Co prawda – nie były to wakacje/rejsy dające jakiekolwiek formalne kwalifikacje, jednak zaraziłem się tą pasją – która drzemała we mnie przez lata.

Marzenie posiadania własnego jachtu tkwiło we mnie (uśpione) od tamtego czasu. Dlatego – po ponad 10 latach spędzonych w Wielkiej Brytanii, w bliskiej odległości od morza i codziennych widokach łodzi na horyzoncie – kiedy zobaczyłem post znajomego na FB, w którym to informował, że właśnie za niewielkie pieniądze zakupił swój pierwszy jacht zaoferowałem swoją pomoc przy niezbędnych pracach i partycypacje w kosztach utrzymania jachtu w zamian za możliwość korzystania z niego – na co z entuzjazmem przystał.

Streszczając jednak historię – krótko po tym – wszedłem w posiadanie własnej łodzi o wdzięcznej nazwie ‘Glen-Coe’ (Hunter Horizon 23).

I tutaj tak naprawdę ta historia się zaczyna – chciałem Wam bowiem powiedzieć z czym wiąże się posiadanie jachtu, co warto wiedzieć, jakie są opcje jego przechowywania, jakie potrzebujecie kwalifikacje itd. 

Zacznijmy od kwalifikacji właśnie – bo jest to temat dość ciekawy. 

Otóż w Wielkiej Brytanii, żeby żeglować po morzu – formalnych kwalifikacji nie potrzeba w ogóle (do 12 Mil Morskich). Nam Polakom – wydaje się to dziwne, bo chyba każdy z nas ma świadomość, że żeglarstwo morskie to nie taka łatwa sprawa – a w Polsce jeżeli coś łatwe nie jest, to żeby to wykonywać potrzebny jest jakiś papier. Jednak – punkt widzenia Wyspiarzy jest dość logiczny i poniekąd słuszny. Twierdzą oni bowiem (co wynika z zasłyszanych przeze mnie opinii – więc w żadnym razie nie jest to wyjaśnienie formalne), że formalne kwalifikacje (które w większości krajów europejskich można zdobyć w przeciągu tygodnia) nie dają wystarczającej wiedzy, a tym bardziej doświadczenia – za to dają ich posiadaczowi pozorną pewność siebie, która na morzu bywa zgubna. Dlatego ich zdaniem, lepiej jeżeli żeglarz zdobywa doświadczenie nigdy nie będąc pewnym swoich umiejętności (zarazem podchodząc do własnych możliwości z dystansem), niż bez odpowiedniego dystansu do siebie – miałby być pewien, że wie co robi tylko dlatego, że jest posiadaczem certyfikatu oprawionego w ramkę.

(*Nie dotyczy to jednak żeglowania po wodach śródlądowych – na których to kwalifikacje są wymagane – jednak mnie to nie dotyczy, więc do tego wrócimy w kolejnych częściach)

Nie zmienia to jednak faktu, że kwalifikacje żeglarskie warto zdobywać. Choćby dlatego, że mają one ogromny wpływ na cenę ubezpieczenia łodzi której jesteście/będziecie właścicielem.

Ubezpieczenie – no właśnie! Jeżeli chodzi o ubezpieczenie łodzi – to również nie jest ono obowiązkowe. Ale (no właśnie… Zawsze jest jakieś ale!) – nie jest ono wymagane kiedy jesteśmy na morzu, jednak większość z przystani nie pozwoli nam zacumować łodzi jeżeli ubezpieczenia nie posiadamy (co jest dość logiczne – na morzu jeżeli coś uszkodzimy – to najprawdopodobniej własną łódź lub siebie – a wtedy sami musimy wziąć za to odpowiedzialność finansową; w marinie – manewrując nieodpowiednio własną łodzią – możemy uszkodzić inną, która może być warta grube miliony!) Dlatego warto mieć ubezpieczenie!

