W piątek, 8 Kwietnia imprezujemy od godziny 23.00 – jak zawsze w klubie World Headquarters!!! Po raz kolejny Centrum Zarządzania Światem opanują Polacy, polskie trunki i polska muzyka serwowana przez Blue Wings, czyli najlepszego w Wielkiej Brytanii polskiego DJ’a!

Starym już zwyczajem sprawimy, że rodowici mieszkańcy wysp pozazdroszczą nam atmosfery panującej podczas Pozytywnych Polskich Imprez!!!

Wstęp £6 dla osób zaznaczonych jako biorące udział w wydarzeniu! ( https://www.facebook.com/events/1708664302679441/ )
£7 dla osób spoza listy.

The post Pozytywna Polska Impreza w Newcastle upon Tyne!!! 8.04.16 World Headquarters! appeared first on Pozytywni.co.uk.

Miał szczęście, że nie spałem, bo jeszcze grałem na mojej perkusji!”

Czyli rozmowa z Adrianem Marczykiem – polskim perkusistą z Newcastle-upon-Tyne:

Adrianie, opowiedz nam o początkach swojej przygody z muzyką, dlaczego akurat perkusja?

Odkąd tylko sięgam pamięcią waliłem w domu czym popadnie i w co popadnie :). A tak serio, to chyba zaczęło się to od kaset mojego taty – takich zespołów jak: Iron Maiden, czy ACDC. Kredkami uderzając w biurko udawałem, że gram na perkusji .

Moja prawdziwa przygoda zaczęła się od nauki gry w lokalnym domu kultury, gdzie dzięki Markowi Sobczykowi (którego z tego miejsca bardzo serdecznie pozdrawiam) zacząłem prawdziwą przygodę z muzyką, a pierwszy zespół założyłem już w wieku 11 lat.

[gap height=”5″]

Czym perkusja jest dla Ciebie, jaką muzykę lubisz grać najbardziej?

Od zawsze interesowały mnie ciężkie brzmienia i fascynacja muzyką rockową. Moja fascynacja przerodziła się w moją pasję, dlatego też całkowicie spełniam się w tym gatunku muzycznym i tą drogą chciałbym podążać.

Granie muzyki jest dla mnie czymś wyjątkowym i ciężko to opisać jednym słowem. To niesamowite uczucie, ten dreszcz, który przechodzi ci po plecach tuż przed wejściem na scenę, mega power!

Myślisz, że my – Polacy – jesteśmy muzykalni? Mamy się czym pochwalić?

Jasne, choć jeśli chodzi o muzykę, to myślę, że nie jesteśmy doceniani. Tak naprawdę mamy wspaniałych muzyków, rewelacyjne płyty. Niestety jest też masa genialnych kapel niemogących się przebić na rynku muzycznym z dość prostyc powodów – mianowicie – z braku znajomości i braku wystarczających środków finansowych… Wiem! Brzmi to dość okropnie i drastycznie, ale niestety – taka jest szara rzeczywistość.

Czy trudno jest nauczyć się grać na perkusji?

Z nauką gry na jakimkolwiek instrumencie nie jest łatwo i wbrew pozorom nie każdy może grać.

Czy mi to przyszło z łatwością? Otóż nie. Wymagało to ode mnie wielu poświęceń. Kiedy moi rówieśnicy biegali po boisku z piłką, ja siedziałem w domu i ćwiczyłem.

Nie każdy o tym wie, ale początki gry na instrumentach są żmudne i męczące. Nie odrazu siadasz za bębny i zaczynasz grać. Musisz poświęcić wiele czasu, aby nabrać wprawy i stawać się coraz lepszym.

Trudno być artystą – muzykiem w dziesiejszych czasach?

Jak trudno być artystą to nie wiem, bo ja sam jestem tylko skromnym muzykantem :).

A tak na serio – to oczywiście, że nie jest łatwo. To bardzo ciężki kawałek chleba. Jeśli dojdziesz do momentu gdzie uda Ci się robić to co kochasz w życiu najbardziej i jeszcze móc z tego żyć – to jest to ogromny sukces!

Obecnie grasz w polskim zespole, ale z tego co wiem, to jesteś na etapie szukania muzyków do wspólpracy przy Twoim kolejnym projekcie…
Tak. Obecnie mam przyjemność grać w polskiej kapeli “Pod Schodami”.

Zagraliśmy kilka koncertów, które cieszyły się dużym powodzeniem. Został również zrealizowany materiał wideo o naszej kapeli – wraz z krótkim wywiadem, który mam nadzieję, że już wszyscy niebawem ujrzycie.

Ale w tym samym czasie jestem na etapie realizowania swojego solowego projektu, na którym chciałbym się skupić.

Mam nadzieję, że ten materiał pomoże w dotarciu do wszystkich muzyków w Newcastle i nie tylko.

Jakich muzyków poszukujesz, kto może się do Ciebie zgłąszać?

Na chwile obecną poszukuję wokalistkę oraz wokalistę z dobrą znajomością języka angielskiego, dwóch gitarzystów oraz gitarzystę basowego i  klawiszowca.

Zgłaszać może się każdy, nie ukrywam, że poszukuje osób na poziomie zaawansowanym, ale nie chciałbym, żeby to kogokolwiek odstraszało. Nie szukam wirtuozów.

Korzystając z okazji chciałbym podziękować Tobie Basiu, oraz całej redakcji portalu www.pozytywni.co.uk za możliwość realizowania tego materiału, zarazem chciałbym życzyć Wam dalszych sukcesów. Robicie kawał dobrej roboty!

