można ich było deportować po pół roku, jeśli nie spełniają wymagań traktatowych (czyli np. nie pracują). Uznałem to za propozycje pasującą bardziej do Prus Bismarcka niż Wielkiej Brytanii.

Od 2015 roku jestem Policy Officer (rady programowej, zarazem członkiem zarządu) mojego lokalnego oddziału w Sunderland. Od września 2016 roku jestem członkiem Komitetu do Spraw Międzynarodowych (International Committee) w Partii Zielonych Anglii i Wali. W 2016 roku startowałem w wyborach do władz lokalnych w Sunderland (dzielnica St Peter’s). Teraz jestem kandydatem zielonych w jednym z trzech okręgów wyborczych w Sunderland,Washington and Sunderland West.

Stoimy na krawędzi Brexitu, co Twoim zdaniem będzie z Polakami po wyjściu Wielkiej Brytanii z Unii?

Opowiadamy się za demokracja i szanujemy wynik referendum, ale jesteśmy jednak zwolennikami wolnego przepływu ludzi w ramach UE. Zdajemy sobie sprawę, ze kampania na rzecz opuszczenia UE była oparta na kłamstwach i przeinaczeniach oraz z faktu, że dla doraźnych celów politycznych Teresa May jest gotowa opuścić nie tylko Unie, ale także Europejska Wspólnotę Gospodarcza. To z kolei oznaczało by koniec wolnego przepływu ludzi oraz konieczność wprowadzenia innych ograniczeń w handlu z niedawnymi partnerami.

Wyjścia ze wspólnego rynku nie było na kartach do głosowania w referendum w sprawie UE, dlatego chcemy żeby wyborcy mogli, także w referendum, zadecydować, czy tego właśnie chcą. Chcemy też, by otwarta pozostała możliwość zastopowania procesu wychodzenia z UE, zatwierdzona poprzez powyższe referendum.

A jaka jest Twoja wizja przyszłości Wielkiej Brytanii, kiedy opuści szeregi unijne? Czy nadal będzie opłacało się nam, Polakom tu mieszkać?

Opłacalność to nie jest jedyne kryterium i jedyny wymiar tej sprawy, Polacy maja już tutaj rodziny, problemy ze zmianą szkoły dla dzieci, środowiska…

Warto pamiętać, że tzw. hard brexit spowoduje, że zacznie nas dotyczyć takie same prawo imigracyjne, jakie dotyczy obecnie osób spoza UE, np. kryteria dochodowe przy sprowadzaniu członków rodziny oraz urzędnicze „widzimisię”. Zieloni walczą o to, by prawa obywateli UE do sprowadzania rodzin zostały zachowane tak, byśmy mogli np. opiekować się naszymi rodzinami. Walczy o to na przykład nasza euro posłanka Jean Lambert, poprzez kampanie Citizens of the World.

Obawiam się także ogólnego pogorszenia stosunku do mniejszości narodowych i imigrantów.

Kolejny problem to sytuacja ekonomiczna i zagrożenie dla praw wynikających z dyrektyw unijnych – np. regulacji zabezpieczających przed GMO (żywnością genetycznie zmodyfikowana) czy praw pracowniczych.

Jak Twoim zdaniem, zachęcić ludzi do czynnego udziału w życiu politycznym UK?

Wyjść do nich. Zbyt wielu polityków brytyjskich, nawet wypowiadając się o Polakach w sposób pozytywny mówi o nich, a nie do nich lub z nimi. Partie polityczne powinny aktywnie walczyć o polskie głosy.

Czy my jako pojedyncze jednostki jesteśmy w stanie coś zmienić?

Nie, dlatego nie powinniśmy działać jako pojedyncze jednostki, lecz razem.

Stowarzyszenia, organizacje, kluby, wreszcie – partie składają się z jednostek, które razem chcą coś tworzyć – lub zmieniać. Dlatego namawiam, niekoniecznie do zakładania nowych organizacji, czy stowarzyszeń, ale angażowania się w istniejące organizacje. Podkreślam, że angażowanie się w życie społeczne pomaga zapobiec dyskryminacji na wiele sposobów!

Polacy, jako mniejszość narodowa jest jeszcze słabo widoczna i słyszalna, jak możemy to zmienić, będziesz naszym liderem?

Jestem gotów pracować na rzecz Polaków, jak i innych mieszkańców regionu. Potrzebujemy jak najwięcej liderów i nie jestem jedyną osobą, która takim liderem może zostać, dlatego zapraszam do współpracy.

The post Polski kandydat w wyborach parlamentarnych w UK – Michał Chantkowski appeared first on Pozytywni.co.uk.

Ja również dziękuję za miły lot . Potrzebowałam zmiany w moim życiu, jakiejś świeżości.  Dlatego, zdecydowałam się na Londyn, jeśli chodzi o aspekt artystyczny czułam się jak ryba w wodzie sporo się tam dzieje. Mogłam poszerzyć horyzonty, aczkolwiek po roku mieszkania w tym szalonym mieście, zagnało mnie do Leeds, w którym już mieszkam dobrych parę lat.

Przedstaw nam, proszę swoją postać bliżej, czym zajmujesz się na co dzień?

Przede wszystkim jestem szczęśliwą mamą Kajetana i to on pochłania mnie w całości hehehe. Oprócz wychowywania mojego syna,  maluję obrazy. Staram się jak najwięcej działać w tej dziedzinie: wystawy itp. Jako weganka również działam przy nadarzających się okolicznościach, wystawiam swoje stoisko z pysznym zdrowym, wegańskim jedzonkiem i uświadamiam ludzi.  No i praca zawodowa, pracuje  w laboratorium dentystycznym-przywracam ludziom piękny uśmiech :)))).

Co jest Twoją największą pasją? Opowiedz o majagna art.

Malowanie bardzo mnie pasjonuje. To taka moja forma medytacji, odprężenia i oczyszczenia  emocji dnia codziennego. Łączę różne techniki, maluję przede wszystkim farbami akrylowym,  uwielbiam szlachmetal,  który ciągle używam. Stosuję gips, czyli robię płaskorzeźbę przed rozpoczęciem malowania, no i wszystko co daje nam natura np. kamienie.

Skąd czerpiesz natchnienie?

