Kiedy wpisujesz w Google hasło „Maraton na Malediwach”, prawdopodobnie spodziewasz się płaskiego biegu ulicznego w stolicy Male. Jeśli jednak szukasz prawdziwego „island life” – białego piasku, turkusowych lagun i mety na plaży bikini – jest tylko jeden bieg, który spełnia te marzenia.

Zapraszamy na Fulhadhoo Marathon, najbardziej malownicze i ekskluzywne wydarzenie biegowe na Oceanie Indyjskim.

Edycja 2026 zaplanowana jest na niedzielę, 8 listopada 2026 roku. To nie są zwykłe zawody; to tropikalna ucieczka od codzienności. Oto wszystko, co musisz wiedzieć o wydarzeniu, które redefiniuje pojęcie turystyki biegowej.

Co sprawia, że ten „Maraton na Malediwach” jest wyjątkowy?

W przeciwieństwie do innych biegów na Malediwach, które odbywają się na wybrukowanych drogach w Hulhumalé, Fulhadhoo Marathon zabiera Cię z dala od cywilizacji, do atolu Baa – rezerwatu biosfery UNESCO.

1. Trasa inna niż wszystkie Zapomnij o asfalcie. Trasa tego maratonu to mieszanka ubitego piasku, leśnych ścieżek w dżungli i dróg przez lokalną wioskę. Dystans 42,195 km podzielony jest na 14 pętli po około 3 km. Choć słowo „pętle” może brzmieć monotonnie, na Fulhadhoo każde okrążenie to zastrzyk endorfin. Biegniesz przez gaje palmowe, mijasz dopingujących mieszkańców i czujesz bryzę znad oceanu.

2. Naturalne nawadnianie Zostaw żele energetyczne w domu (jeśli chcesz) – ten wyścig słynie ze świeżych kokosów. Biegacze mogą chwycić kokosa w trakcie biegu, aby otrzymać najlepszy, naturalny izotonik. To unikalny akcent, którego nie znajdziesz w Berlinie czy Nowym Jorku.

3. Kameralna atmosfera To ekskluzywne wydarzenie. Ze względu na mały rozmiar wyspy (ok. 1,9 km długości) i ograniczoną bazę noclegową, pakiety startowe są towarem deficytowym. Atmosfera przypomina bardziej obóz biegowy w gronie przyjaciół niż masową imprezę sportową.

Szczegóły wydarzenia 2026 w pigułce

• Data: Niedziela, 8 listopada 2026
• Lokalizacja: Wyspa Fulhadhoo, Atol Baa, Malediwy
• Dystans: Maraton (42,2 km) – dostępny zazwyczaj też półmaraton i 10km (sprawdź na stronie)
• Nawierzchnia: Płaska, mieszana (piasek, ziemia, dżungla)
• Limit czasu: Bardzo hojny – zdążysz nacieszyć się widokami!

Logistyka: Jak dotrzeć i gdzie spać?

Dojazd Fulhadhoo to wyspa lokalna, co jest jej ogromnym atutem. Loty międzynarodowe lądują na lotnisku Velana (MLE) w Male. Stamtąd organizatorzy lub Twój pensjonat zorganizują transfer szybką łodzią (speedboat) (ok. 2 godziny) lub lot krajowy połączony z krótkim rejsem.

Noclegi Na Fulhadhoo nie ma wielkich resortów-molochów. Zatrzymasz się w urokliwych lokalnych pensjonatach (guesthouses). To szansa na poznanie prawdziwej malediwskiej kultury i gościnności za ułamek ceny luksusowego hotelu.

• Wskazówka: Zarezerwuj nocleg zaraz po opłaceniu pakietu startowego. Miejsca na wyspie znikają błyskawicznie!

Rejestracja i Ceny

Zapisy na edycję 2026 zapełnią się szybko. Bazując na poprzednich latach, struktura cenowa wygląda następująco (płatność zazwyczaj w GBP/USD):

• Early Bird (Wczesny zapis): najtańsza opcja (ok. 100 GBP) – zazwyczaj do końca roku poprzedzającego bieg.
• Standard: ok. 120 GBP.
• Late Entry (Ostatnia szansa): ok. 140 GBP.

Aktualne terminy i ceny zawsze sprawdzaj na oficjalnej stronie: fulhadhoomarathon.com.

Dlaczego wybrać Fulhadhoo a nie bieg w Male?

Szukając maratonu na Malediwach, trafisz na „Maldives Half Marathon” czy biegi uliczne w stolicy. Są one świetnie zorganizowane, ale odbywają się w zurbanizowanym terenie.

Fulhadhoo to Malediwy z pocztówki.

• Brak samochodów: Wyspa jest praktycznie wolna od ruchu kołowego.
• Świecący plankton: Jeśli będziesz mieć szczęście, nocą zobaczysz „morze gwiazd” na plaży.
• Regeneracja: Twoją kąpielą lodową po biegu jest krystalicznie czysty Ocean Indyjski.

Gotowy na start?

Fulhadhoo Marathon 2026 to coś więcej niż walka o „życiówkę”. To przygoda, którą będziesz wspominać latami. Niezależnie od tego, czy jesteś zaprawionym maratończykiem, czy biegasz dla przyjemności – ta wyspa wzywa właśnie Ciebie.

Nie zwlekaj. Wyspa jest mała, a liczba miejsc ściśle limitowana. Odwiedź fulhadhoomarathon.com i zacznij planować swoją podróż na linię startu.

Do zobaczenia na piasku!

Tagi: #MaratonNaMalediwach #FulhadhooMarathon #BieganieMalediwy #EgzotycznyMaraton #Bieg2026 #WakacjeBiegowe

The post Bieg w Raju: Dlaczego Fulhadhoo Marathon 2026 to najlepszy maraton na Malediwach appeared first on Pozytywni.co.uk.