Jak zainteresowane osoby mogą się z Tobą skontaktować?

Najłatwiej można się ze mną skontaktować przez e-mail: adrian.marczyk@icloud.com lub telefonicznie: 07538018392

Zdradzisz nam tajemnicę? Jakie są Twoje postanowienia noworoczne?

Skompletowanie kapeli to moje postanowienie, które będę realizował z wielkim zaangażowaniem. Jeszcze mam kilka, ale zostawię to (póki co) dla siebie z nadzieją ich spełnienia.

Masz coś do przekazania naszym rodakom w związku ze zbliżającym się Nowym Rokiem?

Wszystkim rodakom życzę zdrowych, spokojnych Świąt oraz samych sukcesów w nadchodzącym 2016 roku!

Pozdrawiam Wszystkich bardzo serdecznie!

Dziękujemy za rozmowę, życzymy jaknajszybszego skompletowania pełnego składu zespołu. 

 Barbara Larysz

The post Adrian Marczyk – polski perskusista z Newcastle i jego nowy projekt! appeared first on Pozytywni.co.uk.

Muzyka była dla mnie pasją już od dzieciństwa, chociaż jeszcze wtedy nie wiedziałem na czym polega proces jej tworzenia. Ponieważ miałem do dyspozycji tylko prosty keyboard, jedyne co mogłem zrobić to odtwarzać zasłyszane utwory. W taki też sposób uczyłem się gry na klawiszu. Jeżeli chodzi o moje preferencje muzyczne to są na prawdę zróżnicowane i zależne od nastroju, jednakże najczęściej poruszam się w klimatach klubowych. Najbliższym mi gatunkiem jest Trance ponieważ jest to jedyny odłam muzyki klubowej, który jest za razem energiczny jak i pozwalający producentowi przekazać emocje, które trafiają do odbiorcy. A to cenię w muzyce najbardziej.

Czy pamiętasz swój pierwszy kawałek? Jakie emocje towarzyszą Ci kiedy oddajesz się swojej pasji?

Jedną z moich pierwszych melodii, która utkwiła mi w pamięci stworzyłem około roku 2003. Pokazałem ją wtedy mojemu przyjacielowi, z którym zaczynałem właśnie współpracę. I tak stworzyliśmy wspólny kawałek. Przez następne dwa lata eksperymentów z jego aranżacją powstało coś co generalnie nie wzbudziło większego zainteresowania. Ale początki, jak wiadomo bywają trudne.

Co czuję, gdy tworzę? Myślę, że staram się przekazywać własne emocje, czasem jest to radość, czasem smutek, ale przede wszystkim w to co robię wkładam cząstkę siebie.

Opowiedz nam, proszę o swojej drodze do kariery, jak zaczynałeś, skąd pomysł na wytwórnię płytową?

Myślę, że „kariera” to trochę zbyt duże słowo, chciałem po prostu tworzyć i przekazywać innym pozytywną energię poprzez muzykę.

Swoją przygodę rozpoczynałem w szkolnym zespole, grając na klawiszu i perkusji elektronicznej. W tamtym okresie zaczęła mnie fascynować również DJ’ka. Pamiętam, że próbowałem łączyć że sobą utwory o podobnym tempie używając dwóch magnetofonów. Mój debiut miał miejsce na jednej że szkolnych dyskotek, chociaż ten prawdziwy odbył się kiedy miałem 17 lat i poprowadziłem swoją pierwszą dużą imprezę. Jakiś czas później poznałem osoby, które pokazały mi jak profesjonalnie tworzyć klubową muzykę. Wtedy też zrozumiałem, że jest to coś co stanie się moją pasją do końca życia. Chociaż bywały okresy, w których muzyka schodziła na dalszy plan, to jednak zawsze była mi bliska i powracałem do niej z nową energią, a od 2006 jest już ze mną na dobre. Tego roku wszystko się zaczęło. Został wydany pierwszy kawałek, który stworzyłem razem z moim przyjacielem, był to remiks dla innego producenta. Następnie wydaliśmy dwa kolejne single i były to już nasze autorskie produkcje.

W 2010 roku poznałem młodą i utalentowaną dziewczynę, która grała na klawiszu i śpiewała. Tak narodził się projekt SoundNation. Później dołączył do nas jeszcze jeden chłopak. W 2011 roku ukazał się nasz singiel. Nagraliśmy również utwór z wokalem, jednak jego wydanie odbyło się dopiero w 2014.

Przez ostatnich kilka lat zajmowałem się organizacją eventów muzycznych w lokalnych klubach, w których również brałem udział jako DJ. Jednak najważniejsze dla mnie było promowanie innych zdolnych artystów.

Pomysł na wytwórnię narodził się ponieważ chciałem być niezależny i sam wydawać własne utwory, nie martwiąc się o to czy inna wytwórnia odpowie na  moją wiadomość z linkiem do demówki. Drugim ważnym powodem powstania Blue Wings Records była chęć promocji młodych producentów sceny elektronicznej. Zwykle trudno jest im się przebić ponieważ większość wytwórni nie odpowiada na maile mało znanych artystów, nie przesłuchując nawet ich demówek. Dlatego też hasło przewodnie tego projektu brzmiało „Zawsze odpowiadamy na Twoje wiadomości”. Niestety nie mogłem prowadzić wytwórni w pełnym tego słowa znaczeniu ponieważ stworzenie niewielkiego projektu który w dodatku jest niekomercyjny i praktycznie nic nie zarabia jest w Polsce niemożliwe do zrealizowania. Powodem są kolosalne koszty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Tak wiec stery label’u przejął mój kolega (również producent muzyczny z zamiłowania). Cały czas jednak starałem się być obecny w życiu wytwórni. Przez ostatnie 2 lata wykonaliśmy kawał dobrej roboty, nie osiągnęliśmy być może sukcesu medialnego lecz nie pozostaliśmy w miejscu.