Moją inspiracją jest po prostu życie. Maluję to co w duszy mi gra, przelewam na płótno wszystko co zanotuję, co mnie poruszyło, co mnie zasmuciło, co mnie rozbawiło. To książka, którą muszę zapełnić, pomalować… taka moja kolorowanka. Inspiracje czerpię również z mojej medytacji. Sporo moich prac to po prostu moi bliscy… ale to abstrakcja, wiec dla każdego to inna forma interpretacji i to jest piękne.

Twoje największe osiągnięcie, z czego jesteś najbardziej dumna?

Oczywiście z mojego synka, który jest bardzo kreatywny i myślę, że razem kreujemy piękny nasz świat. Zaliczyłam parę wernisaży  i dumna jestem z siebie, że nigdy się nie poddałam, po mimo okropnych sztormów!

Od 18 lat jesteś weganką, stawiasz na zdrowy tryb życia, co więcej, zarażasz swoją wiedzą i przekonaniami innych, opowiedz nam o tym więcej.

Ta wspaniałą przygodę ze zdrowiem zaczęłam jako młoda buntowniczka. Mając lat 17 zdecydowałam się przejść na wegetarianizm, co nie koniecznie było łatwe uhhh. Przez lata starłam się po prostu zdrowo funkcjonować. Jakieś 3/4 lata temu przeszłam na weganizm  i to on dopiero otworzył mi oczy  na bardziej świadome obcowanie z otaczają nas machiną. Staram się przekazać jak najwięcej ludziom, którzy o to pytają,  dlatego też robię stoiska ze zdrowym wegańskim jedzeniem. Pragnę pokazać, że można zdrowo i wciąż pysznie zrobić dla dzieci podstawowe posiłki. Upiec ciasto z roślin, czy kasz. W prosty sposób przemycić zdrowie dla maluchów. Zapraszam do śledzenia mojego  Facebook ’a wegańskiego Vegan Majagna.

http://majagna.deviantart.com/

https://www.facebook.com/Vegan-Majagna-540092996162969/?fref=ts

Jakie masz plany na przyszłość, gdzie widzisz się za kilka lat?

Być szczęśliwą i szczęściem się  dzielić…obrazy na ścianach w różnorodnych przestrzeniach…zdrowie na talerzu u jak najwięcej ludków :).

Dziękuję za wywiad i życzę samych sukcesów,

pozdrawiam Barbara Larysz.

The post „Weganizm i malarstwo – moim sposobem na życie” – rozmowa z Magdaleną Brańczyk appeared first on Pozytywni.co.uk.

Pamiętam ten dzień jak dzisiaj, przełom nastąpił 2 lata temu. Żyłem bez konkretnych celów, bez pomysłu na przyszłość wypalając kolejnego papierosa, czekając na Sobotę (odwołanie do polskiego filmu dokumentalnego) oraz ważąc 115 kg z duża nadwagą. Tego dnia zdałem sobie sprawę, że zwyczajne podejście po schodach zaczyna mi sprawiać problem, wróciłem z zakupów, przewiesiłem spoconą koszulkę i spojrzałem w lustro.. Obiecałem sobie wtedy zmiany, zmiany które kompletnie odmieniły moje życiowe nawyki. Rzuciłem papierosy, zacząłem się zdrowo odżywiać, regularnie ćwiczyć oraz biegać. Tak stało się to moja pasją, która zamieniła się w nałóg, bez którego nie wyobrażam sobie obecnie życia.

Jak wygląda Twój typowy dzień?

Staram się spędzać każdy dzień produktywnie, każdego dnia zrobić coś, co uczyni życie łatwiejszym, ciekawszym. Wstaje każdego dnia ok. 7, wypijam szklankę wody z cytryną, przestrzegam diety. W zależności od dnia udaje się z rana do Uniwersytetu gdzie studiuje lub do pracy.

Po pracy zazwyczaj jest chwila relaksu przy komputerze, gdzie w wolnej chwili edytuje nagrane wideo, czy też zajmuje się promocją strony FB oraz kanału.

Wieczorem udaje się na trening, który zajmuje mi jakieś 90 minut. W zależności od dnia, jest to trening typowo siłowy, interwałowo-kalisteniczny (z wykorzystaniem ciężaru własnego ciała) lub cardio typu bieganie, czy rower. Trenuje obecnie 6 razy w tygodniu. Dzień wolny staram się spędzać ze znajomymi, aktywnie wypoczywając w pobliskich górach czy też odwiedzając inne ciekawe miejsca,  których w Szkocji mnóstwo.

Największe osiągnięcie?

Wierzę, że wciąż przede mną, jednak jak do tej pory myślę, że było nim niewątpliwie moja przemiana sylwetkowa w przeciągu tych wspomnianych dwóch lat skąd wszystko się zaczęło… (zdjęcie załączam w mailu)

Dlaczego sport jest ważny w życiu człowieka? Jakich zmian dokonał w Twoim?

Sport odmienił moje życie, zmienił nie tylko moje ciało, ale również ukształtował charakter, nauczył większej samodyscypliny, organizacji. Dzięki tej pasji zacząłem postrzegać świat inaczej pragnąc wycisnąć z życia jak najwięcej, tak jak ten poranny sok z cytryny Kiedyś brakowało mi pomysłu na życie teraz jest ich aż nadto, gdzie czasem ambicja przegrywa z czasem. Krótko mówiąc: dzieje się!

Wiemy, że prawie każdy marzy o zdrowym trybie życia, czy wysportowanej sylwetce, powiedz od czego zacząć i jak najlepiej się motywować?

Wszystko jest kwestią priorytetów, jeśli człowiekowi naprawdę zależy to osiągnie swój cel. Ważne jednak, żeby nie stawiać przed sobą wielkich wyzwań już na samym początku. Spore wyzwania wymagają czasu, wyrzeczeń… ludzie często rezygnują już przed startem. Pomocna jest tutaj zasada „małych kroków” gdzie stawiamy małe cele z tygodnia na tydzień. Realizując je nabieramy pewności siebie oraz jakże cennej motywacji do dalszego działania.

Jak Ty motywujesz ludzi? Uważasz, że jesteś skuteczny?