Jeśli więc skupisz się na negatywnych myślach lub ludziach, będziesz mieć więcej negatywnych doświadczeń. I odwrotnie, jeśli zwrócisz uwagę na pozytywne aspekty swojego życia i to, co wydaje się dobre, zobaczysz ich więcej w przyszłości. Koncepcja prawa przyciągania została spopularyzowana w ostatnich latach dzięki książce i filmowi „The Secret”, i choć rzuciła bardzo potrzebne światło na jedną z najbardziej ukrytych uniwersalnych prawd, wzbudziła również wiele pytań na temat tego, jak ludzie mogą rzeczywiście sprawić, aby działało również dla nich.

Wiele osób czuje się zakłopotanych tą koncepcją, ale oto niektóre oznaki, że jesteś na dobrej drodze, pokazując pożądaną rzeczywistość, oznaki, że Prawo Przyciągania działa dla Ciebie.

Oto 7 znaków, że prawo przyciągania działa dla Ciebie:

1. Zaczynasz manifestować rzeczy w szybszym tempie.
   Kiedy zwrócisz uwagę na rzeczy, których CHCESZ w życiu, więcej takich rzeczy zacznie się przed tobą pojawiać. Jeśli nauczyłeś się tłumić negatywny głos w swojej głowie, który mówi ci, że wszystko idzie nie tak, i skupiłeś się na tym, co dzieje się dobrze, opanowałeś już jeden z kluczowych elementów prawa przyciągania. Gdy będziesz nadal koncentrować się na tym, co chcesz zobaczyć w życiu, prawdopodobnie zauważysz, że te rzeczy manifestują się szybciej. Wszystko zaczyna się dla ciebie układać i nie może być bardziej właściwe. Nauczyłeś się być wdzięczny za to, co masz, a wszechświat posłuchał cię jeszcze bardziej, za co jesteś wdzięczny.
   
2. Czujesz się całkowicie otwarty na zmiany.
   „To, czemu się opierasz, trwa”. Za każdym razem, gdy stawiasz ściany między tobą a doświadczeniem lub osobą, napotykasz je częściej, dopóki nie stawisz czoła swoim lękom i nie stawisz czoła wyzwaniom. Wszyscy przybyliśmy na Ziemię, aby skontaktować się z naszym najwyższym sobą, a to wiąże się z przełamaniem formy i porzuceniem starych procesów myślowych i nawyków, aby osiągnąć swój pełny potencjał. Nauczyłeś się płynąć z prądem i akceptować wszystko, co może nadejść. Obejmujesz każdy aspekt zmiany; wrażliwość, strach, niepewność. Z tego powodu wszechświat może łatwiej wysłać ci to, czego potrzebujesz na swojej drodze, aby dalej się rozwijać i uczyć. Zapamiętaj ten cytat, aby ci pomóc: „Tylko ci, którzy ryzykują zbyt mocno, mogą dowiedzieć się, jak daleko mogą zajść”. – T. S. Eliot

3. Zwracasz uwagę na chwilę obecną.
   Przez większość naszego życia oszukiwaliśmy się, myśląc, że liczy się tylko przyszłość, a chwila obecna nie ma żadnej wartości. Jeśli zauważyłeś, że Twoje życie zmierza we właściwym kierunku, prawdopodobnie nauczyłeś się, jak skierować uwagę na teraz, zamiast skupiać się na przyszłości. W każdej chwili skupiasz się na tym, czego się nauczyłeś i trzymasz lekcje ze sobą. Nauczyłeś się przekierowywać swoją uwagę na Teraz za każdym razem, gdy przyłapiesz się na martwieniu lub zbytnim kontemplowaniu przyszłości.

4. Nie boisz się powiedzieć Wszechświatowi, czego chcesz.
   Bez względu na to, czy wierzysz w anioły, przewodników duchowych, czy w swoje wyższe ja, poczułeś się komfortowo z pomysłem powiedzenia wszechświatowi, czego chcesz, i faktycznie pracujesz dla niego. Jeśli coś nie pasuje do twojego życia po drodze, prosisz o wskazówki. Gdy zagłębisz się bardziej w duchowość lub po prostu rozmawiasz ze sobą lub ze swoimi aniołami, twoja wyjątkowa ścieżka staje się dla ciebie jeszcze wyraźniejsza.
   
5. Czujesz więcej pozytywnej energii w swoim życiu.
   Cała negatywność i ciężar, które kiedyś poczułeś w swoim sercu, wydają się znikać. Rzeczy, które kiedyś Ci przeszkadzały, po prostu już nie wydają się tak straszne. Kiedy budzisz się rano, czujesz się szczęśliwy, podekscytowany i gotowy na to, co Cię dzisiaj czeka. Wiesz, że wszechświat zawsze jest po Twojej stronie, więc nie musisz martwić się o przyszłość, ani pozwolić, aby w twoim życiu zapanowała negatywność.
   
6. Jesteś spokojny.
   Niezależnie od tego, co dzieje się wokół ciebie, czujesz się spokojny i zadowolony z tego, gdzie jesteś w życiu. Nie pozwalasz, aby rzeczy poza tobą przeszkadzały, ponieważ czujesz się z nimi swobodnie. W końcu znalazłeś równowagę w życiu i wszystko wydaje Ci się takim, jakie jest. Czujesz, że niczego ci nie brakuje i masz silne połączenie ze sobą i wszechświatem, co przyczynia się do całego dobra w twoim życiu. W końcu możesz odnieść się do powiedzenia: „życie jest dobre”.
   
7. Przytrafiają Ci się dobre rzeczy
   Kiedy wejdziesz w swoje wyższe ja i odkryjesz, po co tu przybyłeś, życie zaczyna wydawać się łatwe. Spotkasz właściwych ludzi we właściwym czasie, udasz się do miejsc, które zwiększają twój rozwój duchowy i pozwalają ci się rozwijać, stajesz się zdrowszy, masz więcej stabilności finansowej i tak dalej. Chociaż właściwa ścieżka nie jest całkowicie pozbawiona przeszkód, zaczynasz zauważać, że dobro w końcu przeważa nad złem.

The post 7 znaków, że działa u Ciebie prawo przyciągnia appeared first on Pozytywni.co.uk.

Co prawda – nie były to wakacje/rejsy dające jakiekolwiek formalne kwalifikacje, jednak zaraziłem się tą pasją – która drzemała we mnie przez lata.