Jeżeli chodzi o UK, to dlaczego zdecydowałeś się na przyjazd właśnie tutaj?

Zdecydowaliśmy się zmienić miejsce zamieszkania wspólnie z narzeczoną ponieważ zrozumieliśmy, że w Polsce nie będziemy mogli dalej się rozwijać tak jak byśmy tego chcieli i realizować swoich marzeń. UK wybraliśmy ponieważ mieliśmy tutaj znajomych i zawsze podobał nam się język angielski więc porozumiewanie się w nim nie stanowiło dla nas dużego problemu.

Jakie plany masz na przyszłość, gdzie chciałbyś być za kilka lat?

Przede wszystkim chciałbym się skupić na założeniu rodziny i pracy nad debiutanckim albumem, który czeka już od kilku lat.

Gdzie chciałbym być? Myślę, że najważniejsze jest to aby mieć obok siebie bliską osobę, wtedy miejsce nie ma znaczenia, bo „tam jest dom twój, gdzie serce twoje”.  Mam jeszcze kilka innych ciekawych planów, lecz wolałbym na razie o nich nie mówić żeby nie zapeszyć.

Pracowałeś jako DJ, opowiedz nam więcej o tym zajęciu, gdzie grałeś i czym granie jest dla Ciebie?

Praca DJ’a daje mi niesamowicie dużo satysfakcji. Jest to szczególny rodzaj uczucia kiedy możesz dzielić z publicznością własne emocje. Traktuję tę pracę bardzo poważnie i odpowiedzialnie, zarówno kiedy gram na imprezach okolicznościowych, jak i również kiedy występuję pod swoim pseudonimem artystycznym i układam własny program muzyczny.

Grywałem głównie w niszowych klubach, ponieważ w tym środowisku trudno jest zaistnieć, zwłaszcza gdy chcesz grać to co czujesz.

Jak uważasz, jaki jest Twój największy sukces?

To jest trudne pytanie. Myślę, że największym sukcesem w tym co robię, jest to iż zawsze mogłem tworzyć to co czułem i rozwijać się muzycznie, nie idąc za komercyjnym trendem, a podążając drogą swojego wnętrza.

Rafale, gdzie można Cię posłuchać?

Jak na razie tylko w internecie można mnie znaleźć pod takimi pseudonimami jak: High Above & Blue Wings, Aurifi, SoundNation i DeepUniverse & Blue Wings. Jeżeli chodzi o występy Live, to mam nadzieję, że niedługo się zobaczymy na jednej ze wspólnych imprez.

https://youtu.be/qFfMKLwl9Jk

https://youtu.be/3WF5SLN4I4Y

Na koniec chciałbym dodać od siebie ,,Pozdrawiam serdecznie całą załogę pozytywnych, bez was to miejsce nie byłoby tak niezwykle”.

Dziękuję serdeczne za wywiad, życzę samych sukcesów.

Barbara Larysz.

The post Życie bez granic – wywiad z Rafałem Marcem appeared first on Pozytywni.co.uk.

Bilety na wydarzenie możesz kupić klikając TUTAJ

Zobacz, jak bawiliśmy się na ostatniej imprezie:

The post Kolejna Pozytywna Polska Noc w Newcastle już 15.08! appeared first on Pozytywni.co.uk.

Od wielu lat mieszkasz już w Londynie, dlaczego zdecydowałaś się akurat na Wielką Brytanię?

Przyjechałam tutaj pierwszy raz 12 lat temu, kiedy pracowałam z polska agencja reklamową, która szybko rozwijała się za granicą. Początkowo miałam zostać około 6 miesięcy, ale zakochałam się w tym mieście i mimo, że miałam epizody pomieszkiwania w Szwecji, czy w Polsce wróciłam w końcu do Londynu i osiadłam na stale.

Osiągnęłaś już bardzo dużo, jesteś zaangażowana w wiele projektów, współpracujesz z międzynarodowymi sławami, a Twoja kariera muzyczna ciągle rozkwita, opowiedz proszę o swoich pierwszych krokach.

Swoich pierwszych kroków nie pamiętam, bo z muzyka miałam do czynienia od zawsze. Moja rodzina jest bardzo muzykalna. Natomiast przechodziłam, tak zwany okres buntu i w wieku 16 lat przerwałam szkole muzyczna, czego trochę żałuje. Uczenie się wszystkiego od nowa 10 lat później było wyzwaniem.

Czym muzyka, Twoja kariera jest dla Ciebie?

Sposobem na to, żeby robić to, co kocham, czyli śpiewać, ale także, aby mieć możliwość mówić o sprawach dla mnie najważniejszych do jak największej grupy odbiorców. Takimi sprawami są min. prawa zwierząt, działalność charytatywna, którą prowadzę oraz ostatni projekt Why is this Happening.

Czy zgadzasz się, że dzięki singlowi Why is this Happening, stałaś się bardzo silnym i ważnym polskim głosem w walce, z krzywdzącym wizerunkiem, jaki kreują nam brytyjskie media, myślisz, że po woli wygramy? Czy w ogóle mamy jakiekolwiek szanse?