Głównie motywuje ludzi właśnie przez sport. Korzyści płynących ze zdrowego trybu życia jest masę, zaczynając od poprawy sylwetki, poprzez lepsze funkcjonowanie organizmu czy też „szlifowanie” charakteru. Człowiek staje się lepszą wersją samego siebie! Czy jestem skuteczny? Zdarza mi się słyszeć dużo pozytywnych opinii o tym co robię. Motywując ich, ludzie odwdzięczają mi się podobnie zachęcając mnie jeszcze bardziej do działania. To daje naprawde pozytywnego kopa i tylko utwierdza mnie w przekonaniu, że jestem na dobrej drodze J

Jaka jest Twoja oferta, gdzie można Cię znaleźć?

Jedno słowo: LogOut4Life. Innymi słowy: Wyloguj się do życia.

https://www.facebook.com/LogOut4Life/?fref=ts

Od kilku miesięcy prowadzę pod tą nazwą kanał na YouTube poświęcony motywacji do treningów, zdrowego trybu życia oraz korzystania z niego w najlepszy możliwy sposób. Staram się również dotrzeć do ludzi poprzez stronę na FB, gdzie promuję wideo oraz dodaję motywujące posty. Ostatnio założyłem również grupę na Facebooku:

„Polacy z pasją w UK: LogOut4Life Project”

http://Polacy z pasją w UK – LogOut4Life project.

… której celem jest skupianie ludzi z interesującym hobby na Wyspach. Dziele się tutaj swoimi pasjami jak i również poznaje zainteresowania innych bez wątpienia ciekawych ludzi..

…Optymistów, którzy mają jasno określony cel, aspiracje i konsekwentnie do nich dążą.

Plany na przyszłość?

W trakcie realizacji , obecnie koncentruję się na studiach w kierunku Sport & Fitness, które pomagają mi zwiększać wiedzę z zakresu żywienia, treningu personalnego oraz motywacji innych ludzi.  Niedługo na YouTube zamierzam opublikować relacje z planowanej serii wypadów na „Isle of Skye” – jednej z wysp na północy Szkocji. Miejsce to jest dla mnie taką „ Nową-Zelandią Europy”. Widoki są tutaj po prostu epickie. O efektach będziecie mogli się przekonać już niedługo na moim kanale YouTube czy też stronie, którą prowadzę – „LogOut4Life”. Znajdziecie tam motywujące wideo do treningów, moje rady, zdrową kuchnie oraz wideo z weekendowych wypadów po Szkocji.

Kilka słów dla Polonii w UK…

Wielu z Nas pracuje w UK poniżej swoich kwalifikacji, możliwości… Zastanówmy się… czy to jest to co chcemy robić do końca naszego życia? Dlaczego nie zacząć robić coś w kierunku zmiany na lepsze? Ja odkąd „obudziłem się” jakieś 2 lata temu przestałem przezywać swoje życie. Zacząłem nim żyć! Pasja… to ona czyni nas wyjątkowymi.

Wtedy przed tym lustrem zadałem sobie jeszcze pytanie: „Co lubię robić, co chciałbym robić?”

Zacząłem to robić… obecnie dążę do tego, żeby połączyć pasje z zawodem, bo czy może być dla Nas coś lepszego jak zajmowanie się w pracy tym co kochamy?

Dziękuję za wywiad, gratuluję przemiany i determinacji w dążeniu do celu!

The post „Sport odmienił moje życie”…- rozmowa z Fryderykiem Dudkiem appeared first on Pozytywni.co.uk.

Chwilę potem rozkoszowaliśmy się kojącym szumem wodospadów. Słynne Ingleton Waterfalls. Osiem kilometrów wędrówki wcale nas nie zmęczyło Wędrowaliśmy przez  dębowy las, wśród oszałamiających widoków i szumu wartko płynącej wody.
Wyprawę dodatkowo umilały rozległe pejzaże Yorkshire Dales.  To był idealny pomysł na to, by zapomnieć o całym świecie
i tylko chłonąć piękno natury, które jest na wyciągnięcie ręki. A Wy, odkryliście jakieś ciekawe miejsca w tym roku?

Barbara Larysz

The post Szlakiem Ingleton Waterfalls i White Scar Cave :) appeared first on Pozytywni.co.uk.

Witam, moja przygoda z jednośladami trwa już od niespełna dwunastu lat, dokładnie kiedy kończyłem szkołę podstawową brat na urodziny kupił mi legendarny motorower “komar”, już po kilku dniach zacząłem sam szukać możliwości odłożenia kolejnych złotówek na własny motocykl. Z racji braku uprawnień moja przygoda zaczęła się od motocross’u. Nie jestem z tego dumny, ale już w wieku 16 lat zakupiłem pierwszy sportowy motocykl. I zaczęły się wyprawy…

Widać, że nie boisz się żyć! Co, Twoim zdaniem najbardziej się liczy, prędkość, wolność, czy może zdobywanie nowych przestrzeni, zwiedzanie, odkrywanie świata, po prostu życie?

Nie boisz się żyć – to właśnie życie nauczyło mnie, że dziś jest – jutra nie ma!  Nie jeden wypadek, nie jedna złamana kość…  Pasja pozostała.
Co najbardziej sie liczy ? Prędkość przyzwyczaja, wolność uzależnia… Tak szczerze, to nie wiem… Jak z miłością, po prostu czujesz, że to ta!

 Wyprawa dookoła Europy? Umieram z ciekawości, opowiedz nam więcej, proszę.

Po wyemigrowaniu do Anglii otworzyły się przede mną nowe horyzonty. To co widziałem w filmach na YouTube, stało się realnym planem. Długo nie trzeba było czekać…17 dni – 7822 km – 14 Państw.  Czas na następny krok!

Porozmawiajmy teraz o Twoich niesamowitych inicjatywach społecznych, 9 lat temu głośno było o „Mikołajach na Motocyklach”, powiedz nam więcej o tym przedsięwzięciu.

Wraz z dwoma motocyklowymi koleżankami zorganizowaliŚmy pierwszą edycję „Mikołaje na Motocyklach – Ślask”, obecnie impreza ta nabrała takiego tempa i rozgłosu, że chyba nie ma osoby w Polsce, która nie widziała mikołaja na motocyklu. Większość motocyklistów jeździ we własnych grupach i teraz wspólnie organizują coś, co sprawia uśmiech nie tylko najmłodszym.