Marzenie posiadania własnego jachtu tkwiło we mnie (uśpione) od tamtego czasu. Dlatego – po ponad 10 latach spędzonych w Wielkiej Brytanii, w bliskiej odległości od morza i codziennych widokach łodzi na horyzoncie – kiedy zobaczyłem post znajomego na FB, w którym to informował, że właśnie za niewielkie pieniądze zakupił swój pierwszy jacht zaoferowałem swoją pomoc przy niezbędnych pracach i partycypacje w kosztach utrzymania jachtu w zamian za możliwość korzystania z niego – na co z entuzjazmem przystał.

Streszczając jednak historię – krótko po tym – wszedłem w posiadanie własnej łodzi o wdzięcznej nazwie ‘Glen-Coe’ (Hunter Horizon 23).

I tutaj tak naprawdę ta historia się zaczyna – chciałem Wam bowiem powiedzieć z czym wiąże się posiadanie jachtu, co warto wiedzieć, jakie są opcje jego przechowywania, jakie potrzebujecie kwalifikacje itd. 

Zacznijmy od kwalifikacji właśnie – bo jest to temat dość ciekawy. 

Otóż w Wielkiej Brytanii, żeby żeglować po morzu – formalnych kwalifikacji nie potrzeba w ogóle (do 12 Mil Morskich). Nam Polakom – wydaje się to dziwne, bo chyba każdy z nas ma świadomość, że żeglarstwo morskie to nie taka łatwa sprawa – a w Polsce jeżeli coś łatwe nie jest, to żeby to wykonywać potrzebny jest jakiś papier. Jednak – punkt widzenia Wyspiarzy jest dość logiczny i poniekąd słuszny. Twierdzą oni bowiem (co wynika z zasłyszanych przeze mnie opinii – więc w żadnym razie nie jest to wyjaśnienie formalne), że formalne kwalifikacje (które w większości krajów europejskich można zdobyć w przeciągu tygodnia) nie dają wystarczającej wiedzy, a tym bardziej doświadczenia – za to dają ich posiadaczowi pozorną pewność siebie, która na morzu bywa zgubna. Dlatego ich zdaniem, lepiej jeżeli żeglarz zdobywa doświadczenie nigdy nie będąc pewnym swoich umiejętności (zarazem podchodząc do własnych możliwości z dystansem), niż bez odpowiedniego dystansu do siebie – miałby być pewien, że wie co robi tylko dlatego, że jest posiadaczem certyfikatu oprawionego w ramkę.

(*Nie dotyczy to jednak żeglowania po wodach śródlądowych – na których to kwalifikacje są wymagane – jednak mnie to nie dotyczy, więc do tego wrócimy w kolejnych częściach)

Nie zmienia to jednak faktu, że kwalifikacje żeglarskie warto zdobywać. Choćby dlatego, że mają one ogromny wpływ na cenę ubezpieczenia łodzi której jesteście/będziecie właścicielem.

Ubezpieczenie – no właśnie! Jeżeli chodzi o ubezpieczenie łodzi – to również nie jest ono obowiązkowe. Ale (no właśnie… Zawsze jest jakieś ale!) – nie jest ono wymagane kiedy jesteśmy na morzu, jednak większość z przystani nie pozwoli nam zacumować łodzi jeżeli ubezpieczenia nie posiadamy (co jest dość logiczne – na morzu jeżeli coś uszkodzimy – to najprawdopodobniej własną łódź lub siebie – a wtedy sami musimy wziąć za to odpowiedzialność finansową; w marinie – manewrując nieodpowiednio własną łodzią – możemy uszkodzić inną, która może być warta grube miliony!) Dlatego warto mieć ubezpieczenie!

Ale jak to jest z tymi marinami?! Ano właśnie – gdzie ta nasza łódka miałaby ewentualnie pomieszkiwać. I tutaj zaczynają się prawdziwe wydatki – bowiem miejsce w przystani jachtowej może nas kosztować od £100 miesięcznie wzwyż (co prawda zdarzają się tańsze – ale sporadycznie i z ograniczoną liczbą miejsc). Cena zazwyczaj uzależniona jest od długości łodzi i liczona jest za każdy metr łodzi na miesiąc lub rok. Na ten przykład – postój mojej łodzi w marinie (przystani) kosztuje £280 za metr na rok (tj. £3360 na rok).

Tańszą opcją są mooring’i oferowane zazwyczaj przez kluby żeglarskie (różnią się one od kei w marinie tym, że łodzie są cumowane do boi zakotwiczonych na dnie mooring’u lub na nabrzeżu – praktycznie mówiąc – łódź jest na wodzie i, żeby się do niej dostać potrzebujemy małej łódki lub pontonu – no… można też wpław!). Przechowywanie łodzi na mooring’u to koszt (podaję jedynie orientacyjne  koszty z północno-wschodniej części Anglii) w granicach £400 rocznie (trzeba jednak wziąć pod uwagę fakt, że żeby korzystać z mooring’u należącego do yacht clubu – trzeba być jego członkiem – a dołączenie do klubu niekoniecznie jest proste, ponieważ Wasze członkostwo często musi być poparte Waszym potencjalnym pozytywnym wypływem na rozwój klubu i jest rozpatrywane przez zarząd klubu; tzn. Klub musi stwierdzić, że jesteście odpowiednią osobą do dołączenia do niego).

W klubie do którego należę łodzie są wodowane w okresie świąt wielkanocnych i wyciągane i do kolejnych świąt wielkanocnych przechowywane na brzegu we wrześniu/październiku (co jest niewątpliwą zaletą – bo okres od października do kwietnia można wykorzystać na niezbędne naprawy i konserwację łodzi).

Jeżeli myślicie o niedużej łodzi – możecie ją przechowywać na przyczepie, lub tzw. Suchym doku – pod własnym domem. Jest to rzecz jasna opcja bardzo tania; jednak trzeba wtedy wziąć pod uwagę koszty wodowania łodzi ( jeżeli nie da się jej zwodować bezpośrednio z łodzi). U nas każdorazowy koszt wodowania i wyciągania łodzi z wody przy pomocy dźwigu to £80. 