Tu nie chodzi o to by prowadzić jakąkolwiek walkę, bo samym tym słowem można namieszać i doprowadzić do większego konfliktu. Z mediami się nie wygra niestety, bo zawsze napiszą, co chcą, albo, co im każą, ale ludzi można sobie zjednać, właśnie poprzez personalny przekaz i wyciagnięcie ręki na zgodę.

Myślę, że większość imigrantów mieszkających w UK jest niezwykle wdzięczna i dumna, że zajęłaś takie stanowisko. Opowiedz proszę więcej o kampanii przeciw dyskryminacji mniejszości narodowych – With Love 2015 UK.

With Love jest piosenką, która stoi na czele tej kampanii, którą wymyślili ludzie z całego świata, którzy wybrali UK na swój dom. To nie jest dla mnie ani piosenka polityczna ani miłosna, ale piosenka o związku / relacji, która przechodzi kryzys. Ci, którzy znają moja twórczość od razu słyszą, że to zupełnie inny styl jednakże zdecydowaliśmy się na niego, aby dosięgnąć jak największą ilość odbiorców. Piosenka sama w sobie jest bardzo dobra i prosta w przekazie oraz wpada w ucho.

Opowiedz, jakie masz plany na przyszłość, czy planujesz nadal reprezentować takie właśnie poglądy?

Ja nie jestem politykiem, nigdy nie chciałam mieć nic do czynienia z polityką, ale im więcej angażuje się w aktywizm tym bardziej zdaje sobie sprawę, że bez „otarcia” się o polityczność, niestety nie wprowadzi się zmian na dużą i trwałą skale. Uważam, że wmawianie ludziom, że niektórzy (inni) ludzie znaczą mniej niż większość, jest po prostu złe, zacofane i nie tędy droga. Taka taktyka zawsze prowadzi do wrogości, na której kapitalizuje grupa rządzących. Od nas zależy, czy chcemy być pionkami w polityczno-religijno-korporacyjnych grach, czy chcemy być po prostu ludźmi i żyć w zgodzie z innymi.

[gap height=”5″]

Dziękuję bardzo za udzielenie wywiadu, życzę dalszego rozwoju kariery, pozdrawiam serdecznie.

Barbara Larysz

The post Polska piosenkarka Pola i jej muzyczny protest przeciw dyskryminacji imigrantów. appeared first on Pozytywni.co.uk.

The post Kolejna Polska Noc już w czerwcu. appeared first on Pozytywni.co.uk.

Dawid: Skąd pomysł na radio?
Rafał: Ja w głowie zawsze mam miliard pomysłów na życie i jeden z nich obenie realizuję. Nie wiem czy mogę mówić kiedy i jak wpadłem na ten pomysł, po prostu powiedziałem Krzyśkowi „Robimy radio!”, a on na to „Daj mi dwa dni” i tak zaczęliśmmy działac. Jesteśmy ludźmi, którzy chcą robić fajne rzeczy w Anglii skoro już tu jesteśmy. Jednym z takich pomysłow i celów do realizacji było powstanie radia.
Krzysztof: Radio ma za zadanie skupiania wszystkich działań dla Polaków i przez Polaków podejmowanych. Chcemy pomagać rodakom w dowiadywaniu się co i gdzie mogą uzyskać i przy okazji samemu w jakiś sposób zaistnieć i spełnić się zawodowo. To jest taki główny pomysł na radio, a cała reszta okaże się w praniu.

Rafał Jaśniewski

D: Trudno założyć takie radio?
R: Może samo wystartowanie nie jest trudne, ale trzeba mieć dobry pomysł na prowadzenie audycji, my właśnie cały czas to aktualizujemy i pracujemy żeby ten materiał zebrać. Technicznie tak, trzeba to wszystko ogarniać i tutaj Krzysztof świetnie się sprawdza w tych sprawach.
K: Jest dość sporo technicznych rzeczy do wykonania zeby wogóle ruszyć z sygnałem, nie jest to teoretycznie trudne, każdy mógłby to zrobić, ale żeby to zrobić na jakimś stałym i dobrym poziomie to trzeba troszeczkę trudu w to włożyć, jakiegoś wysiłku, skupienia i pomyślenia o czy chce się mówić, co chce się nadawać, bo puścić muzyke w koło zegara to każdy może, odpalić WinAmpa i działa, będzie sobie leciałą muzyczka w internetcie, tylko dla kogo?