Na koniec, chciałabym porozmawiać o Twoim kolejnym niesamowitym projekcie, motosamsara.pl. Masz zamiar pokonać 38 krajów i ponad 50.000km. Skąd pomysł i na co tym razem będziesz zbierał fundusze?

38 Państw i 50.000 km to tylko założone liczby dodam, że gdy wybierałem się dookoła Europy planowałem 5 tysięcy kilometrów, a wyszło niespełna 8.  Pomysł na wyprawę dookoła świata to nic innego, jak mój kolejny krok na przód, kolejne wyzwanie, kolejna możliwość sprawdzenia siebie i odkrycia nowych horyzontów.
Projekt Motosamsara.pl to nie tylko moja wyprawa, wraz z fundacją Drogi Życia pragniemy poruszyć temat oraz zebrać fundusze na budowę boiska na terenie Miejskiej Szkoły Podstawowej nr. 5 w Piekarach Śląskich.

Zdecydowanie jesteś człowiekiem czynu, godnym naśladowania, skąd w Tobie tyle siły? Poradź, jak odkryć w sobie radość bezinteresownego pomagania innym, dzielenia się sobą… A Przede wszystkim jak można pomóc w projekcie Motosamsara.pl

Broń Boże ! Na pewno nie do naśladowania
A tak naprawdę, wierzę że wszystko, co dajemy do nas wraca. Może nie dzis, nie jutro, ale kiedyś na pewno! Warto pomagać !
Jeśli ktoś ma ochotę pomóc proszę o wsparcie na nr konta fundacji : 08195000012006547268940002
( Chciałbym również przypomnieć, że 100% zebranej gotówki trafia tylko i wyłącznie na budowę boiska dla dzieci ! )

Nawet jeśli Twoja pomoc to tylko skromne pare złotych, to wciąż pomoc!  Jestem również otwarty na wszelkie propozycje współpracy.

Gdzie można dowiedzieć się więcej na temat wyprawy oraz całego projektu?

Wszelkie szczegóły na temat wyprawy, jak i zbierania funduszy dostępne są na stronie www.motosamsara.pl . Powstał również fanpage na Facebook’u www.facebook.pl/motosamsara .

Serdecznie zapraszam i dziękuję za wywiad.

My również dziękujemy, gratulujemy inicjatywy i życzymy powodzenia w wyprawie. 

The post Tomasz Gorzędowski i projekt Motosamsara.pl appeared first on Pozytywni.co.uk.

W piątek, 8 Kwietnia imprezujemy od godziny 23.00 – jak zawsze w klubie World Headquarters!!! Po raz kolejny Centrum Zarządzania Światem opanują Polacy, polskie trunki i polska muzyka serwowana przez Blue Wings, czyli najlepszego w Wielkiej Brytanii polskiego DJ’a!

Starym już zwyczajem sprawimy, że rodowici mieszkańcy wysp pozazdroszczą nam atmosfery panującej podczas Pozytywnych Polskich Imprez!!!

Wstęp £6 dla osób zaznaczonych jako biorące udział w wydarzeniu! ( https://www.facebook.com/events/1708664302679441/ )
£7 dla osób spoza listy.

The post Pozytywna Polska Impreza w Newcastle upon Tyne!!! 8.04.16 World Headquarters! appeared first on Pozytywni.co.uk.

Mam na imię Katarzyna Zaborniak , w wieku 39 lat doznałam wylewu krwi do mózgu , który spowodował niedowład prawej strony mojego ciała.

Wylew był na tyle poważny, że byłam blisko śmierci i przez okres 10 dni byłam nieprzytomna i przebywałam na tamtym świecie ( dlatego cześć moich obrazów jest poświęcona tej tematyce ).

Przed wylewem byłam osoba praworęczną , bardzo energiczną i zapracowaną.

Po wylewie byłam załamana swoją kondycją fizyczną ( nie mogłam mówić przez okres 6-ciu miesięcy ) .

Na szczęście nie załamałam się kompletnie i zaczęłam szukać sposobu na życie.

Po odzyskaniu mowy oraz częściowej sprawności fizycznej szczególnie w lewej stronie mojego ciała zaczęłam malować.

W tym czasie już mieszkałam w Anglii z moją rodziną i tam w mieście Workington – County Cumbria zaczęłam uczęszczać do szkoły o profilu sztuk pięknych.

Czy Pamięta Pani czas i okoliczności kiedy namalowała Pani swój pierwszy obraz?

Mój pierwszy obraz, który namalowałam zatytułowałam „życie po życiu “ i był odzwierciedleniem moich przeżyć, jak byłam nieprzytomna – było pięknie i nie chciałam wracać z stamtąd, ale jakiś głos mi powiedział , żebym wróciła.

Czy w Pani przypadku, można powiedzieć, że malowanie jest nie tylko pasją, sztuką i spełnieniem, ale również swojego rodzaju rehabilitacją?

Tak, w moim przypadku malowanie jest moją największą pasją, ale również zdecydowanie rehabilitacją psychiczną.

Jakie emocje towarzyszą Pani podczas malowania?

Gdy maluję jestem skupiona, ale również bardzo zrelaksowana i szczęśliwa.

Gdzie szuka Pani inspiracji?

Inspiracji szukam wszędzie!

Który z Pani obrazów jest Pani najbliższy i niesie za sobą największe emocje?

Największe emocje wzbudzają obrazy , które są związane z moimi przeżyciami związanymi z wylewem.

Proszę opowiedzieć jeszcze, o swoich marzeniach związanych z malarstwem i nie tylko?

Chciałabym doskonalić swoją sztukę malarską oraz mieć okazję od czasu do czasu zaprezentować swoje prace szerszej publiczności .

Oprócz malowania staram się pomagać innym osobą, których spotkało podobne zdarzenie, poprzez przekazywanie części dochodów ze sprzedaży moich obrazów na cele klubów zrzeszających osoby po wylewie.

Na końcu chciałabym powiedzieć, że staram się cieszyć każdym dniem , ponieważ życie jest tak krótkie i kruche…

Z poważaniem, Kasia.

Pani Kasiu, dziękujemy za wzruszający wywiad I poświęcony nam czas, życzymy spełnienia Pani wszystkich marzeń.

Barbara Larysz.