A jak to jest z tymi naprawami i konserwacją?

A to temat rzeka i do tego nawiążę w kolejnych częściach dotyczących żeglarstwa w Wielkiej Brytanii…

Zachęcam też osoby już żeglujące w Wilkiej Brytanii do kontaktu: thomas@frontczak.co.uk

The post Żeglarstwo i własny jacht w Wielkiej Brytanii… appeared first on Pozytywni.co.uk.

Opowiedz proszę o Waszych wszystkich sukcesach i sławnym meczu z Banter Brigade?

Nasze początki w Newcastle zaczęły się od zwykłego kopania piłki. Z chłopakami zebraliśmy się, żeby się trochę poruszać i pokopać piłkę, graliśmy wspólnie miedzy sobą, przy werbowaniu ludzi na wspólne niedzielne granie. Doszły do nas słuchy że są inne polskie drużyny, które też grają tak jak my, wiec postanowiliśmy wybrać najsilniejszy team z nas i zmierzyć się z innymi drużynami. Na początku były to wyrównane mecze, ale my z dnia na dzień zaczęliśmy się rozumieć coraz lepiej i stawaliśmy się za silni dla pozostałych drużyn. Po pewnych czasie gdy wygrywaliśmy, wręcz gromiliśmy swoich rywali, wpadłem na pomysł byśmy spróbowali swoich sił w lidze przeciwko angielskim drużyną. Widziałem w nas potencjał i narastającą siłę i wspólnie stwierdziliśmy, że to dobry pomysł dla sprawdzenia się oraz rozwoju drużyny. Dołączyliśmy do ligi soccer6s (w której już kiedyś miałem przyjemność grać, wiec wprowadzenie drużyny nie było jakimś problemem, tym bardziej, że jakaś drużyna się rozpadła i mogliśmy zająć jej miejsce w lidze. Wystartowaliśmy w połowie sezonu w Division 1, od początku musieliśmy bronić się przed spadkiem z ligi, gdyż drużyna, która się wycofała, nie zgromadziła zbyt wiele punktów, tak że próbowaliśmy odrobić straty i utrzymać się w lidze. Było blisko, ale w ostatnim meczu sezonu przegraliśmy (przy nie korzystnym dla nas sędziowaniu, ale jako rodzynek w lidze i to jeszcze z innego kraju musimy liczyć na własne umiejętności i czasami grać pod górkę) w ogólnym rozrachunku spadliśmy z ligi, ale to podziałało na nas mobilizująco. W następnym sezonie wygraliśmy division 2 z ogromną przewaga, zdobyliśmy awans i z olbrzymim optymizmem czekaliśmy na nowy sezon w Division 1. Pierwszy mecz to był jednak kubeł zimnej wody przegraliśmy 2:1, i to była lekcja pokory dla nas, która nauczyła nas realnie myśleć, po czym postawiliśmy sobie cel utrzymanie się w lidze, czego dokonaliśmy zajmując 4 miejsce. Cel na przyszły sezon był jasny – tylko wygrana! Od początku nowego sezony wygrywaliśmy mecz za meczem, progres drużyny był niesamowity. Umiejętności i zgranie wzrastało z każdym meczem, co zaowocowało wygraniem ligi, osiągnęliśmy zamierzone cele i postanowiliśmy sprawdzić się w innej lidze, może silniejszej o większej ilości meczów. Zgłosiliśmy drużynę do Monday Night Benfield League, organizowane przez chapionsoccer.co.uk. Zaprosili nas na mecz kontrolny, który wygraliśmy 2:1 i przyjęli nas do ligi. Wystartowaliśmy od Division2, którą wręcz zdeklasowaliśmy wygrywając z ogromną przewagą nad drugim zespołem i po drodze w eliminacjach pucharu ligi pokonaliśmy zespół, który później wygrał Division 1. Po wywalczeniu awansu do Division 1, przyszedł czas na finały pucharu ligi, do którego zakwalifikowaliśmy się miedzy rozgrywkami ligi, na początek przyszło nam się mierzyć z zespołem Division1 Wallsender. Pokonaliśmy ich 2:0, potem wygraliśmy 3:2 i w końcu przyszedł czas na finał, w którym przyszło nam się zmierzyć z mistrzem, czyli zwycięzca Division 1, którego już raz pokonaliśmy w grupie 1:0. Oni byli podwójnie zmobilizowani i pozbierali najlepszych zawodników z drużyn, które odpadły, żeby nas pokonać. Niestety nie udało się to im, w meczu padł wynik 1:1 i doszło do rzutów karnych, w których wygraliśmy 3:2 i mogliśmy wznieść puchar ligi i z pełnym entuzjazmem myśleć o rozgrywkach Division 1.

Jak się wspólnie odnaleźliście?

Jak się odnaleźliśmy… hmm jeden podawał przez drugiego zapraszaliśmy nowe osoby na wspólne granie, itd. Ogólnie temat piłki nożnej sam się nawija na język, dzięki czemu umożliwiło nam to skompletowanie drużyny.

Jesteś kapitanem  drużyny, chciałabym abyś przybliżył nam swoją sylwetkę

Tak, jestem kapitanem drużyny wybranym przez nasz zespól, ale ogólnie wszystkie decyzje podejmujemy z zarządem, w który skład wchodzą: Ja, Patryk Szczurek, Sebastian Jobczyk, Bogdan Oreszczynski oraz Łukasz Lehmann.

Jak jest Twoja historia związana z piłką?

Moja osobista, historia związana z piłka jest bardzo długa i kręta.  Gdyby wyszło tak jak bym sobie wymarzył to nie dawał bym wywiadu tu tylko w canal+ hehe.  A tak na serio, to grałem od dziecka, nieraz wychodziłem z piłką rano i wracałem, jak było już ciemno. Miałem epizody w drużynach juniorskich, takich jak: GORNIK ZABRZE, PIAST GLIWICE oraz seniorskich KOLEJARZ GLIWICE I GZKS SOSNICA GLIWICE, ale dziś jestem tu gram w drużynie po 11-tu w CHEMFICA SUNDAY i oczywiście szóstek POLISH EAGLES.