Krzysztof Krauze

D: Macie już jakąś stałą ramówkę, powiedzcie coś na temat swojego programu.
K: Ramówka się jeszcze tworzy, ale taki głowny zarys już jest, są już audycje które będą na pewno stałe.
R: Jest to na pewno „Good morning Oxford, wake up!”, nasza poranna audycja…
K: Poranna audycja w dni pracujące, trzeba zaznaczyć, czyli budzimy Polaków idących do pracy, jadących, wstających czy myjących zęby przy dobrej muzyce. W audycji jest trochę informacji, trochę humoru i muzyka, która ma jak najbardziej pomóc w obudzeniu się i wyjściu z domu w dobrym nastroju. Jest to audycja nadawana o 5 rano i powtarzana o 6. Doszliśmy do wniosku że są to godziny, kiedy najwięcej osóób wstaje, nie możemy tego na razie przedłużyć do trzech godzin, dlatego będzie to w ten sposób emitowane. Są też bajki.
R: Są bajki – jest to audycja skierowana do najmłodszych, oraz dla ojców i matek z małymy dziećmi, codziennie o 10 i 18 emitujemy Polskie bajki z czasów naszej jeszcze młodości. Jak wiemy obecne bajki są straszne, tam się zabijają, skaczą, mordują, strzelają, a my tego nie chcemy aby nasza młodzież w ten sposób rozwijała swoją wyobraźnię i fantazje.
K: Naspępnym punktem jest Poniedziałkowy wieczór, godziny 19.30-21 przy muzyce reagge, nieprzerywana żadnymi wiadomościami i reklamami audycja z muzyką reagge, dance hall i ragga – jest to ciekawe brzmienie, na pewno do wszystich docierające i dostajemy bardzo fajny odzew od naszych słuchaczy.
R: Tak, mamy te audycje wieczorne, we wtorki blues, w środy Polskie hity. Mamy też nowe audycje, to może opowie Krzysztof
K: Tworzy się nowa audycja, w środę co dwa tygodnie o godzinie 18, pod tytułem „Babskie sprawy”, co tydzień będzie powtórka. W czwartki o godzinie 18 audycja „Andy show Ci Oxford” – spojrzenie Anglika na życie w Oxfordzie, w Anglii z ich strony, rodowity Anglik całkiem inaczej patrzy na proste sprawy z których wogóle sobie nie zdajemy sprawy i próboje to przedstawić, a jednocześnie mówi w taki sposób że przy okazji każdy może podszkolić swój Angielski.
R: W piątek impreza hip-hopowa, muzyka zarówno komercyjna jak i niekomercyjna.
K: W czwartkowy wieczór są jeszcze lata 80te…
R: Też
K: W Sobotę mamy DJa, muzyka bardziej dyskotekowa i na Niedzielę wieczór szykujemy audycję z samymi coverami – coverowe gwiazdy z YouTube – takie coś jest bardzo fajne, Ci ludzie mają miliony wyświetleń, staramy się być w kontakcie z tymi ludźmi, żeby nagrywali nam fajne jingle i pozdrowienia dla słuchaczy. Czekamy jeszcze na odzew od kilku osób, jest to pomysł, który jest dopiero w trakcie realizacji, ale niebawem z nim ruszymy.
R: Ramówka cały czas się tworzy i im więcej ludzi będzie chciało z nami spółpracować, tym będzie ona ciekawsza i tym więcej będzie wejść na żywo.

D: Pomimo iż jest to radio amatorskie, to widać że podchodzicie do tematu bardzo profesjonalnie, czy macie jakieś wcześniejsze doświadczenia z pracy w mediach?
R; Ja mam! Pracowałem przez dwa lata w telewizji Kreatywni TV w Elblągu, oraz współpracowałem przy tworzeniu w którym nakręciliśmy 50 minutowy film o historii Elbląga.
K: Sam pomysł radia internetowego powstał jeszcze w czasach studenckich, chcieliśmy z tym ruszyć i to był nasz pomysł na zaistnienie w naszym mieście, ale niestety nie udało się tego do końca zrealizować, a teraz stwierdziliśmy że Angli daje większe możliwości i spróbowaliśmy.
R: W naszym mieście ciągle rzucali nam kody pod nogi, poprosiliśmy Panią dyrektor o zwykłą salkę, pomieszczenie gdzie moglibyśmy cokolwiek nadawać i powiedziała nam że nie może tego udostępnić, gdyż sprzątacza trzymała tam miotły, zresztą chyba każdy wie dlaczego tak wiele osób wyjeżdża do Anglii.

D: W jakim kierunku chcecie iść dalej? Jakieś pomysły na najbliższą przyszłość?
R: Oczywiście chcemy się rozwijać bardziej, istniejemy dopiero od miesiąca  i kilku dni, ruszyliśmy z nadawniem 30 marca, rozwijamy się coraz prężniej. Takim celem, który chcemy osiągnąć za kilka lat jest nadawanie sygnały radia naziemnego i wiążemy naszą przyszłość z tym radiem. Na razie widomo, musimy to dzielić pomiędzy naszą pracą kontraktową i pracą w radio, ale traktujemy to bardzo poważnie i uważamy że będzie to z czasem profitowało.
K: Na tą chwilę naszym celem na nabliższe miesiące jest zwiększenie liczby słuchaczy, to już fajnie rośnie, ale musimy się postarać o to, aby jak najwięcej  osób nas słuchało, bo jest to klucz do tego, abyśmy mogli się rozwijać. Chcemy  przede wszystkim prowadzić jak najlepsze audycje, żeby to wszystko się napędzało.

D: Tak jak wcześniej mówiliście, aby móc lepiej się rozwijać, potrzebujecie więcej osób do współpracy. Kogo konretnie poszukujecie?
R: Szumay osób z pomysłem, ambicją, chęcią do współpracy. Tak naprawdę nie jesteśmy zamknięci tematycznie, więc jeśli ktoś ma jakiś ciekawy pomysł i chęć aby z nami współpracować to jak najbardziej wszystkich zapraszamy. Najważnieszje aby dana osoba przyszła z konkretnym pomysłem.
K: Musi to być ktoś konretny, nie może to być na zasadzie „cześć. ja mogę Wam pomóc, powiedzcie co mogę dla Was robić?”
R: Tak, jest to fajne, ja dostaję dużo takich maili i cieszę się, że jest wiele osób które chcą nam pomagać, ale niestety wiele z nich ma pomysłu na siebie. Szukamy osób, które mogłyby nam powiedzieć co chcą robić i w jaki sposób zainteresują słuchaczy, szukamy na przykład kogoś kto mógłby zajmować się pogodą – taka osoba musiałaby wyszukiwać informacje o pogodzie, nagrywać je i informować słuchaczy. a więc jeśli ktoś taki się do nas zgłosi to jak najbardziej jesteśmy chętni do współpracy. Musimy zaznaczyć że na tą chwilę działamy non-profit. Na razie nie oferujemy wynagrodzenia za współpracę, ale udostępniamy sprzęt, dajemy możliwość nabycia doświadczenia no i oczywiście w miarę jak radio się rozwinie i zacznie generować zyski, to wtedy tym osobom zaoferujemy stałą współpracę.
K: Na razie dokladamy do biznesu…
R: Ale przy tym świetnie się bawimy i traktujemy to jako naukę na przyszłość.

