W pewnym momencie  życia zdałam sobie sprawę, że właściwy moment by żyć i realizować swoje marzenia jest właśnie teraz. Teraz jest Twoim czasem na realizację marzeń. Zauważyłam ile szans i okazji przynosi  każdy dzień. Pokochałam każda chwile, tą dobrą i tą złą.  Z porażek nauczyłam się czerpać lekcje i nigdy się nie poddawać. Moja siła, która mnie napędza to ogromna wiara w samą siebie, w świat i przede wszystkim marzenia. Bardzo pomogły mi w tym wszystkim podróże. Zwiedziłam wiele miejsc, poznałam parę kultur i zaobserwowałam, że niektórzy, w zasadzie większość ludzi żyje tak, jakby nigdy nie mieli umrzeć, a gdy już umierają to zdają sobie sprawę że tak naprawdę nie żyli. Jechałam kiedyś stopem przez Walię , zapytałam 80 letniego mężczyznę czy żałuje czegoś w swoim życiu, odpowiedział mi że żałuje, że żył tylko by przeżyć, nie żył marzeniami, przejmował się opiniami innych osób, w zasadzie nigdy nie poczuł że żyje. Ta rozmowa nauczyła mnie wiele i powiedziałam wtedy do samej siebie, że chce żyć świadomie, by na koniec tego życia nie odkryć, że nie żyłam.

Jak zaczęła się Twoja droga z dziennikarstwem i filmem?

Studiowałam na Uniwersytecie w Walii film oraz teatr, wtedy rozpoczęła się moja przygoda z filmem. Robienie filmu to proces bardzo magiczny, wymagający wiele cierpliwości. Żyjemy w takim wieku, gdzie media mają ogromny wpływ. Telewizja, filmy zmieniają nasze poglądy i pokazują świat. Moją pasją jest świat, poprzez robienie filmów dokumentalnych chce ludziom ten świat pokazać.

Opowiedz proszę o Twoich dotychczasowych sukcesach?

Uważam, że nie mam jeszcze żadnych sukcesów zawodowych, nagrody które zdobyłam w Stanach Zjednoczonych poza odrobina satysfakcji nie traktuje jako sukcesu.

Sukcesem dla mnie jest to, że jestem szczęśliwa z osobą którą widzę w lustrze i to jakimi cudownymi ludźmi jestem otoczona, rodziną i przyjaciółmi.

Dlaczego właśnie film dokumentalny na temat slumsów w BRAZYLII?

Byłam na ostatnim roku studiów licencjackich w Walii i byłam bardzo głodna życia. Stwierdziłam, że jeżeli nie pojadę teraz, to nie pojadę tam nigdy. Wiele osób uważa, że za bardzo ryzykuję w życiu, że jeżdżę w miejsca, w których mogę zginąć. Po tym, jak odwiedziłam parę zakątków w Ameryce, Azji czy Afryce, stwierdzam, że nie ma niebezpiecznych miejsc na świecie. O slumsach w Brazylii czytałam wiele. Z jednej strony miało być bardzo biednie, domy zbudowane ze śmieci, ludzie umierający z głodu i błagający o jedzenie. Z drugiej – każdy miał mieć dostęp do telewizji, a ludzie w 100 proc. szczęśliwi z tego, co mają. I chciałam sprawdzić, jak to jest naprawdę.

Czy odwiedzając zakątki świata, gdzie nie docierają turyści nie boisz się o swoje życie?

Szczerze, nie boję się. Ze stoickim spokojem podchodzę do decyzji, które podejmuje. W Brazylii , na favelach odwiedziłam miejsce, gdzie była mafia. Większość miała tam karabiny, pistolety, rozmawiałam z nimi i  wiedziałam, że nic mi nie zrobią. Wierzę, że każdy z nas wytwarza energię. Energia którą ja wytwarzam  pozwala panować nad emocjami, strachem, tej kontroli nauczyłam się  pracując z osobami z Azji.

Opowiedz proszę więcej na temat swojej książki , o czym ona będzie?

To opowieść o tym jak młodość, pasja zero zobowiązań, chęć przygody, dzikość i przede wszystkim wolność, kierowało grupą 22 latków przy podjęciu decyzji o kręceniu filmu dokumentalnego w miejscu, które uważane jest za jedno z najbardziej niebezpiecznych na świecie – brazylijskich faveli, gdzie toczy się wojna. Proste pytania o marzenia, które nigdy nie były zadane…O czym marzą ludzie, którzy nie mają praktycznie nic? To książka o ryzyku, odwadze, szaleństwie, strachu, miłości i samotności. To połączenie reportażu z brazylijskich slumsów z motywacją i zachęta do tego by żyć.