Jakie plany i aspiracje macie na przyszłość?

Nasze plany na przyszłość… czas pokaże na razie  koncentrujemy się na lidze oraz obronie pucharu…

Dziękujemy bardzo za wywiad i życzymy dalszych wygranych. 

Barbara Larysz.

The post Sukcesy polskiej drużyny Polish Eagles w Newcastle – rozmowa z kapitanem Patrykiem Szczurkiem appeared first on Pozytywni.co.uk.

Trenowalam wiele rożnych sztuk walki, jednak kazdej brakowalo tego czegos. Każda sztuka miala swoje sztuczne ograniczenia, które nie poprawiały szansy przetrwania na ulicy, a wręcz przeciwnie.

Kiedy jeden z moich znajomych (zawodowy boxer) został zaatakowany na ulicy przez ponad 10 napastnikow, zrozumialam, że my bylismy nauczeni jak walczyć, a nie jak unikać niebezpieczeństwa. Krav Maga dla mnie to sztuka rozpoznawania zagrożen. System jest znacznie bardziej kompletny niz inne sztuki walk i buduje umiejetnosc adaptacji do różnych  sytuacji.

Jest Pani instruktorką Krav Maga od sześciu lat, trenuje Pani tę sztukę od dwunastu, czym Krav Maga i trenowanie ludzi jest dla Pani?

Mimo tego, ze współczesny świat jest pełny zagrożen, na które staram sie przygotować moich uczniów, głównym celem treningu jest zbudowanie silnej osobowości, wzbudzenie pewności siebie i rozbudzenie chęci do samodoskonalenia. Tak naprawdę każdy z nas jest lepszy, niż czesto sami o sobie myślimy. Zadaniem instruktora jest zachęcenie ucznia, aby odkryl swoje wrodzone umiejętności i cechy.

Czy Krav Maga jest dla każdego?

W moim klubie prowadzimy zajęcia dla grup dziecięcych 5-13 lat, jak również dla dorosłych,  więc najmłodszy uczeń ma 5 lat a najstarszy 56. Krav Maga,  jako system, jest dla każdego, ponieważ jest oparta na naturalnych odruchach. Zawsze jednak najlepiej jest spróbowac samemu, a nie sluchać opinii innych ;-).

Jest Pani ogranizatorką wielu kursów:  broni palnej, fitness, M-power proszę nam opowiedzieć o nich więcej…

M-power jest corocznym eventem organizowanym w celu uświadomenia kobietom jak silne mogą być.

Zajecia M-power pozwalają, wszystkim uczestniczkom, w sposób prosty i naturalny opanować strach wywołany brutalnością napadu, kształtują podstawowe nawyki obronne oraz uczą neutralizować działania potencjalnych napastników.

M-power zaprojektowany jest wyłącznie dla kobiet. Szkolenie rozpoczyna się od nauki rozpoznawania sytuacji zagrożeń i unikania ich, treningu pewności siebie i zachowania przy spotkaniu z napastnikiem. Uczestniczki uczą się reagować stosownie do poziomu zagrożenia i rozwiązywania konfliktów poprzez fizyczną i słowną samoobronę. Przez ostatnie 3 lata M-power był bezpłatnym eventem, ale robiliśmy zbiórkę pieniędzy na rzecz Cancer Research. W tym roku zbieramy skromna opłate i zyski beda przekazane na rzecz akcji charytatywnej.

strona eventu- http://www.activekravmaga.co.uk/mpower/

Firearms Crash Course to obozy strzelectwa taktycznego, przeznaczone głównie dla uczniów klubów Krav Maga z różnych krajów. W zeszlym roku zorganizowałam trzy kursy strzeleckie, które cieszyły się dużą popularnością.

Dodatkowo, jest Pani Trenerem Personalonym, Lifestyle Coachem oraz jest Pani fotografem Jak znajduje Pani czas na to wszystko?

Według mnie zadowolenie z życia pochodzi z trzech głównych elementów: 1-wplywaniu w pozytywny sposob na życie innych 2-bycie aktywnym fizycznie i umysłowo i 3 doskonaleniu siebie.

Ponieważ moje zajecia są podporzadkowane tym elementom, ja nie odczuwam typowego zmęczenia po pracy. Kocham to co robię i każdego dnia wstaję rano podekscytowana tym, co przyniesie nowy dzień.

Posiadam wiele kwalifikacji, których tutaj nie wypisze, ale wszystkie pomagają mi być jeszcze lepszym instruktorem dla moich uczniów.

3 lata temu mialam niefortunny wypadek i wybilam sobie oba barki. Oczywśicie takie wydarzenie jest fizycznie i psychicznie bolesne, szczególnie biorąc pod uwagę moją pracę jako instruktora. Kiedy pojechałam na 3 dniowy trening instruktorski ciężko mi bylo usiedzieć spokojnie i patrzec na trenujacych kolegów, a wiec chwyciłam aparat, a że dość dobrze Krav Mage znam, łatwo mi bylo uchwycić na zdjeciach najlepsze momenty. Od tamtej pory fotografia stala się moją kolejna pasją i każdy event jest nowym ekscytujacym wyzwaniem. Fotografia a dokładnie edytowanie zdjęć daje mi możliwość ekspresji mojej kreatywnej strony

Jak widać jest Pani bardzo aktywna fizycznie, czym ta aktywność jest dla Pani?

Jak wspomnialam wczesniej, bycie aktywnym jest dla mnie bardzo ważne gdyż daje mi to energię, radość, a ponadto pewność siebie i umiejetności.

Trudno zmotywować innych?

Przyznajeę, zże czasem nie jest to łatwe, ale kiedy zrozumie się czym kierują się uczniowie i jakie cele mają kiedy zaczynają trenować w klubie, można dostosować techniki do indywidualnych potrzeb. Obserwowanie poprawy w życiu uczniów wynikajacych z regularnych treningow jest najbardziej satysfakcjonującym aspektem mojej pracy.

Posiada Pani sposób, jak zmotywować się samemu przed sobą?