Ale jak to jest z tymi marinami?! Ano właśnie – gdzie ta nasza łódka miałaby ewentualnie pomieszkiwać. I tutaj zaczynają się prawdziwe wydatki – bowiem miejsce w przystani jachtowej może nas kosztować od £100 miesięcznie wzwyż (co prawda zdarzają się tańsze – ale sporadycznie i z ograniczoną liczbą miejsc). Cena zazwyczaj uzależniona jest od długości łodzi i liczona jest za każdy metr łodzi na miesiąc lub rok. Na ten przykład – postój mojej łodzi w marinie (przystani) kosztuje £280 za metr na rok (tj. £3360 na rok).

Tańszą opcją są mooring’i oferowane zazwyczaj przez kluby żeglarskie (różnią się one od kei w marinie tym, że łodzie są cumowane do boi zakotwiczonych na dnie mooring’u lub na nabrzeżu – praktycznie mówiąc – łódź jest na wodzie i, żeby się do niej dostać potrzebujemy małej łódki lub pontonu – no… można też wpław!). Przechowywanie łodzi na mooring’u to koszt (podaję jedynie orientacyjne  koszty z północno-wschodniej części Anglii) w granicach £400 rocznie (trzeba jednak wziąć pod uwagę fakt, że żeby korzystać z mooring’u należącego do yacht clubu – trzeba być jego członkiem – a dołączenie do klubu niekoniecznie jest proste, ponieważ Wasze członkostwo często musi być poparte Waszym potencjalnym pozytywnym wypływem na rozwój klubu i jest rozpatrywane przez zarząd klubu; tzn. Klub musi stwierdzić, że jesteście odpowiednią osobą do dołączenia do niego).

W klubie do którego należę łodzie są wodowane w okresie świąt wielkanocnych i wyciągane i do kolejnych świąt wielkanocnych przechowywane na brzegu we wrześniu/październiku (co jest niewątpliwą zaletą – bo okres od października do kwietnia można wykorzystać na niezbędne naprawy i konserwację łodzi).

Jeżeli myślicie o niedużej łodzi – możecie ją przechowywać na przyczepie, lub tzw. Suchym doku – pod własnym domem. Jest to rzecz jasna opcja bardzo tania; jednak trzeba wtedy wziąć pod uwagę koszty wodowania łodzi ( jeżeli nie da się jej zwodować bezpośrednio z łodzi). U nas każdorazowy koszt wodowania i wyciągania łodzi z wody przy pomocy dźwigu to £80. 

A jak to jest z tymi naprawami i konserwacją?

A to temat rzeka i do tego nawiążę w kolejnych częściach dotyczących żeglarstwa w Wielkiej Brytanii…

Zachęcam też osoby już żeglujące w Wilkiej Brytanii do kontaktu: thomas@frontczak.co.uk

The post Żeglarstwo i własny jacht w Wielkiej Brytanii… appeared first on Pozytywni.co.uk.

Wspinaczka to sport, dzięki któremu nabierzesz pewności siebie, przekonasz się, że nie ma celów nie do zdobycia, to dobry sposób na odstresowanie, relaks i dostarczenie sobie wrażeń. Kto wie, może i Ty odnajdziesz w sobie siłę woli i umiejętność pokonywania trudności. Pokonaj swoje leki codzienności i nadaj swojemu życiu dreszczyk emocji.

Jak to się stało, że mieszkasz w Wielkiej Brytanii?

Jako absolwentka wyższej uczelni, z brakiem pomysłu na przyszłość, po zakończonych studiach, przyjechałam na „wakacje” do koleżanki, aby zarobić trochę pieniędzy i zastanowić się, co tu dalej robić… To było 8 lat temu. 

Jak wyglądały Twoje początki, czym się kierowałaś?

Z naiwnością szukałam pracy w swoim zawodzie, ale brak doświadczenia uniemożliwiał mi znalezienie pracy. Pracowałam w różnych miejscach: na recepcji, jako kelnerka, czy jako coffee shop assistant. Poszłam do college’u aby podszkolić język i zdobyć dodatkowe kwalifikacje. Teraz już z przymrużeniem oka wspominam tamten okres, czas ciężkiej, intensywnej pracy, ale tez czas poznawania nowych ludzi, szukania swojego miejsca na ziemi i odkrywania nowych pasji.