The post Katarzyna Zaborniak i jej nowe życie po wylewie appeared first on Pozytywni.co.uk.

Trenowalam wiele rożnych sztuk walki, jednak kazdej brakowalo tego czegos. Każda sztuka miala swoje sztuczne ograniczenia, które nie poprawiały szansy przetrwania na ulicy, a wręcz przeciwnie.

Kiedy jeden z moich znajomych (zawodowy boxer) został zaatakowany na ulicy przez ponad 10 napastnikow, zrozumialam, że my bylismy nauczeni jak walczyć, a nie jak unikać niebezpieczeństwa. Krav Maga dla mnie to sztuka rozpoznawania zagrożen. System jest znacznie bardziej kompletny niz inne sztuki walk i buduje umiejetnosc adaptacji do różnych  sytuacji.

Jest Pani instruktorką Krav Maga od sześciu lat, trenuje Pani tę sztukę od dwunastu, czym Krav Maga i trenowanie ludzi jest dla Pani?

Mimo tego, ze współczesny świat jest pełny zagrożen, na które staram sie przygotować moich uczniów, głównym celem treningu jest zbudowanie silnej osobowości, wzbudzenie pewności siebie i rozbudzenie chęci do samodoskonalenia. Tak naprawdę każdy z nas jest lepszy, niż czesto sami o sobie myślimy. Zadaniem instruktora jest zachęcenie ucznia, aby odkryl swoje wrodzone umiejętności i cechy.

Czy Krav Maga jest dla każdego?

W moim klubie prowadzimy zajęcia dla grup dziecięcych 5-13 lat, jak również dla dorosłych,  więc najmłodszy uczeń ma 5 lat a najstarszy 56. Krav Maga,  jako system, jest dla każdego, ponieważ jest oparta na naturalnych odruchach. Zawsze jednak najlepiej jest spróbowac samemu, a nie sluchać opinii innych ;-).

Jest Pani ogranizatorką wielu kursów:  broni palnej, fitness, M-power proszę nam opowiedzieć o nich więcej…

M-power jest corocznym eventem organizowanym w celu uświadomenia kobietom jak silne mogą być.

Zajecia M-power pozwalają, wszystkim uczestniczkom, w sposób prosty i naturalny opanować strach wywołany brutalnością napadu, kształtują podstawowe nawyki obronne oraz uczą neutralizować działania potencjalnych napastników.

M-power zaprojektowany jest wyłącznie dla kobiet. Szkolenie rozpoczyna się od nauki rozpoznawania sytuacji zagrożeń i unikania ich, treningu pewności siebie i zachowania przy spotkaniu z napastnikiem. Uczestniczki uczą się reagować stosownie do poziomu zagrożenia i rozwiązywania konfliktów poprzez fizyczną i słowną samoobronę. Przez ostatnie 3 lata M-power był bezpłatnym eventem, ale robiliśmy zbiórkę pieniędzy na rzecz Cancer Research. W tym roku zbieramy skromna opłate i zyski beda przekazane na rzecz akcji charytatywnej.

strona eventu- http://www.activekravmaga.co.uk/mpower/

Firearms Crash Course to obozy strzelectwa taktycznego, przeznaczone głównie dla uczniów klubów Krav Maga z różnych krajów. W zeszlym roku zorganizowałam trzy kursy strzeleckie, które cieszyły się dużą popularnością.

Dodatkowo, jest Pani Trenerem Personalonym, Lifestyle Coachem oraz jest Pani fotografem Jak znajduje Pani czas na to wszystko?

Według mnie zadowolenie z życia pochodzi z trzech głównych elementów: 1-wplywaniu w pozytywny sposob na życie innych 2-bycie aktywnym fizycznie i umysłowo i 3 doskonaleniu siebie.

Ponieważ moje zajecia są podporzadkowane tym elementom, ja nie odczuwam typowego zmęczenia po pracy. Kocham to co robię i każdego dnia wstaję rano podekscytowana tym, co przyniesie nowy dzień.

Posiadam wiele kwalifikacji, których tutaj nie wypisze, ale wszystkie pomagają mi być jeszcze lepszym instruktorem dla moich uczniów.

3 lata temu mialam niefortunny wypadek i wybilam sobie oba barki. Oczywśicie takie wydarzenie jest fizycznie i psychicznie bolesne, szczególnie biorąc pod uwagę moją pracę jako instruktora. Kiedy pojechałam na 3 dniowy trening instruktorski ciężko mi bylo usiedzieć spokojnie i patrzec na trenujacych kolegów, a wiec chwyciłam aparat, a że dość dobrze Krav Mage znam, łatwo mi bylo uchwycić na zdjeciach najlepsze momenty. Od tamtej pory fotografia stala się moją kolejna pasją i każdy event jest nowym ekscytujacym wyzwaniem. Fotografia a dokładnie edytowanie zdjęć daje mi możliwość ekspresji mojej kreatywnej strony

Jak widać jest Pani bardzo aktywna fizycznie, czym ta aktywność jest dla Pani?

Jak wspomnialam wczesniej, bycie aktywnym jest dla mnie bardzo ważne gdyż daje mi to energię, radość, a ponadto pewność siebie i umiejetności.

Trudno zmotywować innych?

Przyznajeę, zże czasem nie jest to łatwe, ale kiedy zrozumie się czym kierują się uczniowie i jakie cele mają kiedy zaczynają trenować w klubie, można dostosować techniki do indywidualnych potrzeb. Obserwowanie poprawy w życiu uczniów wynikajacych z regularnych treningow jest najbardziej satysfakcjonującym aspektem mojej pracy.

Posiada Pani sposób, jak zmotywować się samemu przed sobą?

Kiedy robi się to, co się lubi, nie jest trudno o motywację. Staram się podążac za zainteresowaniami, których mam wiele. Każdy dzień jest zupełnie inny, przez co życie jest ciekawsze. Kiedy muszę robic to za czym nie przepadam (np. robotę papierkową) staram sie zautomatyzować proces i zarezerwować sobie okresloną ilość czasu w kalendarzu na okreslone zadanie. Dyscyplina jest jak miesień, który trzeba ćwiczyć. Przydaje się w każdej dziedzinie życia.

Jak wysoko podniesie sobie Pani poprzeczkę w tym roku?