Kiedy robi się to, co się lubi, nie jest trudno o motywację. Staram się podążac za zainteresowaniami, których mam wiele. Każdy dzień jest zupełnie inny, przez co życie jest ciekawsze. Kiedy muszę robic to za czym nie przepadam (np. robotę papierkową) staram sie zautomatyzować proces i zarezerwować sobie okresloną ilość czasu w kalendarzu na okreslone zadanie. Dyscyplina jest jak miesień, który trzeba ćwiczyć. Przydaje się w każdej dziedzinie życia.

Jak wysoko podniesie sobie Pani poprzeczkę w tym roku?

Poprzedni rok byl pełen wydarzeń i wyzwań. Uczestniczyłam we wielu konferencjach biznesowych, treningach Krav Maga i obozach strzeleckich. NajwiĘkszym wyzwaniem byŁo takŻe uczestnictwo w konkursie bikini fitness, gdyż jest to dalekie od mojego ‘stylu’ ;-).

Ten rok zaczęłam od wyzwania -przejscia Inka Trail prowadzącego do Machu Pichu w Peru. To bylo niesamowite doświadczenie, które zachęciło mnie do dalszych podróży.

Do kwietnia planuję skupić się na rozbudowaniu klubu. W tym roku już pracuję nad trzema obozami strzeleckimi, workshopem M-power, organizuję examiny Krav Maga dla uczniow, ponadto kręcę filmiki fitnessu do mojego nowego kanalu Youtube.

https://www.youtube.com/watch?v=H_cNYurPtEI

A co do rozrywek, to na najbliższe miesiące mam zaplanowany krótki kurs spadochroniarstwa, skok na bungee oraz obozy strzeleckie.

Można mnie znaleźć pod https://www.facebook.com/asurowiec

Dziękujemy bardzo za wywiad i poświęcony czas, życzymy dalszych sukcesów i realizacji wszystkich wyzwań. 

The post Anna Surowiec i jej życie pełne wyzwań appeared first on Pozytywni.co.uk.

Wykorzystaj początek roku, przyszedł czas na poukładanie wszystkich spraw! Zacznij od razu, z samego rana!

Poranny sukces podnosi motywację, nie odkładaj spraw na później, wyznacz sobie codzienne cele i konsekwentnie je realizuj. Już po pierwszych sukcesach, pojawi Ci się uśmiech i uczucie zadowolenia z siebie samego. Plan dnia to podstawa!

Schowaj wymówki do kieszeni, wiem, że pogoda nie sprzyja zbytnio entuzjazmowi, ale pomyśl o pozytywnych skutkach Twojego wysiłku. Nagradzaj się za sukcesy!

Pozytywnie wykorzystuj czas spędzany w domu, zrób porządek w szafach, komodach, ugotuj coś wyjątkowego, lub upiecz ciasto. Staraj się być aktywny i spontaniczny!

Wyłącz komputer, tablet, czy telefon i spotkaj się ze znajomymi, odśwież znajomości  i przyjaźnie. Nic tak pozytywnie nie nastraja, jak ciekawe spotkanie i rozmowa z innymi. Umów się na film, kolację, pamiętaj, że człowiek jest stworzeniem stadnym, wiec przebywanie w towarzystwie innych jest dla nas niezwykle ważne. Korzystnie wpływa na budowanie relecji,
pobudza do działania, inspiruje i motywuje!

Ja jestem gotowa do dziełania a Ty?

Pozdrawiam, B.L.

The post Zimowa deprecha? Nie dla nas!!! appeared first on Pozytywni.co.uk.

Utopijanie – nie stanowili jednolitej grupy mieszkańców, mieli różne kolory skóry, celebrowali bardzo różne tradycje i zwyczaje, wierzyli w różnych Bogów tego Świata lub jawnie przeczyli ich istnieniu.

Ale było jedno miejsce w miasteczku, które łączyło Wszystkich mieszkańców. To była Świątynia Jedności – w której modlili się zgodnie – każdy do swojego Boga, lub traktowali ją jako Świątynię Nauki – w której mogli zaznać chwilę ukojenia i zadumy ….

Utopijanie mieli pewną umiejętność której uczyli się od najmłodszych lat, która sprawiała, że nie tylko żyli zgodnie i sympatycznie „obok siebie”, ale także „ze sobą” razem pracując,  bawiąc się i dzieląc życie prywatne. To był swoisty uniwersalny kod komunikacji – wymuszający wzajemny szacunek, wzajemne uznanie, kreujący pozytywne relacje i najwyższy stopień zaufania.

Mieszkańcy innych miast zazdrościli im owej zgodności i pracy zespołowej. Z niedowierzaniem obserwowali błyskawiczny rozwój miasteczka i dobrobyt mieszkańców – nazywając ich miasteczko Utopią a mieszkańców – Utopijanami.

Sami mieszkańcy Utopi nazywali swoje miasto – inaczej :

To była dla nich – Pozytywlandia – a sami siebie nazywali – Pozytywnymi.

Santiago ożenił się późno z piękną młodą mieszkanką – o imieniu Rainbow. Mieli piątkę wspaniałych dzieci i nadzieję na spokojne udane życie.

Jednak nieprzewidywalny los spowodował, że pewnego dnia spadło na ich dom nieszczęście. W wyniku przypadkowej iskry zapalił się ich dom i ogień błyskawicznie niczym głodne dzikie zwierzę pożerał coraz większą powierzchnię domu.

Cała rodzina zdążyła schronić się na dachu swojego domu i wołając o pomoc czekała na reakcję swoich sąsiadów. Sąsiadów mieli podobnie różnorodnych jak przekrój mieszkańców miasteczka.

I tak rodzina Pierwsza mieszkająca po sąsiedzku od północnej strony – widząc, że ogień może się błyskawicznie rozprzestrzenić, nie czekając na dalszy rozwój wypadków – uciekła jak najdalej od swojego domu, by już w bezpiecznym miejscu obserwować dalszy rozwój wypadków i innych prosić o pomoc dla ich sąsiadów.

Ich sumienie było czyste i niczym nie zmącone. Mieli wszak również piątkę małych dzieci – o które w pierwszej kolejności należało zadbać.