Posiadasz wiele zainteresowań i pasji, skąd pomysł na wspinaczkę? Opowiedz, czym wspinanie jest dla Ciebie? 

Zawsze lubiłam aktywny tryb życia, jazdę na rowerze, podróże, chodzenie po górach. Uwielbiam górskie krajobrazy i te otwarte przestrzenie, kolorystykę, zmieniającą się z każdą porą roku. O wspinaczce dowiedziałam się od znajomych i tak się zaczęło…

Wspinaczka to dla mnie pomysł na spędzanie wolnego czasu, odbicie się od codzienności, od pracy… To połączenie aktywności fizycznej z życiem socjalnym, bo zawsze przy okazji wspinaczki, spotykamy się ze znajomymi. Rozmawiamy o tym co, wydarzyło się ciekawego w naszym życiu. Wspinaczka, to też możliwość poznania pięknych zakątków Anglii z zupełnie innej perspektywy.

Wspinamy się razem z mężem już siedem lat. Ja z przerwą, bo urodził nam się synek. Co roku, organizujemy też wakacje z naszymi znajomymi ze wspinaczki, poznajemy różne nowe miejsca i wyznaczamy sobie kolejne wyzwania. Byliśmy w wielu miejscach Anglii,  Szkocji, Walii, wyspie Lundy, Hiszpanii i  na Majorce.

Moje największe osiągniecie to zdobycie uprawnień wspinaczkowego lidera i osiągniecie formy na poziomie HVS.

Czy mogłabyś, krok po kroku, poradzić rodakom, jak mogą rozpocząć przygodę ze wspinaczką? Każdy może się wspinać? Czy to drogi sport? Poleć najlepsze miejsca.

Wraz z mężem (wtedy jeszcze chłopakiem) zapisaliśmy się na parotygodniowy kurs wspinaczkowy w Eldon Square w Newcastle. Jeśli jesteście zainteresowani wspinaczką, każde większe centrum wspinaczkowe organizuje przynajmniej parę razy do roku tego typu kursy. Podczas ośmiu tygodni nauczyliśmy się, jakiego sprzętu używać, jakie wiązania stosować, poznaliśmy miejsca do wspinaczki i zasady bezpieczeństwa. Poznaliśmy również, ludzi pasjonatów, którzy tak jak my, chcieli kontynuować nowe hobby. Kolejnym krokiem był jednodniowy kurs tzw. outdoor climbing-single pitch i już bardziej zaawansowany multi pitch w Wali. Od tej pory, prawie w każdy ładny weekend, pakowaliśmy samochód i ruszaliśmy na wspinaczkę w Northumberland, Yorkshire albo Lake Dostrict – Newcastle ma to do siebie, że we wszystkie te miejsca, można dojechać w przeciągu dwóch godzin. W czasie niepogody „praktykujemy” w lokalnych centrach wspinaczkowych.

Jeśli lubisz zajęcia na świeżym powietrzu, a do tego jesteś w dobrej kondycji fizycznej i nie boisz się wysokości, jest to sport dla ciebie. Wiadomo, początki są ciężkie, będą bolec nieużywane wcześniej mięśnie, sylwetka nabierze atletycznego wyglądu, opuszki palców będą spuchnięte, a i paznokci raczej nie da się zapuścić (śmiech,) ale wrażenia i satysfakcja z osiągniecia kolejnych poziomów wspinaczkowych i zobaczenia nowych miejsc, wszystko zrekompensuje. To właśnie najbardziej lubię we wspinaczce, że jesteśmy w stanie zaszyć się i zobaczyć miejsca niedostępne zwykłym turystom, czy ludziom preferującym piesze wycieczki. 

Północna Anglia ma wiele świetnych miejsc wspinaczkowych, moje ulubione Bowden Doors, ze szczytu można zobaczyć Holly Island i zamek Bamburgh, oraz Peel Crag,u podnóża muru Hadriana, te dwa w Northumberland. Polecam również Stanage w Yorkshire i wspinaczkę w dolinie Great Langdale w Lake District.