David Slomian

D: A jak to się wszystko zaczęło? Bo przecież znacie się jeszcze z Polski, prawda?
R: Tak, z Krzysztofem znamy się bardzo długo. W naszym gronie był jeszcze jeden kolega Mateusz i razem w trójkę tworzyliśmy zespół bluesowo-rockowy w Polsce, nazywał się Exodus, można o nas jeszcze poczytać na stronach internetowych np. muzyczny Elbląg, jest tam opis zespołu i nasze zdjęcia jeszcze z czasów młodości.
K: Miałem wtedy jeszcze długie włosy.
D: To co się znimi stało?:
K: Studia!
R: Tak to przez studia, kolega Mateusz wybrał seminarium duchowne, załamał nas kiedy przeszedł nam to oświadczyć, w ten sposób musieliśmy zawiesić działalność naszego zespołu. Kto wie, być może go kiedyś reaktywujemy. A więc z Kzyśkiem znamy się już ok 15 lat  i razem prowadziliśmy wiele wspólnych projektów. Myślę że wpsólna praca w radio będzie kolejnym naprawdę ciekawym wyzwaniem.
D: Dziękuję serdecznie za rozmowę, wszystkich bardzo mocno zapraszam do słuchania Polskiego Radia Oxford, informacje o tym jak to zrobić znajdziecie na stronie www.polskieradiooxford.pl oraz do śledzenia informacji na profilu facebookowym https://www.facebook.com/polskieradiooxford 

Rozmawiał David Słomian

The post Polskie Radio Oxford – rozmowa z założycielami appeared first on Pozytywni.co.uk.

Świetna polska muzyka, którą będzie grał dla Was DJ Pablo; bar pełen polskiego alkoholu i tornado pozytywnych ludzi.

Już 29 marca tym razem w Label Club w Newcastle będziecie mogli się bawić na drugiej Polskiej Nocy w Newcastle upon Tyne.

Niedzielna noc wypełniona będzie mnóstwem atrakcji, zorganizujemy dla Was dwa konkursy, w których do wygrania będą płyty Comy z  podpisami wszystkich członków formacji.

To będzie niezapomniana noc, pokażmy Brytanii jak świetnie bawi się Polonia, nastawcie się na huragan kosmicznej energii!

Kup swój bilet:

http://www.eventbrite.co.uk/e/polska-noc-w-newcastlepolish-night-in-newcastle-tickets-15961043912?aff=ebapi

The post Noc Pozytywnej energii!!! Polska noc w Newcastle upon Tyne! appeared first on Pozytywni.co.uk.

Przestudiowałam Pana życiorys. Sporo tego wszystkiego jak na tak młodego człowieka.

Kiedy po raz pierwszy pomyślał Pan sobie w taki właśnie sposób? Kiedy uświadomił Pan sobie, że odniósł Pan wielki sukces?

Do wielkiego sukcesu droga bardzo daleka… Ja jestem wciąż na początku swojej drogi. Czeka mnie jeszcze bardzo długa podróż przez szereg nowych utworów, ról i programów. Stawiam sobie coraz to większe wyzwania i jak na razie ciężko pracuję na coś, co można by nazwać sukcesem. Robię to co kocham, więc nie jest to też aż tak ciężka praca, natomiast wytyczyłem sobie bardzo precyzyjną drogę i staram się nią podążać. Nie jest to prosta droga, ale wiem, że dojdę do założonego celu. Mocno w to wierzę.

Jak narodziła się miłość do muzyki i aktorstwa? Skąd pan wiedział, że to jest sens życia?

Byłem bardzo młody, miałem lat 4, kiedy zacząłem odgrywać przed rodziną sceny z życia codziennego. Wcielałem się w panią przedszkolankę, pana z reklamy, mamę, tatę, zespoły muzyczne. Nagrywałem swoją własną kasetę z utworami, które tworzyłem na poczekaniu – taki zbiór myśli wszelakich. Później wszystkie akademie przedszkolno-szkolne. Konkursy muzyczne, recytatorskie, kółka teatralne, zespoły, chór, szkoła muzyczna. Na naukę było mało czasu, ale od zawsze wiedziałem, co będę robić w życiu. I tak też się stało. Zawsze będę wdzięczny moim rodzicom, że mnie w tym wspierali i dali mi szanse rozwoju w dziedzinach, które kocham.

Pana największy życiowy sukces?

Każde spełnienie marzeń jest sukcesem. Miałem tych marzeń mnóstwo. Właściwie nadal mam, bo każde spełnione marzenie rodzi kolejnych pięć do spełnienia. Marzyłem jako dziecko o tym, by pracować z duetem Józefowicz & Stokłosa – spełniło się, marzyłem by dostać się do szkoły aktorskiej – skończyłem warszawską Akademię Teatralną, czyli szkołę, którą ukończyli m.in. Stanisława Celińska, Piotr Adamczyk, Michał Żebrowski, Andrzej Chyra i wiele innych znanych aktorów.  Marzyłem o pracy w telewizji i od 14tego roku życia pracowałem, później dubbingi znanych bajek i praca w radio były takim dopełnieniem moich artystycznych celów. Natomiast pamiętam jak w wieku 8 lat zobaczyłem Edytę Górniak na Eurowizji i powiedziałem sobie, że kiedyś tam będę. I tak też się stało w 2010 roku. Reprezentowałem Polskę w Konkursie Piosenki Eurowizji i chyba występ przed 120 milionową publiką, gdyż taka była mniej więcej oglądalność, oraz reprezentowanie prawie 40 milionowego kraju jest największym moim sukcesem.