Rodzina Druga – ta od strony południowej mieszkająca, natychmiast pobiegła do pobliskiej Świątyni Wszystkich Bogów i Nauki by wymodlić ratunek u jednego z Bogów Utopii – w którego akurat namiętnie i szczerze wierzyła. Ich sumienie było czyste i niczym nie zmącone.

Rodzina Trzecia – od strony zachodniej mieszkająca, mimo że ich domek był w najbliższym sąsiedztwie płonącego domu Santiago – nie ruszyła się z miejsca i ze stoickim spokojem obserwowała rozwój wydarzeń.

Wierzyli oni, że wszystko, absolutnie wszystko co ma się w świecie wydarzyć i tak jest z góry ustalone i pewne i że żadne mniej lub bardziej rozpaczliwe gesty człowiecze tego nie są w stanie zmienić.  Jeśli rodzina Santiago ma być uratowana to przecież będzie uratowana, a jeśli ma spłonąć, to spłonie, ponieważ cokolwiek ludzie będą czynić i tak już raz zapisanego losu – nie zmienią. „Co ma być – to będzie” mówili i nic innego nie mówili.

Ich sumienie było czyste i niczym nie zmącone.

Rodzina Czwarta – ta najdalej od domku Santiago mieszkająca, także liczna rodzina nie zastanawiając się nad niczym, natychmiast ruszyła z pomocą.

Trzech ich synów i córki wraz z rodzicami – natychmiast zgodnie współpracując utworzyli ciąg w którym podawali sobie wiadra z wodą z pobliskiej rzeczki . Ogień gasł w oczach. Zanim pierwsze języki płomieni osiągnęły granicę dachu, zostały utopione w strugach wody – sprawnie podawanej przez wszystkich członków Czwartej Rodziny oraz okolicznych innych mieszkańców, którzy dołączyli do grupy ratujących.

Nie mieli oni czasu aby myśleć o swoich sumieniach.

Miasteczko podzieliło się w swoich poglądach.

Niektórzy mówili, że to cud i zasługa Pierwszej Rodziny – bo przecież pierwsi krzyczeli o pomoc dla swoich sąsiadów.

Inni prawili, że nic by nie było możliwe, gdyby nie zdecydowana interwencja jednego z Bogów Utopii, bo przecież ratunek został skutecznie wymodlony przez Drugą Rodzinę.

Kolejni mówili najmniej, wierzyli wraz z Trzecią Rodziną, że przyszłość jest zapisana już dawno i widocznie tak właśnie miało być. Widocznie zapisane było, że rodzina Santiago się uratuje.

Ostatni – nic nie mówili, szeptali tylko między sobą, że to wielkie szczęście dla Santiago i jego rodziny, że w bliskim sąsiedztwie mieli Czwartą Rodzinę, która ich uratowała.

A ja życzę Wam takiego sąsiedztwa i takiej rodziny jaką sami sobie byście wybrali, ponieważ ani szczęścia ani ratunku ani światopoglądu nikomu nikt narzucać nie powinien.

Będziecie mieli w życiu albo to, co względnie bezpieczne ale niczym się nie wyróżniające, albo to co sobie sami wymodlicie i co Wasz Bóg zgodzi się Wam zesłać, albo niezależnie od tego co się stanie – przyjmiecie los z pokorą – bo wszystko jest gdzieś zapisane i ustalone, albo to wszystko co sami sobie wypracujecie i urządzicie.

To do Was należy wybór ……

Ja mam sumienie spokojne i niczym nie zmącone, jeśli mam czas o nim myśleć.

Timoore (Piotr Tymochowicz) 2015.

The post Opowieść Wigilijna – by Timoore (Piotr Tymochowicz) appeared first on Pozytywni.co.uk.

Na 50%, 30%, może 80%?

Czy da się w ogóle żyć na 100%? Jakie jest Wasze zdanie?

Zapewne jest mnówstwo takich, co bez zastanowiena, banalnie odpowiedzą, że taaaak, oni w pełni wykorzystują swoje życie, ale czy oby na pewno?

Ilu posród nas jest takich, którzy boją się żyć…udają emocje, udają, że są szcześliwi, udają, że się bawią…

Jeżeli chcesz przeżyc swoje życie na 100%, musisz rzeczywiście się bawić, kiedy się bawisz, musisz rzeczywiście pracować, kiedy pracujesz, inaczej nigdy nie osiągniesz spełnienia i zadowolenia.

Pamiętaj, że życie polega na wiecznym podejmowaniu decyzji i nie zawsze bedą to proste i dobre dacyzje.

Larry Winget w swojej książce pt. “Zamknij się! Przestań narzekać i zacznij żyć!”

Mówi, że: “Dopóki będziesz robił to co robiłeś do tej pory, życie twoje nie ulegnie zmianie. Jeśli nie jesteś zadowolony ze swojego dotychczasowego życia, to
musisz zacząć postępować inaczej. Jeśli w twoim życiu nie dzieje się nic niewłaściwego, to znaczy, że w ogóle niewiele się w nim dzieje”.

Te właśnie słowa sprawiły, że bardziej zainteresowałam się książką Wingeta, dlatego jeżeli nadal brakuje Wam dystansu do samych siebie, jak i otaczającego świata, przeczytajcie, jakie uniwersalne, choć przedstawione w całkiem odmienny sposób rady ma Larry Winget w swojej książce. Choć ostrzegam, iż język jakim posługuje się autor jest dość wstrząsający i szorstki, lecz  ma na celu dosadnie trafić do odbiorcy, który zagubił się gdzieś na ścieżce swojego życia.

„Moim celem jest wyrwać Cię z komfortowego, miernego stylu życia i przesunąć bliżej krawędzi. Krawędź to miejsce, w którym ludzie ośmielają się przeciwstawić wychowaniu, wykształceniu i sytuacji, w jakiej się znaleźli, by osiągnąć szczęście, sukces i powodzenie mimo swoich ograniczeń. Krawędź to miejsce, w którym zaczniesz żyć, gdy wreszcie przestaniesz okłamywać siebie i wszystkich wokoło, trzeźwo spojrzysz na to, gdzie się w życiu znajdujesz, a następnie zdecydujesz się pójść w lepsze miejsce. Krawędź to miejsce, gdzie jest fajnie, gdzie są pieniądze oraz gdzie możesz osiągnąć prawdziwą satysfakcję. Najlepszym elementem życia na krawędzi jest to, że nie ma tam tłoku” – pisze Winget.