Wspinaczka nie jest sportem drogim, jednakże zakupienie całego sprzętu: butów, linek, wiązań, zaczepów będzie trochę kosztować, Warto też zaopatrzyć się w dobrą odzież (przeciw deszczowa, przeciw wiatrową itp.)

Na pewno, zachęcam każdego do spróbowania wspinaczki. Na początek radzę zacząć od centrów wspinaczkowych, bez kupowania drogiego sprzętu i konieczności zmierzenia się z własnym lekiem. Dopiero po sesji „na ściance” można już samemu ocenić, czy nadajesz się do tego sportu. Na stronie BMC przeczytałam ostatnio informacje, że obecnie w Wielkiej Brytanii, jest już ponad 400 ścianek wspinaczkowych i corocznie powstają nowe. Jest to wiec sport, który cieszy się wielka popularnością. Warto spróbować!  

Jak uważasz, oddanie się hobby, czy pasji pomaga w tęsknocie za ojczyzną? 

Na pewno, poprzez hobby poznajesz nowych ludzi i koncentrujesz się na nowych rzeczach i na tym, co możesz osiągnąć, a nie rozpamiętujesz, co by było gdyby…

Uważasz się za kobietę spełnioną i szczęśliwą? Czym szczęście jest dla Ciebie?

Tak, dla mnie szczęście to wspólny relaks z rodziną, satysfakcja zawodowa, ale również umiejętność cieszenia się z rzeczy małych…

Jakie masz plany na przyszłość?

Hmmm, więcej miejsc do zobaczenia, więcej miejsc do odkrywania, tym razem już w trojkę, chciałabym zarazić wspinaczkowym hobby naszego synka.

Życzymy dalszych sukcesów wspinaczkowych i zdobywania coraz to wyższych szczytów. Pozdrawiamy. Pozytywni!

Barbara Larysz

The post Wspinając się na szczyt: rozmowa z Pauliną Pilarską-Poole appeared first on Pozytywni.co.uk.

Szukając pozytywów w naszym codziennym życiu, nie zapominajmy o możliwościach aktywnego odpoczynku,  jakie zyskaliśmy przeprowadzając się od Wielkiej Brytanii.  Myślę, że Wyspa obfituje w atrakcje najróżniejszego formatu, a mieszkając za granicą mamy ogromne szanse spełniania własnych marzeń i pasji.

Nie musisz od razu biegać 10 km dziennie, czy wspiąć się na najwyższy szczyt Anglii, po woli przyzwyczajaj organizm do coraz większego wysiłku, pobaw się  z dzieckiem, idź na spacer z psem. Wystarczy już pięć minut na łonie natury, by poprawić sobie samopoczucie. UK obfituje w przepiękne parki, wzgórza, stawy, czy jeziora. Bardzo popularne są magiczne  jak dla mnie miejsca, będące pod opieką  The National Trust.

The National Trust, to organizacja zajmująca się ochroną, pielęgnacją przyrody i zabytków. Pod swoja opieką mają ponad 300 obiektów. Naprawdę watro odwiedzić te wspaniałe miejsca, polecam gorąco i gwarantuję wyśmienitą zabawę.

Jeżeli jesteście zmęczeni miejskim gwarem, może chcielibyście poczuć klimat angielskiej, tradycyjnej wsi? Cała wyspa obfituje w malownicze, urocze miasteczka pełne pięknych ogrodów i magicznych wiosek, wyciętych niemalże z pocztówek. Brytyjska wieś to raj dla tych, którzy uwielbiają długie spacery.

Cała Wyspa znana jest z przepięknych szlaków wędrówkowych, na przykład w regionach Peak District lub Lake District, wzdłuż zielonego wybrzeża Pembrokshire, czy górzystej Snowdonii. Jeśli zawsze tkwił w Waszym wnętrzu duch wędrowca i chęć obcowania z naturą, dłużej nie czekajcie, wystarczą wygodne buty, plecak i aktywny weekend z przygodą gotowy.