Poprzedni rok byl pełen wydarzeń i wyzwań. Uczestniczyłam we wielu konferencjach biznesowych, treningach Krav Maga i obozach strzeleckich. NajwiĘkszym wyzwaniem byŁo takŻe uczestnictwo w konkursie bikini fitness, gdyż jest to dalekie od mojego ‘stylu’ ;-).

Ten rok zaczęłam od wyzwania -przejscia Inka Trail prowadzącego do Machu Pichu w Peru. To bylo niesamowite doświadczenie, które zachęciło mnie do dalszych podróży.

Do kwietnia planuję skupić się na rozbudowaniu klubu. W tym roku już pracuję nad trzema obozami strzeleckimi, workshopem M-power, organizuję examiny Krav Maga dla uczniow, ponadto kręcę filmiki fitnessu do mojego nowego kanalu Youtube.

https://www.youtube.com/watch?v=H_cNYurPtEI

A co do rozrywek, to na najbliższe miesiące mam zaplanowany krótki kurs spadochroniarstwa, skok na bungee oraz obozy strzeleckie.

Można mnie znaleźć pod https://www.facebook.com/asurowiec

Dziękujemy bardzo za wywiad i poświęcony czas, życzymy dalszych sukcesów i realizacji wszystkich wyzwań. 

The post Anna Surowiec i jej życie pełne wyzwań appeared first on Pozytywni.co.uk.

Na pomysł złożyło się wiele wątków. Kiedy jeszcze w Polsce rozpoczynałem swoją przygodę z wytwarzaniem domowych alkoholi, czyli nalewek i win, to prócz współczesnych receptur zainteresowały mnie także te starsze, jeszcze przedwojenne. Były pisane trochę innym językiem, niż ten, którego używamy obecnie. Komplikowało to trochę ich zrozumienie, a i same receptury wydawały mi się zbytnio skomplikowane w wykonaniu. Te poszukiwania przepisów na nalewki i wina, które naprawdę można nazwać recepturami „babuni” lub „dziadunia”, a nawet pradziadunia, naprowadziły mnie na artykuły o alkoholach wytwarzanych tradycyjnie w polskich domach, czy też dworach w poprzednich wiekach. Zainteresowały mnie szczególnie te, które wytwarzano z dziko rosnących owoców, a więc z czarnego bzu, jeżyn, jarzębiny, kaliny, dzikiej róży, tarniny, ałyczy i mirabelek. A także niemal zapomnianych już przez Polaków derenia i pigwy.

„Lepsze jest wrogiem dobrego”, więc po skosztowaniu dojrzałych napitków przyrządzonych z prawdziwych owoców od razu można poznać, że smaki współczesnych alkoholi sklepowych – wódek smakowych i tzw. nalewek, są sztuczne. Otrzymano je dodając do alkoholu esencje smakowe. Śmieszą mnie więc handlowe nazwy „Nalewek babuni” lub „Krupników” sugerujące nam naturalność wykonania przez kogoś, kto o nas dba. Moja babcia robiła wiśniówkę, a dziadek wino porzeczkowe z owoców z własnego ogrodu. Krupnik zaś w Polsce szlacheckiej był nalewką na miodzie z dodatkiem przypraw i ziół, a nie zwykłą czyściochą z chemicznym odorem. Uważam, że tradycyjne alkohole z domowym rodowodem powstały dzięki pasjonatom dobrego smaku, który znajdowali w otaczającej ich przyrodzie.

Pasjonat alkoholi tradycyjnych to ktoś, kto ma oczy otwarte na przyrodę dookoła niego. Kto czeka na kolejną porę roku z pewnych twórczych powodów. Czeka na kwiaty, pędy młodych gałązek i owoce na drzewach, by po ich zalaniu lub przefermentowaniu wydobyć z nich smaki i aromaty i utrwalić w nalewce, winie lub rzemieślniczym cydrze. Ktoś, kto wie, jak powstaje miód i jakie są jego gatunki w Polsce.

Od kilku lat interesuję się polskimi produktami spożywczymi wytwarzanymi wg tradycyjnych regionalnych receptur. Wiem jak wielu zdolnych ludzi wytwarza je profesjonalnie właśnie z pasji do tego, co dobre. Mam na myśli niedużych polskich producentów. Oni wciąż kontynuują to, co masowa produkcja odrzuciła ze względu na rywalizację ekonomiczną. Produkty, które dawniej wytwarzano w domach i na dworach, dziś powracają jako „Organic” lub „Eco”, a trendowi fastfood’u przeciwstawia się jakość spod znaku „SlowFood”. Bo do tego, żeby alkohol stał się smakołykiem, potrzebny jest czas.

Właśnie ze względu na tak wielu wspaniałych polskich rzemieślników dobrego smaku zdecydowałem się na sklep z alkoholami, które spożywano w Polsce już przed wiekami. Ku uczczeniu naszych tradycji, które z alkoholu potrafią zrobić dzieło sztuki. Wierzę, że „Napitki Staropolskie” sprzedają współczesne dzieła polskiej sztuki.

Opowiedzcie więcej o Waszej ofercie, gdzie i jaki alkohol można u Was kupić?

Oferujemy w sprzedaży siedem rodzajów polskiego alkoholu. Są to: piwa regionalne, cydry, wino, miody pitne, nalewki, destylaty i wódki. Pokrótce omówię każdy z nich:

– Wśród polskich piw sprowadzanych na Wyspy przeważają mocne lagery w puszce. A przecież choćby ze względu na rodzaj ziarna i drożdży oraz stopnia ich nachmielenia, występuje przynajmniej kilkanaście podstawowych gatunków piw dostępnych w Polsce. Szkoda ograniczać się do picia jednego rodzaju piw koncernowych, które w całej Europie smakują tak samo. Warto spróbować wszystkich gatunków piwa, aby znaleźć wśród nich nowe smaki. Dla zwolenników „SlowFood” mamy piwa niepasteryzowane.

– Cydry w Polsce są wytwarzane dwoma metodami: rzemieślniczą z soku świeżo wytłoczonego z jabłek lub gruszek oraz z ich zagęszczonych wersji. Te pierwsze przypominają lekkie, orzeźwiające wino. Natomiast te drugie oranżadę z alkoholem, podobną smakiem do angielskich ciderów dostępnych w sklepach.