Skąd wziął się pomysł na książkę?

Pisałam dla samej siebie i opisywałam to co widziałam w Brazylii. Po powrocie z wyprawy,  połączyłam notatki w całość i powstało jakieś 100 stron tekstu. Nigdy nie pomyślałabym, że  wydam książkę.

Stwierdziłam, że warto spróbować swoich sił i wysłać do wydawnictwa. Nie wiedziałam nawet jak zabrać się do wydania książki i jak ten proces przebiega. Dostałam odpowiedź od wydawnictwa na którym mi zależało, że są zainteresowani pełnym sfinansowaniem wydania książki. I od tego się zaczęło.

Czy wydanie książki jest trudne? Jakie przeszkody musiałaś pokonać, żeby zrealizować Twój pomysł?

Filmy, pracę czy teraz też książkę “Poszukiwacz Marzeń” traktuje jak swoje dzieci. Żyje dla nich i myślę o nich każdego dnia. Są powodem dla których wstaje i poświęcam im bardzo dużo uwagi. Wychowanie dziecka do najłatwiejszych nie należy i tak też było z tą książką.

Pokonać musiałam przede wszystkim brak wiedzy na temat jak wydać książkę. Przeczytałam parę książek o tym jak pisać by dzieło się sprzedało  i skontaktowałam się z ludźmi, którym się to udało.  Musiałam też przedstawić wydawnictwu swój pomysł na książkę i wybrać najważniejsze fragmenty i dlaczego to właśnie w tą książkę mają zainwestować. Było to dla mnie trudne.

Kiedy i gdzie ma się ukazać Twoja książka?

Premiera książki ma odbyć się na przełomie marca/kwietnia w Polsce. Co do Wielkiej Brytanii i anglojęzycznych krajów to nie ma sprecyzowanego terminu. Będzie dostępna również angielska wersja książki.

Czy będzie ją można kupić w Wielkiej Brytanii?

Tak, książka będzie dostępna w Wielkiej Brytanii.

Jakie są Twoje plany na najbliższą przyszłość?

Obecnie studiuje magistra na Uniwersytecie Artystycznym w Londynie, zaczęłam też pracę w brytyjskiej telewizji Channel 4.  Chce poświęcić się nauce i rozwojowi osobistemu. Pamiętam, że mając jakieś 12 lat, mój Tata powiedział mi, że edukacja jest kluczem do szczęścia i sukcesu. Pojęcia nie miałam o co mu wtedy chodzi. Z perspektywy czasu widzę że miał rację. Edukacja i wiedza to klucz do wielu drzwi.

Jestem szczęściarą że mam taki łatwy dostęp do edukacji i chce skończyć studia magisterskie z wyróżnieniem .

Jakie są Twoje plany na przyszłość bardziej odległą?

Będąc na 2 roku studiów w Stanach Zjednoczonych zaczęłam pracę nad scenariuszem. Po 2 latach odważyłam się pokazać fragment scenariusza pewnemu Instytutowi  i dostałam pozytywną odpowiedź, zainteresowanie współpracą . To historia o zwycięstwie.

Im dłużej piszę i myślę o głównej bohaterce, tym ścierają się moje sny z rzeczywistością.  Zatracam się w dziele i pracuje nad nim każdego dnia. To mój plan na bardziej odległa przyszłość.

Jaka jest Twoja recepta na sukces?

Pokochaj samego siebie i świat się do Ciebie uśmiechnie

Jaka jest Twoja rada/przesłanie dla Pozytywnych Polaków w Wielkiej Brytanii?

Wszystkich Polaków których poznałam w Wielkiej Brytanii łączy, determinacja, otwartość na świat oraz wytrwałość w dążeniu do celu. To ludzie, którzy ciężko pracują, którzy musieli odnaleźć się i jednocześnie pozostać sobą w zupełnie innym miejscu, często z dala od rodziny.

Jestem dumna z  Polaków w Wielkiej Brytanii. Jako rodacy powinniśmy wzajemnie się wspierać i pomagać.