Po całej Brytanii rozsiane są lochy skrywające przerażające tajemnice. Najsłynniejszym lochem jest London Dungeon na South Bank, niedaleko London Eye. Nasza wyspa to kolebka tajemniczych zamków, górskich ścieżek i leśnych nadmorskich okolic. Atrakcje z czarownicami i czarnoksiężnikami czekają na śmiałków w York, Edynburg, Blackpool i zamku Warwick. Wszystkie lochy mają zaskakiwać i podnosić poziom adrenaliny. Niemalże z każdą miejscowością powiązana jest jakaś historia z duchami, czy magicznymi mocami. W rejonach jak: Peak District ,Yorkshire Dales, Mendip Hills, czy South Devon pełno jest budzących zachwyt, niesamowitych, dostępnych  turystycznie jaskiń i grot. Niesamowite chwile mamy na wyciągnięcie ręki.

Jeżeli planujecie odpoczynek I rozrywkę z dziećmi polecam stronę http://www.dayoutwiththekids.co.uk/. Znajdziecie tu mnóstwo atrakcji najróżniejszego formatu, zaczynając od bardzo sławnych i lubianych w UK parków rozrywki, po muzea, parki wodne, farmy, zoo, oceanaria, place zabaw, plaże, łyżwy czy narty. Wystarczy kliknąć tylko na rejon, w którym się mieszka i ogromna lista atrakcji gotowa.

Po ciężkim tygodniu pracy, zaserwujcie sobie dawkę szczęścia i spełnienia, a planując kolejną wycieczkę, może odkryjecie w sobie nowe pasje! Może się okaże, że bardziej, niż zdajecie sobie z tego sprawę, spełnia Was fotografia, malowanie pejzaży, windsurfing, wspinaczka, nurkowanie, czy chodzenie po górach!

Barbara Larysz

The post Z cyklu: Szukając POZYTYWNYCH stron – pozytywny relaks appeared first on Pozytywni.co.uk.

Co ciekawego jest w chodniku?

Z biegiem czasu jednak, z każdym rokiem, przytłaczało Cie coraz więcej problemów. Małych i dużych. Nie było już czasu na zabijanie smoków, nie było czasu na bieganie po mieszkaniu w balowej sukience księżniczki. Dni zaczęły robić się coraz bardziej szare, życie coraz bardziej nudne. Ani się spostrzegłeś, a przestałeś patrzeć w niebo. Bo i po co? Słońce przecież za chmurami. Nuda. Codzienność. Rutyna. Problemy. Nawet nie wiesz kiedy zacząłeś patrzeć pod nogi. Ale nie po to, by uważać, gdzie stawiasz swe kroki, ale by nie widzieć, co się dzieje wokół Ciebie. Dołączyłeś do szarego tłumu, skupionego na realizowaniu mało istotnych celów. Zarabiasz pieniądze, ale zapomniałeś o pasji, o marzeniach. Czasem podnosisz głowę i z zazdrością przyglądasz się barwnym istotom – marzycielom. Mówisz, że to wariaci, szaleńcy, artyści, rewolucjoniści, nieodpowiedzialne osobniki. Marzyciele idą pod prąd i patrzą w niebo, wydaje się, że niektórzy nawet posiadają przepiękne skrzydła, dzięki którym unoszą się pod niebiosa. Szary człowiek przygląda się marzycielom i myśli: „też tak mogę”, ale natychmiast pojawiają się kolejne „jest już za późno, aby coś zmienić”, „mnie nigdy się nie uda” i „to niemożliwe”. Szara istota rusza przed siebie, znów wpatruje się w chodnik i w ten sposób umiera za życia.

Drogi Pozytywny, aby profilaktycznie ochronić się przed tym groźnym syndromem – zainwestuj w siebie. Daj się przekonać, że Twój sukces jest w Twoich rękach, że aby zrealizować cel, trzeba go sobie najpierw wyznaczyć. Żyj pełnią życia, żebyś na jego finale mógł śmiało powiedzieć: „niczego nie żałuję”. I co najważniejsze: myśl POZYTYWNIE.

The post SCPWC! Niebezpieczny syndrom mogący opanować każdego z nas… Kilka słów o słowach. appeared first on Pozytywni.co.uk.