– Ze względu na zimową porę z win oferujemy Grzaniec Galicyjski, czyli czerwone wino doprawione przyprawami korzennymi do podawania na gorąco.

– Z miodów pitnych mamy trzy podstawowe gatunki, różniące się między sobą zawartością miodu w stosunku do wody. Ma to wpływ na gęstość, słodycz oraz moc danego trunku. Są to napitki szlachetne, ponieważ te najgęstsze dojrzewały u producenta przez minimum osiem lat. Niektóre z miodów są w przepięknych, ozdobnych butelkach kamionkowych, przez co nadają się na elegancki prezent.

– Z nalewek mamy w tej chwili dwa rodzaje wiśniówki, która jest idealnym dodatkiem do deserów, a dzięki pięknej oprawie może służyć jako elegancki lub romantyczny prezent.

– Najbardziej znanym destylatem w Polsce jest prawdopodobnie śliwowica, kojarzona zazwyczaj jako produkt regionalny naszych górali. Niewtajemniczonym podpowiem, iż do zrobienia 10 litrów śliwowicy potrzebne jest niemal 100 kg śliwek. Właśnie taki pachnący śliwkami napitek mamy w swojej ofercie.

– Stawiając na jakość produktu wybraliśmy do swojej oferty wódkę „Dębową”. Jest ona światowej klasy, a sprzedawana w ozdobnych beczułkach i bukłakach, może być wspaniałym prezentem dla ważnych dla nas osób. Z czasem będziemy mieli w swojej ofercie także wódki regionalne.

Do kogo kierujecie ofertę?

Nastawiamy się na ludzi poszukujących nowych smaków. Stawiających na alkohol niszowy, raczej trudnodostępny na Wyspach. Ludzi znudzonych wytworami masowej produkcji. Tęskniących za tym, co jak najlepiej kojarzy im się z domem i regionem, z którego pochodzą. Nasz idealny klient to smakosz ciekawy nowych doznań.

Czy miody pitne cieszą się popularnością wśród Polaków?

Myślę, że niestety nie są one tak popularne, jak się to wydaje. Nasi klienci często mało wiedzą na temat miodów pitnych i sporo jeszcze go nie degustowało. Być może każdy z Polaków częściej tylko czytał o nich w lekturach szkolnych, niż osobiście poznał smak wina z miodu. Jeśli jednak już ktoś spróbuje tego zacnego trunku, ten kunszt smaku na pewno pozostanie mu długo w pamięci. Tak właśnie smakują miody pitne – jak wyborne, dojrzałe wino.

A jakim zainteresowaniem cieszę napitki staropolskie wśród Brytyjczyków? Chętnie korzystają z Waszej oferty?

Ponieważ dopiero oddajemy do użytku angielskojęzyczną wersję sklepu pod nazwą Traditional Taste, tylko jeden Brytyjczyk zrobił w nim zamówienie dlatego, że daliśmy mu namiary na ten sklep. Przed nami kampania reklamowa potrzebna do tego, by ten kto szuka dobrych trunków, mógł znaleźć naszą ofertę.

Natomiast w sprzedaży bezpośredniej muszę powiedzieć, że odnieśliśmy mały sukces ponieważ nasi znajomi Anglicy zasmakowali w piwach regionalnych i powoli stają się naszymi stałymi klientami. Mamy również smakosza śliwowicy wśród nich i sprzedaliśmy też kilka miodów pitnych.

Plany? Projekty? Nowości? Gdzie widzicie się za kilka lat?

Mamy zarówno wielkie plany, jak i konkretne projekty naszego rozwoju. Nie zdradzę ich tutaj ze względów strategicznych. Co do nowości to obiecuję więcej gatunków piwa regionalnego jeszcze tej wiosny. Wprowadzimy do oferty ciemne piwa typu stout i porter. Zaś z mocniejszych alkoholi mało jeszcze znane polskie wódki regionalne. To są trunki do delektowania się nimi w gronie najbliższych nam osób.

Odpowiadając na pytanie o to, gdzie widzę się za kilka lat, powiem, że chcę być producentem jednego z naszych narodowych napitków. Moim marzeniem jest nawiązać przy tym współpracę z ludźmi twórczymi i pełnymi pasji oraz dobrego smaku.

Dziękujemy serdecznie za wywiad, życzymy dalszego rozwoju, spełnienia wszystkich założeń, planów i marzeń!

Barbara Larysz.

The post ,,Napitki Staropolskie” już w UK! appeared first on Pozytywni.co.uk.

Wyjechałeś z Polski wiele lat temu, co się z Tobą działo przez te lata?

Na początku mieszkałem w Izraelu, gdzie skończyłem Hebrew University of Jerusalem na kierunku „Economy and Management”. I między innymi pracowałem w Centralnym Biurze Statystycznym w Tel Awiwie. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych wyjechałem do Los Angeles, gdzie zaraz po przyjedzie zacząłem studiować aktorstwo w renomowanej szkołach aktorskich (m.in. The Lee Strasberg Theatre & Film Institute) i po jakimś czasie zacząłem swoja karierę aktorską. Później jako producent i reżyser.

Skąd pomysł na robienie własnych produkcji?

Można powiedzieć, że zawód aktorski to zawód dorywczy. Skończy się jeden film i czeka na castingi na następny. Ja nie lubię czekać, więc wziąłem się za produkcję, bo wtedy wszystko jest pod twoją kontrola i nie trzeba czekać na pozwolenie i na kogoś innego inicjatywę. Produkcja własnych projektów daje mi dużą satysfakcję, gdyż kreuje coś z niczego…

Dlaczego postanowiłeś kręcić filmy telefonem?

Do produkcji filmów telefonem trafiłem przez przypadek. W 2011 zostałem zaproszony żeby zasiąść w Jury prestiżowego festiwalu filmów robionych za pomocą iPhona w Beverly Hills: iPhone Film Festival, gdzie byłem wprost zaskoczony jakością niektórych filmów. Wzbudziło to moje zainteresowanie tym typem produkcji.

Kilka miesięcy po zakończeniu festiwalu, reżyser z Hiszpanii, który wygrał główną nagrodę, wysłał mi e-maila, w którym napisali, że widział moje demo aktorskie i zaproponował współpracę jako producent i główny aktor. I tak narodziła się „Rosyjska Ruletka” („The Russian Roulette”), moja pierwsza produkcja nakręcona iPhonem.