W poniższych linkach można zobaczyć filmy Karoliny:

Link do zwiastun filmu z Brazylii :

https://www.youtube.com/watch?v=OBnVOQO-810

Link do filmu motywacyjnego, by żyć z pasja:

https://www.youtube.com/watch?v=36LJIIgvvHQ

Dziękuję za wywiad i życzę wytrwałości w spełnianiu marzeń.

Pozdrawiam, Agnieszka Gruszczyńska.

The post Recepta na sukces „Pokochaj samego siebie i świat się do Ciebie uśmiechnie”, czyli o podróżach i spełnianiu marzeń Karoliny Kozioł. appeared first on Pozytywni.co.uk.

Wyjechałeś z Polski wiele lat temu, co się z Tobą działo przez te lata?

Na początku mieszkałem w Izraelu, gdzie skończyłem Hebrew University of Jerusalem na kierunku „Economy and Management”. I między innymi pracowałem w Centralnym Biurze Statystycznym w Tel Awiwie. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych wyjechałem do Los Angeles, gdzie zaraz po przyjedzie zacząłem studiować aktorstwo w renomowanej szkołach aktorskich (m.in. The Lee Strasberg Theatre & Film Institute) i po jakimś czasie zacząłem swoja karierę aktorską. Później jako producent i reżyser.

Skąd pomysł na robienie własnych produkcji?

Można powiedzieć, że zawód aktorski to zawód dorywczy. Skończy się jeden film i czeka na castingi na następny. Ja nie lubię czekać, więc wziąłem się za produkcję, bo wtedy wszystko jest pod twoją kontrola i nie trzeba czekać na pozwolenie i na kogoś innego inicjatywę. Produkcja własnych projektów daje mi dużą satysfakcję, gdyż kreuje coś z niczego…

Dlaczego postanowiłeś kręcić filmy telefonem?

Do produkcji filmów telefonem trafiłem przez przypadek. W 2011 zostałem zaproszony żeby zasiąść w Jury prestiżowego festiwalu filmów robionych za pomocą iPhona w Beverly Hills: iPhone Film Festival, gdzie byłem wprost zaskoczony jakością niektórych filmów. Wzbudziło to moje zainteresowanie tym typem produkcji.

Kilka miesięcy po zakończeniu festiwalu, reżyser z Hiszpanii, który wygrał główną nagrodę, wysłał mi e-maila, w którym napisali, że widział moje demo aktorskie i zaproponował współpracę jako producent i główny aktor. I tak narodziła się „Rosyjska Ruletka” („The Russian Roulette”), moja pierwsza produkcja nakręcona iPhonem.

Jakie produkcje masz na swoim koncie?

Trochę dużo ich jest, wiec skupie się na kilku ostatnich.
Jako producent i aktor: „Praca” („Day Job”), „Rosyjska Ruletka” („The Russian Roulette”)

Jako producent, reżyser i aktor „Jak obrabować dom” ( How to Rob a House), który dostał kilka międzynarodowych nagród na festiwalach i był wyświetlany na całym świecie (Nagroda za najlepszy scenariusz na międzynarodowym festiwalu Cinephone w Barcelonie, drugie miejsce na międzynarodowym festiwalu iPhone Film Festival w Beverly Hills, 4te miejsce na międzynarodowym festiwalu filmów Mobil w San Diego)
http://youtu.be/-wwG-3kuQGQ
Ostatnio nakręciłem film „Cud Chanuki” ( „A Miracle of Hanukkah”), który już zgłosiłem do kilku festiwali i mam nadzieje, ze się widowni spodoba.
https://youtu.be/dG7WYmx22E0

Jako aktor mam za sobą dużo różnych produkcji, więc wymienię tylko ostatnie.
„Odlot” („Departure”) – iPhone film wyświetlany w zeszłym roku na festiwalu filmów w Cannes 2015 i film dzięki, któremu moje zdjęcie znalazło się na blogu Toma Cruisa
„Amerykanka Przemoc” („American Violence”), który miał premierę pod koniec 2015 w Los Angeles,
„Cranium Intel” – animowany film fantastyczny, którego premiera będzie w maju tego roku
I seriale telewizyjne m.in. Dnie naszego życia ( Days of Our Lives) i Scandal.

Twoje filmy są dość intrygujące, czy jest ktoś na kim się wzorujesz? Czy mają one jakiś określony przekaz?