W ten szary dzień, polecam Barbara Larysz.

Larry Winget – jeden z najbardziej znanych w Ameryce mówców w zakresie rozwoju osobistego, autor bestsellerów i osobowość telewizyjna. Samego siebie nazywa „Pitbullem Rozwoju Osobistego” (’Pitbull of Personal Development’) lub „Najbardziej Irracjonalnym Mówcą Świata” (’World’s Only Irritational Speaker’).

The post Żyć na 100%! appeared first on Pozytywni.co.uk.

Żyjemy  jednak w czasach kiedy  cierpimy na chroniczny brak czasu, co skutkuje często brakiem życia prywatnego. Warto jednak pamiętać, że człowiek jest istotą społeczną i do pełnego spełnienia potrzebuje innych ludzi. Potrzeba miłości i przynależności to jedna z podstawowych ludzkich potrzeb, której nie jesteśmy w stanie zaspokoić jeżdżąc lepszym samochodem czy ubierając sie w markowe ciuchy. Brak kontaktów z innymi ludźmi powoduje, że popadamy w izolacje, co skutkuje zwiększonym ryzykiem  zapadania na depresje a nawet na, niektóre choroby.

Istnieje wiele sposobów, aby  poznać  drugą połówkę na emigracji. Najczęściej chwytamy się tej najwygodniejszej formy interakcji, jaką są portale randkowe, czy aplikacje na telefon, takie jak Tinder.

Jednak, czy możliwe jest nawiązanie prawdziwej i głębokiej relacji przez internet ? Czy internet nie zabiera nam czegoś naprawdę ważnego , takiego jak umiejętność bycia ze sobą i prowadzenia  rozmowy?

Od 4 lat zajmuję się organizacją eventów dla singli, takich jak Speed Dating . Ponadto od kilku miesięcy rozwijam skrzydła w pracy swatki, a mianowicie właścicielki unowocześnionej wersji biura matrymonialnego, które zajmuje się doborem parterów na podstawie cech osobowości.

To co ogromnie rzuca mi sie w oczy, to fakt, że w dobie internetu i portali randkowych zatraciliśmy umiejętność komunikowania się z drugim człowiekiem, w szczególności jest to widoczne w relacjach z płcią przeciwną. Wiele osób preferuje zawieranie nowych znajomości w „bezpiecznej strefie komfortu” na portalach randkowych, gdyż maja możliwość wykreowania idealnej wersji siebie, niekoniecznie tej prawdziwej wersji.

Dlatego też, postanowiłam wrócić do korzeni i zachęcić ludzi do prawdziwej, a nie wirtualnej interakcji podczas organizowanych przeze mnie spotkań. Warto pamiętać, że żadna wirtualna relacja nie jest w stanie zastąpić  przyjemności płynącej z utrzymania prawdziwego kontaktu wzrokowego i szczerego śmiechu.

O mnie:

Magdalena Podstawka

Z wykształcenia jestem psychologiem społecznym. Od zawsze interesowało mnie w jaki sposób ludzie budują ze sobą relacje i co wpływa na naszą atrakcyjność oraz na to jak postrzegają nas inni.

Dlatego też, postanowiłam wykorzystać swoją wiedzę i doświadczenie otwierając firmę Souls Connection, oferuję szereg usług takich jak Matchmaking, czyli doradztwo w zakresie poszukiwania partnera oraz Coaching, który pomaga zbudować pewność siebie w interakcji z płcią przeciwną.

W swojej pracy staram sie dopasować parterów na podstawie dopasowania cech osobowości, gdyż uważam, że pociąg fizyczny i tzw. „chemia” są niewystarczające, aby zbudować trwałą relację. Zajmuję sie również organizacją eventów dla Singli takich jak Speed Dating, Salsa Party, Speed Bowling and Lock and Key Party. Serdecznie zapraszam so odwiedzenia mojej strony internetowej www.soulsconnection.com

Magdalena Podstawka, psycholog społeczny, właściciel firmy: Souls Connection.

The post Miłość w czasach Tindera appeared first on Pozytywni.co.uk.

Rodzice bardzo wspierali dziewczynkę. Dla nich również była to trudna sytuacja, ponieważ nie byli pewni czy wychowanie dwujęzyczne nie przyniesie więcej szkód niż korzyści.
Wiele łez przepłakała dziewczynka z powodu „rozbicia duszy” pomiędzy jednym i drugim językiem. Sama nie wiedziała czy lubi tą swoją odmienność. Kiedy nie potrafiła jasno wyrazić myśli, bardzo się denerwowała, wracała do domu z naburmuszoną miną. Jednak kiedy nauczyciele chwalili ją, że w przyszłości będzie bogatym tłumaczem, jej oczy błyszczały dumą.
Lata mijały, a świadomość dziewczynki była coraz większa. Poznała wiele dwujęzycznych osób. Zrozumiała, że nie jest sama, a umiejętność władania więcej niż jednym językiem jest darem, błogosławieństwem, nie zaś przekleństwem. Custom .NET Development Services

[gap height=”30″]

Wiele osób uważa, że dzieci nie powinny się uczyć więcej niż jednego języka. Uważają, że jeśli dziecko „miesza” gramatykę słownictwo itd. oznacza to, że jest niezdolne do nauki więcej niż jednego języka. Jest to jednak nieprawda. „Mieszanie” języków jest naturalnym procesem poznawczym i nie ma w tym nic złego.
Dajmy swoim dzieciom szansę, aby ich wyobraźnia mogła być jeszcze bardziej wybujała. Dzięki dwujęzyczności starzejemy się wolniej!

Margot

The post MówięCzytamPiszę: Bajka o dwujęzyczności! appeared first on Pozytywni.co.uk.