Jakie produkcje masz na swoim koncie?

Trochę dużo ich jest, wiec skupie się na kilku ostatnich.
Jako producent i aktor: „Praca” („Day Job”), „Rosyjska Ruletka” („The Russian Roulette”)

Jako producent, reżyser i aktor „Jak obrabować dom” ( How to Rob a House), który dostał kilka międzynarodowych nagród na festiwalach i był wyświetlany na całym świecie (Nagroda za najlepszy scenariusz na międzynarodowym festiwalu Cinephone w Barcelonie, drugie miejsce na międzynarodowym festiwalu iPhone Film Festival w Beverly Hills, 4te miejsce na międzynarodowym festiwalu filmów Mobil w San Diego)
http://youtu.be/-wwG-3kuQGQ
Ostatnio nakręciłem film „Cud Chanuki” ( „A Miracle of Hanukkah”), który już zgłosiłem do kilku festiwali i mam nadzieje, ze się widowni spodoba.
https://youtu.be/dG7WYmx22E0

Jako aktor mam za sobą dużo różnych produkcji, więc wymienię tylko ostatnie.
„Odlot” („Departure”) – iPhone film wyświetlany w zeszłym roku na festiwalu filmów w Cannes 2015 i film dzięki, któremu moje zdjęcie znalazło się na blogu Toma Cruisa
„Amerykanka Przemoc” („American Violence”), który miał premierę pod koniec 2015 w Los Angeles,
„Cranium Intel” – animowany film fantastyczny, którego premiera będzie w maju tego roku
I seriale telewizyjne m.in. Dnie naszego życia ( Days of Our Lives) i Scandal.

Twoje filmy są dość intrygujące, czy jest ktoś na kim się wzorujesz? Czy mają one jakiś określony przekaz?

Moje produkcje sa nietypowe, bo sa oryginalne… Nie wzoruje sie na nikim specyficznym, ale napewno maja na mnie wplyw wszystkie filmy, ktore ogladam oraz moje zycie. W moich filmach, staram sie przekazac moja wizje w jak najbardziej interesujacy sposob, choc nie zawsze zgodnie z przyjetymi zasadami. Mysle ze moje dotychczasowe filmy przekazuja, ze czlowiek jest rowny czlowiekowi i ze wszystko jest mozliwe, chociaz ten przekaz jest w tle i byc moze nie kazdy go dostrzegnie.

Czy trudno jest wyprodukować film za pomocą telefonu?

Telefony komórkowe są bardzo łatwe w obsłudze, trudność polega na tym, żeby wiedzieć co filmować, co nie rożni się od produkcji „normalną” kamerą. Mam nadzieję, że moje filmy zainspirują początkujących filmowców do akcji. W dzisiejszych czasach każdy może robić filmy.

Ile czasu trwa realizacja takiego projektu?

Na czas realizacji takiego projektu wpływa wiele faktorów: jaki projekt, jak długi będzie film, jak skomplikowany, w ilu miejscach jest kręcony, czy jest kręcony wewnątrz czy na zewnątrz itp.

„Rosyjska Ruletke” kręciliśmy przez 10 dni, „Jak obrabować dom” – dwa dni, „Cud Chanuki” – jeden dzień.

Co, oprócz telefonu, potrzebne jest do tego typu przedsiewzięcia?

Do prostego filmu potrzebny jest tylko telefon. Nawet montaż można zrobić w dzisiejszych czasach na komórce, są do tego dostępne rożne aplikacje m. in. iMovie na iPhonie. Do bardziej zaawansowanych filmów można używać specjalne obiektywy, które dużo nie kosztują oraz radziłbym zainwestować w mikrofon. Wszystko inne jest bardzo podobne do pracy z „normalną” kamerą: jeśli się filmuje wewnątrz to warto zainwestować w odpowiednie oświetlenie itp.

Filmy robione telefonem to dość nowy rodziaj twórczości, ale zapewne otwierający nowe możliwości, szczególnie dla początkujących. Jaką widzisz przyszłość dla mobilnych filmów?

Filmowanie za pomocą telefonu robi się coraz bardziej powszechne. Jeszcze do niedawna, było tylko kilka festiwali filmowych, przeznaczonych wyłącznie do tego rodzaju filmów. Jest tych festiwali coraz więcej na całym świecie. Na przykład mój film „Jak obrabować dom” był wyświetlany na pierwszej edycji Pocket Cinema Film Festival w Pakistanie w zeszłym roku.
Również festiwale które istnieją już od lat otwierają specjalną kategorię dla filmów robionych wyłącznie telefonami.
W wielu przypadkach filmy komórkowe wygrały na ważnych festiwalach zostawiając w tyle inne „konwencjonalne” filmy. Na przykład „Night Fishing” wygrał nagrodę za najlepszy film krótkometrażowy na festiwalu „Berlinale” w Berlinie (iPhone 4), „Tangerine” miał premierę na prestiżowym „Sundance” (iPhone 5s), a „Searching for Sugar Man”, który został skończony za pomocą iPhona 4, dostał Oscara.
Coraz więcej dystrybutorów i producentów interesuje się tego rodzaju filmami i moim zdaniem będzie ich coraz więcej.

Jakie są Twoje plany na przyszłość?

Mam zaplanowane projekty na co najmniej dwa lata. Obecnie pracuję nad scenariuszem filmu długometrażowego, którego część być może będzie kręcona w Polsce.

Czy można gdzieś śledzić Twoje poczynania? Gdzie można znaleźć Twoje produkcje?

Jestem na Facebooku, Twiterze, Instagramie oraz mam swój kanał na YouTubie:

YouTube channel:
https://www.youtube.com/AdiSpektorFilms

Website:
http://www.adispektor.com

Facebook:
https://www.facebook.com/AdiSpektorOfficial

Twitter:
https://twitter.com/adispektor

Imdb:
http://www.imdb.com/name/nm2349051/

Instagram:
https://instagram.com/AdiSpektorOfficial/

Adi, dziękujemy serdecznie za poświęcony czas i życzymy dalszych sukcesów!

The post Dobry film można nakręcić iPhonem – wywiad z Adim Spektorem appeared first on Pozytywni.co.uk.