Moje produkcje sa nietypowe, bo sa oryginalne… Nie wzoruje sie na nikim specyficznym, ale napewno maja na mnie wplyw wszystkie filmy, ktore ogladam oraz moje zycie. W moich filmach, staram sie przekazac moja wizje w jak najbardziej interesujacy sposob, choc nie zawsze zgodnie z przyjetymi zasadami. Mysle ze moje dotychczasowe filmy przekazuja, ze czlowiek jest rowny czlowiekowi i ze wszystko jest mozliwe, chociaz ten przekaz jest w tle i byc moze nie kazdy go dostrzegnie.

Czy trudno jest wyprodukować film za pomocą telefonu?

Telefony komórkowe są bardzo łatwe w obsłudze, trudność polega na tym, żeby wiedzieć co filmować, co nie rożni się od produkcji „normalną” kamerą. Mam nadzieję, że moje filmy zainspirują początkujących filmowców do akcji. W dzisiejszych czasach każdy może robić filmy.

Ile czasu trwa realizacja takiego projektu?

Na czas realizacji takiego projektu wpływa wiele faktorów: jaki projekt, jak długi będzie film, jak skomplikowany, w ilu miejscach jest kręcony, czy jest kręcony wewnątrz czy na zewnątrz itp.

„Rosyjska Ruletke” kręciliśmy przez 10 dni, „Jak obrabować dom” – dwa dni, „Cud Chanuki” – jeden dzień.

Co, oprócz telefonu, potrzebne jest do tego typu przedsiewzięcia?

Do prostego filmu potrzebny jest tylko telefon. Nawet montaż można zrobić w dzisiejszych czasach na komórce, są do tego dostępne rożne aplikacje m. in. iMovie na iPhonie. Do bardziej zaawansowanych filmów można używać specjalne obiektywy, które dużo nie kosztują oraz radziłbym zainwestować w mikrofon. Wszystko inne jest bardzo podobne do pracy z „normalną” kamerą: jeśli się filmuje wewnątrz to warto zainwestować w odpowiednie oświetlenie itp.

Filmy robione telefonem to dość nowy rodziaj twórczości, ale zapewne otwierający nowe możliwości, szczególnie dla początkujących. Jaką widzisz przyszłość dla mobilnych filmów?

Filmowanie za pomocą telefonu robi się coraz bardziej powszechne. Jeszcze do niedawna, było tylko kilka festiwali filmowych, przeznaczonych wyłącznie do tego rodzaju filmów. Jest tych festiwali coraz więcej na całym świecie. Na przykład mój film „Jak obrabować dom” był wyświetlany na pierwszej edycji Pocket Cinema Film Festival w Pakistanie w zeszłym roku.
Również festiwale które istnieją już od lat otwierają specjalną kategorię dla filmów robionych wyłącznie telefonami.
W wielu przypadkach filmy komórkowe wygrały na ważnych festiwalach zostawiając w tyle inne „konwencjonalne” filmy. Na przykład „Night Fishing” wygrał nagrodę za najlepszy film krótkometrażowy na festiwalu „Berlinale” w Berlinie (iPhone 4), „Tangerine” miał premierę na prestiżowym „Sundance” (iPhone 5s), a „Searching for Sugar Man”, który został skończony za pomocą iPhona 4, dostał Oscara.
Coraz więcej dystrybutorów i producentów interesuje się tego rodzaju filmami i moim zdaniem będzie ich coraz więcej.

Jakie są Twoje plany na przyszłość?

Mam zaplanowane projekty na co najmniej dwa lata. Obecnie pracuję nad scenariuszem filmu długometrażowego, którego część być może będzie kręcona w Polsce.

Czy można gdzieś śledzić Twoje poczynania? Gdzie można znaleźć Twoje produkcje?

Jestem na Facebooku, Twiterze, Instagramie oraz mam swój kanał na YouTubie:

YouTube channel:
https://www.youtube.com/AdiSpektorFilms

Website:
http://www.adispektor.com

Facebook:
https://www.facebook.com/AdiSpektorOfficial

Twitter:
https://twitter.com/adispektor

Imdb:
http://www.imdb.com/name/nm2349051/

Instagram:
https://instagram.com/AdiSpektorOfficial/

Adi, dziękujemy serdecznie za poświęcony czas i życzymy dalszych sukcesów!

The post Dobry film można nakręcić iPhonem – wywiad z Adim Spektorem appeared first on Pozytywni.co.uk.