Porażka?

Lenistwo. Zmagam się z tym strasznie od urodzenia. W szkole wszyscy mówili: „Zdolny, ale leniwy”. I niestety zostało to do dziś. Czasem robię sobie zbyt dużo dni wolnych i wtedy ciężko jest się zebrać i wrócić do normalności. Choć od momentu przeprowadzki do Londynu i postawienia sobie poprzeczki jeszcze wyżej, zacząłem mocno nad sobą pracować.

Pracuje Pan równocześnie w Londynie i w Polsce. Jak to wszystko ogarnąć?

To prawda. Przyjechałem do Londynu pierwszy raz 8 lat temu na tydzień i obiecałem sobie, że kiedyś tu wrócę i zamieszkam. Minęło 7 lat i pewnego dnia obudziłem się i zrozumiałem, że to teraz. Wiele osób mówiło, że chyba oszalałem, że zostawiam coś, nad czym tak ciężko pracowałem, że ludzie zapomną o mnie i że w Londynie przepadnę. Natomiast potrzebowałem czasu dla siebie, potrzebowałem inspiracji, skupienia. To miasto od zawsze miało dla mnie magiczną aurę i coś, czego nadal nie umiem określić, ale czuję się tu jak w domu. Często latam do Polski nagrywać program „Jaka to melodia”, niedawno skończyłem również nagrania mojego nowego programu dla dzieci i młodzieży „Ekspedycja Cartoon Network” właśnie dla tego kanału telewizyjnego. Ale Londyn spowodował narodziny czegoś nowego. A właściwie kogoś nowego – lepszą wersję mnie samego.

Z jakiego powodu podjął Pan decyzję o zamieszkaniu w Londynie? Co Pana tu trzyma? Przecież jest Pan na najlepszej drodze, aby zawojować ojczyznę. Wielka Brytania oznacza większe aspiracje?

Jedni mówią głupota, inni odwaga, a ja mówię wyzwanie. Nie boję się wyzwań. Nie boję się zacząć od nowa, od zera. Dostałem najlepszy prezent od życia – talent i siłę wewnętrzną, więc dlaczego mam z tego nie skorzystać? Postawiłem sobie za cel dokonać czegoś, z czego będę dumny. Postanowiłem udowodnić sobie, że gdy się marzy i pracuje na te marzenia, to można wszystko. Podpisałem kontrakt ze znaną londyńską firmą producencką, z którą nagrywam nowe utwory, których premiera niedługo. Przybrałem pseudonim artystyczny i tak narodził się Martin Fitch. Po polsku fitch oznacza tchórz, a w związku z tym, że z natury jestem odważną osobą i mierzę wysoko, stwierdziłem, że przyda się trochę balansu życiowego… i z przekory zostałem Martinem – odważnym tchórzem.

Jakie były Pana początki w Wielkiej Brytanii? Jak się Pan tu odnalazł? Co było najtrudniejsze?

Przeprowadziłem się rok temu, zamieszkałem ze znajomą i początek był okropny. Szaro, zimno, szybko robiło się ciemno i choć wiedziałem, że to wszystko jest nowe i wymaga czasu, to zacząłem popadać w małą depresję. Poszukiwania agenta artystycznego to była katorga, bo w Anglii ludzie najzwyczajniej w świecie nie odpisują na maile. Myślałem, że to moja wina, że robię coś nie tak i zajęło mi kilka ładnych tygodni zrozumienie tego, że trzeba być bardzo konsekwentnym i się nie poddawać. Bo jeśli nie odpowiedzieli na pierwszego maila, to może odpowiedzą na kolejnego. Londyn jest na tyle duży oraz środowisko artystyczne na tyle chłonne, że gdy się jest konsekwentnym, to odniesie się sukces. A z takich przyziemnych spraw, to najtrudniejsze było używanie dwóch kranów, tak by się nie oparzyć, a zarazem nie zamarznąć. Myślę, że każdy ma z tym problem, bo nigdzie na świecie nie ma tak głupiego systemu kanalizacyjnego jak w Anglii.

Wielka Brytania to kraj docelowy czy tylko przystanek w karierze?

Myślę, że to tylko przystanek… może dłuższy, ale przystanek. Nie wiem jeszcze do końca. Na razie jest tu mój dom, moje dwa cudowne psy, znajomi i mnóstwo wyzwań i marzeń do spełnienia.

Co Pana najbardziej fascynuje w brytyjskiej kulturze, a co Pana w niej najbardziej razi?

Kocham Londyn, uwielbiam Wielką Brytanię. Bardzo szanuję tutejszy system, monarchię, kulturę stania w kolejce, uczciwość i kulturę osobistą. „Dziękuję, proszę i przepraszam” są tu na porządku dziennym, czego niestety nie zawsze można powiedzieć o Polsce. Za każdym razem jak wracam do kraju, to uderza mnie to, jak bardzo narzekającym narodem jesteśmy. Tu każdy płaci za bilet i nie pyta dlaczego, ludzie są dla siebie bardziej uprzejmi, życzliwsi. Wszyscy czują większy respekt przed służbami porządkowymi, Policją. Wszystko jest zorganizowane i przygotowane na każdą możliwą sytuację. Bardzo podziwiam brytyjski porządek, choć nigdy nie zrozumiem, dlaczego ludziom ciężko jest wyrzucić cokolwiek do śmietnika, zamiast zostawiać to na podłodze w metrze, pociągu lub na ulicy. Nie zrozumiem też segregacji rasowej, która nadal istnieje, choć i tak jest już coraz mniej zauważalna. Ale każdy ma tu dla siebie miejsce, każdy może tu znaleźć dla siebie dom.

Jak odnaleźć się w nowej rzeczywistości? – co poradziłby Pan Polakom, którzy wyjeżdżają na emigrację?

Przede wszystkim uczyć się języka angielskiego. Naprawdę poświęcić te kilkanaście minut dziennie na naukę, bo bez tego nigdy nie zdobędzie się szacunku, a co za tym idzie lepszej pracy. Wraz ze znajomością języka wzrasta też samopoczucie i pewność siebie. I nigdy nie jest za późno na naukę języka i pracę nad akcentem. Poza tym polecam też uzbroić się w cierpliwość, bo to chyba najważniejsze. Ale trzymam kciuki za każdego, bo tak jak mówiłem, każdy może stworzyć tu swoje własne miejsce – dom. Londyn nie jest łatwym punktem na mapie Europy. Pociągi i metro ciągle się spóźniają, każdy pędzi przed siebie, dosłownie pędzi, nie zwracając uwagi na innych. Na jedno miejsce pracy jest około 50-100 aplikantów, a za bilet jednorazowy trzeba zapłacić £2,40, czyli w przeliczeniu na polskie pieniądze ponad 12 zł. Ale do odważnych świat należy!

Jakie plany na przyszłość? Gdzie Pan będzie za  5,10,15,50 lat?

Na scenie. Ha ha. Nie wyobrażam sobie innego miejsca. Natomiast gdzie, co, jak, to już jest przyszłość. Staram się żyć tu i teraz. Czerpać z życia to co najlepsze, pracować ciężko na to, by za 5,10,15 lat móc wspominać i mieć co wspominać. Uczyć się na błędach własnych i innych oraz iść zawsze do przodu i z podniesioną głową, bo ten, kto próbuje jest wygranym. Ja próbuję i choć nie zawsze jest po mojej myśli, to idę dalej, ale zawsze z pasją w sercu. Moja mama mówiła, że jeśli robi się to, co się kocha, to nie przepracowuje się ani jednego dnia. Coś w tym jest. Ja mówię: „Nie trać czasu na marzenia, zrób wszystko by one się spełniły”.

Nie wkurza Pana, że w mediach polonijnych mówi się najczęściej o Polakach w kontekście wypłaty zasiłków czy wyzysku biednego polskiego ludu? Czy tacy jesteśmy naprawdę?

Z punktu widzenia Brytyjczyka jesteśmy bardzo pracowici. Doceniają też to, że nauczyliśmy się ich języka, a oni władają tylko jednym. Dużo osób przeniosło się tutaj, bez pomysłu na życie, nie da się tego ukryć. Trzeba przyznać, że Anglia jest rajem socjalnym, bo służba zdrowia jest prawie całkowicie darmowa, zasiłki są płacone terminowo, natomiast jeśli już ktoś przenosi się do obcego kraju, z daleka od rodziny, własnych korzeni, wsparcia rodziny, to musi mieć jakiś pomysł na siebie. Jacy jesteśmy – sami potrafimy sobie odpowiedzieć na to pytanie. Ja bym tylko życzył nam wszystkim, żebyśmy nie mieli kompleksów i byli odważniejsi. Nie jesteśmy w niczym gorsi od innych.

Jest Pan najlepszym przykładem na to, że ciężka praca rodzi piękne owoce. Czuje się Pan spełniony?

Nie. Absolutnie jestem niespełniony, a wręcz można powiedzieć potwornie głodny sukcesów i wyzwań. Jeśli ktokolwiek czuje się kiedykolwiek spełniony, to kłamie, albo jest leniwy. Bo zawsze można coś w sobie ulepszyć, albo wręcz przejść całkowitą metamorfozę i stworzyć lepszy model siebie samego. Zawsze można postawić sobie poprzeczkę wyżej i wyżej, bo choć czasem zdobywa się złoty medal, to będą kolejne zawody i przyjdą młodsi, być może lepsi, ale nigdy nie można się poddać i przespać swój czas.

Czego, jako Pozytywni, możemy Panu jeszcze życzyć?

Wszystkim nam życzmy wytrwałości. Tego, żebyśmy nie wstydzili się siebie! Żebyśmy nie oglądali się za siebie. A mnie prywatnie chyba jedynie jeszcze więcej wyzwań.

A gdzie w najbliższym czasie możemy Pana zobaczyć i usłyszeć?

Tak jak już wspomniałem wcześniej pracuję aktualnie nad moimi utworami z moim producentem, niedługo będę nagrywać teledyski do moich piosenek i rozpocznę koncertowanie. W Polsce nadal można mnie oglądać w programie „Jaka to melodia”. Wkrótce ruszy też moja strona internetowa i tam będzie dużo informacji o najbliższych działaniach artystycznych.

Życzę wszystkim dużo radosnych i pozytywnych chwil! Dziękuję wszystkim, którzy poświęcili tych kilka minut na przeczytanie tej rozmowy. Kochani Polacy! W Nas siła.

SJ

The post „Kochani Polacy! W nas siła!” – Marcin Mroziński (Martin Fitch) appeared first on Pozytywni.co.uk.